حضرت فاطمه معصومه(س) در اول ذی القعده سال ۱۷۳ هـ ق چشم به جهان گشود و در سال ۲۱۰ هـ ق قدوم نازنین ایشان خاک قم را عطر افشان نمود و بعد از توقفی ۱۷ روزه در قم روح بلندش به ملکوت اعلی پرواز کرد و مدفنش تا به امروز پناهگاه آرزومندان و کانون توجه اهل ولاست.
اگر میخواهیم قدری این بانوی بزرگوار را بشناسیم بهترین راه توجه به کلماتی است که ائمه(ع) در وصف این کریمه اهلبیت(ع) فرمودهاند.
روزی عدهای از شیعیان امام کاظم(ع) برای دریافت پاسخ سؤالاتشان به شهر مدینه رهسپار شدند، اما چون در آن هنگام امام به مسافرتی رفته بودند به ناچار سؤالات خود را نوشته و به خانواده امام تحویل دادند تا در سفری دیگر پاسخ آن را از امام دریافت کنند؛ زمان خداحافظی متوجه شدند که حضرت فاطمه معصومه(س) با این که تنها ده بهار از عمر شریفشان میگذشت، پاسخ پرسشهای آنان را نوشته است. در راه بازگشت با امام موسی بن جعفر(ع) ملاقات کردند و ماجرا را به عرض ایشان رساندند. امام پاسخها را که دیدند سه بار فرمودند: «فداها ابوها»: پدرش به فدایش باد! (کریمه اهلبیت(ع)/ص۶۳ و ۶۴)
کسی که امام معصوم دربارهاش چنین میفرماید قطعاً از عظمت بسیار بالایی برخوردار است.
امام صادق(ع) سالها قبل از میلاد حضرت معصومه(س) از میلاد و منزلت او چنین خبر داده است: «انّ لله حرماً وهو مکّه ولرسوله حرماً وهو المدینه ولأمیرالمؤمنین حرماً وهو الکوفه ولنا حرماً وهو قم وستدفن فیها امرأه من ولدى تسمى فاطمه من زارها وجبت له الجنه (قال(ع) ذلک ولم تحمل بموسى امه)». (بحار/ج۶۰/ص۲۱۶؛ منتهی الامال/۸۵۴): برای خداوند حرمی است که مکه است و برای رسول او حرمی است که مدینه است و برای امیرالمؤمنین(ع) حرمی است که کوفه است و برای ما (اهل بیت(ع)) حرمی است که شهر قم میباشد؛ به زودی زنی از فرزندان من در آنجا دفن میشود که فاطمه نامیده میشود، کسی که او را زیارت کند بهشت بر او واجب میشود(این سخن را امام در حالی بیان فرمود که هنوز امام کاظم(ع)را مادرش حمل نکرده بود).
پاداش یک بار زیارت حضرت معصومه(س) بهشت است و این مسئله خود بیانگر میزان تقرب و وجاهت آن حضرت در پیشگاه خداوند است.
در حدیثی امام رضا(ع) در مورد این بانو میفرمایند: «من زارها عارفاً بحقّها فله الجنه».(مستدرک الوسائل/ج۱۰/ص۳۶۸؛ و بحار/ج۱۰۲/ص۲۶۶)
کسی که او را در حالی که معرفت به حق ایشان داشته باشد زیارت کند بهشت برای اوست.
امام موسی بن جعفر(ع) در مورد حضرت معصومه(س) فرمودهاند: «تدخل بشفاعتها شیعتنا الجنه بأجمعهم». (بحار/ج۵۷/ص۲۲۸/ح۵۹): همه شیعیان ما با شفاعت او وارد بهشت میشوند.
امام صادق(ع) هم همین مطلب را فرمودهاند که: «تدخل بشفعتها شیعتی الجنه بأجمعهم». (مجالس المؤمنین/ج۱/ص۸۳) آنچه از این روایات فهمیده میشود این است که حضرت معصومه(س) چنان عظمتی دارند که با شفاعت او همه شیعیان وارد بهشت میشوند.
حضرت معصومه(س) بعد از حضرت ابوالفضل و حضرت علی اکبر(ع) تنها امامزادهای است که از طرف امام معصوم(ع) برای او زیارت نامه انشاء شده است. برای این بانوی بزرگوار سه زیارتنامه وارد شده است. و نامها و القابی که در این زیارتنامهها برای آن حضرت ذکر شده خود گویای صفات ویژگیهای این سلالۀ زهرای مرضیه است. طاهره (پاک و مطهر)، حمیده (ستوده)، بره (نیکوکار)، رشیده (رشد یافته)، تقیه (پرهیزکار)، رضیه (خشنود از خدا)، مرضیه (مورد رضایت خداوند)، سیده طاهره (بانوی پاک)، سیده صدیقه (بانوی بسیار راستگو) سیده نساء العالمین (سرور زنان عالم).
به امید این که شفاعت این بانوی بزرگ شامل حال همه ما شود. ان شاء الله
منبع : ماهنامه شیعه شناسی ماه ذی قعده ۱۴۳۳ هـ ق
هیچ نظری وجود ندارد