صفحه اصلی > مرکز اطلاعات > شیعه پاسخ می دهد > اثبات حقانیت تشیع با کتب اهل سنت
تاریخ انتشار : ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۷


اثبات حقانیت تشیع با کتب اهل سنت

اثبات حقانیت تشیع با کتب اهل سنت + اسناد اینترنتی)(پاسخ به۹ شبهه)
آیا توسل شرک است؟! (جدید)

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
در سال های اخیر به دلیل شبهه افکنی های گسترده ی وهابیون از طریق شبکه های ماهواره ای و سایت های اینترنتی و… و عدم موضع گیری مناسب علمای اهل سنت ، وهابیون موفق شده اند عقیده ی وهابیت را به نام اهل سنت ارائه دهند و اهل سنت را ناخواسته وهابی بکنند!
إن شاء الله قصد داریم در این مقاله به حول و قوه ی الهی به شبهات توحیدی وهابی ها پاسخ بدهیم.
فهرست
شبهه ی اول:
مذهبی به نام وهابیت وجود ندارد و شیعیان به خاطر فراری دادن مردم از خداپرستی ، این غول را تراشیده اند!
شبهه ی دوم:
صدا زدن غیر خدا ، درخواست از او و توسل به او ، شرک است به شهادت آیات قرآن !
شبهه ی سوم:
صدا زدن غیر خدا ، درخواست از او و توسل به او ، اگر شرک نباشد ، حداقل بدعت است چون نه آیه ای درباره ی مشروعیت آن وجود دارد و نه روایتی !
شبهه ی چهارم:
صدا زدن غیر خدای مرده ، درخواست از او و توسل به او ، شرک است زیرا کسی که چنین اعتقادی داشته باشد ، صفت الهی سماع کل اصوات را به من دون الله تعمیم داده است.
شبهه ی پنجم:
به شهادت قرآن ، مردگان نمی شوند فلذا توسل به آنها و مدد خواهی از آنها کاری عبث و بیهوده است و اگر کسی ادعا کند که مردگان می شنوند به قرآن کافر شده است.
شبهه ی ششم:
شیعیان می گویند اهل بیت علیهم السلام صداها را در سطح وسیعی به اذن الله می شنوند ، در حالی که خداوند چنین اذنی به کسی نداده است و شیعیان به خداوند دروغ می بندند.
شبهه ی هفتم:
توسل کردن به مرده ، بدعت است چون نه در قرآن آمده و نه در سیره ی پیامبر (ص) ، اصحاب ، تابعین ، اهل بیت و ائمه ی چهار گانه مشاهده شده است.
شبهه ی هشتم:
گیریم که درخواست از غیر خدا مطلقا جایز است ولی این محدودیت هایی دارد! در واقع درخواست های گنده ای که شیعیان از امامانشان میکنند مثل درخواست شفا ، شرک است.
شبهه ی نهم:
ساخت گنبد و بارگاه ، بدعت و شرک است ؛ چون نه قرآن ، نه سنت ، نه صحابه ، نه تابعین ، نه اهل بیت ، هیچ یک آن را جایز نشمرده اند.
&&&&&___________________________________________________________________&&&&&
شبهه ی اول:
مذهبی به نام وهابیت وجود ندارد و شیعیان به خاطر فراری دادن مردم از خداپرستی ، این غول را تراشیده اند!
قابل انکار نیست که بیشترین تعداد فریب خوردگان اهل سنت (وهابی زدگان) ، آنهایی هستند که به وجود وهابیت اعتقادی ندارند و این عقیده ی باطلی که توسط وهابیون به آنها رسیده است را عقیده ی اهل سنت میدانند! فلذا قبل از هرچیز واجب است که از زبان علمای اهل سنت و وهابیت ، وجود مذهب وهابیت را اثبات بکنیم که در مقاله ای جدا به آن پرداخته ایم:
http://www.alsonnat.blogfa.com/post/60
شبهه ی دوم:
صدا زدن غیر خدا ، درخواست از او و توسل به او ، شرک است به شهادت آیات قرآن !
توضیح شبهه: وهابیون می گویند خداوند خواندن من دون الله را در قرآن ، شرک دانسته است از جمله در غافر/۶۰ – یونس/۱۸ – زمر/۳ – رعد/۱۶ – احقاف/۵و۶ – نحل/۲۰و۲۱ – جن/۱۸و۲۰ – اسراء/۵۶ – اعراف/۱۹۴ – فاطر/۱۳و۱۴ – فاتحه/۵ – بقره/۱۸۶
در واقع این آیات از سه حال خارج نیستند:
۱٫ یا در مورد عبادت غیر خدا هستند.
۲٫ یا خواندن معبودانی غیر از خدا هستند.
۳٫ یا اشاره به خواندن فقط خدا هستند.
وهابیون میگویند قرآن، مطلق دعوت و نداى غیر خدا را عبادت خوانده است، بنابراین هر کسى پیامبر و یا شخص صالحى را بخواند یا بگویـد: درباره ى حاجت من شفاعت کن و مانند این ها، در این صورت این شخص با این گفتار ، او را عبادت کرده است. و حقیقت پرستش جز خواندن چیزى نیست ، در نتیجه چنین دعوت گرى، غیر خدا را پرستیده و مشرک شده است!!
اینکه معنای دعوت در قرآن به طور مطلق عبادت باشد این از افترائات وهابیون بر قرآن است ، چون:
قرآن از زبان حضرت نوح (ع) میفرماید:
قالَ رَبِّ إِنِّى دَعَوتُ قَومى لَیْلاً وَنَهاراً نوح/۵
گفت: پروردگارا! من شب و روز قوم خودم را (به سوى تو) دعوت کردم.
آیا میتوان گفت که حضرت نوح علیه السلام ، قومشان را می پرستیدند؟!
یا می فرماید:
إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُونَ عَلَى أَحَدٍ وَالرَّ‌سُولُ یَدْعُوکُمْ فِی أُخْرَ‌اکُمْ. آل عمران/ ۱۵۳
[یاد کنید] هنگامى را که در حال گریز [از کوه]‌ بالا مى‌رفتید و به هیچ کس توجه نمى‌کردید؛ و پیامبر،از پشت سرتان،شما را به فریاد مى‌خواند… .
آیا میتوان گفت که حضرت رسول (ص) ، صحابه را می پرستیدند؟!
یا از زبان شیطان چنین نقل می کند:
وَما کانَ لِى عَلَیْکُمْ مِنْ سُلْطان إِلاّ أَنْ دَعَوتُکُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لى… ابراهیم/۲۲
… من بر شما تسلطی نداشتم جز اینکه شما را دعوت کردم و شما هم مرا اجابت کردید …
آیا میتوان گفت که شیطان ، پیروانش را میپرستد؟!
با این مقدمه ، به بررسی آیات فوق الذکر می پردازیم:
آیه ی ۶۰ غافر:
وَقَالَ رَبُّکُمُ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ إِنَّ الَّذِینَ یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِی سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ
اولا: معنای ادعونی در این آیه به معنای عبادت است به گواه ادامه ی آیه _ یستکبرون عن عبادتی
ثانیا: این آیه ربطی به شرک ندارد مگر اینکه کسی بخواهد مطلق خواندن را عبادت معنا کند که پیش تر بطلان آن را ثابت کردیم.
ثالثا: اثبات شیء نفی ما عدا نمی کند. بر فرض که معنای دعا در آیه ی فوق ، خواندن باشد باز هم دلالت بر شرک شیعه نمی کند ؛ زیرا آیه نگفته است که فقط خدا را بخوانید بلکه از ظاهر آیه چنین برداشت می شود که خطابش به کسانی است که به خدا توجهی ندارند.
آیه ی ۱۸ یونس:
وَیَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا یَضُرُّهُمْ وَلَا یَنْفَعُهُمْ وَیَقُولُونَ هَؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَا یَعْلَمُ فِی السَّمَوَاتِ وَلَا فِی الْأَرْضِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا یُشْرِکُونَ
و به جاى خدا ، چیزهایى را مى پرستند که نه به آنان زیان مى رساند و نه به آنان سود مى دهد . و مى گویند : «اینها نزد خدا شفاعتگران ما هستند .» بگو : «آیا خدا را به چیزى که در آسمانها و در زمین نمى داند ، آگاه مى گردانید ؟» او پاک و برتر است از آنچه ] با وى ] شریک مى سازند.
این آیه ربطی به خواندن ندارد و به وضوح می گوید که در مورد عبادت است.
آیه ی ۳ زمر:
أَلَا لِلَّهِ الدِّینُ الْخَالِصُ وَالَّذِینَ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَوْلِیَاء مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِیُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى إِنَّ اللَّهَ یَحْکُمُ بَیْنَهُمْ فِی مَا هُمْ فِیهِ یَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لَا یَهْدِی مَنْ هُوَ کَاذِبٌ کَفَّارٌ
این آیه نیز ربطی به خواندن ندارد و درباره ی عبادت است.
دقت کنید که مشرکان گفته اند ما نعبدهم یعنی آنها را نمی پرستیم سپس با آوردن الّا ، استثنا کرده اند و چیزی را داخل در پرستش کرده اند !
جهت اثبات ادعای خود ، ترجمه ی سه تن از مترجمان بزرگ را در اینجا می آوریم:
مکارم: … و دلیلشان این بود که اینها را نمی‏پرستیم مگر به خاطر اینکه ما را به خداوند نزدیک کنند…
فولادوند: … ما آنها را جز براى اینکه ما را هر چه بیشتر به خدا نزدیک گردانند نمى‏پرستیم…
خرمشاهی : … آنان را جز براى این نمى‏پرستیم که ما را با تقربى به خداوند نزدیک گردانند …
آیه ی ۱۶ رعد:
قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ ۚ قُلْ أَفَاتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِهِ أَوْلِیَاءَ لَا یَمْلِکُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا ۚ قُلْ هَلْ یَسْتَوِی الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِیرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِی الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ ۗ أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَکَاءَ خَلَقُوا کَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَیْهِمْ ۚ قُلِ اللَّهُ خَالِقُ کُلِّ شَیْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
مشرک تراشان با استدلال به عبارت من دونه أولیاء می گویند شیعه مشرک است!
حقیقت این است که منظور از أولیاء در این آیه ، خدایان است زیرا در ابتدای آیه می گوید خدای آسمان ها و زمین کیست؟ و سپس در سطر دوم می گوید أم جعلوا للّه شرکاء؟
جهت اطلاع وهابیان عرض میکنیم که خداوند در آیه ی ۵۵ مائده می فرمایند:
إِنَّمَا وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلَاهَ وَیُؤْتُونَ الزَّکَاهَ وَهُمْ رَاکِعُونَ
آیات ۵ و ۶ أحقاف:
وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّن یَدْعُو مِن دُونِ اللَّهِ مَن لَّا یَسْتَجِیبُ لَهُ إِلَى یَومِ الْقِیَامَهِ وَهُمْ عَن دُعَائِهِمْ غَافِلُونَ ﴿۵﴾ وَإِذَا حُشِرَ النَّاسُ کَانُوا لَهُمْ أَعْدَاء وَکَانُوا بِعِبَادَتِهِمْ کَافِرِینَ ﴿۶﴾
نکته ی اول:
در آیه ی فوق ، دعا به معنی عبادت میباشد چنانکه آیه ی ۶ میگوید. بسیاری از مترجمانی هم که دعا در این آیه را خواندن معنی کرده اند ، من دون الله را معبود معنا کرده اند مثل حضرت آیت الله مکارم حفظه الله
نکته ی دوم:
آیه ی فوق میگوید ویژگی این من دون الله ها این است که:
لَّا یَسْتَجِیبُ لَهُ إِلَى یَومِ الْقِیَامَهِ _ تا قیامت جواب نمی دهند.
در حالیکه پیامبر (ص) و امامان شفا میدهند به اقرار علمای اهل سنت و مدارکی که از پرونده ی شفا یافتگان در دست است !
آیات ۲۰ و ۲۱ نحل:
وَالَّذِینَ یَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ لاَ یَخْلُقُونَ شَیْئًا وَهُمْ یُخْلَقُونَ ﴿۲۰﴾ أَمْواتٌ غَیْرُ أَحْیَاء وَمَا یَشْعُرُونَ أَیَّانَ یُبْعَثُونَ ﴿۲۱﴾
این آیه نیز درباره ی عبادت است و یا درباره ی خواندن معبود می باشد زیرا :
آیه ی ۱۹۱ اعراف میفرماید: أَیُشْرِکُونَ مَا لاَ یَخْلُقُ شَیْئًا وَهُمْ یُخْلَقُون
آیه ی ۲۲ نحل می فرماید: إِلَهُکُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَالَّذِینَ لاَ یُؤْمِنُونَ بِالآخِرَهِ قُلُوبُهُم مُّنکِرَهٌ وَهُم مُّسْتَکْبِرُونَ ﴿۲۲﴾
به وضوح مشاهده می شود که خطاب آیه به مشرکان است.
آیات ۱۸ و ۲۰ جن:
وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدًا ﴿۱۸﴾
قُلْ إِنَّمَا أَدْعُو رَبِّی وَلَا أُشْرِکُ بِهِ أَحَدًا ﴿۲۰﴾
این آیات هم درباره ی عبادت است چون :
اولا: در مورد مسجد است و مسجد محل عبادت.
ثانیا: بسیار شبیه آیه ی ۱۱۰ کهف است که می فرماید: وَلَا یُشْرِکْ بِعِبَادَهِ رَبِّهِ أَحَدًا
آیه ی ۵۶ اسراء:
قُلِ ادْعُواْ الَّذِینَ زَعَمْتُم مِّن دُونِهِ فَلاَ یَمْلِکُونَ کَشْفَ الضُّرِّ عَنکُمْ وَلاَ تَحْوِیلًا ﴿۵۶﴾
خطاب آیه به کسانی است که معبود خود را خدا می پنداشتند _ الَّذِینَ زَعَمْتُم مِّن دُونِهِ…
آیه ی ۱۹۴ اعراف:
إِنَّ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُکُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْیَسْتَجِیبُواْ لَکُمْ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿۱۹۴﴾
این آیه در حق مشرکان نازل شده است چنانچه آیه ی ۱۹۱ میفرماید:
أَیُشْرِکُونَ مَا لاَ یَخْلُقُ شَیْئًا وَهُمْ یُخْلَقُونَ ﴿۱۹۱﴾
با نگاهی گذرا به آیات قبل و بعد آیه ی ۱۹۴ ، این یقین به دست میآید که مراد از تدعون در تدعون من دون الله ، عبادت است اگر چه معنای دعای دوم یعنی فادعوهم صدا زدن و درخواست باشد.
آیات ۱۳ و ۱۴ فاطر:
یُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهَارِ وَیُولِجُ النَّهَارَ فِی اللَّیْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ کُلٌّ یَجْرِی لِأَجَلٍ مُّسَمًّى ذَلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ لَهُ الْمُلْکُ وَالَّذِینَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِ مَا یَمْلِکُونَ مِن قِطْمِیرٍ ﴿۱۳﴾ إِن تَدْعُوهُمْ لَا یَسْمَعُوا دُعَاءکُمْ وَلَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجَابُوا لَکُمْ وَیَوْمَ الْقِیَامَهِ یَکْفُرُونَ بِشِرْکِکُمْ وَلَا یُنَبِّئُکَ مِثْلُ خَبِیرٍ ﴿۱۴﴾
در آیات فوق ، خداوند ، معبودهای مشرکان را با خود مقایسه می کند فلذا معنای تدعون من دونه در آیه ی ۱۳ ، عبادت است اگرچه معنای تدعوهم و دعائکم در آیه ی ۱۴ عبادت نباشد ولی خواندن معبود است.
آیه ی ۵ فاتحه:
إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ
(خداوندا) فقط تو را می پرستیم و فقط از تو یاری می جوییم.
وهابیون با استدلال به این آیه ی شریفه ، میگویند از آنجایی که فقط باید از خدا یاری خواست فلذا یاری خواستن از غیر خدا شرک است!
قرآن می فرماید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَعِینُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَهِ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ. بقره/۱۵۳
آیا صبر و نماز غیر خدا هستند یا نه؟ اگر هستند ، پس آیا خداوند متعال ، نستجیر بالله به مومنان دستور شرک میدهد؟!
با توجه به آیه ی فوق میتوان فهمید که قضیه ، چیز دیگری است که آن را در آیه ی ۱۴ لقمان میفهمیم:
أَنِ اشْکُرْ لِی وَلِوَالِدَیْکَ إِلَیَّ الْمَصِیرُ. لقمان/۱۴
شکرگزار من و پدر و مادرت باش که بازگشت به سوى من است.
در این آیه، خداوند «شکر والدین» را عِدلِ «شکر خود» قرار داده است و این به معناى شرک در شکرگزارى نیست، بلکه با جمله «إلَىَّ المَصیر» به ما مى فهماند که شکر والدین در جهت شکر خداست و در مقابل آن نیست همین طور وقتی ما از کسی درخواستی میکنیم ، او را در کنار خدا قرار نمیدهیم بلکه درخواست ما در جهت درخواست از خداوند میباشد و شرک زمانی حاصل میشود که چیزی را در عرض چیز دیگر بدانیم و قرار بدهیم.
آیه ی ۱۸۶ بقره:
وَإِذَا سَأَلَکَ عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ ۖ أُجِیبُ دَعْوَهَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْیَسْتَجِیبُوا لِی وَلْیُؤْمِنُوا بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ
و هرگاه بندگان من از تو در باره من بپرسند [بگو] من نزدیکم و دعاى دعاکننده را به هنگامى که مرا بخواند اجابت مى‏کنم پس [آنان] باید فرمان مرا گردن نهند و به من ایمان آورند باشد که راه یابند.
وهابیون با استدلال به این آیه می گویند درخواست از غیر خدا جایز نیست و لزومی ندارد.
نکته ی اول: وهابیون تصور میکنند که خدا گفته است من نزدیکم پس من را بخوانید و نیازی به خواندن دیگری نیست! در حالی که حقیقت این است که این آیه زمانی نازل شد که بعضی از اعراب از پیامبر (ص) درباره ی خدا سوال کردند و گفتند آیا خدا نزدیک است تا آهسته با او مناجات کنیم یا دور است تا با صداى بلند او را بخوانیم؟!
تفسیر المنار محمد رشید رضا- در تفسیر آیه ی ۱۸۶ سوره ی بقره
http://library.islamweb.net/newlibrary/display_book.php?idfrom=157&idto=…
نکته ی دوم: اثبات شیء نفی ما عدا نمی کند. آیه نگفته است که فقط خدا را بخوانید بلکه با توجه به آیات دیگر ، مشروعیت و مفید بودن خواندن من دون الله ثابت می شود از جمله آیات ۹۷ و ۹۸ یوسف و ۶۴ نساء
شبهه ی سوم:
صدا زدن غیر خدا ، درخواست از او و توسل به او ، اگر شرک نباشد ، حداقل بدعت است چون نه آیه ای درباره ی مشروعیت آن وجود دارد و نه روایتی !
توسل فرزندان حضرت یعقوب (ع) به آن حضرت
یوسف/۹۷ قالُوا یا أبانا اسْتَغْفِر لَنا ذُنُوبَنا اِنّا کُنّا خاطِئیْنَ
(فرزندان حضرت یعقوب ع) گفتند: ای پدر، از خدا بر تقصیرات ما طلب مغفرت کن که ما بر خطا بودیم.
یوسف/۹۸ قالَ سَوْفَ أسْتَغْفِرُ لَکُمْ رَبّیْ إنَّهُ هُوَ الْغَفورُ الرَّحِیْمُ
گفت به زودی از درگاه خدا، برای شما مغفرت خواهم خواست، همانا او آمرزنده و مهربان است.
در آیات فوق ، به وضوح می بینیم که فرزندان حضرت یعقوب (ع) به آن حضرت متوسل می شوند و می گویند استغفر و نمی گویند اغفر و ایشان هم عمل آنها را تأیید میکنند و خداوند هم متذکر اشکالی نمیشود.
بخشش منافقین در گرو توسل به پیامبر (ص)
وَلَوْ أنَّهُمْ إذْ ظَلَمُوا أنْفُسَهُمْ جَاءُوکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللهَ تَوَّاباً رَحیماً نساء/۶۴
اگر ایشان وقتی به خودشان ظلم کردند نزد تو آیند پس از خداوند طلب بخشایش کنند ورسول خدا هم برای ایشان طلب بخشایش کند به تحقیق خداوند را توبه پذیر وبخشنده خواهند یافت.
آیه به وضوح می گوید که استغفار منافقین ، به تنهایی فایده ای ندارد بلکه بخشش زمانی صورت می پذیرد که رسول خدا (ص) هم برای آنها طلب بخشش کند (استغفر).
مدد خواهی حضرت عیسی (ع) از من دون الله
فَلَمَّا أَحَسَّ عیسى‏ مِنْهُمُ الْکُفْرَ قالَ مَنْ أَنْصاری إِلَى اللَّهِ. آل عمران/۵۲
چون عیسی دریافت قوم ایمان نمی آورند گفت که کیست با من دین خدا را یاری کند.
مدد خواهی ذو القرنین از من دون الله
فَأَعینُونی‏ بِقُوَّهٍ أَجْعَلْ بَیْنَکُمْ وَ بَیْنَهُمْ رَدْما. کهف/۹۵
شما با قوت بازو به من کمک کنید تا سدی محکم بین شما و آنها بسازم.
شفا یافتن صحابی نابینا در اثر توسل به پیامبر ص
شخص نابینایی نزد پیامبر (ص) آمد و گفت از خداوند بخواه تا مرا شفا دهد! پس پیامبر (ص) فرمودند آخرت بهتر است ولی آن مرد قبول نکرد تا اینکه پیامبر (ص) به وی امر فرمودند تا وضو گرفته و دو رکعت نماز بخواند و سپس این دعا را بخواند:
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ بِمُحَمَّدٍ نَبِیِّ الرَّحْمَهِ ، یَا مُحَمَّدُ ، إِنِّی قَدْ تَوَجَّهْتُ بِکَ إِلَى رَبِّی فِی حَاجَتِی هَذِهِ لِتُقْضَى اللَّهُمَّ شَفِّعْهُ فِیَّ
این روایت را تعدادی از علمای اهل سنت تصحیح کرده اند از جمله ابواسحاق ، ترمذی ، ابن خزیمه ، حاکم نیشابوری و… :
شرح سنن الترمذی – کتاب الدعوات – باب فی دعاء الضیف – ح ۳۵۷۸ http://library.islamweb.net/newlibrary/display_book.php?flag=1&bk_no=56&…
فعلا تا این حد در اثبات مشروعیت توسل کافی است.
شبهه ی چهارم:
صدا زدن غیر خدای مرده ، درخواست از او و توسل به او ، شرک است زیرا کسی که چنین اعتقادی داشته باشد ، صفت الهی سماع کل اصوات را به من دون الله تعمیم داده است.
در ابتدا باید برای آن کسانی که به شیعه نسبت شرک می دهند یاد آور شویم که قرآن کریم می فرماید:
لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى‏ إِلَیْکُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً. نساء/۹۴
به کسانی که اظهار اسلام می کنند نگویید که شما مومن نیستید!
و نیز از نبی مکرم (ص) روایت است که اگر کسی لا اله الا الله را گفت ، داخل در اسلام شده و حقوق مسلمانی را دارا خواهد بود و حساب باطنش بر خداست. صحیح بخاری ، صحیح مسلم و…
http://library.islamweb.net/hadith/hadithServices.php?type=2&cid=66&sid=…
بعضی ها می گویند درست است که با شهادت بر وحدانیت خدا ، وارد اسلام می شود ولی با گفتن یا علی ، از اسلام خارج می شود!!
می گویم همه ی مسلمین در سلام نمازشان می گویند السلام علیک ایها النبی ! آیا اینها همه مشرک شده و از اسلام خارج می شوند؟!
و داریم که ابو بکر در هنگام دیدن پیکر مطهر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم گریه می کند و ایشان را می بوسد و می گوید : بِأَبِی أَنْتَ یَا نَبِیَّ اللَّهِ
صحیح البخاری – کتاب الجنائز – باب الدخول علی المیت بعد الموت.. – ح ۱۱۷۱
http://library.islamweb.net/hadith/display_hbook.php?hflag=1&bk_no=146&p…
از آنجایی که وهابیون سعی دارند هیچگاه تعریفی از شرک و توحید ارائه ندهند و آنجائی هم که بخواهند تعریفی از شرک و توحید بیان کنند به سراغ مصادیق شرک و توحید می روند تا مطلب مخدوش و منحرف گردد فلذا ناچاریم در این مجال ، مقداری به تعریف شرک بپردازیم.
شرک یعنی شریک شدن . انباز گشتن . همدست شدن در کاری . لغت نامه ی دهخدا
مشرکین پس از مشاهده ی عذاب الهی می گویند:
تَاللَّهِ إِن کُنَّا لَفِى ضَلَالٍ مُّبِینٍ إِذْ نُسَوِّیکُم بِرَبّ الْعَالَمِین. شعراء/۹۸
سوگند به خدا که ما در گمراهی آشکاری بودیم هنگامی که بت ها را با پرودگار عالمیان برابر می گرفتیم!
در این آیه شریفه ، شرک یعنی برابر گرفتن کسی یا چیزی با رب العالمین ، هم چنان که مفهوم کلمه شریک نیز چنین حقیقتی را القا می کند.
در امر شراکت آنچه بین دو یا چند نفر بسیار مهم است ، این است که هر کس به مقدار سهمش مستقل از دیگریست. به عنوان مثال : شرکتی وجود دارد بنده یک سهم و شما نود و نه سهم دارید من و شما هر کدام در هر آنچه داریم مستقل از یکدیگر هستیم با این فرض کسی که غیری را با خدا شریک میگیرد ، در حقیقت در برابر خدا ، غیر را مستقل از خدا فرض کرده است و دیگر مقدار سهم تاثیری در اصل مسئله ندارد.
حال اگر فرض شود خداوند اختیار تمام دنیا را به کسی دهد ولی ممکن است هر لحظه آن را بگیرد آیا میتوان گفت چنین کسی شریک خداست ؟ و یا می توان ادعا نمود که ما برای چنین کسی استقلال قائل شدیم ؟
قطعا پاسخ منفی است چون برای چنین کسی اصلا سرمایه ای تعریف نشده تا شراکتی ایجاد شده باشد و همچنین هر لحظه خداوند ممکن است هر آنچه داده را بگیرد ، لذا استقلالی هم برای او تصور نشده است!
یا یک صاحب خانه استقلال دارد ولی هیچ مستأجری استقلال ندارد و نمی توان مستاجر را شریک صاحب خانه دانست.
شیعه معتقد است خداوند خیلی قدرت ها به معصومین علیهم السلام داده و هر لحظه هم ممکن است هر آنچه را که داده پس بگیرد . در این حالت هیچ شراکت و یا استقلالی برای معصومین علیهم السلام تصور نکرده ایم تا دچار اشکال شویم!
با قبول تعریف بالا اگر کسی ادعا کند چون شیعه برای معصومین علیه السلام قدرت قائل است پس معصومین علیهم السلام را شریکان خدا می دانند چنین ادعایی باطل است.
برای اینکه حرف های فوق مستند به مدارک قرآنی باشد ، نمونه هایی را ذکر می کنیم:
شفا و درمان از خداست: و اذا مرضت فهو یشفین. شعراء/۸۰
امّا همین شفا را خداوند در عسل قرار داده است: فیه شفأ للنّاس. نحل/۶۹
هر چند خداوند کارها را تدبیر می کند: یدبّر الامر. یونس/۳
امّا فرشتگان واسطه تدبیر او هستند: فالمدبّرات امرا. نازعات/۵
هر چند خداوند جان ها را می گیرد: اللّه یتوفّی الانفس. زمر/۴۲
امّا ملک الموت جان ها را می گیرد: یتوفّاکم ملک الموت. سجده/۱۱
هر چند خداوند مردگان را زنده می کند: وَ اللَّهُ یُحْیی‏ وَ یُمیتُ. آل عمران/۱۵۶
ولی حضرت عیسی (ع) هم به اذن خدا مرده زنده می کند: أُحْیِ الْمَوْتى‏ بِإِذْنِ اللَّهِ. آل عمران/۴۹
با اینکه خداوند بادها را جابجا می کند: اللَّهُ الَّذی یُرْسِلُ الرِّیاحَ. روم/۴۸
ولی آن را به تسخیر حضرت سلیمان (ع) در می آورد: فَسَخَّرْنا لَهُ الرِّیحَ تَجْری بِأَمْرِهِ رُخاءً حَیْثُ أَصابَ. ص/۳۶
درست است که خداوند عالم الغیب است: عَالِمُ الْغَیْبِ فَلَا یُظْهِرُ عَلَىٰ غَیْبِهِ أَحَدًا. جن/۲۶
ولی مقداری از آن را به فرستاده هایش می دهد: إِلَّا مَنِ ارْتَضَىٰ مِنْ رَسُولٍ. جن/۲۷
اگر چه خداوند هدایت می کند: أَنَّ اللَّهَ یَهْدِی مَنْ یُرِیدُ. حج/۱۶
ولی پیامبر هم هدایت می کند: إِنَّکَ لَتَهْدی إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقیمٍ. شوری/۵۲
و امامان هم هدایت می کنند: وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّهً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا. انبیاء/۷۳
اگر چه عزت کلا از آن خداست: فَلِلَّهِ الْعِزَّهُ جَمِیعًا… فاطر/۱۰
ولی برای رسول و مومنین نیز می باشد: وَ لِلَّهِ الْعِزَّهُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِینَ… منافقون/۸
اما اگر شیعه بگوید اهل بیت علیهم السلام به اذن خدا می شنوند و به اذن خدا می توانند حاجت بدهند ، مشرک می شود؟!
توضیحات بیشتر در:
http://islamtxt.ir/node/241
شبهه ی پنجم:
به شهادت قرآن ، مردگان نمی شوند فلذا توسل به آنها و مدد خواهی از آنها کاری عبث و بیهوده است و اگر کسی ادعا کند که مردگان می شنوند به قرآن کافر شده است.
وهابیان با استدلال به آیات زیر ، ادعا می کنند که مردگان نمی شنوند:
فَإِنَّکَ لاَ تُسْمِعُ الْمَوْتَى وَلاَ تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَآءَ إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِینَ روم/۵۲
تو نمى‏توانى مردگان را شنوا سازى و آواز خود را به گوش کرانى که از تو روى مى‏گردانند برسانى.
وَما یَسْتَوِى الْأَحْیَآءُ وَلاَ الْأَمْوَاتُ إِنَّ اللّه‏َ یُسْمِعُ مَن یَشَآءُ وَما أَنتَ بِمُسْمِعٍ مَن فِی الْقُبُورِ فاطر/۲۲
و زندگان و مردگان برابر نیستند.خداوند صدا را به (گوش) هر کس بخواهد می رساند ، و تو نیستی که صدای خود را به کسانی که در قبرند می رسانی.
در پاسخ باید بگویم که:
اولا: اهل بیت علیهم السلام و اکثر امامزاده ها شهید هستند و مشمول این آیات نیستند:
وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ ۚ بَلْ أَحْیَاءٌ وَلَٰکِنْ لَا تَشْعُرُونَ بقره/۱۵۴
و به کسانی که در راه خدا کشته میشوند ، مرده نگویید بلکه زنده هستند ولی شما نمی فهمید.
وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ. آل عمران/۱۶۹
شهدا نه تنها زنده اند، بلکه قرآن می فرماید: فرحین بما آتاهم اللّه من فضله. آل عمران/۱۷۰
آنها به خاطر نعمت هایی که خداوند به آنها داده است ، خوشحالند.
قال الإمام السبکی حیاه الأنبیاء والشهداء کحیاتهم فی الدنیا
السیره الحلبیه – ج ۲ ص ۴۳۲
http://shiaonlinelibrary.com/الکتب/۳۷۴۷_السیره-الحلبیه-الحلبی-ج-٢/الصفحه_۴۳۰#top
ثانیا: در قرآن ، آیاتی دال بر توانایی شنیدن مردگان وجود دارد:
فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَهُ فَأَصْبَحُوا فِی دَارِهِمْ جَاثِمِینَ فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَقَالَ یَا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُکُمْ رِسَالَهَ رَبِّی وَنَصَحْتُ لَکُمْ وَلَکِنْ لَا تُحِبُّونَ النَّاصِحِینَ. أعراف/۷۸ و ۷۹
آنگاه زمین‏لرزه آنان را فرو گرفت و در خانه هایشان از پا درآمدند پس [صالح] از ایشان روى برتافت و گفت اى قوم من به راستى من پیام پروردگارم را به شما رساندم و خیر شما را خواستم ولى شما خیرخواهان و نصیحتگران را دوست نمى‏دارید.
وَسْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رُسُلِنا أَ جَعَلْنا مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ آلِهَهً یُعْبَدُونَ. زخرف/۴۵
از پیامبران ما که پیش از تو فرستاده‏ایم بپرس: آیا جز خداى رحمان ، خدایان دیگرى را براى پرستش آنها قرار داده بودیم؟
وَلَقَدْ آتَیْنا مُوسَى الْکِتابَ فَلا تَکُنْ فی‏ مِرْیَهٍ مِنْ لِقائِهِ وَجَعَلْناهُ هُدىً لِبَنی‏ إِسْرائیلَ سجده/۲۳
هرآینه به موسى کتاب دادیم پس از دیدار کردن با او در تردید مباش . و آن کتاب را هدایت‌گر بنى اسرائیل قرار دادیم.
ادله ی قرآنی دیگری هم وجود دارد که آنها را در جواب شبهات بعدی بیان خواهیم کرد.
ثالثا: نبی مکرم (ص) درباره ی کشتگان بدر فرمودند:
ما أنتم أسمع لما أقول منهم!
شماها شنواتر از آنها به آنچه می‌گویم نیستید.
محمد امین شنقیطی در تفسیرش درباره ی روایت فوق ، مینویسد:
هو نص صحیح صریح فی سماع الموتى
این نص صحیح و صریحی است در شنیدن مردگان
أضواء البیان – ج ۶ ص ۱۲۹
http://library.islamweb.net/newlibrary/display_book.php?flag=1&bk_no=64&…
رابعا: مسلمین در هنگام خاکسپاری مرده ، به او چیزهایی تلقین میکنند!
قال رسول اللَّهِ صلى الله علیه وسلم لَقِّنُوا مَوْتَاکُمْ لَا إِلَهَ إلا الله…
حضرت رسول (ص) فرمودند باید به مردگانتان لا اله الا الله را تلقین کنید.
صحیح مسلم – کتاب الجنائز – باب تلقین الموتی لااله الا الله – ح ۹۱۶
http://library.islamweb.net/newlibrary/display_book.php?idfrom=2581&idto…
وقتی مرده را در قبر می گذارند نکیر و منکر به سراغ او آمده و درباره ی اعتقاداتش سؤال میکنند که زندگان جواب آنها را به مرده تلقین می کنند و او می شنود و پاسخ می دهد. ابن قیّم جوزیه شاگر ارشد ابن تیمیه هم در کتاب الروحش اقرار می کند که تلقین کردن کار عبثی نیست و مردگان می شنوند.
همچنین بسیاری از علمای اهل سنت و وهابیت از بخاری گرفته تا ابن تیمیه و محمد بن عبدالوهاب ، قائل به سماع اموات بودند:
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?frame=1&bank=maghalat&id=180#_Toc3…
فلذا می توان گفت که مسلمین درباره ی سماع اموات ، اجماع دارند.
خامسا: در قرآن و سنت ، هیچ آیه و روایتی دال بر نشنیدن مردگان وجود ندارد:
محمد امین شنقیطی در تفسیرش مینویسد:
فی سماع الموتى لم یثبت فی الکتاب ولا فی السنه شیء یخالفها…
چیزی مخالف و مغایر با شنیدن مردگان در کتاب و سنت وجود ندارد!
أضواء البیان – ج ۶ ص ۱۲۹
http://library.islamweb.net/newlibrary/display_book.php?flag=1&bk_no=64&…
وی در ادامه با ادله ی محکم ، شنیدن مردگان را اثبات میکند.
پاسخ به شبهات آیات ۵۲ روم و ۲۲ فاطر در:
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?frame=1&bank=maghalat&id=180#_Toc3…
شبهه ی ششم:
شیعیان می گویند اهل بیت علیهم السلام صداها را در سطح وسیعی به اذن الله می شنوند ، در حالی که خداوند چنین اذنی به کسی نداده است و شیعیان به خداوند دروغ می بندند.
خداوند در آیه ی ۴۱ سوره نسا (فَکَیْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ کُلِّ أُمَّهٍ بِشَهِیدٍ وَجِئْنَا بِکَ عَلَىٰ هَٰؤُلَاءِ شَهِیدًا) می فرمایند که در روز قیامت خداوند از هر امتی فردی را به عنوان شاهد می آورد که این شاهد برای امت اسلام ، پیامبر اکرم معرفی شده است و حداقلِ شهادت ، گواهی بر ایمان و کفر افراد است و لازمه شهادت ، احاطه علمی بر انسانها و اعمال و گفتار آنان است. در آیه ی ۶۹ سوره ی زمر هم داریم که پیامبر (ص) در قیامت در دادگاه عدل الهی حاضر می شود به عنوان یک میزان و یک شاهد:
وَأَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْکِتَابُ وَجِیءَ بِالنَّبِیِّینَ وَالشُّهَدَاء وَقُضِیَ بَیْنَهُم بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا یُظْلَمُونَ
قال رسول الله (ص) حیاتی خیر لکم تحدثون وتحدث لکم ووفاتی خیر لکم تعرض علی أعمالکم فما رأیت من خیر حمدت الله علیه وما رأیت من شر استغفرت الله لکم. رواه البزار ورجاله رجال الصحیح
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم فرمودند : زنده بودن من برای شما سود دارد با من حرف می‌زنید من هم با شما حرف می‌زنم و وفاتم نیز برای شما سود دارد کردار شما بر من عرضه می‌شود پس هر وقت کار خیری از شما ببینم خدا را شکر می‌کنم و هر وقت کار شر از شما دیدم برای شما استغفار می‌کنم. بزار این را روایت کرده و راویان روایت همه راویان صحیح بخاری هستند.
مجمع الزوائد ومنبع الفوائد – ج ۹ ص ۲۴
http://14mah.parsiblog.com/Posts/1013
و سیوطی هم می گوید: وأخرج البزار بسند صحیح من حدیث ابن مسعود مثله . الخصائص الکبری
طبق آیات سبا/۲۳ ، طه/۱۰۹ ، مریم/۸۷ و… در قیامت شفیعانی وجود دارد که طبق مطالب فوق و روایات صحیحین ، یکی از شفیعان ، نبی مکرم (ص) می باشند:
نیل الأوطار شوکانی – ج ۱ ص ۳۶۶-۳۶۷ ش ۴۰۸ و ۴۰۹
http://library.islamweb.net/newlibrary/display_book.php?flag=1&bk_no=47&…
فخر رازی عالم و مفسر بزرگ اهل سنت می گوید:
أجمعت الأمه على أن لمحمد صلى الله علیه وسلم شفاعه فی الآخره وحمل على ذلک قوله تعالى (عسى أن یبعثک ربک مقاما محمودا) وقوله تعالى (ولسوف یعطیک ربک فترضى).
تفسیر الرازی – در تفسیر آیه ی ۴۸ بقره
http://library.islamweb.net/newlibrary/display_book.php?idfrom=422&idto=…
ابن تیمیه شیخ الاسلام وهابیان هم شفاعت من دون الله را تأیید کرده و می گوید:
وهذه الشفاعه له ولسائر النبیین والصدیقین وغیرهم…
شرح العقیده الواسطیه – ج ۲ ص ۱۷۷
http://library.islamweb.net/newlibrary/display_book.php?bk_no=113&ID=11&…
محمد بن عبدالوهاب نیز شفاعت من دون الله را قبول داشته و گفته است:
ونثبت الشفاعه لنبینا محمد صلى الله علیه وسلم یوم القیامه حسبما ورد، وکذا نثبتها لسائر الأنبیاء والملائکه والأولیاء والأطفال حسبما ورد أیضاً
دعوه الإمام محمد بن عبد الوهاب سلفیه لا وهابیه – ص ۲۷۳
http://iucontent.iu.edu.sa/Shamela/Categoris/العقیده/دعوه%۲۰الإمام%۲۰محمد%۲۰بن%۲۰عبد%۲۰الوهاب%۲۰سلفیه%۲۰لا%۲۰وهابیه/۲۷۳٫html
و شفیعان هم که به اعمال فردی که می خواهند شفاعتش کنند ، آگاهی دارند:
وَلَا یَمْلِکُ الَّذِینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَهَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ یَعْلَمُونَ. زخرف/۸۶
کسانی را که غیر از او می‌خوانند قادر بر شفاعت نیستند؛ مگر آنها که شهادت به حق داده‌اند و آگاهند.
البته آیه ی فوق به گونه ی دیگری هم ترجمه شده است که مراد ما نیست! بهر حال طبق آیات قرآن ، آنهایی که مورد شفاعت قرار می گیرند باید شرایطش را داشته باشند فلذا شفیعان باید به اعمال مردم آگاهی داشته باشند تا بتوانند به حق شفاعت بکنند.
طبق روایات شیعی ، اهل بیت علیهم السلام هم شفیع هستند و نیز مشمول آیه ی ۱۰۵ سوره ی توبه هستند که می فرماید:
وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَیَرَى اللَّهُ عَمَلَکُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ وَسَتُرَدُّونَ إِلى‏ عالِمِ الْغَیْبِ وَالشَّهادَهِ فَیُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ. توبه/۱۰۵
بگو: عمل کنید ، که خدا و پیامبرش و مؤمنان اعمال شما را خواهند دید و شما به نزد داناى نهان و آشکارا بازگردانده مى‏شوید و او از اعمالتان آگاهتان خواهد کرد.
تشریح آیه ی فوق در:
http://h-varjani.blogfa.com/post-116.aspx
پس اهل بیت علیهم السلام ناظر و شاهد بر اعمال هستند.
مدارک دیگر بر سماع اهل بیت علیهم السلام و توانایی حاجت دادن آنها را در پاسخ شبهات بعدی >
قابل توجه است که شیطان در آیات ۱۶ و ۱۷ سوره ی اعراف می گوید:
قَالَ فَبِمَا أَغْوَیْتَنِی لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَکَ الْمُسْتَقِیمَ (۱۶) ثُمَّ لَآتِیَنَّهُمْ مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَیْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَائِلِهِمْ ۖ وَلَا تَجِدُ أَکْثَرَهُمْ شَاکِرِینَ (۱۷)
گفت: اکنون که مرا گمراه ساختی، من بر سر راه مستقیم تو، در برابر آنها کمین می کنم!
سپس از پیش رو و از پشت سر، و از طرف راست و از طرف چپ آنها، به سراغشان می‌روم؛ و بیشتر آنها را شکرگزار نخواهی یافت!
مسلّم است که کسی در پیشگاه الله متعال نمی تواند دروغ بگوید فلذا شیطان چنین توانایی دارد و توانایی سماع اصوات زمینیان ، اصلا قابل مقایسه با این توانایی نیست.
شبهه ی هفتم:
توسل کردن به مرده ، بدعت است چون نه در قرآن آمده و نه در سیره ی پیامبر (ص) ، اصحاب ، تابعین ، اهل بیت و ائمه ی چهار گانه مشاهده شده است.
دستور خداوند متعال به توسل ، در قرآن کریم!
یَأَیُّهَا الَّذِینَ ءَامَنُواْ اتَّقُواْ اللَّهَ وَ ابْتَغُواْ إِلَیْهِ الْوَسِیلَه . مائده / ۳۵
اى کسانى که ایمان آورده‏اید! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید ! و وسیله‏اى براى تقرب به او بجوئید.
أُولَٰئِکَ الَّذِینَ یَدْعُونَ یَبْتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ الْوَسِیلَهَ أَیُّهُمْ أَقْرَبُ اسراء/۵۷
کسانی را که آنان می‌خوانند، خودشان وسیله‌ای (برای تقرب) به پروردگارشان می‌جویند، وسیله‌ای هر چه نزدیکتر؛ و به رحمت او امیدوارند؛ و از عذاب او می‌ترسند؛ چرا که عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است!
تفسیر علمای اهل سنت:
ابن قیّم جوزیه _ شاگرد ارشد ابن تیمیه _ ضمن بیان ویژگی های پیامبران میگوید:
فهم أقرب الخلق إلیه وسیله
پس آنها نزدیکترین وسیله برای قرب به الله هستند!
طریق الهجرتین و باب السعادتین – ص ۷۶۳
http://salafi-vahabi.blogfa.com/post/320
آلوسی می نویسد: فکل من عبد من دون الله تعالى من عیسى وعزیر والملائکه علیهم السلام وسیلتهم إلى الله تعالى نبینا صلّى الله علیه وسلّم بل هو علیه الصلاه والسلام وسیله سائر الموجودات والواسطه بینهم وبین الله تعالى فی إفاضته سبحانه الوجود…
پس همه ی بندگان من دون الله تعالی از عیسی و عزیر و ملائکه علیهم السلام وسیله شان به سوی الله تعالی نبی ما صلی الله علیه (وآله) وسلم میباشد بلکه حضرت رسول (ص) وسیله ی سایر موجودات و واسطه ی بین آنها و بین الله تعالی در افاضه ی خداوند سبحان است…
تفسیر الآلوسی – ج ۱۵ ص ۱۲۶
http://shiaonlinelibrary.com/الکتب/۲۷۱۶_تفسیر-الآلوسی-الآلوسی-ج-١۵/الصفحه_۱۲۵#top
امام سجاد علیه السلام ، اهل بیت علیهم السلام را وسیله ی تقرب به الله می دانند:
رب صل على أطائب أهل بیته الذین اخترتهم لأمرک ، وجعلتهم خزنه علمک ، وحفظه دینک ، وخلفاءک فی أرضک ، وحججک على عبادک ، وطهرتهم من الرجس والدنس تطهیرا بإرادتک ، وجعلتهم الوسیله إلیک
الصحیفه السجادیه – الامام زین العابدین (ع) – ص ۳۲۲
http://www.shiaonlinelibrary.com/الکتب/۱۱۱۱_الصحیفه-السجادیه-ابطحی-الإمام-زین-العابدین-ع/الصفحه_۳۲۰#top
توسل به پیامبر (ص)، در قرآن کریم!
وَلَوْ أنَّهُمْ إذْ ظَلَمُوا أنْفُسَهُمْ جَاءُوکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللهَ تَوَّاباً رَحیماً نساء/۶۴
اگر ایشان وقتی به خودشان ظلم کردند نزد تو آیند پس از خداوند طلب بخشایش کنند ورسول خدا هم برای ایشان طلب بخشایش کند به تحقیق خداوند را توبه پذیر وبخشنده خواهند یافت .
تفسیر علمای اهل سنت:
علمای اهل سنت دلالت این آیه را همیشگی دانسته اند و توصیه کرده اند که زائران وقتی رفتند نزد قبر پیامبر (ص) این آیه را بخوانند و به ایشان متوسل شوند!
محیی الدین نووی شافعی می نویسد: ثم یرجع إلى موقفه الأول قباله وجه رسول الله صلى الله علیه وسلم ویتوسل به فی حق نفسه ویستشفع به إلى ربه سبحانه وتعالى ومن أحسن ما یقول ما حکاه الماوردی والقاضی أبو الطیب وسائر أصحابنا عن العتبی مستحسنین له قال کنت جالسا عند قبر رسول الله صلى الله علیه وسلم فجاء أعرابی فقال السلام علیک یا رسول الله سمعت الله یقول ( ولو أنهم إذ ظلموا أنفسهم جاءوک فاستغفروا الله واستغفر لهم الرسول لوجدوا الله توابا رحیما ) وقد جئتک مستغفرا من ذنبی مستشفعا بک إلى ربی ثم أنشأ یقول : یا خیر من دفنت بالقاع أعظمه فطاب من طیبهن القاع والاکم – نفسی الفداء لقبر أنت ساکنه فیه العفاف وفیه الجود والکرم. ثم انصرف فحملتنی عینای فرأیت النبی صلى الله علیه وسلم فی النوم فقال یا عتبى الحق الاعرابی فبشره بان الله تعالى قد غفر له
سپس به جایگاه اولیه در مقابل صورت رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم باز گشته وبه وی توسل کند در حق خودش و از وی طلب شفاعت در نزد خدا بنماید.
از بهترین کلمات آنچه است که ماوردی وقاضی ابو الطیب ودیگر اصحاب ما از عتبی نقل کرده وآن را نیکو شمرده اندکه گفت : نزد قبر رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم بودم که بیابانگردی آمد وگفت سلام بر تو ای رسول خدا . از خداوند شنیدم( کلام خدا در قرآن) که اگر ایشان وقتی به خودشان ظلم کردند نزد تو آیند پس از خداوند طلب بخشایش کنند ورسول خدا هم برای ایشان طلب بخشایش کند به تحقیق خداوند را توبه پذیر وبخشنده خواهند یافت . ومن به نزد تو آمدم واز گناه خود طلب بخشش کرده و تو را شفیع نزد پروردگارم قرار می دهم .سپس این شعر را خواند:
ای بهترین کسی که دربهترین جایگاه دفن شده است که ازبوی خوش آنجاهمه جابوی خوش گرفته است
جانم فدای قبری که تو ساکن آن هستی که در آن اسوه کامل در عفت وجود وکرم مدفون است
سپس بازگشت . پس چشمانم سنگین شده در خواب رسول گرامی اسلام صلی الله علیه وآله وسلم را دیدم پس فرمودند که ای عتبی به سراغ اعرابی برو و به او بشارت بده که خداوند گناهان او را آمرزید.
المجموع شرح المهذب- کتاب الحج – زیاره قبر رسول (ص) – فرع یستحب للحاج… – ج ۸ ص ۲۵۶
http://library.islamweb.net/newlibrary/display_book.php?flag=1&bk_no=14&…
بکری دمیاطی مینویسد: ثم بعد زیاره الشیخین یذهب للسلام على السیده فاطمه رضی الله عنها فی بیتها الذی داخل المقصوره للقول بأنها مدفونه هناک ، والراجح أنها فی البقیع فیقول : السلام علیک یا بنت المصطفى … ویتوسل بها إلى أبیها ( ص ) . ثم یرجع إلى موقفه الأول قباله وجهه الشریف ، فیقول : الحمد لله رب العالمین . اللهم صل على سیدنا محمد ، وعلى آل سیدنا محمد . السلام علیک یا سیدی یا رسول الله . إن الله تعالى أنزل علیک کتابا صادقا ، قال فیه : ( ولو أنهم إذ ظلموا أنفسهم جاؤوک فاستغفروا الله واستغفر لهم الرسول لوجدوا الله توابا رحیما ) وقد جئتک مستغفرا من ذنبی مستشفعا بک إلى ربی.
بعد از زیارت ابو بکر و عمر برای سلام به فاطمه زهرا به بیت وی که در داخل ضریح است می روی چون بنا بر قولی در آنجا مدفون است ولی قول برتر آن است که در بقیع دفن است .پس می گویی سلام بر تو ای دختر رسول برگزیده …پس به وسیله وی بر پدرش توسل می جویی سپس به همان جای اول
در روبروی صورت شریف- بازگشته می گویی الحمد لله رب العالمین خدایا بر سرور ما محمد وبر آل وی درود فرست . سلام بر تو ای رسول خدا. خداوند به درستی بر تو کتاب خود را نازل کرد که در آن گفت:
که اگر ایشان وقتی به خودشان ظلم کردند نزد تو آیند پس از خداوند طلب بخشایش کنند ورسول خدا هم برای ایشان طلب بخشایش کند به تحقیق خداوند را توبه پذیر وبخشنده خواهند یافت (آیه ۶۴ نساء) پس من به نزد تو آمده ام در حالیکه از گناهانم طلب بخشایش می کنم واز تو طلب شفاعت به نزد خداوند می کنم.
إعانه الطالبین – البکری الدمیاطی – ج ۲ – ص ۳۵۷
http://shiaonlinelibrary.com/الکتب/۸۹۲_إعانه-الطالبین-البکری-الدمیاطی-ج-٢/الصفحه_۳۵۵#top
ابن قدامه مقدسی مینویسد: ثم تأتى القبر فتولی ظهرک القبله وتستقبل وسطه وتقول السلام علیک أیها النبی ورحمه الله وبرکاته … اللهم انک قلت وقولک الحق ( ولو أنهم إذ ظلموا أنفسهم جاءوک فاستغفروا الله واستغفر لهم الرسول لوجدوا الله توابا رحیما) وقد اتیتک مستغفرا من ذنوبی ، مستشفعا بک إلى ربی ..ثم یتقدم قلیلا ویقول السلام علیک یا أبابکر
سپس به نزد قبر رفته پس پشت خود را به سمت قبله می کنی ورو به سمت قبر ومی گویی سلام بر تو ای پیغمبر ورحمت خدا و برکات وی ….خداوندا تو گفته ای وکلامت درست است که اگر ایشان وقتی به خودشان ظلم کردند نزد تو آیند پس از خداوند طلب بخشایش کنند ورسول خدا هم برای ایشان طلب بخشایش کند به تحقیق خداوند را توبه پذیر وبخشنده خواهند یافت (آیه ۶۴ نساء).بدرستیکه من به نزد تو آمده ام در حالیکه از گناهانم طلب بخشایش می کنم و از تو می خواهم که در نزد پروردگارم شفیع من باشی …سپس کمی جلوتر رفته ومی گویی سلام بر تو ای ابو بکر…
المغنی – ج ۳ ص ۲۹۸
http://library.islamweb.net/newlibrary/display_book.php?flag=1&bk_no=15&…
قاضی عیاض می نویسد: ناظرا أبو جعفر أمیر المؤمنین مالکا فی مسجد رسول الله صلى الله علیه وسلم فقال له مالک یا أمیر المؤمنین لا ترفع صوتک فی هذا المسجد فإن الله تعالى أدب قوما فقال (لا ترفعوا أصواتکم فوق صوت النبی…) ومدح قوما فقال (إن الذین یغضون أصواتهم عند رسول الله…) وذم قوما فقال (إن الذین ینادونک…) وإن حرمته میتا کحرمته حیا.
فاستکان لها أبو جعفر وقال یا أبا عبد الله أستقبل القبله وأدعو أم أستقبل رسول الله صلى الله علیه وسلم ؟ فقال ولم تصرف وجهک عنه وهو وسیلتک ووسیله أبیک آدم عیه السلام إلى الله تعالى یوم القیامه ؟ بل استقبله واستشفع به فیشفعه الله قال الله تعالى (ولو أنهم إذ ظلموا أنفسهم…).
ابوجعفر (منصور خلیفه عباسی) در مسجد النبی با امام مالک به گفتگو برخواست .امام مالک به او تذکر دادکه :ای امیر المومنین صدایت را دراین مسجد بلند مکن چرا که خداوندعده ای را تأدیب کرده است و فرموده است (صدای خود را بلندتر از صدای پیامبر نکنید…) وعده ای را مدح کرده است وگفته است(کسانی که صدای خود را در محضر پیامبر کوتاه می کنند…) وبعضی را نیز مذمت کرده است وفرموده (کسانی که با صدای بلند پیامبر را صدا می کنند…)وبه درستی که حرمت پیامبر(صلی الله علیه وسلم) پس از وفات همچون حرمتش در زمان حیات است.
ابوجعفر منصور، خلیفه عباسی، از امام مالک بن انس، پرسید: هنگام زیارت رو به قبله بایستم ودعا کنم یا رو به قبر پیامبر(صلی الله علیه و آله وسلم)؟ امام مالک بن انس در پاسخ گفت: چرا چهره از او برمی گردانی؟ او وسیله تو و وسیله پدر تو آدم در روز رستاخیز است. رو به او کن و او را شفیع خود قرار بده. خدا شفاعت او را می پذیرد. خدا می فرماید:(اگر آنان به نفس خویشتن ستم کنند…).
الشفاء بتعریف حقوق المصطفی – ج ۲ ص ۵۹۵
http://salafi-vahabi.blogfa.com/post/354
دستور پیامبر (ص) بر توسل به من دون الله غایب!
عن نبی الله صلى الله علیه و سلم قال : ( اذا أضل أحدکم شیئا أو أراد أحدکم عونا و هو بأرض لیس بها أنیس فلیقل یا عباد الله أغیثونی یا عباد الله أغیثونی فان لله عبادا لا نراهم ) و قد جرب ذلک
هرگاه چیزی از شما گم شد ویا، یاوری خواستید و در سرزمینی بودید که هیچ کسی همراهتان نبود ، بگویید: ای بندگان خدا یاریم کنید ، ای بندگان خدا یاریم کنید .چرا که برای خداوند بندگانی هست که شما آنان را نمی بینید.
طبرانی در ادامه این روایت می گوید: این کار مورد تجربه قرار گرفته ومجرب است.
المعجم الکبیر – باب العین – من اسمه عتبه – ح ۲۹۰
http://library.islamweb.net/newlibrary/display_book.php?bk_no=84&ID=2748…
شبیه همین روایت ، از ابن عباس رسیده است: فإذا أصاب أحدکم عرجه فی الأرض لا یقدر فیها على الأعوان فلیصح فلیقل : عباد الله أغیثونا أو أعینونا رحمکم الله فإنه سیعان.اسناده حسن
هرگاه برای شما در زمین مشکلی یا گرفتاری پیش آمد که نتوانستید آن را حل کنید و کسی هم نبود که به شما کمک کند پس بگویید:ای بندگان خدا،به فریاد ما برسید.
شعب الإیمان – ج۱۰ ص ۱۴۰
http://14mah.parsiblog.com/Posts/592
بزار از ابن عباس اینگونه روایت میکند: إن لله ملائکه فی الأرض سوى الحفظه یکتبون ما یسقط من ورق الشجر، فإذا أصابت أحدکم عرجه بأرض فلاه فلیناد: یا عباد الله أعینونی
حسن السقاف شافعی پس از نقل این روایت، مینویسد:
وحدیث البزار هذا حسنه الحافظ ابن حجر العسقلانی فی أمالی الأذکار کما فی شرح ابن علان على الأذکار (۵ / ۱۵۱).
وقال الحافظ الهیثمی عنه فی المجمع (۱۰ / ۳۲) رجاله ثقات
والعجب العجاب أن الألبانی اعترف بحسن حدیث البزار هذا فی ضعیفته (۲ / ۱۱۱).
الإغاثه – ص ۲۲
http://shiaonlinelibrary.com/الکتب/۲۳۱۱_الإغاثه-حسن-بن-علی-السقاف/الصفحه_۲۱#top
عَنْ أَبِی جُرَیٍّ جَابِرِ بْنِ سُلَیْمٍ قَالَ رَأَیْتُ رَجُلًا یَصْدُرُ النَّاسُ عَنْ رَأْیِهِ لَا یَقُولُ شَیْئًا إِلَّا صَدَرُوا عَنْهُ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالُوا هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ عَلَیْکَ السَّلَامُ یَا رَسُولَ اللَّهِ مَرَّتَیْنِ قَالَ لَا تَقُلْ عَلَیْکَ السَّلَامُ فَإِنَّ عَلَیْکَ السَّلَامُ تَحِیَّهُ الْمَیِّتِ قُلْ السَّلَامُ عَلَیْکَ قَالَ قُلْتُ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ الَّذِی إِذَا أَصَابَکَ ضُرٌّ فَدَعَوْتَهُ کَشَفَهُ عَنْکَ وَإِنْ أَصَابَکَ عَامُ سَنَهٍ فَدَعَوْتَهُ أَنْبَتَهَا لَکَ وَإِذَا کُنْتَ بِأَرْضٍ قَفْرَاءَ أَوْ فَلَاهٍ فَضَلَّتْ رَاحِلَتُکَ فَدَعَوْتَهُ رَدَّهَا عَلَیْکَ
جابر بن سلیم می گوید: به شهر مدینه وارد شدم شخصی را دیدم که مردم گفتار و نظرات او را گوش کرده و از او فرا می گیرند و هیچ کلامی از او صادر نمی شود مگر اینکه آن را ضبط می کردند. گفتم: این شخص کیست؟ گفتند: رسول خدا (ص) است. می گوید: گفتم: علیک السلام یا رسول الله و این تحیت را دوبار تکرار کردم.
آن حضرت فرمود: این گونه سلام نکن زیرا این تحیت مردگان است. بگو: السلام علیک. گفتم: تو رسول خدایی؟ فرمود: من فرستاده ی الهی ام. همان کسی که اگر ضرر و صدمه ای به تو رسد و او را بخوانی آن را بر طرف می کند و اگر قحطی نازل شود به او توسل بجویی گیاهان را خواهد رویانید و اگر در بیابان خشک قرار گرفتی و شتر سواری خود را کم کرده باشی و از او درخواست کمک کنی آن را به تو باز می گرداند.
سنن ابی داود – کِتَاب اللِّبَاسِ – بَاب مَا جَاءَ فِی إِسْبَالِ الْإِزَارِ – ح ۴۰۸۴ با تصحیح ألبانی
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=shobheh&id=148
*توضیحات کامنتهای ۴ و ۱۵ لینک فوق ، خوانده شود.
توسل صحابه به پیامبر (ص) پس از وفات آن حضرت!
روایت اول:
أَصَابَ النَّاسَ قَحْطٌ فِی زَمَنِ عُمَرَ , فَجَاءَ رَجُلٌ إلَى قَبْرِ النَّبِیِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ : یَا رَسُولَ اللَّهِ , اسْتَسْقِ لِأُمَّتِکَ فَإِنَّهُمْ قَدْ هَلَکُوا , فَأَتَى الرَّجُلَ فِی الْمَنَامِ ، فَقِیلَ لَهُ : ائْتِ عُمَرَ فَأَقْرِئْهُ السَّلَامَ , وَأَخْبِرْهُ أَنَّکُمْ مَسْقِیُّونَ وَقُلْ لَهُ : عَلَیْکَ الْکَیْسُ , عَلَیْکَ الْکَیْسُ ” , فَأَتَى عُمَرَ فَأَخْبَرَهُ ، فَبَکَى عُمَرُ ، ثُمَّ قَالَ : یَا رَبِّ ، لَا آلو إلَّا مَا عَجَزْتُ عَنْهُ
در زمان خلافت عمر، قحطی آمد و مردی (بلال بن حارث) نزد قبر پیامبر (ص) آمد و گفت: یا رسول الله! مردم از بی آبی به هلاکت می‌رسند، از خداوند بخواه که باران رحمتش را بر مردم ببارد. پیامبر (ص) به خواب آن شخص آمد و فرمود: برو نزد عمر و از قول من سلام برسان و بشارت بده که باران رحمت بر آنها نازل خواهد شد. آن مرد آمد نزد عمر و خوابش را گفت و عمر هم گریه کرد (و با اینکارش ، کار آن متوسل را تأیید کرد و نگفت که تو مشرک شدی و از این حرف ها)…
المصنف لإبن أبی شیبه الکوفی – ج۷، ص۴۸۳ با سند صحیح
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=question&id=25248
روایت دوم:
قال أَقْبَلَ مَرْوَانُ یَوْماً فَوَجَدَ رَجُلاً وَاضِعاً وَجْهَهُ على الْقَبْرِ فقال أتدری ما تَصْنَعُ فَأَقْبَلَ علیه فإذا هو أبو أَیُّوبَ فقال نعم جِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله علیه وسلم ولم آتِ الْحَجَرَ سمعت رَسُولَ اللَّهِ صلى الله علیه وسلم یقول لاَ تَبْکُوا على الدِّینِ إذا وَلِیَهُ أَهْلُهُ وَلَکِنِ ابْکُوا علیه إذا وَلِیَهُ غَیْرُ أَهْلِهِ
از داود بن أبی صالح نقل شده است که روزی مروان دید که شخصی صورتش را بر قبر گذاشته است؛ پس گفت: آیا می دانی که چه کار انجام می دهی؟ نزدیک آمد و دید که آن شخص أبو أیوب انصاری است. ابو أیوب گفت: بلی من آمده ام پیش رسول خدا صلی الله علیه وآله و پیش سنگ نیامده ام . از رسول خدا (ص) شنیدم که می فرمود : برای دین گریه نکنید زمانی که افراد شایسته حاکم باشند ؛ ولی زمانی گریه کنید که نا أهلان حکومت می کنند.
المستدرک علی الصحیحین با تعلیق ذهبی – ج ۷ ص ۱۰۱ ح ۸۵۷۱ با تصحیح حاکم و ذهبی
http://islamport.com/d/1/mtn/1/22/500.html
تصحیح سند روایت + تصاویر کتاب ها:
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=question&id=22711
روایت سوم:
أَوْسُ بن عبد اللَّهِ قال قُحِطَ أَهْلُ الْمَدِینَهِ قَحْطًا شَدِیدًا فَشَکَوْا إلى عَائِشَهَ فقالت: انْظُرُوا قَبْرَ النبی صلى الله علیه وسلم فَاجْعَلُوا منه کووا إلى السَّمَاءِ حتى لَا یَکُونَ بَیْنَهُ وَبَیْنَ السَّمَاءِ سَقْفٌ قال فَفَعَلُوا فَمُطِرْنَا مَطَرًا حتى نَبَتَ الْعُشْبُ وَسَمِنَتْ الْإِبِلُ حتى تَفَتَّقَتْ من الشَّحْمِ فَسُمِّیَ عَامَ الْفَتْقِ
اوس بن عبد الله می‌گوید : مردم مدینه دچار قحطی شدیدی شدند؛ پس به عائشه شکایت کردند، عائشه گفت: به قبر رسول خدا (ص) رو بیاورید، و پنجره‌هایی از آن به سوی آسمان بگشایید؛ به طوری که بین قبر آن حضرت و آسمان سقفی نباشد. راوی گوید: مردم همین کار را انجام دادند ؛ پس باران فراوانی بارید؛ تا جایی که گیاهان رویید و شترها آن قدر چاق شدند که از شدت چربی ترک برداشتند، به حدی که آن سال را سال ترکیدن نامیدند.
سنن الدارمی – المقدمه – بَاب ما أَکْرَمَ الله تَعَالَى نَبِیَّهُ صلى الله علیه وسلم بَعْدَ مَوْتِهِ – ح ۹۲
http://library.islamweb.net/hadith/display_hbook.php?bk_no=137&pid=64001…
محقق کتاب سنن الدارمی همه ی روات این روایت را ثقه معرفی میکند:
http://s2.picofile.com/file/7900511177/ghabrr_1_.gif
http://s4.picofile.com/file/7900513759/ghabr_1_.gif
حسن السقاف شافعی پس از نقل این روایت ، میگوید:
قلت: وهذا صریح أیضا بإسناد صحیح بأن السیده عائشه رضی الله عنها استغاثت بالنبی (صلى الله علیه وسلم) بعد موته وکذا جمیع الصحابه الذین کانوا هناک وافقوها وفعلوا ما أرشدتهم إلیه
الإغاثه – ص ۲۵
http://shiaonlinelibrary.com/الکتب/۲۳۱۱_الإغاثه-حسن-بن-علی-السقاف/الصفحه_۲۴#top
روایت چهارم:
شخصی به جهت حاجتی مکرّر نزد عثمان بن عفّان مراجعه می‏ نمود، ولی عثمان به خواسته‏ اش توجّهی نمی‏ کرد؛ تا این‏که در بین راه عثمان بن حنیف را – که خود راوی است – ملاقات کرده و از این موضوع شکایت کرد.
عثمان بن حنیف به او گفت: آبی را آماده کن و وضو بگیر؛ به مسجد برو و دو رکعت نماز بگزار و بعد از اتمام نماز، پیامبرصلی الله علیه وآله را وسیله قرار ده و بگو: «اللّهمّ إنّی أسألک وأتوجّه إلیک بنبیّک محمّد صلّی اللَّه علیه وسلّم نبیّ الرحمه، یا محمّد! إنّی أتوجّه بک إلی ربّی فتقضی لی حاجتی»، آن‏گاه حاجت خود را به‏ یاد آور!
عثمان بن حنیف می‏گوید: شخص یاد شده آن اعمال را انجام داد، آن‏گاه به سوی خانه عثمان روان شد، فوراً دربان آمد و او را نزد عثمان بن عفّان برد، عثمان نیز او را احترام شایانی کرد. سپس حاجتش را به طور کامل برآورد و به او گفت: من همین الآن به یاد حاجت تو افتادم و هر گاه بعد از این از ما حاجتی خواستی به نزد ما بیا…
عثمان بن حنیف گفت: این دستور از من نبود، بلکه روزی خدمت پیامبرصلی الله علیه وآله بودم که نابینایی نزد حضرت آمد و از کوری چشم خود شکایت نمود. حضرت رسول صلی الله علیه وآله ابتدا پیشنهاد کرد که صبر کند ولی او نپذیرفت ، سپس به او همین دستور را داد و آن شخص نیز بعد ازانجام آن بینا شد و به مقصود خود رسید.
نور الدین ابو بکر هیثمی بعد از نقل حدیث میگوید:
روى الترمذی وابن ماجه طرفا من آخره خالیا عن القصه وقد قال الطبرانی عقبه : والحدیث صحیح بعد ذکر طرقه التی روی بها
مجمع الزوائد و منبع الفوائد – أبواب العیدین – باب صلاه الحاجه – ح ۳۶۶۸
http://library.islamweb.net/newlibrary/display_book.php?flag=1&bk_no=87&…
دکتر عزت عطیه (عالم برجسته مصری ) درباره ی روایت فوق می نویسد:
کل ما ذکره ابن تیمیه هنا مردود و غیر مقبول،فروایه الطبرانی تفید انّ الصحابی الجلیل عثمان بن حنیف وجه رجلا إلی التوسل بالرسول(صلّی الله علیه وسلّم) بعد وفاته، ممّا یدلّ علی انّه یعتقد عموم الفائده بهذا التوسل لعموم المسلمین فی کل الحاجات، و هذا الفهم هو ما یستقیم علیه لفظ الحدیث…
هر آنچه ابن تیمیه در اینجا گفته مردود و غیر مقبول است، پس روایت طبرانی می‌فهماند این مطلب را که صحابی جلیل عثمان بن حنیف شخصی را به جهت توسل به پیامبر(صلّی الله علیه وسلّم) بعد از وفاتش فرستاده است، و این دلالت می‌کند بر اینکه او معتقد به فایده عمومی به این توسل برای تمام مسلمانان در تمام حاجات بوده است. و این فهم امری است که لفظ این حدیث بر آن دلالت قوی دارد…
البدعه، تحدیدها و موقف الاسلام منه – ص ۳۸۹
http://salafi-vahabi.blogfa.com/post/335
علامه سمهودی نیز این روایت را دال بر جواز توسل به پیامبر (ص) بعد از وفاتشان دانسته است:
وفاء الوفاء بأخبار دار المصطفی – ج ۵ ص ۶۸
http://salafi-vahabi.blogfa.com/post/351
روایت پنجم:
عن أبی سعید قال کنت أمشی مع ابن عمر رضی الله عنهما فخدرت رجله فجلس فقال له رجل أذکر أحب الناس إلیک فقال یا محمداه فقام فمشى
از ابو سعید نقل شده است که با عبد الله بن عمر از راهى مى‌گذشتیم که پاى او گرفت و بر زمین نشست، شخصى به او گفت: محبوب‌ترین فرد در نزد خود را بخوان (تا به فریادت برسد). او نیز گفت: یا محمد! به فریادم برس. سپس ایستاد و به راهش ادامه داد.
عمل الیوم و اللیله لابن السنی – باب ما یقول اذا خدرت رجله – ح ۱۶۷ الی ۱۷۰
http://library.islamweb.net/hadith/display_hbook.php?hflag=1&bk_no=488&p…
روایت فوق گذشته از بررسی سندی ، چون طرق زیادی دارد فلذا نمیتوان اعتبار آن را زیر سوال برد:
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=maghalat&id=174
توسل علمای اهل سنت به مرده ها !
امام شافعی:
سمعت الشافعی یقول : إنی لأتبرک بأبی حنیفه وأجئ إلى قبره فی کل یوم – یعنی زائرا ” – فإذا عرضت لی حاجه صلیت رکعتین وجئت إلى قبره وسألت الله تعالى الحاجه عنده.
شافعی، رهبر و امام فقه شافعی می گفت: من هر روز می رفتم کنار قبر ابوحنیفه و به قبر او تبرک می جستم. وقتی مشکلی برای من پیش می آمد، کنار قبر او دو رکعت نماز می خواندم و متوسل می شدم و حاجتم برآورده می شد.
تاریخ بغداد – الخطیب البغدادی – ج ۱ – ص ۴۴۵
http://salafi-vahabi.blogfa.com/post/453
الخیرات الحسان فی مناقب الامام الاعظم ابی حنیفه لابن حجر الهیتمی – ص ۷۲
http://www.sonnat.net/upload/article/3219F868.26A4.49C0/QIVCF8MT_pic.jpg…
حاشیه رد المحتار – ابن عابدین – ج ۱ – ص ۵۹
http://shiaonlinelibrary.com/الکتب/۹۹۰_حاشیه-رد-المحتار-ابن-عابدین-ج-١/الصفحه_۰?pageno=59#top
امام احمد بن حنبل:
سمعت أبی یقول : حججت خمس حجج اثنتین راکب و ثلاث ماشی أو ثلاث راکب و اثنتین ماشی فضلت الطریق فی حجه و کنت ماشیا فجعلت أقول یا عباد الله دلونی على الطریق قال : فلم أزل ذلک حتى وقفت على الطریق أو کما قال أبی.
از پدرم احمد بن حنبل شنیدم که می گفت:من پنج حج به جا آوردم که دو تای از آنها را سواره و سه تای آنها را پیاده رفتم یا سه تا را سواره و دو تا را پیاده ! در یکی از این سفرهای حج که پیاده بودم،راه را گم کردم،من فرباد زدم:ای بندگان خدا،من را راهنمایی کنید و راه را نشانم دهید،تا این که ناگهان خود را در مسیر دیدم!
ألبانی سند این حدیث را صحیح دانسته است:
سلسله الاحادیث الضعیفه و الموضوعه – ج ۲ ص ۱۱۱
http://tollabtalesh.blogfa.com/post/326
امام ابوالفرج بن جوزی:
کثر ضجیجی من مرضی و عجزت عن طب نفسی فلجأت إلى قبور الصالحین و توسلت فی صلاحی فاجتذبنی لطف مولای بی إلى الخلوه على کراههمنی.
بسیار می شد که ، ناله ام از بیماریم بلند می شد و ازبهبود نفسم مأیوس وعاجز می شدم ، به قبور صالحین پناه می بردم و برای بهبودیم به آنها متوسل می شدم و لطف پروردگار را در خلوت به خودم جلب می کردم.
صید الخاطر – ص ۷۸
http://salafi-vahabi.blogfa.com/post/283
علامه احمد قسطلانی:
و لقد کان حصل لی داء أعیاء دواؤه الأطباء ، و أقمت به سنین ، فاستغثت به صلی الله علیه و آله وسلم لیله الثامن و العشرین من جمادی الأولی سنه ثلاث وتسعین وثمانمائه بمکه زادها الله شرفاً ، و منَّ علیَّ بالعود فی عافیه بلا محنه ، فبینا أنا نائم إذ جاء رجل معه قرطاس یکتب فیه : هذا دواء لداء احمد بن القسطلانی من الحضره الشریفه بعد الإذن الشریف النبوی ، ثم استیقظت فلم أجد بی ــ والله ــ شیئاً مما کنت أجده ، و حل الشفاء ببرکه النبی صلی الله علیه و آله وسلم.
یک بیماری بر من عارض شد که پزشکان از درمان آن عاجز ماندند وبه مدت دو سال با آن مرض درگیر بودم . در شب ۲۸ جمادی الاولی در مکه -که خداوند شرف آن سرزمین را زیاد کند-به پیامبر اسلام استغاثه نمودم و سلامتی دوباره خواستم.
در خواب مردی به خوابم آمد و همراهش کاغذی بود بر روی آن نوشته بود : این داروی بیماری احمد قسطلانی است …از خواب بیدار شدم و به خدا قسم هیچ اثری از بیماری در من نبود و به برکت پیامبر شفا پیدا کردم.
المواهب اللدنیه – ج ۴ ص ۵۹۵
http://salafi-vahabi.blogfa.com/post/422
فتوای علمای الأزهر بر مشروعیت توسل به مرده !
در سایت دار الإفتاء المصریه ، سوال کننده می پرسد:
ما حکم زیاره الأولیاء و التوسل بهم؟
حکم زیارت اولیاء و توسل به آنها چیست؟
الجواب: أمانه الفتوی
زیاره الأنبیاء و الأولیاء و التوسل بهم أمران مشروعان…
زیارت انبیاء و اولیاء و توسل به آنها مشروع میباشد…
الرقم المسلسل: ۴۴۸۴ – تاریخ الإجابه: ۲۰۱۲/۰۶/۰۳
http://www.dar-alifta.org/ViewFatwa.aspx?ID=4484
مفتیان این سایت ، علمای الأزهر می باشند:
http://www.dar-alifta.org/Module.aspx?Name=aboutdar
ابن تیمیه نخستین منکر توسل!
بعضی از علمای اهل سنت تصریح کرده اند که ابن تیمیه نخستین کسی بود که منکر توسل شد و با این کارش مقام پیامبر (ص) را پایین آورد از جمله:
۱٫ تقی الدین سُبکی
و اعلَم أَنَّهُ یَجُوزُ وَ یَحسُنُ التوسُلُ وَ الاستغاثَهُ وَ التَشَفُعُ بِالنَّبیِّ (ص) اِلی رَبِّهِ وَ جَوازُ ذلکَ وَ حُسنِهِ مِنَ الاُمُورِ المَعلومَهِ لِکُلِّ ذی دین المَعروفَهِ مِن فعلِ الانبیاء وَ المرسلین و سیر سلف الصالحین و العلماء و العوام من المسلمین وَ لَم یُنکِر أحدٌ ذلک مِن أهلِ الادیان وَ لا سَمَعَ به فی زَمَنٍ من الازمان حتی جاء ابن تیمیه و تکلم فی ذلک بکلام یلبس فیه علی الضعفاء الاغمار و ابتدع مالم یسبق الیه فی سائر الاعصار.
بدان که جائز بلکه نیکو است توسل و استغاثه و شفیع قرار دادن نبی اکرم را به درگاه الهی و جواز بلکه حُسن این اعمال از امورِ روشن و معلوم در نزد هر صاحب دین و از کارهایی است که حتّی انبیاء و مرسلین نیز این کارها را داشته‌اند و روش سلف صالح و علماء و عوام از مسلمانان است و احدی از کسانی که معتقد به دینی از ادیان الهی است در هیچ زمانی این اعمال را انکار نکرده است مگر آن‌گاه که ابن تیمیّه به میدان آمد و سخنانی در این رابطه گفته است که امر بر ضعیفان نادان مشتبه شده است و با انکار این امور بدعتی انجام داده است که در زمان‌های گذشته احدی این بدعت را نداشته است.
شفاء السقام فی زیاره خیر الانام – الباب الثامن – ص ۳۵۷
http://salafi-vahabi.blogfa.com/post/419
۲٫ ابوبکر حصنی دمشقی شافعی
هذا شیء تقشعرّ منه الأبدان، ولم نسمع أحداً فاه، بل ولا رمز إلیه فی زمن من الأزمان، ولا بلد من البلدان، قبل زندیق حرّان ـ قاتله اللّه عزّ وجلّ ـ وقد جعل الزندیق الجاهل الجامد، قصّه عمر رضی اللّه عنه دعامه للتوصّل بها إلی خبث طویّته فی الإزدراء بسیّد الأوّلین والآخرین وأکرم السابقین واللاحقین، وحطّ رتبته فی حیاته، وأنّ جاهه وحرمته ورسالته وغیر ذلک زال بموته، وذلک منه کفر بیقین وزندقه محقّقه
از این سخن «ابن تیمیّه»، بدن انسان می لرزد، این سخن، قبل از زندیق حرّان «ابن تیمیّه» از دهان کسی در هیچ زمان و هیچ مکان بیرون نیامده است، این زندیق نادان و خشک، داستان حضرت عمر(رضی الله عنه) را وسیله ای برای رسیدن به نیّت نا پاکش در بی اعتنایی به ساحت حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه وسلم) قرار داده و با این سخنان بی اساس مقام و منزلت آن حضرت را در دنیا پایین آورده است، و مدعی شده است که حرمت و رسالت آن بزرگوار پس از رحلت از بین رفته است. این عقیده به یقین کفر و در واقع زندقه و نفاق است.
دفع شبهه من شبه و تمرّد – ص ۱۰۳-۱۰۴
http://salafi-vahabi.blogfa.com/post/294
۳٫ ابن حجر هیثمی
من خرافات ابن تیمیه التی لم یقلها عالم قبله و صار بها بین اهل الإسلام مثله أنه أنکر الإستغاثه و التوسل به صلی الله علیه (وآله) وسلم کما أفتی ، بل التوسل به حسن فی کل حال قبل خلقه و بعد خلقه فی الدنیا و الآخره – فمما یدل لطلب التوسل به قبل خلقه و أن ذلک هو سیره السلف الصالح الأنبیاء و الأولیاء وغیرهم فقول ابن تیمیه: لیس له أصل من افترائه…
از خرافات ابن تیمیه که عالمی قبل از او نگفته است و بین اهل اسلام کسی به آن معتقد نبوده است این است که او منکر استغاثه و توسل به نبی مکرم صلی الله علیه و آله وسلم شد چنانکه فتوا داد ، بلکه توسل به پیامبر اکرم (ص) نیکو است در همه حال ، قبل از خلقش و بعد از خلقش در دنیا و آخرت – پس از آنچه دلالت بر طلب توسل به حضرت (ص) قبل از خلقش میکند و از سیره ی سلف صالح انبیاء و اولیاء و غیر آنهاست ، پس قول ابن تیمیه برایش اصل و ریشه ای وجود ندارد و از افترائات اوست…
الجوهر المنظم فی زیاره قبر الشریف النبوی المکرم – ص ۱۰۹
http://s3.picofile.com/file/7967190321/من_خرافات_ابن_تیمیه.jpg
۴٫ علامه محمد زکی ابراهیم
وانما الخلاف هو علی التوسل بالمیت الصالح و لم یکن یختلف علی جواز احد من السلف الی قرن السابع ، حیث ابتدع ابن تیمیه هذا الخلاف الفتان…
اختلاف در توسل به میت صالح است ، ودر جواز آن هیچ یک از علمای سلف تا قرن هفتم اختلاف نکرده اند تا اینکه ابن تیمیه ی فتنه گر ، این اختلاف را بدعت گذاشت…
الإفهام و الإفحام قضایا الوسیله القبور – ص ۹
http://salafi-vahabi.blogfa.com/post/419
۵٫ شیخ یوسف الدجوی _ مفتی الأزهر و عضو جماعت علمای بزرگ
وانظر کتب المذاهب الاربعه (حتی مذهب الحنابله) فی آداب الزیارته – صلی الله علیه وسلم – تجدهم قد استحبوا التوسل به إلی الله تعالی حتی جاء ابن تیمیه فخرق الاجماع وصادم المروز فی الفطر ، مخالفاً فی ذلک العقل والنقل.
در کتب مذاهب چهارگانه (حتی مذهب حنابله) آداب زیارتش – صلی الله علیه (و آله) وسلم-را نگاه کن ، خواهی دید که همه توسل به او را مستحب دانسته اند .تا اینکه ابن تیمیه آمد و جماعت مسلمین را پاره پاره نموده ، به آنان صدمه زد ، او در این مورد با عقل ونقل مخالفت کرد.
مقالات و فتاوی – ص ۲۵۶
http://salafi-vahabi.blogfa.com/post/488
جالب است که وقتی ابن تیمیه حرانی را برای محاکمه پیش قاضی شافعی بردند،گفت:
لا یستغاث إلا بالله، لا یستغاث بالنبی استغاثه بمعنى العباده، ولکن یتوسل به ویتشفع به إلى الله .
به نبی (ص) نباید استغاثه کرد بمعنی عبادت ولی می شود به او متوسل شد و از او استشفاع کرد.
البدایه و النهایه لابن کثیر (شاگرد ابن تیمیه) – ج ۱۸ ص ۷۴
http://s1.picofile.com/file/7658854729/%D8%B5%D8%A7%D8%B9%D9%82%D9%87.jpg
***در همین مقاله و مقاله ی اثبات وجود وهابیت ، نمونه های دیگری از تصریح علمای اهل سنت بر جایز بودن توسل را دیدید از جمله از مولوی محمد عمر سربازی آوردیم که یکی از تفاوت های وهابیت با اهل سنت را ، قبول نداشتن توسل از جانب وهابیت دانسته بود!
توسل اهل بیت علیهم السلام به یکدیگر
توسل امام علی (ع) به پیامبر (ص)
یا محمّد انّى اتوجّه بک الى اللّه ربّک و ربّى فى قضاء حاجتى و ان یصلّى علیک و على آلک الطّیّبین الطّاهرین
صحیفه ی علویه – دعای ۲۴
توسل امام حسین (ع) به پیامبر (ص)
در حادثه خروج امام حسین ع از مدینه تاریخ می نویسد پس از مرگ معاویه، یزید به حاکم مدینه دستور داد که از آن حضرت بیعت بگیرد در غیر اینصورت سر آن حضرت را برای او بفرستد. این پیشنهاد برای شخصیتی چون امام حسین (ع) بسیار دشوار بود. بنابراین آن حضرت به جدش رسول خدا متوسل شد و سه شب به زیارت قبر جدش رفت، در شب سوم کنار قبر پیامبر (ص) دو رکعت نماز خواند و پس از آن عرضه داشت:
اَللّهُمَّ إِنَّ هذا قَبْرُ نَبِیِّکَ مُحَمَّد وَ أَنَا ابْنُ بِنْتِ مُحَمَّد وَ قَدْ حَضَرَنِی مِنَ الاَمْرِ ما قَدْ عَلِمْتَ. اَللّهُمَّ وَ إِنِّی اُحِبُّ الْمَعْروُفَ وَ أَکْرَهُ الْمُنْکَرَ، وَ اَنَا أَسْأَلُکَ یا ذَالْجَلالِ وَ الاِکْرامِ بِحَقِّ هذَا الْقَبْرِ وَ مَنْ فیهِ مَا اخْتَرْتَ مِنْ أَمْری هذا ما هُوَ لَکَ رِضىً
بارالها، این قبر پیامبر تو محمّد (ص) است و من فرزند دختر محمّدم. از آنچه براى من پیش آمده است، آگاهى. خدایا، من معروف را دوست دارم و از منکر بیزارم. من از تو، اى خداوند صاحب جلال و بزرگوارى، مى‌خواهم به حقّ این قبر و کسى که در آن هست، راهى را که خشنودى تو در آن است، برایم مقرّر دارى.
بحارالأنوار – ج ۴۴ ص ۳۲۸ باب ۳۷
توسل امام سجاد (ع) به اهل بیت علیهم السلام
در کتاب صحیفه ی سجادیه که مورد تأیید اهل سنت و وهابیت هم هست ، مواردی از توسل امام سجاد علیه السلام به اهل بیت علیهم السلام به چشم می خورد ، از جمله:
دعای ۱۳
فَأَسْأَلُکَ بِکَ وَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِمْ أَن لاَ تَرُدَّنِی خَائِبا…
دعای ۴۴
اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَقِّ هَذَا الشَّهْرِ ، وَ بِحَقِّ مَنْ تَعَبَّدَ لَکَ فِیهِ مِنِ ابْتِدَائِهِ إِلَى وَقْتِ فَنَائِهِ
دعای ۴۷
رب صل على أطائب أهل بیته الذین اخترتهم لأمرک ، وجعلتهم خزنه علمک ، وحفظه دینک ، وخلفاءک فی أرضک ، وحججک على عبادک ، وطهرتهم من الرجس والدنس تطهیرا بإرادتک ، وجعلتهم الوسیله إلیک
دعای ۴۹
اللَّهُمَّ فَإِنِّی أَتَقَرَّبُ إِلَیْکَ بِالْمُحَمَّدِیَّهِ الرَّفِیعَهِ، وَ الْعَلَوِیَّهِ الْبَیْضَاءِ، وَ أَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ بِهِمَا أَنْ تُعِیذَنِی مِنْ شَرِّ کَذَا وَ کَذَا
بار خدایا! من، به ­وسیله مقام رفیع محمد و طریقت درخشان على به تو تقرب مى‏جویم و به واسطه آنها به تو روى مى‏ آورم.
توسل امام هادی (ع) به اهل بیت علیهم السلام
زَائِرٌ لَکُمْ لائِذٌ عَائِذٌ بِقُبُورِکُمْ مُسْتَشْفِعٌ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِکُمْ وَ مُتَقَرِّبٌ بِکُمْ إِلَیْهِ
زائر شما هستم،ملتجى و پناهنده به قبر شمایم،خواهنده شفاعت به درگاه خداى عزّ و جلّ به وسیله شما مى‏باشم،و به سوى او به سبب شما تقرّب مى‏جویم…
زیارت جامعه ی کبیره
شبهه ی هشتم:
گیریم که درخواست از غیر خدا مطلقا جایز است ولی این محدودیت هایی دارد! در واقع درخواست های گنده ای که شیعیان از امامانشان میکنند مثل درخواست شفا ، شرک است.
اگر امامان قدرتش را داشته باشند به اذن الله میدهند و اگر قدرتش را نداشته باشند مثل این میشود که کسی که بیمار است به جای اینکه پیش پزشک برود ، پیش کشاورز برود!
در پاسخ به شبهه ی چهارم ، شرک را تعریف کرده و اثبات کردیم که چنین درخواست هایی شرک نیست.
قرآن از زبان حضرت عیسی (ع) نقل میکند که حضرت (ع) فرمودند:
…وَأُبْرِئُ الْأَکْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَأُحْیِی الْمَوْتَىٰ بِإِذْنِ اللَّهِ… آل عمران/۴۹
در اینجا حضرت عیسی (ع) می فرماید من مرده زنده میکنم (به اذن الله) و این را شرک نمی داند.
یا درباره ی پیراهن حضرت یوسف (ع) داریم که:
إذهبوا بقمیصی هذا فالقوه علی وجه ابی یأت بصیراً . یوسف/۹۳
حضرت یوسف (ع) گفت این پیراهنم را ببرید و بر صورت پدرم قرار دهید تا بینا شود.
وقتی پیراهن یوسف که چیزی جز تار و پود نبوده است می­تواند چشم یک انسان نابینا را شفا دهد و این طلب شفاء از این پیراهن توسط دو پیامبر از پیامبران بزرگ خدا یعنی حضرت یوسف و حضرت یعقوب علیهما السلام صورت گرفته پس چگونه سید المرسلین و اولاد طاهرین آن حضرت قادر به شفا دادن کسی نباشند. اگر توسل به اهل بیت علیهم السلام و تبرک از قبر و ضریح ایشان شرک باشد مسلماً استشفاء از پیراهن یوسف (ع) شرکش جلی­تر است.
در آیات ۳۸ تا ۴۰ سوره ی نمل آمده است که مردی از اولیاء خداوند که پیغمبر نیز نبود (آصف بن برخیا) ، تختی را که قرآن در آیه ۲۳ همین سوره مبارکه « عرش عظیم » می خواند ، قبل از یک چشم بر هم زدن ، از پایتخت ملکه سبا به حضور حضرت سلیمان (ع) می آورد و خداوند درباره ی او می فرماید عنده علم من الکتاب ! در حالی که در آیه ی ۴۳ سوره ی رعد می فرماید:
وَیَقُولُ الَّذِینَ کَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا ۚ قُلْ کَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِیدًا بَیْنِی وَبَیْنَکُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتَابِ
طبق ظاهر آیه ، شخص عنده علم الکتاب ، یکی از اولین مسلمانان و از نزدیکان نبی مکرم (ص) می باشد که روایات شیعه و سنی آن شخص را امام علی علیه السلام معرفی می کند:
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=question&id=1129
طبق حدیث متواتر ثقلین ، اهل بیت علیهم السلام ، عِدل قرآن هستند:
http://alsonnat.blogfa.com/post/1
یعنی اهل بیت علیهم السلام همگی علم الکتاب دارند و همانطور که قرآن تبیاناً لکلّ شیء است ، اهل بیت علیهم السلام هم تبیاناً لکلّ شیء خواهند بود:
وَ یَوْمَ نَبْعَثُ فی‏ کُلِّ أُمَّهٍ شَهیداً عَلَیْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ جِئْنا بِکَ شَهیداً عَلى‏ هؤُلاءِ وَ نَزَّلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَهً وَ بُشْرى‏ لِلْمُسْلِمینَ. نحل/۸۹
عبد الرزاق صنعانى، استاد محمد بن اسماعیل بخارى با سند صحیح در تفسیر خود آورده است که:
عن معمر عن وهب بن عبد الله عن أبی الطفیل قال شهدت علیا وهو یخطب وهو یقول سلونی فوالله لا تسألونی عن شیء یکون إلى یوم القیامه إلا حدثتکم به وسلونی عن کتاب الله فوالله ما من آیه إلا وأنا أعلم بلیل نزلت أم بنهار أم فی سهل أم فی جبل.
از أبوطفیل نقل شده است که شاهد بودم که على علیه السلام خطبه مى‌خواند و مى‌فرمود: از من بپرسید، به خدا سوگند! از هر چه که تا روز قیامت به وجود مى‏آید و اتفاق مى‌افتد، سؤال نمى‏کنید؛ مگر این که تمام آن‌ها را پاسخ مى‏گویم. از کتاب خدا بپرسید؛ به خدا سوگند! هیچ آیه‏اى نازل نشده است؛ مگر اینکه از همه شما داناترم که شب نازل شده است یا روز، در صحرا نازل شده است یا در کوه‏.
تفسیر القرآن للصنعانی (متوفای ۲۱۱ هـ) – ج۳، ص۲۴۱
http://library.islamweb.net/hadith/display_hbook.php?bk_no=59&pid=26377&…
بررسی سند روایت:
معمر بن راشد الأزدی: ثقه
تقریب التهذیب لابن حجر عسقلانی – ج ۱ ص ۵۴۱ ش ۶۸۰۹
http://shamela.ws/browse.php/book-8609/page-467
وهب بن عبدالله: ثقه
تقریب التهذیب لابن حجر عسقلانی – ج ۱ ص ۵۸۵ ش ۷۴۷۲
http://shamela.ws/browse.php/book-8609/page-511
ابو طفیل عامر بن واثله: صحابی
تقریب التهذیب لابن حجر عسقلانی – ج ۱ ص ۲۸۸ ش ۳۱۱۱
http://shamela.ws/browse.php/book-8609/page-467#page-214
در روایت صحیحی ، عمر بن خطاب به امام حسین (ع) می گوید:
وهل أنبت على رءوسنا الشعر إلا الله ثم أنتم
آیا جز این است که مو را بر سر ما خداوند و سپس شما (اهل بیت) رویانده‌اید؟!
سیر اعلام النبلاء للذهبی بتحقیق شعیب الارنؤوط – ج ۳ ص ۲۸۵ با تصحیح ذهبی و حافظ ابن حجر
http://www.sonnat.net/upload/article/5573CE05.4086.499A/namaye.png?rnd=
پس اهل بیت علیهم السلام قادر هستند به اذن خداوند ، اصوات زمینیان را بشنوند و حاجت دهند.
بعضی از علمای اهل سنت مثل شافعی ، ابن حبان ، ابن خزیمه و… هم معتقد به تأثیر قبور اهل بیت علیهم السلام و قبور بزرگان خود بودند و به مردگان متوسل می شدند و حاجت هم می گرفتند:
http://www.yahosein.com/vb/showthread.php?t=193348
شبهه ی نهم:
ساخت گنبد و بارگاه ، بدعت و شرک است ؛ چون نه قرآن ، نه سنت ، نه صحابه ، نه اهل بیت (ع) ، هیچ یک آن را جایز نشمرده اند.
از آنجایی که استاد علی اصغر رضوانی در این باره ، گفتنی ها را گفته است فلذا شما را ارجاع میدهم به پاسخ های او:
کتاب “شیعه شناسی و پاسخ به شبهات ” ج ۲ ص ۳۱۵ :
http://www.hadj.ir/books1/39.htm
و نیز می توانید به آدرس زیر بروید:
http://islamtxt.ir/search/node/قبور
تصاویر قبور بزرگان اهل سنت با گنبد و بارگاه:
http://www.valiasr-aj.com/fa/page.php?bank=shobheh&id=75
دفاع شبکه ی وهابی کلمه از حرم خالد بن ولید:
http://www.aparat.com/v/70yoS

 

 

 

 

منبع

http://shiastudies.com

اثبات حقانیت تشیع با کتب اهل سنت. اثبات حقانیت تشیع با کتب اهل سنت. اثبات حقانیت تشیع با کتب اهل سنت. اثبات حقانیت تشیع با کتب اهل سنت. اثبات حقانیت تشیع با کتب اهل سنت. اثبات حقانیت تشیع با کتب اهل سنت. اثبات حقانیت تشیع با کتب اهل سنت. اثبات حقانیت تشیع با کتب اهل سنت. اثبات حقانیت تشیع با کتب اهل سنت. اثبات حقانیت تشیع با کتب اهل سنت

برچسب ها :
، ، ،
دیدگاه ها
تازه ترین مطالب
کلمه مولی در حدیث غدیر به چه معناست؟

کلمه مولی در حدیث غدیر به چه معناست؟

کلمه «مولی» در حدیث غدیر از منظر علمای اهل سنت چگونه است؟

کلمه «مولی» در حدیث غدیر از منظر علمای اهل سنت چگونه است؟

چه نامها و صفاتی در روایات برای روز غدیر ذکر شده است؟

چه نامها و صفاتی در روایات برای روز غدیر ذکر شده است؟

آیا روایت حسن مثنی در انکار دلالت حدیث غدیر ، صحت دارد ؟

آیا روایت حسن مثنی در انکار دلالت حدیث غدیر ، صحت دارد ؟

سجده بر تربت امام حسین(ع)

سجده بر تربت امام حسین(ع)

«من کنت مولاه فهذا علی مولاه»، این سخن پیامبر خدا(ص) تنها یک جمله خبری است و هیچ توصیه‌ای در آن وجود ندارد که ولایت علی(ع) را بپذیریم؟

«من کنت مولاه فهذا علی مولاه»، این سخن پیامبر خدا(ص) تنها یک جمله خبری است و هیچ توصیه‌ای در آن وجود ندارد که ولایت علی(ع) را بپذیریم؟

آیا امام علی(ع) از کودکی دارای تمام مقامات معنوی بوده و روز غدیر تنها برای یک نصب تشریعی بود؟

آیا امام علی(ع) از کودکی دارای تمام مقامات معنوی بوده و روز غدیر تنها برای یک نصب تشریعی بود؟

آیا پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) در واقع، از طرح علنی جانشینی در غدیر خم واهمه داشت؟

آیا پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) در واقع، از طرح علنی جانشینی در غدیر خم واهمه داشت؟

در جریان غدیر خم ولایت سیاسی مد نظر پیامبر بوده است یا ولایت دینی و عرفانی؟

در جریان غدیر خم ولایت سیاسی مد نظر پیامبر بوده است یا ولایت دینی و عرفانی؟

آیا حدیث غدیر از طریق زنان هم نقل شده است ؟

آیا حدیث غدیر از طریق زنان هم نقل شده است ؟

قرآن و آبادی زمین

قرآن و آبادی زمین

سبک زندگی قرآنی امام حسین (علیه السلام)

سبک زندگی قرآنی امام حسین (علیه السلام)

معنی «اللهم وال من والاه و عاد من عاداه» که پیامبر(ص) در غدیر خم فرمودند چیست؟

معنی «اللهم وال من والاه و عاد من عاداه» که پیامبر(ص) در غدیر خم فرمودند چیست؟

نظر ابن جریر طبری در مورد واقعه غدیر خم و ولایت امام علی(ع) چیست؟

نظر ابن جریر طبری در مورد واقعه غدیر خم و ولایت امام علی(ع) چیست؟

تفاوت بین «اکمال» و «اتمام» در آیاتی مانند آیه غدیر در چیست؟

تفاوت بین «اکمال» و «اتمام» در آیاتی مانند آیه غدیر در چیست؟

مطالب مرتبط