دعاى دوازدهم :دعای آن حضرت در اقرار به گناه

الدعاء الثانی عشر

وَ کَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَیْهِ السَّلَامُ فِی الِاعْتِرَافِ وَ طَلَبِ التَّوْبَهِ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى

اللَّهُمَّ إِنَّهُ یَحْجُبُنِی عَنْ مَسْأَلَتِکَ خِلَالٌ ثَلَاثٌ، وَ تَحْدُونِی عَلَیْهَا خَلَّهٌ وَاحِدَهٌ یَحْجُبُنِی أَمْرٌ أَمَرْتَ بِهِ فَأَبْطَأْتُ عَنْهُ، وَ نَهْیٌ نَهَیْتَنِی عَنْهُ فَأَسْرَعْتُ إِلَیْهِ، وَ نِعْمَهٌ أَنْعَمْتَ بِهَا عَلَیَّ فَقَصَّرْتُ فِی شُکْرِهَا.

وَ یَحْدُونِی عَلَى مَسْأَلَتِکَ تَفَضُّلُکَ عَلَى مَنْ أَقْبَلَ بِوَجْهِهِ إِلَیْکَ، وَ وَفَدَ بِحُسْنِ ظَنِّهِ إِلَیْکَ، إِذْ جَمِیعُ إِحْسَانِکَ تَفَضُّلٌ، وَ إِذْ کُلُّ نِعَمِکَ ابْتِدَاءٌ فَهَا أَنَا ذَا، یَا إِلَهِی، وَاقِفٌ بِبَابِ عِزِّکَ وُقُوفَ الْمُسْتَسْلِمِ الذَّلِیلِ، وَ سَائِلُکَ عَلَى الْحَیَاءِ مِنِّی سُؤَالَ الْبَائِسِ الْمُعِیلِ مُقِرٌّ لَکَ بِأَنِّی لَمْ أَسْتَسْلِمْ وَقْتَ إِحْسَانِکَ إِلَّا بِالْإِقْلَاعِ عَنْ عِصْیَانِکَ، وَ لَمْ أَخْلُ فِی الْحَالَاتِ کُلِّهَا مِنِ امْتِنَانِکَ.

فَهَلْ یَنْفَعُنِی، یَا إِلَهِی، إِقْرَارِی عِنْدَکَ بِسُوءِ مَا اکْتَسَبْتُ وَ هَلْ یُنْجِینِی مِنْکَ اعْتِرَافِی لَکَ بِقَبِیحِ مَا ارْتَکَبْتُ أَمْ أَوْجَبْتَ لِی فِی مَقَامِی هَذَا سُخْطَکَ أَمْ لَزِمَنِی فِی وَقْتِ دُعَایَ مَقْتُکَ.

سُبْحَانَکَ، لَا أَیْأَسُ مِنْکَ وَ قَدْ فَتحْتَ لِی بَابَ التَّوْبَهِ إِلَیْکَ، بَلْ أَقُولُ مَقَالَ الْعَبْدِ الذَّلِیلِ الظَّالِمِ لِنَفْسِهِ الْمُسْتَخِفِّ بِحُرْمَهِ رَبِّهِ.

) ۸) الَّذِی عَظُمَتْ ذُنُوبُهُ فَجَلَّتْ، وَ أَدْبَرَتْ أَیَّامُهُ فَوَلَّتْ حَتَّى إِذَا رَأَى مُدَّهَ الْعَمَلِ قَدِ انْقَضَتْ وَ غَایَهَ الْعُمُرِ قَدِ انْتَهَتْ، وَ أَیْقَنَ أَنَّهُ لَا مَحِیصَ لَهُ مِنْکَ، وَ لَا مَهْرَبَ لَهُ عَنْکَ، تَلَقَّاکَ بِالْإِنَابَهِ، وَ أَخْلَصَ لَکَ التَّوْبَهَ، فَقَامَ إِلَیْکَ بِقَلْبٍ طَاهِرٍ نَقِیٍّ، ثُمَّ دَعَاکَ بِصَوْتٍ حَائِلٍ خَفِیٍّ.

قَدْ تَطَأْطَأَ لَکَ فَانْحَنَى، وَ نَکَّسَ رَأْسَهُ فَانْثَنَى، قَدْ أَرْعَشَتْ خَشْیَتُهُ رِجْلَیْهِ، وَ غَرَّقَتْ دُمُوعُهُ خَدَّیْهِ، یَدْعُوکَ بِیَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ، وَ یَا أَرْحَمَ مَنِ انْتَابَهُ الْمُسْتَرْحِمُونَ، وَ یَا أَعْطَفَ مَنْ أَطَافَ بِهِ الْمُسْتَغْفِرُونَ، وَ یَا مَنْ عَفْوُهُ أَکْثرُ مِنْ نَقِمَتِهِ، وَ یَا مَنْ رِضَاهُ أَوْفَرُ مِنْ سَخَطِهِ.

وَ یَا مَنْ تَحَمَّدَ إِلَى خَلْقِهِ بِحُسْنِ التَّجَاوُزِ، وَ یَا مَنْ عَوَّدَ عِبَادَهُ قَبُولَ الْإِنَابَهِ، وَ یَا مَنِ اسْتَصْلَحَ فَاسِدَهُمْ بِالتَّوْبَهِ وَ یَا مَنْ رَضِیَ مِنْ فِعْلِهِمْ بِالْیَسِیرِ، وَ مَنْ کَافَى قَلِیلَهُمْ بِالْکَثِیرِ، وَ یَا مَنْ ضَمِنَ لَهُمْ إِجَابَهَ الدُّعَاءِ، وَ یَا مَنْ وَعَدَهُمْ عَلَى نَفْسِهِ بِتَفَضُّلِهِ حُسْنَ الْجَزَاءِ.

مَا أَنَا بِأَعْصَى مَنْ عَصَاکَ فَغَفَرْتَ لَهُ، وَ مَا أَنَا بِأَلْوَمِ مَنِ اعْتَذَرَ إِلَیْکَ فَقَبِلْتَ مِنْهُ، وَ مَا أَنَا بِأَظْلَمِ مَنْ تَابَ إِلَیْکَ فَعُدْتَ عَلَیْهِ.

أَتُوبُ إِلَیْکَ فِی مَقَامِی هَذَا تَوْبَهَ نَادِمٍ عَلَى مَا فَرَطَ مِنْهُ، مُشْفِقٍ مِمَّا اجْتَمَعَ عَلَیْهِ، خَالِصِ الْحَیَاءِ مِمَّا وَقَعَ فِیهِ.

عَالِمٍ بِأَنَّ الْعَفْوَ عَنِ الذَّنْبِ الْعَظِیمِ لَا یَتَعَاظَمُکَ، وَ أَنَّ التَّجَاوُزَ عَنِ الْإِثْمِ الْجَلِیلِ لَا یَسْتَصْعِبُکَ، وَ أَنَّ احْتِمَالَ الْجِنَایَاتِ الْفَاحِشَهِ لَا یَتَکَأَّدُکَ، وَ أَنَّ أَحَبَّ عِبَادِکَ إِلَیْکَ مَنْ تَرَکَ الِاسْتِکْبَارَ عَلَیْکَ، وَ جَانَبَ الْإِصْرَارَ، وَ لَزِمَ الِاسْتِغْفَارَ.

وَ أَنَا أَبْرَأُ إِلَیْکَ مِنْ أَنْ أَسْتَکْبِرَ، وَ أَعُوذُ بِکَ مِنْ أَنْ أُصِرَّ، وَ أَسْتَغْفِرُکَ لِمَا قَصَّرْتُ فِیهِ، وَ أَسْتَعِینُ بِکَ عَلَى مَا عَجَزْتُ عَنْهُ.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ هَبْ لِی مَا یَجِبُ عَلَیَّ لَکَ، وَ عَافِنِی مِمَّا أَسْتَوْجِبُهُ مِنْکَ، وَ أَجِرْنِی مِمَّا یَخَافُهُ أَهْلُ الْإِسَاءَهِ، فَإِنَّکَ مَلِی ءٌ بِالْعَفْوِ، مَرْجُوٌّ لِلْمَغْفِرَهِ، مَعْرُوفٌ بِالتَّجَاوُزِ، لَیْسَ لِحَاجَتِی مَطْلَبٌ سِوَاکَ، وَ لَا لِذَنْبِی غَافِرٌ غَیْرُکَ، حَاشَاکَ وَ لَا أَخَافُ عَلَى نَفْسِی إِلَّا إِیَّاکَ، إِنَّکَ أَهْلُ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَهِ، صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ اقْضِ حَاجَتِی، وَ أَنْجِحْ طَلِبَتِی، وَ اغْفِرْ ذَنْبِی، وَ آمِنْ خَوْفَ نَفْسِی، إِنَّکَ عَلَى کُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیرٌ، وَ ذَلِکَ عَلَیْکَ یَسِیرٌ، آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ.

نیایش دوازدهم

دعاى آن حضرت است در اعتراف و طلب توبه از خداى تعالى.

اى خداوند،سه خصلت است که مرا باز مى دارد تا از تو چیزى خواهم و تنها یک خصلت است که مرا بر آن مى دارد.

آن سه:یکى فرمانى که داده اى و من در گزاردن آن درنگ کرده ام،دیگر،کارى که مرا از آن نهى فرموده اى و من در به جا آوردن آن شتابیده ام؛سه دیگر،نعمتى که مرا ارزانى داشته اى و من در سپاس آن قصور ورزیده ام.

و اما آن یک خصلت که مرا وا مى دارد تا از تو چیزى خواهم تفضل توست به کسى که روى به درگاه تو آرد و با امیدى نیکو به سوى تو آید،که هر احسان که کنى از روى تفضل است و هر نعمت که دهى بى هیچ سابقه.

و این منم،اى خداوند من،که بر درگاه عز تو ایستاده ام،آن سان که تسلیم شونده به مذلت نشسته اى.

در عین شرم زدگى،چون بینوایان عیالمند دست سؤال دراز کرده ام.

اقرار مى کنم که به تسلیم در برابراحسان تو کارى نکرده ام جز آن که از عصیان تو چشم پوشیده ام و درهمه حال از نعمتهاى تو بى بهره نبوده ام.

آیا،اى خداوند من،همین که به درگاه تو به اعمال ناپسند خود اقرارکنم مرا سودمند است؟و آیا همین که به درگاه تو به زشتى کردار خویش معترف آیم،رهایى خواهم یافت؟یا در همین جا که ایستاده ام خشم خودبر من گماشته اى،یا در همین هنگام که دست دعا به سوى تو بر داشته ام،غضب خود قرین من ساخته اى؟

اى خداوند،از تو نومید نمى شوم،زیرا در توبه به روى من گشوده اى،بلکه به درگاه تو مى نالم :به سان بنده اى ذلیل و بر خود ستم کرده و حرمت پروردگار خود شکسته،آن که گناهانش افزون است وافزون تر نماید و روزگارش روى به ادبار نهاده و در گذشته است،چندان که زمان عمل را پایان یافته بیند و عمر را به نهایت رسیده،و یقین کند که جز تواش پناهى نیست و از تو گریختن نتواند اینک دست انابت به سوى تو برداشته و از روى اخلاص به درگاه تو توبه مى کند و با دلى پاک در مقام قرب تو ایستاده است و با آوازى نجواگونه و آهسته با تو رازمى گوید.

به تواضع قامت خم کرده و سر فرو داشته و پیکر چنبر نموده است.

از بیم،پاهایش مى لرزد و سرشکش گونه هایش را غرقه ساخته است.

تو را ندا مى دهد که:اى مهربان ترین مهربانان،اى مهربان ترین کسى که مقصد جویندگان رحمتى و اى صاحب عطوفتى که مقصود پویندگان استغفارى،اى خداوندى که عفوت از انتقام بیش است و خشنودیت از خشم افزون،اى خداوندى که از گناهان خلق نیکودر مى گذرى و از این رو زیر بار منت تو هستند،اى خداوندى که بندگان خویش را به پذیرش توبه خوگر کرده اى و ناصالحانشان را به توبه به صلاح مى آورى،اى خداوندى که به اندکى از اعمال نیک آنان خشنودمى گردى و عملى اندکشان را پاداشى گران عنایت مى کنى،اى خداوندى که اجابت دعاى ایشان را التزام کرده اى و به تفضل خویش جزاى نیکشان وعده داده اى،من گناهکارترین گناهکارانى که آمرزیده اى نیستم،من نکوهیده ترین عذرخواهانى که از تو پوزش خواسته اند و تو پذیرفته اى نیستم،من ستمکارترین ستمکارانى که به درگاه تو توبه کرده اند و به احسانشان نواخته اى نیستم.

در این مکان که ایستاده ام به درگاه تو توبه مى کنم؛توبه کسى که از افراط در گناه نادم شده و از آن بار گران معاصى که بر گردن دارد ترسان است و از ورطه اى که در آن افتاده سخت شرمنده است.

مى داند که تو عفو کردن از گناهان بزرگ را بزرگ نمى شمارى و گذشت از خطاى عظیم دشوارت نمى نماید و تحمل خطاهاى فاحش ما بر تو گران نمى آید ومحبوب ترین بندگان تو بنده اى است که در برابر تو گردنکشى فروهلدو از اصرار بر گناه دورى جوید و همواره از تو آمرزش خواهد.

اى خداوند،از گردنکشى در برابر تو بیزارى مى جویم و از اصراردر گناه به تو پناه مى آورم و از هر قصور که ورزیده ام آمرزش مى خواهم و در هر خدمت که فرومانم از تو یارى مى طلبم .

اى خداوند درود بفرست بر محمد و خاندانش و هر حقى را که اداى آن بر من واجب است بر من ببخش،هر خطایى را که مستوجب عقوبت توست بر من ببخشاى و مرا از آنچه گناهکاران را وحشت است پناه ده،زیرا تو همه عفو و بخشایشى،در تو امید مغفرت است و خود به گذشت وبخشایش شناخته اى.

جز تو به کس حاجت نبرم و گناهانم را جز توآمرزنده اى نیست.

نه،هرگز.

بر خود بیمناکم و این بیم جز از تو نیست،که تنها تویى که باید از تو ترسید و تنها تویى که باید از تو آمرزش طلبید.

اى خداوند،بر محمد و خاندانش او درود بفرست و حاجت من برآور،خواهش من روا فرماى،گناه من بیامرز،مرا از ترس ایمن گردان،که توبر هر چیزى توانایى و این بر تو آسان است.

آمین رب العالمین.

ارسال یک دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.