پیامبر اکرم (ص) ، مهربانی کن تا به تو مهربانی کنند

پیامبر اکرم (ص) ، مهربانی کن تا به تو مهربانی کنند

اقرع بن حابس دید که پیامبر (ص) امام حسن (ع) را می‌بوسد.گفت: ده فرزند دارم حتی یکی از آنها را تا بحال نبوسیده‌ام.رسول خدا فرمود: کسی که مهربانی نکند به او مهربانی نمی‌شود.[۱]
گاهی انسان به این دید از زندگی پیامبر نظری گذرا می‌اندازد و گاهی توجه لازم را نمی‌کند، به تصور این که این، اندیشه بزرگی را دربر نمی‌گیرد، و از مواضع انسان ستمگر عبرت نمی‌گیرد.ولی هنگامی که انسان در اظهار نظر خود به آرامی عمل کند و در ابعاد زندگی پیامبر تعمق کند و آنچه را که رسول خدا (ص) نسبت به آینده انسان به آن علاقه نشان داد، بررسی کند در آن هنگام، ارزش زیرکی، خردمندی و نتیجه بزرگی که در رفتار ایشان پنهان بود و پیامبر این چنین در موضع خود آن را بیان کرد می‌فهمد.
از همان ابتدا فاصله وسیع برتری که میان شیوه فکر کردن جامعه دینی و جاهلی ودر نتیجه شخصیت دینی و جاهلی حائل شده، آشکار می‌گردد.در سایه رسالت، ممکن نیست که انسان در دایره خودخواهی زندگی کند همانطور که نمی‌تواند به دیگران ظلم کند و بخشیدن به دیگران را بی اهمیت نمی‌شمارد و در می‌یابد که وجود او نمونه‌ای از یک حلقه در زنجیره امت با همه وجود آن است.به همین دلیل روابط خود را با دیگران حفظ کرده و سعی می‌کند که خوب و سلامت باشد؛ چرا که مایل است از میان آن روابط نتیجه مثبت تحقق پیدا کند تا فائده آن عمومیت یابد.بدون شک جامعه تنها با روابط خوب و پیوند پسندیده روشن نمی‌گردد مگر اینکه روابط مثبت کیان خانواده‌ها را رهبری کند.
اینجاست که ضرورت ایجاد روابط مثبت در درون هر خانواده‌ای تجلی می‌یابد؛ زیرا اساس و زیر بنای ساخت روابط در جامعه است.در این هنگام هرگاه خانواده پایه‌های روابط خوب را از دست بدهد مانند پدر خانواده‌ای است که از فرزندانش رنج می‌برد و نگاه رأفت آمیز و با محبت را از آنها دریغ می‌کند، آیا در چنین صورتی توقع می‌رود که ارزش برای مهربانی و رحمت باقی بماند؟ آیا برای دوستی و محبت معنایی باقی می‌ماند؟
جای بحث ندارد که هرگاه این نوع تعامل شایع گردد، سبب واگرایی روابط جامعه می‌گردد و روابط میان مهربان‌ترین مردم فرو می‌ریزد؛ بطوری که هر چه در اندیشه او آید دوست ندارد مگر خود را، و در آن هنگام از دیگران متنفر می‌شود و آنها را شوم می‌داند و این آن چیزی است که هیچ عاقلی به آن تمایل ندارد.
به همین دلیل باید به روابط خوب و مثبت روی آوریم تا جامعه‌ای قوی و محکم را تضمین کنیم، و این می‌طلبد که از گسترش روش‌هایی که در روابط خوب تأثیر می‌گذارد غافل نشویم، مانند اینکه جایگاه آن را با نگاه تمسخرآمیز، نگاه شفقت و سمت و سوی مهربانی کوچک نشماریم.
و در یک سخن اینکه روابط، ساختاراساسی است که برپایه رحمت استوار است. پس کسی که مهربانی نکند مورد ترحم قرار نمی‌گیرد.
 
پی نوشت ها
[۱] مسلم، ۱۵ / ۷۷ – ۷۶.
 
برگرفته از کتاب “یکصد تصویر درخشان از زندگانی حضرت رسول اکرم (ص)” نوشته ی طالب خان ترجمه ی ارسلان ایلکااختصاصی مجمع جهانی شیعه شناسی

 

 

 

http://shiastudies.com

پیامبر اکرم (ص) ، مهربانی کن تا به تو مهربانی کنند. پیامبر اکرم (ص) ، مهربانی کن تا به تو مهربانی کنند. پیامبر اکرم (ص) ، مهربانی کن تا به تو مهربانی کنند.

ارسال یک دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.