دعاى سى و ششم :دعای آن حضرت به وقت شنیدن رعد

الدعاء السادس و الثلاثون

(وَ کَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَیْهِ السَّلَامُ إِذَا نَظَرَ إِلَى السَّحَابِ وَ الْبَرْقِ وَ سَمِعَ صَوْتَ الرَّعْدِ)

اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَیْنِ آیَتَانِ مِنْ آیَاتِکَ، وَ هَذَیْنِ عَوْنَانِ مِنْ أَعْوَانِکَ، یَبْتَدِرَانِ طَاعَتَکَ بِرَحْمَهٍ نَافِعَهٍ أَوْ نَقِمَهٍ ضَارَّهٍ، فَلَا تُمْطِرْنَا بِهِمَا مَطَرَ السَّوْءِ، وَ لَا تُلْبِسْنَا بِهِمَا لِبَاسَ الْبَلَاءِ.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَنْزِلْ عَلَیْنَا نَفْعَ هَذِهِ السَّحَائِبِ وَ بَرَکَتَهَا، وَ اصْرِفْ عَنَّا أَذَاهَا وَ مَضَرَّتَهَا، وَ لَا تُصِبْنَا فِیهَا بِآفَهٍ، وَ لَا تُرْسِلْ عَلَى مَعَایِشِنَا عَاهَهً.

اللَّهُمَّ وَ إِنْ کُنْتَ بَعَثْتَهَا نَقِمَهً وَ أَرْسَلْتَهَا سَخْطَهً فَإِنَّا نَسْتَجِیرُکَ مِنْ غَضَبِکَ، وَ نَبْتَهِلُ إِلَیْکَ فِی سُؤَالِ عَفْوِکَ، فَمِلْ بِالْغَضَبِ إِلَى الْمُشْرِکِینَ، وَ أَدِرْ رَحَى نَقِمَتِکَ عَلَى الْمُلْحِدِینَ.

اللَّهُمَّ أَذْهِبْ مَحْلَ بِلَادِنَا بِسُقْیَاکَ، وَ أَخْرِجْ وَحَرَ صُدُورِنَا بِرِزْقِکَ، وَ لَا تَشْغَلْنَا عَنْکَ بِغَیْرِکَ، وَ لَا تَقْطَعْ عَنْ کَافَّتِنَا مَادَّهَ بِرِّکَ، فَإِنَّ الْغَنِیَّ مَنْ أَغْنَیْتَ، وَ إِنَّ السَّالِمَ مَنْ وَقَیْتَ مَا عِنْدَ أَحَدٍ دُونَکَ دِفَاعٌ، وَ لَا بِأَحَدٍ عَنْ سَطْوَتِکَ امْتِنَاعٌ، تَحْکُمُ بِمَا شِئْتَ عَلَى مَنْ شِئْتَ، وَ تَقْضِی بِمَا أَرَدْتَ فِیمَنْ أَرَدْتَ فَلَکَ الْحَمْدُ عَلَى مَا وَقَیْتَنَا مِنَ الْبَلَاءِ، وَ لَکَ الشُّکْرُ عَلَى مَا خَوَّلْتَنَا مِنَ النَّعْمَاءِ، حَمْداً یُخَلِّفُ حَمْدَ الْحَامِدِینَ وَرَاءَهُ، حَمْداً یَمْلَأُ أَرْضَهُ وَ سَمَاءَهُ.

إِنَّکَ الْمَنَّانُ بِجَسِیمِ الْمِنَنِ، الْوَهَّابُ لِعَظِیمِ النِّعَمِ، الْقَابِلُ یَسِیرَ الْحَمْدِ، الشَّاکِرُ قَلِیلَ الشُّکْرِ، الْمُحْسِنُ الْمُجْمِلُ ذُو الطَّوْلِ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، إِلَیْکَ الْمَصِیرُ.

نیایش سى و ششم

دعاى آن حضرت است به هنگامى که به ابر و برق مى نگریست یا آواز رعد مى شنید.

بار خدایا،این دو،دو نشانه از نشانه هاى تو و دو کارگزار ازکارگزاران تواند،که به فرمانبردارى تو مى شتابند،آنگاه که بخواهى رحمت سودمند خود را فرستى یا عقوبت و عذاب زیانبار خویش را.

اى خداوند،به آن دو،باران عذاب بر ما مبار و جامه محنت و بلا بر مامپوشان.

بار خدایا،درود بفرست بر محمد و خاندانش و سود و برکت این ابرها را بر ما بباران و آزار و زیانشان از ما دور گردان و به آفت آن گرفتارمساز و برگ معیشت ما دچار بلا مگردان.

اى خداوند،اگر این ابر برانگیخته اى که ما را بدان عذاب کنى،یااز سر خشم و سخط فرستاده اى،از خشم و سخط تو به تو پناه مى آوریم و به درگاهت زارى مى کنیم مگر عفوت را به ما ارزانى دارى.

اى خداوند،خشم و سخط خویش بر سر مشرکان بگمار و آسیاب انتقامت را بر سر ملحدان به چرخش آر.

اى خداوند،باران بفرست و خشکى از زمینهاى تشنه ما ببر و به رزقى که ما را ارزانى مى دارى وسوسه و اضطراب از دل ما بزداى و ما رااز خود به دیگرى مشغول مدار.

ماده فضل و کرم خویش از ما همگان منقطع مفرماى،که غنى کسى است که تواش غنى گردانیده باشى وتندرست کسى است که تواش از بلا نگه دارى.

کس در برابر تو دفاع نتواند و کس در برابر سطوت تو پناهى نیابد .

بر هر کس به هر چه خواهى حکم کنى و بر هر کس به هر چه خواهى قضا رانى.

حمد باد تو را که ما را از بلا در امان داشته اى.

سپاس تو را که نعم خودبه ما عطا فرمودى .

حمدى که حمد دیگر حمد گویان را واپس گذارد،حمدى که زمین و آسمانها را بینبارد.

تویى که انعامت،نعمتهاى بزرگ است.

تویى که بخشایشت،بخششهاى سترگ است.

ستایشى اندک را پذیرنده اى و سپاسى ناچیزرا سپاسگوى.

احسان کننده اى،نیکى رساننده اى،صاحب نعمتى،هیچ خدایى جز تو نیست و سرانجام همگان به سوى توست.

ارسال یک دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.