مهر یار، محور مودتها

اهمیت وحدت میان مسلمانان‌بر هیچ کس پوشیده نیست و برهمگان لازم است که با تاکید بر نقاط‌اشتراک اهل اسلام، بر پیوند و برادری‌میان شیعه و اهل سنت را بیش ازپیش مستحکم نمایند. در مقاله حاضر ضمن معرفی امام‌مهدی، علیه‌السلام، به عنوان محوری‌که همه مسلمانان می‌توانند با تکیه برآن به همدلی و مودت دست‌یابند، ازهمه پیروان دین محمد،صلی‌الله‌علیه‌وآله، خواسته شده که بارجوع به منابع اصیل خود بیش ازپیش به موضوع مهدویت توجه‌نمایند. اساس دین اسلام محبت است،محبت‌خداوند، که منعم است، محبت‌پیامبر که خیر خواه بشر و مذکراست، محبت راهنمایان نور، که‌نگاهدار دین و مفسران نسخه‌سعادت‌اند و محبت راهیان نور ومنتظران ظهور، آن‌ها که وابسته به‌محبوبان الهی‌اند. روایت می‌فرماید: هل الدین الا الحب و البغض. (۱) آیا ایمان غیر از دوستی خدا و اولیا اوو دشمنی با دشمنان ایشان است؟ پاسخ این است که: الدین هو الحب و الحب هوالدین. (۲) حقیقت دین دوستی خدا و اولیا اوست. دوستی خدا و اولیا او حقیقت دین‌است. انسان محب، در طریق محبت‌محبوب پیروی از کتاب تکوین«آفرینش» و کتاب تشریع «قرآن‌کریم» می‌نماید. قانون محبت درسراسر عالم وجود حکمفرماست وهمه موجودات با نظم خاص و ارتباطو تاثیرپذیری نسبت‌به یکدیگر،گوش به فرمان خالق، تسبیح گو ومحب اویند. یسبح لله ما فی السموات والارض … (۳) قرآن کریم که خود نسخه محبت‌و سعادت است، انسان را به‌هماهنگی با کتاب آفرینش فراخوانده و به محبت الله و اولیاء اودعوت می‌نماید. موجبات محبت موجبات محبت فراوان است، و مابه خواست‌خداوند متعال درگفتارهای آینده به بررسی آنهامی‌پردازیم. نفع‌رسانی محبوب به‌محب، یکی از موجبات محبت است. قرآن کریم می‌فرماید: فاما الزبد فیذهب جفاء و اما ماینفع‌الناس فیمکث فی‌الارض. (۴) اما کف (و خاشاک روی آب) نابود گرددولی آنچه برای مردم سودمند است درزمین پایدار بماند. زبد، کف و خاشاک که خود فاقدکمال است چگونه می‌تواند به جامعه‌بشری نفع رسان باشد؟ کور چگونه می‌تواند عصا کش‌کور دیگر بشود، خودش درهوی‌خواهی و علو طلبی مانده،ادعای خلیفه‌اللهی، مرشدیت‌خلق‌می‌کند. خاشاکهای تاریخ، سلاطین جور،حکام ستمگر، از خوبی‌ها چه داشتندکه بتوانند عطا کنند و سودببخشند!؟ اما آب; اول; طهور است، پاک وپاک کننده، چه هنری از این بالاتر؟محیط زیست را از آلودگی پاک‌می‌کند، به جنگ میکروب‌ها و آفتهامی‌رود، هوا را طراوت و طهارت‌می‌دهد و حیات بخشی دارد، حیات‌هر ذی حیاتی از آب است، پس آب به‌دلیل نفع رسانی‌اش باقی می‌ماند ومحبوب حیات داران عالم است. علما و دانشمندان ربانی،مجاهدان و شهیدان الهی که بعد ازپیشوایان معصوم، علیهم‌السلام،نقش آب را در طهارت بخشی و حیات‌دهی در جامعه انسانی دارند، محبوب‌انسانها و باقی به بقاء حق وجاویدانند. علی، علیه‌السلام، می‌فرماید: … العلماء باقون ما بقی‌الدهر (۵) دانشمندان پایدار و جاویدان‌اندچندانکه روزگار به جا است. قرآن می‌فرماید: و لا تقولوا لمن یقتل فی سبیل‌الله امواتا بل احیاء و لکن لاتشعرون. (۶) خورشید هم نفع‌رسان است چگونه راه را از چاه تشخیص‌می‌دهید، به چه وسیله؟ اگر نور نباشدچطور؟ الله نورالسموات و الارض. (۷) خداوند راه و چاه را به شمانمایانده و همگان را به پیمودن‌صراط مستقیم امر فرموده است. نور او به وسیله عقل «حجت‌درون» و پیامبر، صلی‌الله‌علیه‌وآله،و ائمه، علیهم‌السلام، «حجج‌برون»به انسان می‌رسد. پس هادی بالذات و اول اوست،نفع رسانی‌اش برای همه لایقان عالم‌است، و لذا محبوب هدایت‌یافتگان وروشن ضمیران است. رسول اکرم، صلی‌الله‌علیه‌وآله،خورشید آشکار هدایت که بایدها ونبایدها را از طرف خداوند برای‌مردم بیان داشت، صراط مستقیم وطریق ظلمت را معین نمود وصحرای خشک و خزان زده فکر واندیشه بشر را با باران رحمت آیات‌و آب حیات مواعظ و روایات، زندگی‌دوباره و جان تازه بخشید، نیزمحبوب زنده دلان و پاک سیرتان‌است. پیامبری که بیشتر از همه انبیادر راه بیداری مردم و سعادت‌جامعه بشری، رنج و شکنجه دید وبرای رضای محبوبش صبر واستقامت را پیشه ساخت. حب شی مستلزم حب‌آثار شی‌است انسان محب، خدا را برای نعم،خاصه نعمت هدایتش دوست‌می‌دارد و پیامبر را به خاطر خدا و به‌جهت نفع رسانی، طهارت بخشی ونور فشانی‌اش محبت می‌ورزد. سؤال این است: آیا آنکه در نفع‌رسانی و حیات بخشی به جامعه‌بشری، کمالات و فضایل انسانی،نفس ( خود) رسول الله،صلی‌الله‌علیه‌وآله، است، از محبت‌محبان مستثنی است!؟ راستی آیا کسی می‌تواند، پیامبررا دوست داشته باشد، ولی قلبش‌خالی از محبت علی، علیه‌السلام،باشد؟ اینچنین کسی در دوستی‌اش‌دروغگو و کاذب است، زیرا روح وجان نبی و ولی، طبق آیه شریفه‌مباهله (۸) و روایات منقول از فریقین‌متحد و دوستی هر کدام، مستلزم‌دوستی دیگری است. شما را به خدا حدیث منقول ازفریقین «کتاب الله و عترتی» چه‌می‌گوید؟ کتاب‌الله یعنی کتاب خدا، عترتی‌یعنی عترت من پیامبر، آیا کسی‌می‌تواند خدا را دوست داشته باشدولی با کتابش بیگانه و مخالف باشد،ادعای دوستی با رسول الله،صلی‌الله‌علیه‌وآله، بکند و دوستی‌عترتش را نادیده بگیرد؟ دوستی عترت چگونه تحقق‌می‌یابد؟ آیا مقدم داشتن مفضول برفاضل، خانه‌نشین نمودن «من عنده‌علم الکتاب» (9) و شمشیر کشیدن براعلم امت و استاد فرشته و ملک،دوستی عترت، علیهم السلام،محسوب می‌شود؟ مگر حب پیامبر مستلزم حب آثارو وابستگان آن حضرت، نیست؟ پس چرا آثار و احادیث‌حیات‌بخش پیامبر، صلی‌الله‌علیه‌وآله، محوگردید، و بیان و نشر آن ممنوع اعلام‌شد؟ چرا هر چه در تاریخ اسلام‌می‌نگریم کمتر دوستی و دوست‌نسبت‌به خاندان عصمت،علیهم‌السلام، پیدا می‌کنیم و بیشترین‌صفحات تاریخ را ستم در حق‌اهل‌البیت، علیهم‌السلام، پر کرده‌است؟ مسلمانان این زمان باید پاسخگوباشند که چرا با یگانه وارث پیامبر،صلی‌الله‌علیه‌وآله، حضرت مهدی، علیه‌السلام، بیگانه‌اند و نسبت‌به یاداو و اهداف مقدسش بی تفاوت؟ مگر اهل سنت‌به وجود و قیام وظهور حضرت مهدی، علیه‌السلام،بی‌عقیده‌اند!؟ مگر احادیث‌حضرت مهدی،علیه‌السلام، را بسیاری از صحابه;مثل عثمان‌بن عفوان، طلحه‌بن‌عبیدالله، عبدالرحمن‌بن عوف،ابوهریره، عبدالله‌بن عمر، انس‌بن‌مالک و… نقل نکرده و در کتابهای اهل‌سنن مثل ابوداود ترمذی، ابن ماجه ومسانیدی مثل مسند احمد و… گزارش‌این موضوع مقدس ثبت نشده است!؟ چرا ائمه جمعه و خطبای‌مسجدالحرام و مسجدالنبی،صلی‌الله‌علیه‌وآله، درباره این‌موضوع سرنوشت‌ساز سخن‌نمی‌گویند و با بیان احادیث‌المهدی،علیه‌السلام، از کتب خودشان، قلوب‌مسلمین را در برابر تهاجم دشمنان‌اسلام تسکین نمی‌دهند؟ مگر شمانباید دوستدار عترت باشید؟ و مگرحضرت مهدی، علیه‌السلام، از عترت‌رسول‌الله، صلی‌الله‌علیه‌وآله،نیست!؟ آیا سنت رسول خدا،صلی‌الله‌علیه‌وآله، دوستی به عترت‌را درس نمی‌دهد!؟ آیا ابن تیمیه در کتاب فتاوایش (۱۰) و دیگر بزرگان اهل سنت احادیث‌قیام و ظهور حضرت مهدی،علیه‌السلام، را متواتر و غیر قابل‌انکار معرفی نکرده‌اند!؟ مگر ابو نعیم، صاحب کتاب«اخبارالمهدی» و ابن حجر هیثمی،صاحب کتاب «القول‌المختصر فی‌علامات‌المهدی‌المنتظر» از علمای‌شما نیستند!؟ مگر «رابطه‌عالم‌الاسلامی» حجاز در جواب‌سؤال «ابومحمد کنیایی» مساله قیام‌و ظهور حضرت مهدی، علیه‌السلام،را از اخبار متواتر معرفی نکرده‌است!؟ (۱۱) به چه علت اگر شیعه‌ای محبت‌قلبی خودش را نسبت‌به عترت و (بقیه‌عترت)، بقیه‌الله «حضرت مهدی، علیه‌السلام» بروز دهد و در فضای پرمعنویت مسجدالحرام و مسجدالنبی‌صبح جمعه‌ای به یاد آن یگانه مصلح‌بشریت اظهار مودت کند و دعای فرج‌آن حضرت را که فرج و گشایش‌مؤمنین و آزادی مسلمین از اسارت‌کفار و مستکبرین است، بخواند،مشرک خوانده می‌شود و تحت‌محاکمه قرار می‌گیرد؟ راستی سرزنش کنندگان شیعه،حدیث‌شریف نبوی «من مات و لم‌یعرف امام زمانه مات میته‌جاهلیه» (12) را چه پاسخ می‌دهند؟ حدیث مذکور منقول از فریقین‌است، و مدلولش این است که در هرزمانی باید امام و رهبری وجودداشته باشد، بنابراین امام و پیشوای‌زمان ما چه کسی است؟ شما را به خدا از بحث فرار نکنید ومجادله به غیر علم ننمایید، امامی که‌عدم شناختنش، کفر به حساب بیاید، یعنی افراد بی معرفت در حق او درصف کفار و مشرکین قرار گیرند، آیامی‌تواند حاکم غیر معصوم باشد؟ ما قائل به امامت آن آقایی هستیم‌که سنتش سنت نبوی است، و انبیا ظهورش را بشارت داده و حکومتش‌را مظهر قسط و عدل و آیینه ایزدنمامعرفی کرده‌اند. محور محبت‌ها برادری و اخوت مسلمین باید براساس محور محبت‌خداوند و اولیا اوباشد، در تفسیر آیه شریفه«واعتصموا به حبل‌الله جمیعا و لاتفرقوا» (13) مفسران شیعه و اهل‌سنت روایاتی نقل کرده‌اند مبنی براینکه «حبل‌الله» حضرت علی،علیه‌السلام، است. (۱۴) حضرت رسول اکرم،صلی‌الله‌علیه‌وآله، فرمود: بنا یصبحون اخوانا بعدضلاله‌الفتنه کما بنا اصبحوااخوانا بعد ضلاله الشرک. (۱۵) به وسیله ما مردم بعد از گمراهی‌فتنه به برادری روی می‌آورند همانطورکه به وسیله ما پس از گمراهی شرک‌برادر شدند. در حدیث کمی تدبر نمایید،نمی‌فرماید «بی» یعنی به وسیله من،می‌فرماید «بنا» یعنی به وسیله ما پس‌محور برادری، دوستی پیامبر،صلی‌الله‌علیه‌وآله، و اهل بیت ایشان‌است، احترام و تعظیم مقام بالا ووالای ایشان است. اخوت شیعه و دوستی و محبت‌گرم آنان با یکدیگر به محبت آنان‌نسبت‌به رهبران معصوم برمی‌گردد.امروز نقطه اصلی مودت‌ها و کانون‌مرکزی و اساسی محبتهای مؤمنان‌نسبت‌به یکدیگر قلب عالم هستی،حضرت ولی‌الله‌الاعظم، علیه‌السلام،است. کسانی که خواهان تالیف قلوب‌اندباید جامعه مسلمین «اعم از اهل سنت‌و شیعه» را به این نقطه اصلی و محوراساسی; یعنی وجود مطهر و منور ومقدس حضرت ولی عصر،علیه‌السلام، توجه داده با بیان آیاتی‌که در مورد آن جناب است، تشریح‌روایاتی که «فریقین» درباره آن‌حضرت نقل کرده‌اند و بیان وظایف‌در زمان غیبت، افکار را به این باب‌بزرگ الهی سوق دهند. در دعای ندبه می‌خوانیم: این مؤلف شمل الصلاح والرضا. کجاست آقایی که پراکندگی در امور دین و صلاح و رضای مؤمنان را جمع‌می‌کند؟ راستی چه سعادتمند هستندمردمی که به ولی خداوند و وارث‌انبیا و ائمه طاهرین، علیهم‌السلام،حضرت مهدی، علیه‌السلام، مودت ودوستی ورزیده و در نتیجه این حب،صفات محبوب را پیدا کرده‌اند. مگرنه‌این است که بر دوستی آثاری‌مترتب است، از جمله اینکه محب‌صفات محبوب را به خود می‌گیرد. و این خود دلیلی دیگر بر لزوم ترویج و تبلیغ حب ولی خدا درجامعه انسانی است. دلسوزان جامعه، معلمان ومربیان، کسانی که علیه انحطاطفرهنگی و تهاجم فکری قدم‌برداشته، دنبال پیشگیری و یا درمان‌مفاسد اجتماعی هستند، بایدتابلوهای تقوی و فضیلت،جوانمردی و عدالت را که در زندگی‌اهل بیت، علیهم‌السلام، وجود دارد به‌نمایش گذاشته، حیات سر تا سرنورانی و اهداف مقدس حضرت‌مهدی، علیه‌السلام، را به تمام‌زبانهای جهان ترجمه نموده، مبلغ‌دوستی مصلح بشریت‌بشوند. امام زمان دوست داشتنی‌اند،زندگی زیبایی دارند، اهداف والا وحیات بخشی دارند، مگر می‌شودکسی ایشان را بشناسد و زیبایی‌صورت و سیرتشان را ببیند ولی‌دوستشان نداشته باشد؟ جاذبه وجود مطهر خاتم الانبیا،صلی‌الله‌علیه‌وآله، را در تاریخ‌خوانده‌اید؟ آن گونه بود که از «اویس‌قرنی» با اینکه رسول‌الله،صلی‌الله‌علیه‌وآله، را رؤیت ننموده‌محب دلباخته و پیرو استواری‌ساخته بود. همین جاذبه در وجودخاتم الاوصیا وجود دارد، شما که ازتهاجم فرهنگی و تلاش شرق و غرب‌در ترویج فساد گله و شکایت داریدچرا از جاذبه‌های الهی حضرت‌مهدی، علیه‌السلام، نمی‌گویید ونمی‌نویسید، چرا نسل جوان را به‌معرفت و شناخت صاحب زمان‌نزدیک نمی‌کنید؟ تشکیل کلاس شناخت آن‌بزرگوار، نقل تشرفات معتبر و بیان‌دستگیری و عنایات حضرت، ترویج‌مراسم ندبه و اشک در فراق آن‌جناب، مس وجود آدمی را مبدل به زرناب می‌سازد و جوان طاغی و گمشده‌راه را، خاضع متقی می‌نماید. پیامبر اسلام، صلی‌الله‌علیه‌وآله،خریداران ولایت آن حضرت را به‌شگفتی ایمان و عظمت‌یقین وصف‌فرموده است: … ان اعجب الناس ایمانا واعظمهم یقینا قوم یکونون فی‌آخرالزمان لم یلحقوا النبی وحجبتهم الحجه، فآمنوا بسوادعلی بیاض. (۱۶) شگفت انگیزترین مردم از نظر ایمان‌و بزرگ‌ترین آن‌ها از نظر یقین کسانی‌هستند که در آخرالزمان زندگی می‌کنند وبا اینکه پیامبر را ندیده و حجت (الهی) هم‌از دیدگان آن‌ها غایب است، ولی ایمان‌دارند به آنچه در کتب نوشته شده است. شگفتی ایمان این مردان الهی درآخرالزمان به این است که تبلیغات‌مسموم و تهاجم فرهنگی دشمنان دراعتقاداتشان اثر نمی‌گذارد، و دل به‌آیات قرآن و روایات معتبره پیامبراسلام، صلی‌الله‌علیه‌وآله، و عترت‌ایشان، علیهم‌السلام، داده، تسلیم‌قوانین و مقررات دین می‌باشند و این‌در حالی است که محبوبان الهی را باچشم ظاهر ندیده و جمال نورانی‌پیامبر، صلی‌الله‌علیه‌وآله، و حجت‌الهی را ظاهرا مشاهده ننموده‌اند. اماءدر واقع با تقوای قلبی که داشته‌اند، دراثر مطالعه و تفکر در آثار و احادیث‌اهل‌البیت، علیهم‌السلام، و چشیدن‌شیرینی ذکر و نام آن بزرگواران وشرکت در مجالسشان و در سایه‌خدمت در راه دوست و دفاع از حریم‌محبوب الهی حضرت مهدی، علیه‌السلام، بصیرت و بینایی یافته،نادیده را با چشم دل دیده‌اند و دل به‌او داده‌اند. امام صادق، علیه‌السلام،می‌فرمایند: یا ابابصیر: طوبی لشیعه‌قائمنا المنتظرین لظهوره فی‌غیبته و المطیعین له فی ظهوره،اولئک اولیاء الله الذین لا خوف‌علیهم و لا هم یحزنون. (۱۷) ای ابا بصیر! خوش به حال شیعیان‌قائم ما، آن‌ها که در زمان غیبت، انتظار اورا می‌کشند، و زمان ظهور، فرمان آن‌حضرت را اطاعت می‌کنند، آن‌ها اولیاءخدایند که خوفی بر آن‌ها نیست، و اندوهی‌ندارند. و این مقام و بلندی نام که امام‌صادق، علیه‌السلام، توصیف‌می‌فرمایند، نشات گرفته از معرفت وشناختی است که شیعیان در زمان‌غیبت نسبت‌به امامشان کسب‌می‌کنند. باید دانست که سبب غیبت اوابرهای جهل و نادانی است که بر فکرو اندیشه انسان‌ها نشسته و آن‌ها را ازدیدار خورشید باز داشته است.منتظران ظهور و طالبان نور آنهایی‌هستند که با تلاش پیگیر و فعالیت‌فراوان در زدودن ابر نادانی جامعه‌نسبت‌به حضرت ولی عصر،علیه‌السلام، می‌کوشند و در تمسک به‌حبل ولایت، ابراز دوستی نسبت‌به‌پیشوایان هدایت و برائت از اعداءقرآن و عترت، علیهم‌السلام،می‌خروشند. از امام هفتم، علیه‌السلام، نقل‌شده که فرمود: «طوبی لشیعتنا المتمسکین‌بحبلنا فی غیبه قائمنا الثابتین‌علی مولاتنا و البرائه من اعدائنا،اولئک منا و نحن منهم.» (18) خوشا به حال شیعیان ما، آن‌ها که درغیبت قائم ما متمسک به حبل ولایت ماهستند و در دوستی ما و دشمنی با اعداءما استوار و ثابت قدم‌اند، آن‌ها از ما هستندو ما از آن‌ها. رمز این محبت، جاذبه الهی‌حضرت مهدی، علیه‌السلام، است،عارفان به آن حضرت، متنعم به این‌جاذبه‌اند، و در امواج خروشان این‌کشش غرق‌اند، برای همین سر از پانمی‌شناسند و سرفرازیشان درسربازی نمودن است، خدمت در راه‌دوست، یاری به وابستگان و دوستان‌دوست، کارشان است. دل جز ره عشق تو نپوید هرگز جز محنت و درد تو نجوید هرگز صحرای‌دلم عشق‌تو شورستان‌کرد تامهر کسی در آن نروید هرگز پی نوشت : ۱. الحرالعاملی، محمدبن‌الحسن،وسائل‌الشیعه، ج۱۱، ص۴۳۵. ۲. همان. ۳. سوره جمعه (۶۲)، آیه۱. ۴. سوره رعد (۱۳)، آیه ۱۷. ۵. فیض‌الاسلام، علینقی، ترجمه و شرح‌نهج‌البلاغه، ص۱۱۵۶. ۶. سوره بقره (۲۴)، آیه ۱۵۴. ۷. سوره نور (۲۴)، آیه ۳۵. ۸. سوره آل‌عمران (۳)، آیه ۶۱. ۹. من عنده علم الکتاب، حضرت علی،علیه‌السلام، می‌باشند، ر. ک: شواهد التنزیل،ج۱، ص۳۰۷. ۱۰. ر. ک: بیانیه رابطه العالم الاسلامی به‌نقل از: مکارم شیرازی، ناصر، مهدی انقلابی‌بزرگ، ص۱۵۴. ۱۱. الفتوی فی مساله المهدی المنتظر پاسخ‌رابطه‌العالم الاسلامی در مکه به یک مسلمان‌کنیایی. ر. ک: مکارم شیرازی، ناصر، همان،ص۱۴۶; مهدی‌پور، علی‌اکبر، او خواهد آمد،ص۸۳. ۱۲. برای مطالعه سند حدیث و شرح آن‌ر.ک: فقیه ایمانی، مهدی، شناخت امام یا راه‌رهایی از مرگ جاهلی. ۱۳. سوره آل عمران (۳)، آیه ۱۰۳. ۱۴. ر. ک: القندوزی، حافظ سلیمان‌بن‌ابراهیم، ینابیع الموده، ج۱، ص۱۳۹. ۱۵. الصدوق، محمدبن علی‌بن‌الحسین،کمال‌الدین، و تمام‌النعمه، باب۲۲. ۱۶. الصافی‌الگلپایگانی، لطف‌الله،منتخب‌الاثر، ص۵۱۳; القندوزی، حافظسلیمان‌بن ابراهیم، همان، ص۴۹۴. ۱۷. الحرالعاملی، محمدبن‌الحسن،اثبات‌الهداه، ج۳، ص۴۷۶. ۱۸. همان، ج۳، ص۴۷۷. منبع: پایگاه امام مهدی علیه السلام
 
 

ارسال یک دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.