فضائل حضرت زهرا (سلام الله علیها) به روایت عایشه – ۲

الرسول (ص) یقبل نحر فاطمه (ع) (۱۰)و عن عائشه أن النبى صلى اللَّه علیه و سلم قبل یوما نحر فاطمه، فقلت: یا رسول‏اللَّه فعلت شیئا لم تفعله فقال: یا عائشه إنى إذا إشتقت إلى الجنه قبلت نحر فاطمه.حضرت رسول (ص) انحناى گلوى فاطمه (س) را مى‏بوسداز عایشه روایت شده که:روزى رسول خدا (ص) گودى گلوى فاطمه (س) را بوسید.گفتم:اى رسول خدا (ص)! عملى انجام دادى که قبل ازآن انجام نداده بودى. پیامبر (ص) فرمود:اى عایشه! هنگامى که به بهشت مشتاق مى‏شدم، گودى گلوى فاطمه (س) را مى‏بوسم.تقبیل الرسول (ص) لفاطمه (۱۱)عن عائشه بنت طلحه، عن عائشه بنت أبى‏بکر و فى فضائل السمعانى بإسناده عن عکرمه قال:کان النبى صلى اللَّه علیه و آله و سلم إذا قدم من مغازیه قبل فاطمه، و رووا عن عائشه.أن فاطمه کانت إذا دخلت على رسول‏اللَّه صلى اللَّه علیه و آله و سلم، قام لها من مجلسه و قبل رأسها و أجلسها مجلسه، و إذا جاء إلیها لقیته و قبل کل واحد منهما صاحبه و جلسا معا.بوسیدن فاطمه (س) توسط پیامبر (ص)… عایشه دختر طلحه از عایشه دختر ابوبکر، (در فضائل السمعانى به اسناد از عکرمه) گفت: هنگامى که پیامبر (ص) از جنگ برمى‏گشت فاطمه (س) را مى‏بوسید و همچنین از عایشه نقل کرده‏اند که:فاطمه (س) هنگامى که بر پیامبر (ص) وارد مى‏شد، پیامبر (ص) براى او از جا بلند مى‏شد و سر او را مى‏بوسید و او را در جاى خود مى‏نشانید، و نیز هنگامى که پیامبر (ص) به سوى فاطمه (س) مى‏آمد، با او ملاقات مى‏کرد و هر کدام یکدیگر را مى‏بوسیدند و با هم مى‏نشستند.الرسول (ص) لاینام حتى یقبل فاطمه (ع) (۱۲)عن عائشه، أن النبى صلى اللَّه علیه و آله و سلم، کان کثیرا ما یقبل عرف فاطمه علیهاالسلامبوسه‏ى پیامبر (ص) بر فاطمهاز عایشه نقل است که:همانا پیامبر (ص) بیشتر اوقات پیشانى فاطمه (س) را مى‏بوسید.فاطمه أعظم نساء المسلمین رزیه (۱۳)عن عائشه، أن رسول‏اللَّه صلى اللَّه علیه و سلم قال لفاطمه:إن جبرئیل أخبرنى أنه لیس امرأه من نساء المسلمین أعظم رزیه (۱۴)منک فلا تکونى أدنى امرأه منهن صبرا.فاطمه بزرگترین تحمل‏کننده‏ى مصایب در بین زنان مسلماناز عایشه نقل است که :رسول خدا (ص) به فاطمه (س) فمرود: جبرئیل به من خبر داد که هیچ‏کس از زنان مسلمان به اندازه‏ى تو مصیبت نمى‏بیند، پس از آنان کم صبرتر مباش.سرار الرسول (ص) لفاطمه (ع) (۱۵)عن عائشه قالت: کذا عند رسول‏اللَّه صلى اللَّه علیه و سلم فى مرضه الذى مات فیه، ما یغادر منا واحده إذ جاءت فاطمه تمشى ما تخطى‏ء مشیتها من مشیه رسول‏اللَّه صلى اللَّه و سلم شیئا فلما رآها قال: مرحبا بابنتى فأقعدها عن یمینه أو عن یساره ثم سارها بشى‏ء فبکت، فقلت لها أنا من بین نسائه: خصک رسول‏اللَّه صلى اللَّه علیه و سلم من بیننا بالسرار و أنت تبکین؟ ثم سارها بشى‏ء فضحکتقالت: فقلت لها: أقسمت علیک بحقى أو بمالى علیک من الحق لما أخبرتنى.قالت: ما کنت لأفشى على رسول‏اللَّه صلى اللَّه علیه و سلم سره، قالت (عائشه):فلما تؤفى النبى صلى اللَّه علیه و سلم سألتها؟ فقالت (فاطمه): أما الآن فنعم.أما بکائى فإن رسول‏اللَّه صلى اللَّه علیه و سلم قال لى: إن جبرئیل علیه‏السلام کان یعرض على القرآن کل عام مره فعرضه على العام مرتین، و لا أرى إلا أجلى قد اقترب فبکیت، فقال لى: إتقى اللَّه واصبرى، فإنى نعم السلف، ثم قال: یا فاطمه أما ترضین أن تکونى سیده نساء العالمین أو نساء هذه الأمه، فضحکت.سخنان رازناک حضرت رسول (ص) به فاطمه (س)… عایشه گفت:نزد پیامبر (ص) بودم، در آن مریضى که به همان از دنیا رفت، هیچ‏کدام از ما (زنان پیامبر (ص» رسول خدا (ص) را تنها نگذاشتیم. در این هنگام فاطمه (س) آمد. راه مى‏رفت و راه رفتنش فرقى با راه رفتن رسول خدا (ص) نمى‏کرد.چون پیامبر (ص) او را دید فرمود:آفرین به دخترم! و او را در سمت راست یا چپ خود نشاند. بعد در گوش او سخن گفت، پس فاطمه گریه کرد! من از بین زنان به فاطمه (س) گفتم: پیامبر (ص) تو را در بین ما براى گفتن اسرار خود برگزید و تو گریه مى‏کنى؟!بعد رسول خدا (ص) در گوش به او خبرى داد، و او خندید! عایشه گفت: به فاطمه گفتم: تو را به حق خودم با مال خودم که بر تو دارم قسم مى‏دهم، که مرا از سخنانى که پیامبر (ص) به تو فرمود خبر دهى، فاطمه (س) فرمود: من اسرار رسول خدا (ص) را فاش نمى‏کنم.پس چون پیامبر (ص) وفات یافت، از فاطمه (س) پرسیدم. فرمود، حال مى‏گویم: گریه‏ام براى این بود که پدرم فرمود:جبرئیل هر سال یک بار قرآن را بر من عرضه مى‏کرد، اما امسال دو بار عرضه کرد و دلیلى نمى‏بینم مگر اینکهاجلم نزدیک شده، و من گریه کردم. پس پیامبر (ص) به من فرمود:تقواى خدا پیشه کن و صبر در مفارقت از من داشته باش، همانا من بهترین گذشتگان هستم، بعد فرمود:اى فاطمه آیا راضى نیستى که بوده باشى سرور زنان جهانیان، یا سرور زنان این امت! پس من خندیدم.الرسول (ص) یناجى فاطمه (ع) (۱۶)عن عائشه، أن رسول‏اللَّه صلى اللَّه علیه و سلم فى مرضه الذى قبض فیه قال: یا فاطمه یا إبنتى أحنى (۱۷)على فأحنت علیه، فناجاها ساعه ثم انکشفت عنه تبکى و عائشه حاضره ثم قال رسول‏اللَّه صلى اللَّه علیه و سلم بعد ذلک ساعه أحنى على فأحنت علیه فناجاها ساعه ثم انکشفت عنه تضحک فقالت عائشه: یا بنت رسول‏اللَّه أخبرینى بما ناجاک أبوک؟قالت: أو شکت (۱۸)رأیته ناجانى على حال سر، ثم ظنفه أنى بسره و هى حى فشق ذلک على عائشه أن یکون یسر دونها فلما قبضه اللَّه إلیهقالت عائشه لفاطمه سلام‏اللَّه‏علیها: ألا تخبریننى ذلک الخبر؟ قالت أما الآن فنعم ناجانى فى المره الأولى فأخبرنى أن جبرئیل کان یعارضه القرآن فى کل عام مره و أنه عارضه القرآن العام مرتین و أنه أخبره أنه لم یکن نبى بعد نبى إلا عاش عشرین و مائه سنه و لا أرانى إلا ذاهب على رأس الستین فأبکانى ذلک و قال یا بنیه لیس من نساء المؤمنین.عظم رزیه منک فلا تکونى أدنى من إمرى‏ء صبراثم ناجانى فى المره الأخرى فأخبرنى أنى أول أهله لحوقا به و قال: إنک سیده نساء أهل الجنه.نجواى پیامبر (ص) با فاطمه (س)از عایشه نقل شده است که گفت:پیامبر (ص) در بیمارى‏اى که به همان وفات یافت فرمود: فاطمه (س) دخترم، به سوى من بیا، فاطمه (س) به سوى پدر آمد، پیامبر (ص) یک ساعت با او نجوا کرد. پس گریه فاطمه آشکار شد (و عایشه حاضر بود) بعدا پیامبر (ص) فرمود: فاطمه (س) به سوى من بیا. پس فاطمه (س) بر پیامبر (ص) وارد شد، پیامبر (ص) یک ساعت با فاطمه (س) نجوا کرد، خنده‏ى فاطمه آشکار شد.عایه گفت: اى دختر رسول خدا (ص) مرا از آنچه که پدرت با تو نجوا کرد آگاه کن! فاطمه (س) فرمود: نزدیک پیامبر (ص) بودم دیدم با من سرى سخن گفت، بعد گمان کرد سرش را آشکار مى‏کنم (این قضیه بر عایشه گران آمد، چرا که سرى از او پنهان شد) چون رسول خدا (ص) ارتحال نمود. عایشه به فاطمه (س) گفت آیا مرا از آن خبر آگاه نمى‏کنى؟ فاطمه (س) فرمود: اکنون آگاه مى‏کنم. با من در مرتبه اول نجواى کرد، و به من خبر داد که جبرئیل در هر سال یک بار قرآن را بر من عرضه مى‏کرد و امسال دوبار عرضه کرد. جبرئیل خبر داد که هر پیامبرى پس از پیامبر دیگر ۱۲۰ سال عمر مى‏کند و من اکنون در سال ۶۰ هستم. پس این قضیه مرا به گریه آورد و پیامبر (ص) فرمود: دخترم! هیچ‏کدام از زنان مؤمنین بیشتر از تو مصیبت نمى‏بینند پس کم صبرترین از دیگر زنان مباش.بعد در مرتبه دیگر با من نجوا کرد و فرمود:اولین کس از اهل‏بیتم تو هستى که به من ملحق مى‏شوى، تو سرور زنهاى بهشتى.
پی نوشت ها:

۱۰ـ و قال الحافظ محب‏الدین الطبرى المتوفى (۶۹۴) فى ذخائر العقبى ط الهند ص ۳۶:۱۱ـ قال الشیخ البحرانى رحمه‏اللَّه فى کتابه العوالم، ج ۱۱ ص ۶۱، نقلا عن المناقب لابن شهرآشوب، والأربعین عن ابن المؤذن، بإسناده عن النضر بن شمیل عن میسره، عن المنهال:۱۲ـ قال العلامه الحافظ علاء الدین المتقى الهندى فى کنزالعمال ج ۷، ص ۱۱۶، الحدیث ۱۸۳۳۵):۱۳ـ و قال ابن‏حجر العسقلانى المتوفى (۸۵۲) فى فتح البارى ج ۹ ص ۲۰۱، ذکر عن الطبرى، (و هو محمد بن جریر) أنه روى۱۴ـ ج رزایا، مصیبت بزرگ، فرهنگ جدید عربى فارسى، ترجمه منجدالطلاب، مترجم محمد بندر ریگى.۱۵ـ قال الحافظ الکبیر سلیمان بن داوود الشهیر بأبى الطیالسى المتوفى (۳۰۴) فى مسنده ص ۱۹۶ ط الهند: حدثنا یونس، قال: حدثنا أبوداوود قال: حدثنا أبوعوانه، عن فراس بن یحیى، عن الشعبى، عن مسروق.۱۶ـ و قال الحافظ العلامه المتقى الهندى المتوفى (۹۷۵) فى کنزالعمال ج ۷ ص ۱۱۱، بإسناده۱۷ـ حنا حنوا و أحنى علیه: عکف و مال الیه: به سوى او میل کرد، المنجد.۱۸ـ اوشک- ایشاکا (و شک) در رفتن سرعت کرد فرهنگ دانشگاه. أوشکت: نزدیک بود- دروس دارالعلوم العربیه ص ۱۱۱٫
منبع: http://yazahra.net
 

ارسال یک دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.