تهمت تشیع به دارقطنی

ابوالحسن علی بن عمر دار قطنی (م ۳۸۵ه) نیز متهم به تشیّع است! چرا؟ زیرا او دیوان «سید حمیری»([1]) را از حفظ داشت. ذهبی در تذکره می‌گوید:
«قال الخطیب… و حدثنی حمزه بن محمد بن طاهر، أنه کان یحفظ دیوان السید الحمیری، ولهذا نسب إلی التشیع…»([2])
اکنون باید پرسید، مگر در دیوان سید حمیری چه بوده که اگر کسی آنرا از بَر می‌کرد متهم به تشیّع می‌شد؟ دارقطنی خود پاسخ این پرسش را داده؛ آنجا که می‌گوید:
«السید الحمیری، الشاعر… کان غالیا یسبّ فی شعره و یَمدَحُ علیّ بن أبی‌طالب [(علیه السلام)]…»([3])
ذهبی درباره‌ی سید اسماعیل می‌گوید:
«من فحول الشعراء، لکنه رافضی جلد… له مدائح بدیعهٌ فی أهل البیت… قیل: إن بشارا قال له: لولا أن الله شغلک بمدح أهل البیت، لافتقرنا. و قیل: کان أبواه ناصبیّین، ولذلک یقول:
لعنَ الله‌ُ والدیّ جمیعا         ثم أصلاهما عذاب الجحیم
…فقیل: إنه اجتمع بجعفر الصادق، فبین له ضلالته، فتاب… ونظمه فی الذروه، ولذلک حفظ دیوانه أبو الحسن الدارقطنی»([4])
پی نوشت :

[۱]) اسماعیل بن محمد بن یزید م ۱۷۳ هـ.[۲]) ج۳، ص۹۹۲.[۳]) المؤتلف والمختلف؛ ج۳، ص۱۳۰۸.[۴]) سیر أعلام النبلاء؛ ج۸، ص۴۴.
منبع : اختصاصی مجمع جهانی شیعه شناسی

ارسال یک دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.