تاریخ انتشار : ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۷


۱- رحلت آیت الله “آخوند ملا علی همدانی” (۱۳۹۸ هجری قمری)
۲- درگذشت آیت الله “شیخ محمدمهدی آصفی” (۱۴۳۶ هجری قمری)

 

 

۱- رحلت آیت الله “آخوند ملا علی همدانی” (۱۳۹۸ هجری قمری)

ملا علی معصومی ‌‌همدانی در سال ۱۲۱۲ ه.ق در یکی از روستاهای همدان به نام «وفس» به دنیا آمد. پدرش مشهدی ابراهیم معصومی ‌‌یک کشاورز ساده و معمولی ولی اهل ایمان و تقوی و مذهب بود.
او تحصیلات مقدماتی علوم را پیش ملا محمدتقی ثابتی آموخت و پس از آن برای ادامه تحصیلات خویش عازم همدان شد و به یادگیری نحو و منطق و معانی و بیان و علم اصول فقه پرداخت.
سپس برای تکمیل مراتب علمی ‌‌و مدارج کلام و فلسفه به حوزه تهران رهسپار گردید و در آن جا حدود پنج سال از محضر اساتید فن، به ویژه حکیم هیدجی و شیخ عبدالنبی نوری استفاده کرد و تحت تربیت روحی حکیم هیدجی قرار گرفت.
پس از ورود آیت الله العظمی ‌‌حائری به قم در سال ۱۳۴۰ ه.ق، همانند بسیاری از فضلا ملاعلی نیز به قم عزیمت نمود و به تعلم و فراگرفتن علوم اسلامی‌‌ پیش آن دانشمند بزرگ پرداخت و به مراحل عالیه اجتهاد و فقاهت نائل آمد.
او یکی از مدرسین سرشناس حوزه قم گردید و حوزه درسی او که شرح لمعه شهیدین را شامل می‌‌گشت یکی از حوزه‌های پرجمعیت آن روز گردید.
در سال ۱۳۵۰ ه.ق، وقتی مردم همدان از مؤسس حوزه علمیه قم تقاضا می‌‌نمایند که آخوند ملا علی را به سرپرستی حوزه علمیه همدان به آن شهر برگردانند، آیت الله حائری با توجه به نیاز مبرم منطقه غرب کشور، پیشنهاد آنان را با سختی می‌‌پذیرد.
با این که در آن ایام در شهر همدان شخصیت های بزرگ علمی ‌‌و فقهی همچون آیت الله حاج میرزا محمد جولائی و حاج شیخ علی دامغانی و سید نصرالله بنی‌صدر زندگی می‌‌کردند، ولی در اثر حُسن خلق و تدبیر و علم وافر آخوند همدانی، زعامت امور دینی مردم به صورت طبیعی به عهده ایشان قرارگرفت.
وی علاوه بر مقام فقهی و اصولی کم نظیر، با استفاده از حافظه قوی و نیرومند خویش در شناخت رجال حدیث و آشنائی با معارف قرآن نیز مبرز بود و همیشه در مباحث تاریخی و فلسفی و رجال، سخن تازه‌ای داشت.
محاسن اخلاقی و ویژگی‌های کمالی ایشان فوق‌العاده فراوان بود و به جهت همین خصوصیات بود که در اندک مدت هم محبوب خاص و عام گردید، به حدی که اقلیت‌های مذهبی شهر نیز او را از صمیم قلب دوست می‌‌داشتند.
او زاهد واقعی بود و این زهد و بی اعتنائی به مال و جاه را از مکتب انسان‌ساز استادش آیت الله حائری فراگرفته بود. او هرگز خود را اسیر دنیا ننمود و همواره سعی داشت زندگی بسیار متعارف و معمولی را داشته باشد و از حداقل معیشت برخوردار باشد.
تربیت شاگردان، تاسیس حوزه همدان ، تعمیر مدرسه مخروبه آخوند ، تاسیس کتابخانه ، ایجاد و راه‌اندازی مجله ماهانه پیک اسلام و تعمیر و تاسیس مساجد و تکایا از خدمات اجتماعی و فرهنگی آخوند ملاعلی به شمار می آیند.
سرانجام این عالم بزرگ در ۱۶ شعبان ۱۳۹۸ ه.ق دیده از جهان فروبست و پیکر وی به وصیت خودش در قبرستان عمومی‌‌ شهر مدفون گردید.

۲- درگذشت آیت الله “شیخ محمدمهدی آصفی” (۱۴۳۶ هجری قمری)

شیخ محمدمهدی آصفی فرزند آیت الله علی محمد بروجردی آصفی در نجف اشرف به دنیا آمد. مادرش دختر شیخ محمد تقی بروجردی بود که از عالمان حوزه علمیه نجف به شمار می‌آمد.
او تحصیلات حوزوی را در نجف شروع کرد و همزمان در دانشگاه بغداد تا دوره فوق لیسانس تحصیل نمود.
آصفی از محضر اساتیدی چون آیات عظام: محمد رضا مظفر ، سید محسن حکیم، سید ابوالقاسم خوئی ، شیخ حسین حلی ، سید روح الله خمینی ، سید عبدالله شیرازی ، میرزا هاشم آملى ، سید محمد روحانی بهره ها بُرد و اجازه اجتهاد خود را از آیت الله میرزا هاشم آملی و شیخ مرتضی آل یاسین دریافت کرد.
آصفی به دستور دولت عراق به همراه عراقی‌های ایرانی الاصل از عراق اخراج شد و سال ها در ایران و کویت زندگی کرد. او پس از سقوط رژیم بعثی صدام به عراق بازگشت و در حوزه علمیه نجف به فعالیت های علمی مشغول شد.
از آیت الله آصفی تا کنون بیش از ۳۷ مقاله علمی منتشر شده است. او همچنین کتاب های متعددی در حوزه های مختلف فکری نگاشته است.
موسسه خیریه امام باقر(علیه السلام) ، عضویت در مجمع جهانی اهل بیت (علیهم السلام) ، عضویت در حزب الدعوه از جمله فعالیت های سیاسی و فرهنگی ایشان به شمار می آید.
آیت الله آصفی در ۱۶ شعبان ۱۴۳۶ ه.ق درگذشت. پیکر او در قم تشییع و بعد از اقامه نماز میت برای تدفین به عراق منتقل شد.

 

 

 


برچسب ها :
،
دیدگاه ها