تاریخ انتشار : ۱۷ مرداد ۱۳۹۵


گاهي در تعبيرات از مهدويت شخصي و نوعي استفاده مي شود ، مثلاً گفته مي شود : اهل سنت مهدويت نوعي را قبول دارند و شيعه ي امامي مهدويت شخصي را ، مقصود از اين وجود چيست ؟شيعه قائل به مهدويت شخصي است ؛ يعني معتقد است به اين که مهدي موعود عليه السلام شخصي است معين که متولد شده و تاکنون زنده است و در آينده ظهور خواهد کرد، و او کسي جز فرزند امام حسن عسکري عليه السلام نيست .ولي اهل سنت معتقد به مهدويت نوعي است ؛ يعني معتقد است که در آخر الزمان شخصي از ذريه ي پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله به نام مهدي متولد شده، و ظهور خواهد کرد . و اوست کسي که زمين را پر از عدل و داد خواهد نمود همان گونه که پر از ظلم و جور شده باشد ، گرچه وجود خارجي ندارد.تعبير مهدي نوعي و شخصي کاربرد ديگري نيز دارد و که نزد عرفا متداول است. برخي از عرفاي اهل سنت همچون مولوي معتقدند به اين که در هر زماني بايد يک مهدي موجود باشد خواه از نسل علي و خواه از نسل عمر .مقصود آنان از مهدي ، همان قطب امکان است ،ولي شيعه قائل است که در هر زمان بايد امام معصوم موجود باشد ، زيرا بدون آن زمين مضطرب خواهد شد .منبع: کتاب غيبت کبري


برچسب ها :
دیدگاه ها