تاریخ انتشار : ۱۰ مرداد ۱۳۹۶


۱- درگذشت آیت ‏اللَّه «ملا محمدحسین فشارکی» (۱۳۵۳ هجری قمری)
۲- درگذشت آیت ‏الله “سید تقی حسینی نصیری” (۱۴۱۴ هجری قمری)
۳- درگذشت آیت الله «میرزا عبدالرحیم سامت» (۱۴۲۰ هجری قمری)

۱- درگذشت آیت ‏اللَّه «ملا محمدحسین فشارکی» (۱۳۵۳ هجری قمری)
آخوند ملامحمد حسین فشارکی از علمای بزرگ شیعه، فقیه، متکلم، رجالی، اصولی و ادیب؛ در سال ۱۲۶۶ ه.ق در اصفهان به دنیا آمد.
وی در اصفهان از شاگردان برادر خود، ملامحمدباقر فشارکی و نیز حاج شیخ محمدباقر مسجدشاهی و در نجف از شاگردان میرزا حبیب اللَّه رشتی و شیخ زین‏ العابدین مازندرانی بود.
او از اساتید روایتی آیت‏ الله مرعشی نجفی است.
حاشیه ‏ی رسایل و حاشیه‏ ی طهارت شیخ انصاری از تالیفات اوست.
وفاتش در هشتم ذی القعده سال ۱۳۵۳ ه.ق در اصفهان روی داد.

۲- درگذشت آیت ‏الله “سید تقی حسینی نصیری” (۱۴۱۴ هجری قمری)
سید تقی حسینی نصیری در سال ۱۳۲۸ ه.ق در یکی از روستاهای توابع بهشهر در استان مازندان به دنیا آمد.
وی پس از طی دوره مقدمات، راهی حوزه علمیه کوهستان شد و زیر نظر فقیه و عارف نامی، آیت ‏الله شیخ محمد کوهستانی به رشد علمی و اخلاقی نائل آمد.
او سپس سطوح عالیه را در حوزه علمیه مشهد پشت سر گذاشت و برای تکمیل دروس فقه و اصول، عازم نجف اشرف شد.
آیت ‏الله حسینی نصیری در نجف در حلقه درس میرزا حسن یزدی و میرزا هاشم آملی شرکت کرد و پس از اقامت هشت ساله و اخذ اجازه اجتهاد، به ایران بازگشت.
وی در ابتدا بنا به درخواست استادش، آیت ‏اللَّه کوهستانی، سالیانی در حوزه علمیه کوهستان به کار تدریس و تربیت طلاب علوم دینی اشتغال ورزید و از آن پس به مدت چهل سال، با شوقی وصف ‏ناپذیر، به این کار مشغول بود.
آیت ‏الله نصیری در تواضع، اخلاص، متانت، گشاده ‏رویی، احترام به مردم، کارسازی و گره‏ گشایی، ساده‏ زیستی، قناعت و تعهّد در ادای وظایف؛ زبانزد خاص و عام بود.
ایشان به رغم کهولت سن، دعوت شورای عالی قضایی را اجابت کرد و سال‏ ها با خدمت در منصب قضا، بدون پیرایه به کار دعاوی رسیدگی می ‏کرد.
این فقیه بزرگوار سرانجام در هشتم ذی ‏القعده ۱۴۱۴ه.ق دعوت حق را لبیک گفت و به دیدار معبود شتافت.

۳- درگذشت آیت الله «میرزا عبدالرحیم سامت» (۱۴۲۰ هجری قمری)
میرزا عبدالرحیم سامت در سال ۱۳۲۱ ه.ق در قزوین به دنیا آمد و پس از فراگیری دروس مقدماتی در قزوین وارد اصفهان و سپس حوزه ‏ی علمیه ‏ی قم گردید.
از آن پس به اصفهان و سپس به نجف رفت و خوشه‏ چین معارف اسلامی آیات ‏عظام: سید ابوالحسن اصفهانی، آقا ضیاء عراقی و میرزای نایینی شد و به درجه‏ ی اجتهاد نایل آمد.
پس از اقامت ده ساله در نجف اشرف به زادگاه خود بازگشت و بیش از نیم قرن به تدریس، تبلیغ دین و اقامه‏ ی نماز جماعت پرداخت.
نقش ایشان در احیای حوزه‏ ی علمیه ‏ی قزوین و نیز رهبری نهضت امام خمینی در قزوین بسیار ممتاز است.
سرانجام این دانشمند فرزانه در هشتم ذیقعده سال ۱۴۲۰ ه.ق در سن ۹۹ سالگی دار فانی را وداع گفت و به دیدار معبود شتافت.


برچسب ها :
، ، ، ، ، ، ، ، ،
دیدگاه ها