دعاى پنجاه و یکم :دعای آن حضرت در تضرع و زاری به درگاه حق

الدعاء الحادی و الخمسون

(وَ کَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَیْهِ السَّلَامُ فِی التَّضَرُّعِ وَ الِاسْتِکَانَهِ)

إِلَهِی أَحْمَدُکَ وَ أَنْتَ لِلْحَمْدِ أَهْلٌ عَلَى حُسْنِ صَنِیعِکَ إِلَیَّ، وَ سُبُوغِ نَعْمَائِکَ عَلَیَّ، وَ جَزِیلِ عَطَائِکَ عِنْدِی، وَ عَلَى مَا فَضَّلْتَنِی بِهِ مِنْ رَحْمَتِکَ، وَ أَسْبَغْتَ عَلَیَّ مِنْ نِعْمَتِکَ، فَقَدِ اصْطَنَعْتَ عِنْدِی مَا یَعْجِزُ عَنْهُ شُکْرِی.

وَ لَوْ لَا إِحْسَانُکَ إِلَیَّ وَ سُبُوغُ نَعْمَائِکَ عَلَیَّ مَا بَلَغْتُ إِحْرَازَ حَظِّی، وَ لَا إِصْلَاحَ نَفْسِی، وَ لَکِنَّکَ ابْتَدَأْتَنِی بِالْإِحْسَانِ، وَ رَزَقْتَنِی فِی أُمُورِی کُلِّهَا الْکِفَایَهَ، وَ صَرَفْتَ عَنِّی جَهْدَ الْبَلَاءِ، وَ مَنَعْتَ مِنِّی مَحْذُورَ الْقَضَاءِ.

إِلَهِی فَکَمْ مِنْ بَلَاءٍ جَاهِدٍ قَدْ صَرَفْتَ عَنِّی، وَ کَمْ مِنْ نِعْمَهٍ سَابِغَهٍ أَقْرَرْتَ بِهَا عَیْنِی، وَ کَمْ مِنْ صَنِیعَهٍ کَرِیمَهٍ لَکَ عِنْدِی أَنْتَ الَّذِی أَجَبْتَ عِنْدَ الِاضْطِرَارِ دَعْوَتِی، وَ أَقَلْتَ عِنْدَ الْعِثَارِ زَلَّتِی، وَ أَخَذْتَ لِی مِنَ الْأَعْدَاءِ بِظُلَامَتِی.

إِلَهِی مَا وَجَدْتُکَ بَخِیلًا حِینَ سَأَلْتُکَ، وَ لَا مُنْقَبِضاً حِینَ أَرَدْتُکَ، بَلْ وَجَدْتُکَ لِدُعَائِی سَامِعاً، وَ لِمَطَالِبِی مُعْطِیاً، وَ وَجَدْتُ نُعْمَاکَ عَلَیَّ سَابِغَهً فِی کُلِّ شَأْنٍ مِنْ شَأْنِی وَ کُلِّ زَمَانٍ مِنْ زَمَانِی، فَأَنْتَ عِنْدِی مَحْمُودٌ، وَ صَنِیعُکَ لَدَیَّ مَبْرُورٌ.

تَحْمَدُکَ نَفْسِی وَ لِسَانِی وَ عَقْلِی، حَمْداً یَبْلُغُ الْوَفَاءَ وَ حَقِیقَهَ الشُّکْرِ، حَمْداً یَکُونُ مَبْلَغَ رِضَاکَ عَنِّی، فَنَجِّنِی مِنْ سُخْطِکَ.

یَا کَهْفِی حِینَ تُعْیِینِی الْمَذَاهِبُ وَ یَا مُقِیلِی عَثْرَتِی، فَلَوْ لَا سَتْرُکَ عَوْرَتِی لَکُنْتُ مِنَ الْمَفْضُوحِینَ، وَ یَا مُؤَیِّدِی بِالنَّصْرِ، فَلَوْ لَا نَصْرُکَ إِیَّایَ لَکُنْتُ مِنَ الْمَغْلُوبِینَ، وَ یَا مَنْ وَضَعَتْ لَهُ الْمُلُوکُ نِیرَ الْمَذَلَّهِ عَلَى أَعْنَاقِهَا، فَهُمْ مِنْ سَطَوَاتِهِ خَائِفُونَ، وَ یَا أَهْلَ التَّقْوَى، وَ یَا مَنْ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى، أَسْأَلُکَ أَنْ تَعْفُوَ عَنِّی، وَ تَغْفِرَ لِی فَلَسْتُ بَرِیئاً فَأَعْتَذِرَ، وَ لَا بِذِی قُوَّهٍ فَأَنْتَصِرَ، وَ لَا مَفَرَّ لِی فَأَفِرَّ.

وَ أَسْتَقِیلُکَ عَثَرَاتِی، وَ أَتَنَصَّلُ إِلَیْکَ مِنْ ذُنُوبِیَ الَّتِی قَدْ أَوْبَقَتْنِی، وَ أَحَاطَتْ بِی فَأَهْلَکَتْنِی، مِنْهَا فَرَرْتُ إِلَیْکَ رَبِّ تَائِباً فَتُبْ عَلَیَّ، مُتَعَوِّذاً فَأَعِذْنِی، مُسْتَجِیراً فَلَا تَخْذُلْنِی، سَائِلًا فَلَا تَحْرِمْنِی مُعْتَصِماً فَلَا تُسْلِمْنِی، دَاعِیاً فَلَا تَرُدَّنِی خَائِباً.

دَعَوْتُکَ یَا رَبِّ مِسْکِیناً، مُسْتَکِیناً، مُشْفِقاً، خَائِفاً، وَجِلًا، فَقِیراً، مُضْطَرّاً إِلَیْکَ.

أَشْکُو إِلَیْکَ یَا إِلَهِی ضَعْفَ نَفْسِی عَنِ الْمُسَارَعَهِ فِیمَا وَعَدْتَهُ أَوْلِیَاءَکَ، وَ الْمُجَانَبَهِ عَمَّا حَذَّرْتَهُ أَعْدَاءَکَ، وَ کَثْرَهَ هُمُومِی، وَ وَسْوَسَهَ نَفْسِی.

إِلَهِی لَمْ تَفْضَحْنِی بِسَرِیرَتِی، وَ لَمْ تُهْلِکْنِی بِجَرِیرَتِی، أَدْعُوکَ فَتُجِیبُنِی وَ إِنْ کُنْتُ بَطِیئاً حِینَ تَدْعُونِی، وَ أَسْأَلُکَ کُلَّمَا شِئْتُ مِنْ حَوَائِجِی، وَ حَیْثُ مَا کُنْتُ وَضَعْتُ عِنْدَکَ سِرِّی، فَلَا أَدْعُو سِوَاکَ، وَ لَا أَرْجُو غَیْرَکَ لَبَّیْکَ لَبَّیْکَ، تَسْمَعُ مَنْ شَکَا إِلَیْکَ، وَ تَلْقَى مَنْ تَوَکَّلَ عَلَیْکَ، وَ تُخَلِّصُ مَنِ اعْتَصَمَ بِکَ، وَ تُفَرِّجُ عَمَّنْ لَاذَ بِکَ.

إِلَهِی فَلَا تَحْرِمْنِی خَیْرَ الْآخِرَهِ وَ الْأُولَى لِقِلَّهِ شُکْرِی، وَ اغْفِرْ لِی مَا تَعْلَمُ مِنْ ذُنُوبِی.

إِنْ تُعَذِّبْ فَأَنَا الظَّالِمُ الْمُفَرِّطُ الْمُضَیِّعُ الْآثِمُ الْمُقَصِّرُ الْمُضَجِّعُ الْمُغْفِلُ حَظَّ نَفْسِی، وَ إِنْ تَغْفِرْ فَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ.

نیایش پنجاه و یکم

دعاى آن حضرت است در تضرع و اظهار فروتنى.

اى خداوند من،حمد مى گویم تو را و تو سزاوار حمدى حمدمى گویم تو را به سبب نیکیهایت که در حق من روا داشتى و به سبب نعمتهاى فراوانت که به من ارزانى فرمودى و عطایاى بسیارت که مرابدان نواختى و رحمت و بخشایش و نعمتت که مرا بر دیگران برترى نهادى و به من دادى .

درباره من نیکیها کرده اى و مرا نعمتها داده اى که زبان از سپاس آن عاجز است.

و اگر احسان تو و نعم بى شمارت نمى بود،هرگز نمى توانستم بهره خویش فراچنگ آرم و به اصلاح نفس خود پردازم.

ولى تو پیش از آنکه خواستار احسانت شوم،مراغرقه احسان خود ساختى و در همه کارهایم مرا از دیگران بى نیازى بخشیدى و بلا از من بگردانیدى و قضاى سهمگین از من بازداشتى .

بار خدایا،چه بلاهاى رنج آور که از من بگردانیده اى و چه نعمتهاى فراوان که مرا بدان شادمان ساخته اى و چه احسانهاى بزرگوارانه که در حق من نموده اى.

بار خدایا،تویى که به هنگام بیچارگى دعاى من اجابت کردى وچون به خطا و لغزشى گرفتار آمدم از من در گذشتى و حق مرا از دشمنان بگرفتى.

اى خداوند،هر گاه که از تو درخواستى نموده ام بخیلت نیافته ام و هرزمان که آهنگ تو کرده ام گرفته ات ندیده ام،بل چنانت یافته ام که دعاى مرا مى شنوى و آنچه خواسته ام عطا مى کنى و در هر کار که هستم و درهر زمان که هستم دیده ام که نعمت بسیارت بر من روان است.

از این روست که در نزد من ستوده اى و احسانت بس نیکوست.

اى خداوند،جان من و زبان من و عقل من،حمد و سپاس تو گویند،حمدى به کمال رسیده،حمدى به حقیقت شکر نایل آمده،حمدى تاغایت خشنودیت فرا رفته.

پس مرا از خشم خود در امان دار.

اى پناهگاه من هنگامى که یافتن راههاى رهایى براى من دشوارمى شود،اى عفو کننده از خطا،اگر تو بر گناه من پرده نیفکنده بودى،من از رسوایان مى بودم.

اى خداوندى که به یارى خویش مرا توانایى بخشیده اى،اگر یارى تو نبود من از مغلوبان مى بودم.

اى خداوندى که پادشاهان در برابر تو یوغ مذلت بر گردن نهاده اند و از سطوت توبیمناکند.

اى خداوندى که سزاوار آنى که از تو بترسند،اى خداوندى که نامهاى نیکو از آن توست،از تو مى خواهم که مرا عفو کنى وبیامرزى،که من بى گناه نیستم که عذرى اقامه کنم و نیرومند نیستم که هواى غلبه ام در سر باشد و گریزگاهى ندارم که بدان در گریزم.

از تو خواهم که خطاهایم ببخشایى و از آن گناهان که مرا گرفتارخود ساخته و گرد من فرا گرفته و به هلاکتم نزدیک کرده،پوزش مى خواهم.

از آن گناهان در تو مى گریزم اى پروردگار من و توبه مى کنم،توبه من بپذیر.

به تو پناه مى جویم،پناهم ده.

از تو زنهارمى طلبم،خوارم فرومگذار.

دست سؤال پیش تو دراز کرده ام،محرومم مکن.

به رشته رحمت تو چنگ زده ام،رهایم مکن.

تو را مى خوانم،نومیدم باز مگردان.

اى پروردگار من،تو را مى خوانم،در حالى که مسکینم،زار و نزارم، ترسان و هراسان و بیمناکم،فقیرم و به تو محتاجم.

اى خداى من،به تو شکایت مى کنم ناتوانیم را،که نمى توانم به آن وعده اى که به اولیاى خود داده اى بشتابم و نمى توانم از آنچه دشمنانت را از آن ترسانده اى دورى جویم.

به تو شکایت مى آورم از فراوانى غم واندوهم و وسوسه نفسم.

خدایا،به سبب آنچه در باطنم مى گذرد،مرا رسوا نساخته اى و به سبب گناهانم هلاک نکرده اى .

تو را مى خوانم و تو پاسخم مى دهى،هر چند به هنگامى که مرا مى خوانى من در پاسخ تو درنگ مى کنم.

هرنیازم که باشد،از تواش مى خواهم و هر جا که باشم،راز دل خود به تومى سپارم .

جز تو کسى را نمى خوانم،جز تو به کسى امید ندارم.

لبیک لبیک.

هر کس به تو شکایت آورد،مى شنوى .

هر کس بر تو توکل کند،بدو روى مى کنى.

هر کس را که چنگ در ریسمان تو زند،رهایى مى بخشى و از کسى که به تو پناه آورد،غم و اندوه مى زدایى.

اى خداوند،مرا به سبب اندک بودن سپاسگزاریم از خیر دنیا وآخرت محروم مکن.

گناهانم را که تنها تو مى دانى چیست بیامرز.

اگرمرا عذاب کنى،سزاى من است،که من ستمگرم و تباهکارم و گنهکارم ومقصرم و سهل انگارم و غافل از بهره خویش هستم.

اگر مرا بیامرزى،چه شگفت،که تو مهربان ترین مهربانانى.

ارسال یک دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.