صفحه اصلی > مرکز اطلاعات > تقویم شیعه > بیست و نهم ربیع الاول
تاریخ انتشار : ۱۶ آذر ۱۳۹۷


بیست و نهم ربیع الاول

۱- درگذشت عالم و فقیه وارسته آیت‌اللَّه “سیدمحمد فیروزآبادی” (۱۳۴۵ هجری قمری)
۲- تأسیس دارالتقریب بین المذاهب الاسلامیه در قاهره (۱۳۶۶ هجری قمری)
۳- درگذشت فقیه بزرگوار آیت اللَّه حاج آقا حسین شاهرودی (۱۴۱۰ هجری قمری)

۱- درگذشت عالم و فقیه وارسته آیت‌اللَّه “سیدمحمد فیروزآبادی” (۱۳۴۵ هجری قمری)

آیت الله سید محمد فرزند سید محمدباقر فرزند سید حسین فیروزآبادی یزدی از سادات جلیل القدر حسینی است که نسب شریف ایشان به چهارمین پیشوای شیعیان امام زین العابدین(علیه السلام)، می‌رسد. محل تولد این روحانی پارسا در فیروزآباد یزد واقع شده است.
او پس از رشد و پرورش به یزد آمد و در مدارس علوم دینی یزدبه تحصیل علوم الهی پرداخت. وی مقدمات و سطح را در نزد آیت‌الله سید یحیی یزدی فرا گرفت. پس از اتمام سطوح دروس حوزوی در یزد، جهت کسب مدارج علمی و اجتهاد به مراکز علمی مهاجرت کرد. ابتدا به حوزهٔ علمیهٔ کربلای معلی سفر کرد و در آن جا از فقیه پارسا مرحوم آیت‌الله حاج شیخ محمدحسین فاضل اردکانی بهره‌ها برد.
با رحلت فاضل اردکانی، سید محمد فیروزآبادی که نام و آوازهٔ درسی میرزا محمدحسن شیرازی و عظمت حوزهٔ تدریس او را شنیده بود، این بار عزم خویش را جزم کرد و برای تکمیل معلومات رهسپار سامرا گردید و در جوار حرم امامین عسکریین (علیهماالسلام)، رحل اقامت افکند و از محضر گرم میرزای شیرازی بهره‌ها برد. او تا پایان حیات استادش در سال ۱۳۱۲ ه.ق از محضرش کسب علم کرد. و توانست مبانی علمی خود را استوار سازد.
بعد از رحلت میرزای شیرازی سامرا را ترک کرد و در جوار بارگاه ملکوتی امیرالمؤمنین (علیه السلام)، رحل اقامت افکند و ضمن بهره گیری از فضای معنوی نجف اشرف از محضر درس آخوند ملأ محمدکاظم خراسانی تا زمان واقعهٔ مشروطه بهره برد. سرانجام در شمار شاگردان سید محمدکاظم طباطبائی یزدی (صاحب کتاب العروه الوثقی) در آمد و مدارج عالی اجتهاد را طی کرد و خود نیز از مدرسان والا مقام حوزهٔ نجف گردید.
بعد از رحلت استادش آیت‌الله سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، به مرجعیت دست یافت. بسیاری از مردم عراق و برخی از نقاط ایران به ویژه تبریزاز وی تقلید می‌کردند.
آیت الله سید محمد فیروزآبادی به علت بیماری و معالجات مکرر در عراق، بعد از عمری تلاش و مجاهدت علمی، سرانجام در روز سه شنبه ۲۷ ربیع الاول سال ۱۳۴۵ ه.ق در سامرا رحلت کرد. پیکر پاکش بعد از تشیع با شکوهی تا نجف حمل گردید و در روز جمعه آخر ربیع الاول در یکی از حجره‌های صحن علوی دفن شد.

۲- تأسیس دارالتقریب بین المذاهب الاسلامیه در قاهره (۱۳۶۶ هجری قمری)

یک روحانی ایرانی به نام محمدتقی قمی از ایران به مصر مهاجرت کرد و در قاهره «دارالتقریب بین المذاهب الاسلامیه» را تشکیل داد که مهم‌ترین اقدام در راه تقریب علمی بود. او خود به عنوان دبیرکل مادام العمر این جمعیت بر گزیده شد. جنگ جهانی دوم در روند کار جمعیت خلل ایجاد کرد و قمی از مصر خارج شد، ولی باز به مصر بازگشت و کار خود را از سر گرفت.
دارالتقریب محل گردهمایی دانشمندان و روحانیان شیعه و سنّی شد. کسانی چون محمدعلی علوبه پاشا (دانشمندی که بعداً به ریاست جمعیت بر گزیده شد)، شیخ عبدالمجید سلیم (رئیس هیئت فتوای دانشگاه الازهر)، حاج امین حسینی (مفتی اعظم فلسطین)، شیخ محمدعبداللطیف (مفتی وزارت اوقاف)، شیخ محمدعبدالفتاح عنانی (رئیس مذهب مالکی)، شیخ محمود شَلْتوت (عضو هیئت کبارالعلماء حنفی)، حسن البَنّا (رهبر جمعیت اخوان المسلمین)، قاضی محمدبن عبداللّه امری(نماینده شیعه زیدیه یمن)و برخی دیگر، از اعضای این جمعیت بودند. بعدها شیخ محمد حسین کاشف الغطاء و سید هبه الدین شهرستانی و سید عبدالحسین شرف الدین، هر سه از علمای برجسته شیعه، نیز به این جمعیت پیوستند.
آیت اللّه حاج آقا حسین بروجردی، مرجع تقلید شیعیان، از اهداف و مرام این جمعیت حمایت کرد و آنان را از حمایت‌های مالی و معنوی خود بهره‌مند ساخت. مناسبات دوستانه و مکاتبات ایشان و شیخ شلتوت، به صدور فتوای تاریخی معروف شلتوت مبنی بر به رسمیت شناختن مذهب شیعه انجامید.
مهم‌ترین دستاورد دارالتقریب پی ریزی راههای عملی اتحاد مسلمانان بود. در مجله رساله الاسلام به تناوب فعالیت می‌کرد، دیدگاه‌ها و راه حل‌های علمای برجسته اسلامی در این باره به چاپ می‌رسید. در این مقالات تحقیقی، نویسندگان شیعه و سنّی می‌کوشیدند با ارائه مشترکات شیعیان و اهل سنّت و تبیین جوهر اصلی دین، به هدف خود دست یابند. بحث درباره اجتهاد و نقش آن در پیدایی مذاهب گوناگون اسلامی و تأثیر رهیافت‌های مختلف تفسیری و حدیثی و غیره بر آن، در نهایت به پیدایی فقه مقارن(تطبیقی) انجامید.
صدور فتوای شیخ شلتوت مبنی بر جواز پیروی از مذهب شیعه امامیه همانند چهار مذهب فقهی اهل سنّت، بزرگ‌ترین اقدام عملی در راه تقریب به شمار می‌آید.
نشر مقالات و کتب متعدد، برای تنزیه شیعیان از برخی اتهامات ناروا و نشان دادن چهره‌ای صحیح از مذهب شیعه، از دیگر اقدامات دارالتقریب بود.
کتاب‌های الحج علی المذاهب، المختصر النافع، و تذکره الفقهاء از کتب فقهی شیعه، وسائل الشیعه کتابی حدیثی و از مهم‌ترین مآخذ فقه شیعه، و حدیث الثقلین به همین منظور چاپ شد. علاوه بر آن، با توجه به جایگاه تفسیر در علوم اسلامی، تفسیر مجمع البیان طبرسی از تفاسیر شیعه، و تفسیر شلتوت از تفاسیر اهل سنّت به چاپ رسید.
تدریس فقه شیعه در دانشگاه الازهر در کنار سایر مذاهب فقهی و نیز تغییر برخی قوانین مصر طبق مذهب شیعه (از جمله قوانین طلاق و خانواده)، در زمان ریاست شلتوت در الازهر به عنوان مفتی اعظم اهل تسنن صورت گرفت.
وهابیون از این اقداماتِ دارالتقریب انتقاد کردند و آن را طرح مؤسسه شیعی دارالتقریب برای تغییر دادن مذهب تسنن به تشیع قلمداد نمودند. موانع سیاسی، به ویژه تفرقه افکنی‌های آشکار و پنهان دولتهای استعماری غربی، و بدفهمی عمومی از اقدامات دارالتقریب و هدف آن، مانعی دیگر بر سر راه تقریب بود و با آنکه این جمعیت، اصول و مواضعش را اعلام کرده بود، عده‌ای همواره هدف آن را سنّی کردن شیعیان یا شیعه کردن سنّیان می‌دانستند.
این موانع سبب شد که به تدریج از فعالیت‌های دارالتقریب کاسته شود. سرانجام شیخ محمدتقی قمی مصر را به قصد پاریس ترک کرد و در همانجا درگذشت.

۳- درگذشت فقیه بزرگوار آیت اللَّه حاج آقا حسین شاهرودی (۱۴۱۰ هجری قمری)

آیت الله حاج آقا حسین موسوی شاهرودی در سال ۱۳۱۵ ه.ق در یکی از روستاهای شاهرود به نام ابرسج به دنیا آمد. ایشان پس از گذراندن دوره کودکی وارد حوزه علمیه شاهرود شد و به تحصیل مقدمات و سطوح حوزه در این شهر پرداخت.
وی پس از مدتی عازم نجف شد و در کنار بارگاه ملکوتی حضرت علی (علیه السلام) سال‌ها از محضر آیات عظام حاج سید ابو الحسن اصفهانی، آقا ضیاء الدین عراقی، حاج سید محمود شاهرودی و حاج سید ابوالقاسم خوئی استفاده کرد و تقریرات فقه و اصول دو استاد متأخر خود را نوشت.
آیت الله حاج آقا حسین شاهرودی پس از نیل به درجه اجتهاد به ایران مراجعت کرد و در شهر مقدس مشهد رحل اقامت افکند. ایشان در حوزه علمیه مشهد به تدریس سطوح عالی و پس از مدتی درس خارج فقه و اصول پرداخت و همزمان به اقامه نماز جماعت در مسجد بالا خیابان، اهتمام ورزید.
وی فردی مهربان و مردمی بود و برای افراد، احترام خاصی قائل می‌شد. زهد ایشان زبانزد خاص و عام بود و با همه توان و امکاناتی که برای ایشان مهیا شده بود، ولی هیچ تغییری در زندگی وی پیدا نشد و تا آخر عمر در خانه‌ای قدیمی و به دور از هرگونه تجمل گرایی زندگی کرد.
آیت الله حاج آقا حسین شاهرودی شخصیتی مبارز بود و در فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی نقش بسزایی داشت. وی رژیم پهلوی را فاسد می‌دانست و در راه براندازی آن همواره در راهپیمایی‌ها و تجمعات شرکت می‌کرد و همگام با علمای مشهد همچون حضرات آیات میرزا جواد آقا تهرانی، میرزا علی فلسفی، میرزا حسنعلی مروارید، شیخ ابوالحسن شیرازی، سید کاظم مرعشی، میرزا مهدی نوقانی، سید ابراهیم علم الهدی و دیگر بزرگان با صدور اطلاعیه‌های متعدد، علاوه بر محکومیت رژیم پهلوی از مردم جهت شرکت در محافل و تظاهرات دعوت می‌نمود.
این عالم ربانی در طول حیات بابرکت خود، علاوه بر تربیت شاگردان برجسته، خدمات بسیاری را در شهر مشهد و در زادگاه خود، ابرسج انجام داد. تجدید بنای مدرسه علمیه ابرسج، تأسیس مسجد مراد و توسعه خدمات و امکانات در روستای ابرسج از فعالیت‌ها و خدمات وی در زادگاهش می‌باشد.
سرانجام پس از مدتی بیماری و کسالت، در روز ۲۹ ربیع الاول سال ۱۴۱۰ ه.ق در مشهدمقدس درگذشت و پس از یک تشییع باشکوه در دارالسیاده حرم مطهر امام رضا (علیه السلام) به خاک سپرده شد.

 

 

 

http://shiastudies.com

بیست و نهم ربیع الاول. بیست و نهم ربیع الاول. بیست و نهم ربیع الاول. بیست و نهم ربیع الاول. بیست و نهم ربیع الاول. بیست و نهم ربیع الاول. بیست و نهم ربیع الاول. بیست و نهم ربیع الاول. بیست و نهم ربیع الاول

برچسب ها :
، ، ، ، ، ، ، ،
دیدگاه ها