تاریخ انتشار : ۲ اردیبهشت ۱۳۹۷


۱) ولادت حضرت امام سجاد “علیه السلام” (۳۸ هجری قمری)
۲) درگذشت آیت الله “میرزا ابوالقاسم اردوبادی” (۱۳۳۳ هجری قمری)
۳) درگذشت مُبلّغ و مُفسّر قرآن “حاج آقا حسین اثنی عشری” (۱۳۸۴ هجری قمری)

 

 

۱) ولادت حضرت امام سجاد “علیه السلام” (۳۸ هجری قمری)

در روز پنجم شعبان سال ۳۸ ه.ق در زمان حکومت امیرالمؤمنین (علیه السلام)؛ حضرت سیدالساجدین علی بن الحسین (علیه السلام) به دنیا آمد.{۱}
آن حضرت روز شنبه در منزل حضرت زهرا (علیها السلام) به دنیا آمد .{۲}
پدرش حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام) ، و مادرش حضرت شهربانو است.
صدوق مادر ایشان را دختر یزدگرد پسر شهریار پادشاه ایران می‌داند که هنگام وضع حمل او از دنیا رفته است.{۳}
نام مبارکش “علی” است و مشهورترین لقبش” زین العابدین و سجاد” است .{۴} مالک بن انس می‌گوید: علی بن الحسین در شبانه روز هزار رکعت نماز می‌خواند تا اینکه از دنیا رحلت کرد. لذا به ایشان «زین العابدین» می‌گویند.{۵} ذوالثَّفنات لقب دیگری است که به آن حضرت داده‌اند. چرا که ایشان بر اثر عبادت و نماز بسیار، جایگاه‌های سجده‌اش همانند زانوی شتر پینه بسته بود.{۶}
کنیه های آن حضرت عبارتند از: ابومحمد، ابوالحسن و به قولی ابوالقاسم. گفتنی است که نسل ابی‌عبدالله الحسین (علیه‌السلام) منحصراً از امام زین العابدین (علیه‌السلام) تکثیر و توسعه یافت {۷} و تمامی سادات حسینی به این امام همام منتهی می گردند.
در منابع تاریخی تعداد فرزندان امام سجاد (علیه السلام) ۱۵ نفر ذکر شده که ۱۱ نفر آنها پسر و ۴ نفر دختر بوده‌اند.{۸} از میان آنها امام محمد ابن علی الباقر(علیه السلام) می باشد که مادر ایشان فاطمه ام عبدالله دختر امام حسن(علیه السلام) بوده است.
امام سجاد (علیه السلام) در واقعه کربلا و در روزی که امام حسین(علیه السلام) و یارانش به شهادت رسیدند، به شدت بیمار بود به گونه ‌ای که در مواردی که می ‌خواستند او را به قتل برسانند، عده‌ای گفتند: او را همین بیماری که دارد کفایت می‌کند.{۹} پس از واقعه کربلا، اهل بیت امام حسین(علیه السلام) را به اسیری گرفتند و روانه کوفه و شام کردند.
در دوران امام سجاد (علیه السلام) و پس از واقعه کربلا جنبش‌های مختلفی هم چون: واقعه حرّه ، قیام توّابین و قیام مختار صورت گرفت.
ابو حمزه ثمالی می‌گوید: علی بن الحسین شبانه مقداری غذا بر دوش خود می‌گذاشت و در تاریکی شب به صورت مخفیانه به فقرا می‌رساند و می‌فرمود: « صدقه ای که در تاریکی شب داده شود، غضب خداوند را خاموش می‌کند. »{۱۰}
محمد بن اسحاق می‌گوید: مردمی در مدینه زندگی می‌کردند و نمی‌دانستند معاش آنها از کجا تأمین می‌شود؛ با رحلت علی بن الحسین غذای شبانه آنان قطع شد. {۱۱}
ابونعیم نویسد: دو بار مال خود را با مستمندان قسمت کرد و گفت: خداوند بنده مؤمن گناهکار توبه‌کننده را دوست دارد.{۱۲}
صحیفه سجادیه ، رساله حقوق ، دعای سحر مشهور به دعای ابوحمزه ثمالی و زیارت امین الله از جمله یادگاری های امام زین العابدین (علیه السلام) می باشد.
امام زین العابدین (علیه‌السلام) به مدت ۳۵ سال عهده دار مقام ولایت و امامت شیعیان بود و سرانجام در ۱۲ یا ۲۵ محرم سال ۹۵ ه.ق از سوی ولید بن عبدالملک مسموم و به شهادت رسید و در قبرستان بقیع در کنار قبر مطهر عمویش امام حسن‌ مجتبی (علیه‌السلام) به خاک سپرده شد.{۱۳}

۱) کشف الغمه : ج ۲ ص ۷۴ . توضیح المقاصد : ص ۲۰ .
۲) مسار الشیعه : ص ۳۴ . اصول کافی : ج ۱ ص ۴۶۷ .
۳) عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۱۲۸٫
۴) مسار الشیعه : ص ۳۴ . اصول کافی : ج ۱ ص ۴۶۷ .
۵) ذهبی، العِبَر، ج ۱، ص ۸۳٫
۶) ابن خَلَّکان، وفیات الاعیان، ج ۳، ص ۲۷۴؛ مسعودی، مروج الذهب، ج ۳، ص ۱۶۰؛ ثعالبی، ثمارالقلوب، ص ۲۲۶؛ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص ۷۹٫
۷) مناقب آل ابی‌طالب، ج ۳، ص ۳۱۰؛ منتهی الآمال، ج ۲، ص ۳٫
۸) مفید، الارشاد، ص۳۸۰؛ ابن شهر آشوب، مناقب، ج۴، ص۱۸۹؛ ابن جوزی، تذکره الخواص، ص۳۳۳-۳۳۲٫
۹) مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۱۱۳؛ طبرسی، اعلام الوری، ج ۱، ص ۴۶۹٫
۱۰) ذهبی، سیراعلام النبلاء، ج ۴، ص ۳۹۳٫
۱۱) همان.
۱۲) طبقات ج ۵٫ ص ۱۶۲؛ به نقل شهیدی، زندگانی علی بن الحسین(علیه السلام)، ص ۱۴۸٫
۱۳) الارشاد، ص ۴۹۲؛ منتهی الآمال، ج ۲، ص ۳۸؛ مناقب آل ابی‌طالب، ج ۳، ص ۳۱۰٫

۲) درگذشت آیت الله “میرزا ابوالقاسم اردوبادی” (۱۳۳۳ هجری قمری)

میرزا ابوالقاسم مجتهد اردوبادی در جمادی الثانی ۱۲۷۴ ه.ق در اردوباد آذربایجان به دنیا آمد.
در هفده سالگی جهت تحصیل علوم دینی وارد حوزه‏ ی علمیه‏ ی تبریز گردید و پس از چندی عازم نجف شد.
در نجف از میرزای بزرگ اجازه ‏ی اجتهاد گرفت.
پس از وفات آقایان فاضل شرابیانی و میرزا حسن مامقانی به وطن خود برگشت و مرجعیت اهالی آذربایجان و قفقاز را عهده‏ دار گردید.
از مجتهد اردوبادی، شصت عنوان کتاب و رساله درفقه و اصول به جای مانده است.

۳) درگذشت مُبلّغ و مُفسّر قرآن “حاج آقا حسین اثنی عشری” (۱۳۸۴ هجری قمری)

حاج آقا حسین اثنی عشری، مُفسّر عالی ‏قدر قرآن در سال ۱۳۱۸ ه.ق در شهر ری به دنیا آمد.
پس از فراگیری مقدمات و ادبیات در تهران، در سال ۱۳۴۹ ه.ق به قم سفر کرد.
پس از آموختن سطوح، در درس خارج آیت ‏الله شیخ عبدالکریم حائری شرکت جُست و سپس از درس آیت ‏الله سید محمد حجّت و آیت ‏الله سید محمدتقی خوانساری استفاده نمود.
در سال ۱۳۶۲ ه.ق به شهر ری بازگشت و در آستانه‏ ی مقدس حضرت عبدالعظیم (علیه السلام) به اقامه‏ ی جماعت و تبلیغ و تفسیر قرآن پرداخت.
اثنی عشری در امر به معروف، فوق العاده جدّی بود.
وی سرانجام درسال ۱۳۸۴ ه.ق در ۶۶ سالگی بر روی منبر دچار سکته‏ ی قلبی گردید و بدرود حیات گفت.
مهم‏ترین تفسیر وی، تفسیر اثنی عشری نام دارد و علاوه بر آن دارای تألیفات دیگری نیز می ‏باشد.

 

 

 


برچسب ها :
، ، ،
دیدگاه ها