تاریخ انتشار : ۱۷ مرداد ۱۳۹۵


عطار نیشابوریبی کسان را کس توییخواجگی هر دو عالم تا ابدکرده وقف احمد مرسل احدیا رسول الله بس درمانده امباد در کف، خاک بر سر مانده امبی کسان را کس تویی در هر نفسمن ندارم در دو عالم جز تو کسیک نظر سوی من غمخواره کنچاره ی کار من بیچاره کنگرچه ضایع کرده‌ام عمر از گناهتوبه کردم عذر من از حق بخواهروز و شب بنشسته در صد ماتممتا شفاعت خواه باشی یک دمماز درت گر یک شفاعت در رسدمعصیت را مهر طاعت در رسدای شفاعت خواه مشتی تیره روزلطف کن شمع شفاعت بر فروزدیده ی جان را بقای تو بس استهر دو عالم را رضای تو بس استداروی درد دل من مهر توستنور جانم آفتاب چهر توستهر گهر کان از زبان افشانده امدر رهت از قعر جان افشانده امزان شدم از بحر جان گوهر فشانکز تو بحر جان من دارد نشانحاجتم آن است ای عالی گهرکز سرفضلی کنی در من نظر


برچسب ها :
، ، ، ، ، ، ، ،
دیدگاه ها