بخش های اصلی

صفحه اصلی درباره ما پيامبر و اهل بيت بانک مقالات بانک کتب پرسش ها اخبار مجمع اخبار جهان تشيع آثار علمی فرهنگی گالری گالری تصاویر گالری صوت گالری فیلم لينکستان يادداشت روز عضويت در خبرنامه تماس با ما

بر باد رفتن دلار سعودی شکست انتخابات عراق و نوری مالک شیعه

عربستانی می خواهد توقف فوری امارات شیعه های امارات خبر دادند موج گرایش به مسیحیت در

دختر هفتده اهل تونس به داعش  علیه شیعه پیوست

تجمع زنان شيعه در دفاع از دو شهيد

تدریس عقاید دیگران در کنار اسلام شیعی

در استان نینوای عراق آیت‌الله سیستانی بیانیه تحولات اخیر پس شیعه

نمايندگان مجلس کويت حمايت مالي  از داعش ضد شیعه

يک روحاني خانه سني در عراق  آتش زدن

لطفا تا بارگزاری کامل اطلاعات شکیبا باشید.
به پایگاه اینترنتی مجمع جهانی شیعه شناسی خوش امدید.                  برای استفاده مناسب و کامل از همه امکانات سایت لطفا با مرورگرهای موزیلا فایرفاکس یا گوگل کروم وارد شوید.                      

کد امنيتی:

  
X

با عضویت در خبرنامه به صورت اتوماتیک آخرین مطالب سایت برای شما ارسال می شود

تصوير فيلم صوت

آرشيو
آرشيو
آرشيو
  • توجه به خدا توجه به خدا تقوا 1 تقوا 1 تقوا 2 تقوا 2
  • توبه حقیقی توبه حقیقی نفقه در دین نفقه در دین پاک نمودن قلب پاک نمودن قلب
  • استغفار استغفار اسباب گرفتاریها اسباب گرفتاریها اخلاص اخلاص
  • احترام به دیگران احترام به دیگران اثر طاعت و معاصی در هنگام مرگ اثر طاعت و معاصی در هنگام مرگ

به نظر شما داعش در عراق و سوریه بیشتر به دنبال محقق کردن چه اهدافی است؟

محمد العریفی از علمای وهابیت در عربستان که دارای طرفدارانی در کشور عربستان و کشورهای عربی است جدیدا صفحه ای فارسی در یکی از شبکه های اجتماعی به راه انداخته است که...ادامه

1 رمضان:

1- نزول صحف بر حضرت ابراهيم خليل "علیه السلام"
2- مرگ مروان (65 هجری قمری)
3- ولايتعهدى امام رضا "عليه السلام" (200 هجری قمری)
4- وفات حضرت سیده نفيسه "عليها السلام" (208 هجری قمری)
5- درگذشت ابوعلی سینا (428 هجری قمری)
---

1- نزول صحف بر حضرت ابراهيم خليل "علیه السلام"
روايات فراواني دلالت دارند بر اين كه بسياري از كتب آسماني، از جمله پنج كتاب معروف آسماني (صحف ابراهيم، تورات موسي، زبور داوود، انجيل عيسي و قرآن مجيد) در ماه مبارك رمضان نازل شده‌اند. {1}
از واثله بن اسقع روايت شده است كه پيامبر اكرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: صحف حضرت ابراهيم (علیه‌السلام) در نخستين شب ماه رمضان نازل گرديد. {2}
گفتني است كه ابراهيم خليل الرحمن (علیه‌السلام) يكي از پيامبرهاي بزرگ الهي است كه در شهر كوچك "اور" ديده به جهان گشود و با مشركان و كافران عصر خويش به مبارزه برخاست و در اين راه ناملايمات و سختي هاي فراواني متحمل شد و خانه خدا را تجديد بنا نمود.
وي، جد أعلاي بنی اسرائيل و انبياي يهود و بني‌اسماعيل و بسياري از عرب‌ها و حجازي‌ها است. {3}

1) البدايه والنهايه (ابن كثير)، ج 2، ص 92 و ج 3، ص 11؛ تاريخ اليعقوبي، ج 2، ص 34.
2) البدايه والنهايه، ج 3، ص 11.
3) اسلام و عقائد و آراء بشري (علامه يحيي نوري)، ص 375.

---

2- مرگ مروان (65 هجری قمری)
مروان بن حکم بن ابی العاص در سال دوم هجرت به دنیا آمد. کنیه مروان، ابوعبدالملک و به این علت که قدی بلند ولی بدنی ناموزون داشت، به "خیط باطل" معروف بود.{1}
پدرِ مروان، حکم بن ابی العاص بن امیه به جهت افشای اسرار پیامبر(صلی الله علیه و آله) نزد بزرگان قریش توسط پیامبر از مدینه اخراج، و لعنت شد.{2}
مروان به همراه پدرش در شهر طائف ساکن شد و در زمان ابوبکر و عمر نیز در تبعید باقی ماند.{3}
پس از به خلافت رسیدن عثمان، وی همراه پدرش به مدینه بازگشت و کاتب و از خاصّان حکومت عثمان قرار گرفت و داماد او نیز گردید.{4}عثمان خمس افریقیه را به مروان داد و فدک را هم به او واگذار کرد.
منابع تاریخی اقدامات وی را از عوامل اصلی شورش علیه عثمان و کشته شدن وی ذکر کرده‌اند.{5}
پس از به خلافت رسیدن حضرت علی(علیه السلام) در سال35 ه.ق، مروان بن حکم با امام بیعت نکرد و از مدینه به سوی مکه فرار نمود و به عایشه ملحق شد.{6}
وی از کسانی بود که طلحه و زبیر را برای شورش و تشکیل حکومت، ترغیب کرد و در جنگ جمل نیز در سپاه آنان بود و طلب خون عثمان کرد و و البته خود او بود که در این جنگ، طلحه را کشت.{7}
وی در جنگ جمل، به همراه عایشه، عمرو بن عثمان، موسی بن طلحه و عمرو بن سعید بن ابی العاص اسیر شد؛ ولی حضرت علی(علیه السلام) آن‎ها را عفو نمود.{8}
مروان در جنگ صفین در صف سپاهیان اُموی، مقابل امیرالمومنین(علیه السلام) قرار گرفت. پس از جنگ صفین، امام(علیه السلام) به وی امان داد و مروان با حضرت بیعت کرد و به مدینه بازگشت و در آن‎جا ساکن شد.{9}
معاویه در زمان خلافتش در دو مرحله مروان را به حکومت در مدینه نصب و عزل نمود.{10}هرگاه حکومت شهری به او داده می شد،در هر جمعه بر منبر پیامبر(صلی الله علیه و آله وسلم) بالا میرفت و در حضور مهاجرین وانصار امیرالمؤمنین(علیه السلام) را سَب می کرد.
وی در همین دوران نیز به مخالفت و اقدام علیه ائمه(علیهم السلام) ادامه داد؛ در جریان تشییع امام حسن(علیه السلام)، مانع دفن پیکر حضرت در کنار قبر پیامبر(صلی الله علیه و آله) شد و همچنین پس از به خلافت رسیدن یزید، سعی فراوانی در گرفتن بیعت از امام حسین(علیه السلام) گرفت؛ تا آن جا که مجادله‌ ای با امام(علیه السلام) نزد ولید بن عتبه حاکم مدینه داشت.{11}
مروان پس از آن به شام رفت و پس از کناره ‌گیری معاویه بن یزید بن معاویه از خلافت، امویان با مروان به عنوان خلیفه بیعت کردند.{12}
مروان پس از مرگ یزید ابن معاویه، با همسر یزید "ام خالد" ازدواج کرد.{13}
روزی در جمع، خطاب به خالد بن یزید ناسزایی به مادرش داد؛ این مطلب موجب نارضایتی خالد شد و به مادرش شکایت بُرد و ام خالد در جواب وی را به سکوت فراخواند و وعده داد که دیگر از مروان سخنان نامطلوب نمی‌شنود. در پی این ماجرا ام خالد، مروان را مسموم کرد و کُشت.{14} بنابر نقلی ام خالد، وی را هنگام خواب، با بالشی خفه کرد.{15}
خلافت مروان 9 ماه دوام داشت. وی در ابتدای ماه رمضان سال 65 ه.ق، در سن 64 سالگی به درک واصل شد.پس از او پسرش عبدالملک به خلافت رسید.{16}

1) الأعلام، ج7، ص207؛الاستیعاب،ج3،ص 1388؛ أسدالغابة، ج4، ص369.
2) أسدالغابة، ج4، ص368.
3) الاستیعاب، ج1، ص359 و 360.
4) الاستیعاب، ج1، ص360؛الأعلام، ج7، ص207؛الإصابة، ج4، ص379.
5) الإصابة، ج6، ص204.
6) الإمامة و السیاسة، ج1، ص73.
7) الإمامة و السیاسة، ج1، ص78 و 79؛الإصابة، ج6، ص204؛الأعلام، ج7، ص207؛اخبار الطوال، ص148.
8) الإمامة و السیاسة، ج1، ص97.
9) الإصابة، ج6، ص204؛الأعلام، ج7، ص207.
10) اخبار الطوال، ص224؛الاستیعاب،ج3،ص 1388؛ أسدالغابة، ج4، ص369؛الإمامة و السیاسة، ج1، ص197 و 198.
11) الإمامة والسیاسة، ج1، ص227.
12) الإصابة، ج6، ص204؛الأعلام، ج7، ص207.
13) البدء والتاریخ، ج6، ص 57.
14) الطبقات الکبری، ج5، ص31؛ المنتظم،ج6، ص49.
15) الإنباء، ص49.
16) الاستیعاب، ج3، ص1389؛الإمامةوالسیاسة، ج2، ص23.

---

3- ولايتعهدى امام رضا "عليه السلام" (200 هجری قمری)
در 7 رجب سال 200 ه.ق مأمون عباسی نامه ای به امام رضا (علیه السلام) نوشت ، و آن حضرت را به مرو فراخواند.{1}
پس از استقرار امام در مرو، مأمون قاصدی به خانه امام رضا(علیه السلام) فرستاد و به وی پیشنهاد داد که من می‌خواهم خودم را از خلافت خلع کنم و آن را به تو بسپارم ولی امام به شدت با این کار مخالفت کرد. پس از این، مأمون از وی خواست که ولایت عهدی پس از خودش را به او واگذار نماید. باز امام مخالفت شدید کرد. در این هنگام مأمون سخنی با شائبه تهدید به زبان آورد و در این میان گفت: عمر بن خطاب، شورا را در شش نفر قرار داد که یکی از آنان جدّ تو امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب بود. عمر شرط کرد هرکدام از آنان مخالفت کرد گردنش زده شود. چاره‌ای نیست جز اینکه آنچه از تو می‌خواهم بپذیری که من گزیری از آن نمی ‌یابم. امام (علیه السلام) پاسخ داد: پس من می ‌پذیرم بدین شرط که نه فرمان دهم و نه بازدارم، نه فتوا دهم و نه قضاوت کنم، نه کسی را به کاری گمارم و نه عزل کنم و نه چیزی را از جایگاهش تغییر دهم. مأمون، شرط او را پذیرفت.{2}
بدین طریق، مأمون در روز اول رمضان 200 ه.ق با امام رضا(علیه السلام) به عنوان ولیعهد پس از خود بیعت کرد و مردم را به جای لباس سیاه، سبزپوش کرد و فرمان آن را به اطراف و نواحی نوشت و برای امام رضا (علیه السلام) بیعت گرفت و به نام وی بر منبرها خطبه خواندند.

1) قلائد النحور:ج رجب ،ص63.
2) مفید، الإرشاد، ص455-456.

---

4- وفات حضرت سیده نفيسه "عليها السلام" (208 هجری قمری)
زاهده عابده حضرت نفیسه خاتون )سلام الله علیها( دختر حسن بن زید بن حسن بن علی بن ابی طالب )علیهم السلام(در یازدهم ربیع الاول سال 145 ه.ق در مکه به دنیا آمد. {1}
نفیسه خاتون نزد پدرش حسن بن زید در مدینه زندگی می‌کرد. خانه‌ ای که وی در آن اقامت داشت در غرب مدینه و درست مقابل خانه‌ ای بود که به حضرت امام صادق(علیه السلام) تعلّق داشت.{2}
شوهر آن حضرت اسحاق مؤتمن پسر حضرت صادق (علیه السلام) بود، و از طرف مادر نیز منتسب به قمر بنی هاشم (علیه السلام) است.{3}
نفیسه خاتون، در سال 193 ه‍.ق به مصر رفت. وقتی مردم از ورود بانویی علوی به مصر باخبر شدند، به استقبال او آمدند. مردم از حاکم مصر خواستند موجبات اقامت ایشان را فراهم کند و او خانه ‌ای به ایشان اختصاص داد و نفسیه خاتون برای همیشه در مصر ساکن شد.{4}
انس او  با قرآن بسیار بود {5} و بیشتر سیره نویسان آورده‌اند که سیده نفیسه حافظ کل قرآن کریم بوده است. نفیسه خاتون به دست خود، قبری را برای خویش حفر کرده بود. او همه روزه داخل آن می‌رفت و نماز می‌گزارد و قرآن را دهها بار در آن ختم کرد.{6}
نفیسه خاتون درسال 208 ه.ق بیمار و بستری شد و در شب جمعه، مصادف با اول ماه رمضان همان سال بیماری اش شدت یافت و سرانجام این بانوی زاهده و عابده در حال خواندن آیه 127 سوره انعام «لهم دار السلام عند ربهم وهو ولیّهم بما کانوا یعملون» از دنیا رفت.{7}
اسحاق مؤتمن که در ایام کسالت همسرش در مدینه بود، توسط نامه از بیماری وی مطلع گردید؛ اما روزی به مصر رسید که سیده نفیسه رحلت کرده بود و اطرافیان در تدارک مقدمات کفن و دفن بودند. اسحاق تصمیم داشت پیکر همسرش را به مدینه ببرد اما مردم مصر تمنا داشتند که او در مصر دفن شود و نزد امیر وقت مصر رفتند و از او خواستند اسحاق را از انتقال پیکر سیده نفیسه به مدینه منصرف کند. واسطه قراردادن حاکم مؤثر واقع نشد. مردم اموال فراوانی فراهم کردند و به وی دادند و از او خواستند تا با درخواستشان موافقت کند. اسحاق نپذیرفت اما سرانجام به سبب رویایی که در خواب دید تن به خواست مردم داد. بنابر این رویا، رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) فرمان داده بود که اموال را نپذیر ولی همسرت را در همین جا به خاک بسپار.{8}
مرقد سیده نفیسه از جمله اماکن معروف مصر است و همه روزه به خصوص در روزهای یکشنبه و پنج شنبه جمعیت انبوهی به زیارت این مکان می‌آیند.

1) کحاله ج5، ص187.؛السیدة نفیسه،توفیق ابوعلم،ص13؛الاعلام،زرکلی، ج8، ص44.
2) غلامرضاگلی زواره، ص38.
3) وقایع الشهور:ص 187.
4) آل بیت النبی فی مصر،احمدابوکف،ص108.
5) ناسخ التواریخ دوران امام کاظم(علیه السلام)،ج سوم،ص119.
6) الکواکب السیارة فی تربت الزیارة، ابن زیات، ص5؛ مساجد مصر و اولیاء الصالحون، سعاد ماهر محمد، ج1، ص125؛ نورالابصار، ص258؛ ناسخ التواریخ، ج سوم، ص126.
7) غلامرضاگلی زواره،ص 12.
8) نور الابصار فی مناقب آل البیت النبی المختار، ص258؛ آل بیت النبی فی مصر، ص104؛ اسعاف الراغبین، ص207؛ السیدة نفیسه، توفیق ابوعلم، ص13؛ منتهی الامال، ج2، ص300؛ تتمة المنتهی، ص195؛ ریاحین الشریعه، ح5.

---

5- درگذشت ابوعلی سینا (428 هجری قمری)
حسین بن عبدالله بن سیناى بخارى ملقب به شیخ الرئیس در سال 373 ه.ق در بخارا متولد شد و پس از تحصیل در علوم مختلف استادى گرانمایه و از رجال علمى گردید.
وی قبل از ده سالگي قرآن را حفظ كرد و در اندك زماني، ادبيات، علوم ديني، حساب، هندسه، منطق، جبر، هيئت و علوم عقلي و نقلي را فرا گرفت.
شیخ الرییسبه حدی از مدارج علمی رسید که خود مى گفت: وقتى به سن چهارده سالگى رسیدم درباره خود فکر مى کردم، دریافتم که چیزى از علوم باقى نمانده که من آن را نیاموخته باشم.
حکایت شده هرگاه در مسئله اى دچار تردید مى شد، وضو مى گرفت و به مسجد جامع شهر مى رفت و دو رکعت با خشوع نماز مى خواند و دعا و استغاثه مى نمود تا شبهه برطرف گردد.
ابوعلی سینا قبل از 20 سالگي بر تمام معلّمين و اساتيد خود برتري يافت. مهارت فوق العاده ‏ي ابن سينا در طب و معالجات شگفت ‏آوري كه از وي ذكر شده، بسيار تعجب برانگيز است. ابن سينا، عليرغم زندگاني ناآرام و پرحادثه‏ ي خود، انديشمند و نويسنده‏ اي پركار بوده است.
ابن سینا هیچ گاه به مذهب خود تصریح نکرد، امّا با مطالعه آثارش و بررسی شواهد تاریخی، می توان به مذهب او پی برد. وی در خانواده شیعی متولد و با حکومت های شیعی همکاری داشته و دعوت محمود غزنوی سلطان متعصّب سنّی مذهب را نپذیرفت. او درباره برگزیدن خلیفه پیامبر بر «نص» تاکید داشت. وی فیلسوفی بود که عقاید خود را بر پایه براهین عقلی فلسفی بنا نهاده بود در حالی که اکثریت قریب به اتفاق اهل سنت مخالف روش عقلی در پذیرش عقاید هستند.
وى داراى تألیفات با ارزشى است و تقریباً به 94 کتاب مى رسد، که از آن جمله مى توان کتاب قانون، شفا و اشارات را نام برد.
شیخ در اواخر عمر به قولنج مبتلا شد بعد قرحه اى در روده اش پدید آمد که خود معالجه مى نمود، ولى قرحه بزرگتر مى شد، دستور داد معجونى درست کنند،غلام هنگام ترکیب معجون افیون را با آن مخلوط کرد و به ایشان داد.در نتیجه حال ابن سینا وخیم تر شد و معالجات مؤثر واقع نگردید.
ابن سینا، غلامان خود را آزاد نمود، اموال خویش را به فقرا تقسیم کرد و در حال تلاوت قرآن و استغفار، عاقبت در اوّل رمضان سال 428 ه.ق در شهر هَمِدان از دنیا رفت.

       
کليه حقوق اين پايگاه متعلق به مجمع جهانی شيعه شناسی است. طراحی و پشتیبانی مهدی محمدی