یـکـى از مـسـائلى که میان مسلمانان ایجاد اختلاف نموده , شبهه قول به تحریف است .این شبهه سابقه طولانى دارد و با روایات افسانه اى که توسط حشویه فراهم گردیده , ارتباط مى یابد.حشویه گروهى از اهل حدیث هستند که جز به گردآورى و نقل حدیث به چیز دیگرنمى اندیشند, از هرکس و هر کجا نقل حدیث مى کنند و به محتواى آن و این که آیامتناقض است یا نه , و با اصول شـریـعـت تطابق دارد یا نه , توجهى ندارند.از این رو,در فرآورده هاى اینان , رطب و یابس فراوانى وجود دارد.از آن جـمله , روایات افسانه مانندى است که در باره تحریف قرآن نقل کرده اند.این موضوع مربوط بـه اخـتلافى است که میان پیشینیان (سلف صالح ) در گردآورى وتالیف و نیز در قرائت و کتابت قـرآن رخ داده , و ایـن اختلاف لفظى و ظاهرى را – که بیشتر بر حدس و گمان استوار است – به حساب قرآن و اصالت آن گذارده اند.متاسفانه این گونه روایات – که در لابلاى کتابهاى حدیثى از دید همگان پنهان بوده اخیرا توسط حادثه جویان برملا و سبب اختلاف گردیده است .از جمله , حدیث رجم شیخ و شیخه است : الشیخ والشیخه اذا زنیا فارحموهماالبته نکالا من اللّه …کـه در صحیح بخارى (ج ۸, ص ۲۱۱ – ۲۰۸) و صحیح مسلم (ج ۴, ص ۱۶۷ و ج ۵, ص ۱۱۶) آورده شده و برخى را گمان بوده که جز آیات قرآن است .نیز حدیث مقدار رضاع : خمس رضعات نسخن عشر رضعات ((۱))که در صحیح مسلم (ج ۴, ص ۱۶۷) و تنویر الحوالک (ج ۲, ص ۱۱۸) در شرح موطا, نوشته جلال الدین سیوطى آمده , و گمان بر آن بوده که جز آیات قرآن بوده , ولى موقع وفات پیغمبر اکرم (ص ) از آن غفلت شده و گوسفند آن را خورده است .همچنین حدیث برابر بودن سوره احزاب با سوره بقره , که در مسند احمد بن حنبل (ج ۵, ص ۱۳۲) آمده .. و نظایر آن بسیار است .((۲)) .در کـتـاب احـتجاج (ج ۱, ص ۳۷۷) منسوب به طبرسى آمده است : بیش از ثلث قرآن (قریب دو هزار ایه و اندى ) از خلال یک آیه (آیه سوم سوره نسا) ساقط گردیده است .*** مـتاسفانه این گونه روایات افسانه وار, مورد نظر برخى از کوته اندیشان قرار گرفته , به استناد به آن مـطـالـبى گفته اند که مایه تعجب گردیده و بر خلاف اصول و معتقدات ملت مسلمان است .البته دست اجنبى را در دامن زدن به آتش اختلاف , نبایدنادیده گرفت .نـاگفته نماند که این گونه افراد, همیشه منفور جامعه اسلامى بوده , و مردم از نظریات منحرف آنان تبرى جسته اند.حـاجى نورى که در سال ۱۲۹۲ ه ق کتاب فصل الخطاب خود را نوشت و آن را ازاین گونه روایات بدون اعتبار انباشته نمود, در محیط خود, حوزه علمیه سامرا -عراق , کاملا مورد نفرت عموم قرار گرفت .مرحوم سید هبه الدین شهرستانى , که در آن روزگار از محصلان جوان حوزه بود,چنین مى نگارد: مـى دیـدم سـامـرا را موجى از نفرت فرا گرفته , و بر محدث نورى مى خروشند, و هیچ مجلس و مـحـفـى وارد نـمـى شـدم مـگـر آن که نسبت به کتاب فصل الخطاب و نویسنده آن , سب و شتم نمى شنیدم , فریادها علیه مولف و ناشر بلند مى بود, و با زبانهایى بس تند آن را مورد ملامت و عتاب قرار مى دادند.((۳))بـالاخـره حاجى نورى , ناچار گردید نسخه هاى کتاب خود را جمع آورى کند ورساله اى در نقض آن به رشته تحریر در آورد.بـرهـمـیـن مـنوال , استاد محمد محمد عبداللطیف , معروف به ابن الخطیب (در سال۱۳۶۷ ه/ ۱۹۴۸ م ) در مـصر کتابى به نام الفرقان نوشت , که روایات یاد شده راجمع بندى کرده , آن را مورد استناد قرارداد, که با اعتراض شدید جامعه الازهرروبرو شد.شیخ محمد محمد مدنى رئیس دانشکده الشریعه دانشگاه الازهر در این باره مى نویسد: ایـن کـتـاب (الـفـرقـان ) انـباشته از روایات ضعیف و فاقد اعتبار است که از نظر محققان مردود شناخته شده , گر چه از منابع معتبر نزد اهل سنت نقل کرده است .لذا جامعه الازهر از دولت مصر خواست تا آن را مصادره کند.دولت به این خواسته جواب مثبت داد و آن را مصادره نموده و مولف کتاب بر اثر آن , درخواست خسارت نمود,که مورد موافقت مراجع قضایى قرار نگرفت .((۴))این کتاب به رغم مصادره آن , در بیشتر کتابخانه ها موجود است .*** ایـنـهـا فـاجعه هایى دردناک است که بر سر این امت آمده , و بى شک دست خائن استعمار در این گونه حوادث اختلاف انگیز که سبب توهین به کرامت مقدسات اسلامى مى گردد, آشکار است .این است که بزرگان و اندیشه وران دلسوز اسلام را به پا داشته , تا با عمق نظر به این گونه حوادث بـنـگـرنـد و در صـدد درمان فورى و قاطع برآیند, و به مسلمانان هشداردهند تا مبادا.این گونه نیرنگها آنان را فریب دهد, و به آنان گوشزد نمایند : یـا ایـهـاالذین آمنوا لاتتخذوا بطانه من دونکم , لا یالونکم خبالا و دواما عنتم , قدبدت البغضا من افواههم و ما تخفى صدورهم اکبر قد بینا لکم الایات ان کنتم تعقلون ((۵)).اى مـومـنـان , در پناه با دیگران (خارج ملت ) منشینید, و آنان را محرم اسرار خودندانید, و آنان را طـرف مـشـورت خود قرار ندهید.اینان (خارجان ملت ) هرگز ازدشمنى و خیانت نسبت به شما مـسلمانان چشم نمى پوشند و از کارشکنى وتضعیف شما دست بر نمى دارند, پیوسته در کوششند کـه شـمـا را ناتوان ساخته ,دچار بیچارگى و درماندگى سازند.بغض و عداوت آنان , بر لبان آنان آشـکـار, و آنـچـه در سـیـنـه هـا از کـینه ها انباشته اند, افزونتر است .ما دلایل آن را برایتان کاملا روشن ساختیم .باشد چنانچه تعقل نمایید و در اندیشه روید.*** در ایـن جا به دو نمونه شایسته از علما و اندیشه وران اسلامى مى پردازیم که در این راستا, کوشش فراوان نموده و پیوسته در راه وحدت کلمه و کلمه توحید کوشیده اندو در این راه موفق بوده اند : نـخـسـت عـلامـه والاقـدر شیخ رحمت اللّه هندى دهلوى (۱۳۰۶ ه/ ۱۸۸۹ م ) است که به مقابله با اسـتعمار انگلیس در شبه قاره هند برخاست و با شیوه هاى شیطانى آن مبارزه نمود و کاملا موفق بود, خدایش رحمت کند.دیـگـرى علامه مجاهد سید شرف الدین عاملى است که با استعمار فرانسه در حوزه شامات مبارزه نـمـود, و در ایـن راه فـداکـاریهاى فراوان انجام داد و سرانجام هرچه داشت در راه این مبارزه فدا نمود, و در پیروزى بر اهداف استعمارگر ملحد, موفق بود.خداوند او را جزاى خیر دهد.ایـن دو بـزرگـوار در راه وحدت اسلامى , گامهاى بلندى برداشته اند و موفق بوده اند واثر جاوید آنان پیوسته سرمشق اندیشه وران اسلامى است .عـلامـه شـیـخ رحمت اللّه هندى رد این زمینه کتاب پرارج خود اظهار الحق را تالیف نمود و پنج مساله مورد اختلاف اسلام و مسیحیت را به طور کامل بررسى نمود.آن مسائل عبارتند از: تحریف , نسخ , تثلیث , حقیت قرآن و صدق رساله اسلام .مـولـف در این کتاب , با کمال صراحت و صدق و امانت , حقایق را آشکار نمود, و باکمال شهامت و شـجـاعـت از حـریم قرآن و اسلام دفاع کرد, و در ایجاد وحدت وهماهنگى میان مسلمانان تلاش بسیار نمود.مولف در کتاب یاد شده , مساله تحریف قرآن را طرح نموده و نسبت دادن این قول به شیعه امامیه اثـنـا عـشریه را نسبتى ظالمانه و بى اساس دانسته و کلمات بزرگان شیعه را در این زمینه آورده است .وى تصریح مى کند که اساس این نسبت جزروایات بى اعتبارى که در برخى از کتابهاى قدما بـه چـشم مى خورد, چیز دیگرى نیست و این را نمى توان دلیل و پایه اعتقاد یک ملت دانست , زیرا نقل روایتى که داراى سندى ضعیف یا قابل تاویل باشد, نمى تواند مدرک عقیده کسى قرارگیرد.علامه هندى در این زمینه مى نویسد: قرآن , نزد معروفترین علماى شیعه امامیه اثنا عشریه , از هرگونه تحریف و تبدیل وزیاده و نقصان مـصون و محفوظ مى باشد و اگر کسى در میان شیعه قائل به آن بوده ,قول وى نزد ایشان مردود شمرده شده و مورد قبول طایفه قرار نگرفته است .آن گاه وى به نقل دیدگاههاى بزرگان شیعه مى پردازد, از جمله : ۱- شـیـخ صـدوق ابـو جـعـفـر محمد بن على بن بابویه قمى .وى از شیخ صدوق به عنوان یکى از درخشنده ترین علماى شیعه یاد مى کند و کلام او را در راساله اعتقادیه مى آورد: اعتقادنا فى القرآن : ان القرآن الذى انزله اللّه تعالى على نبیه هو ما بین الدفتین , و هوما فى ایدى الناس لیس باکثر من ذلک …و من نسب الینا انا نقول انه اکثر من ذلک ,فهو کاذب .. عـقـیـده مـا – شـیـعـه امـامیه اثنا عشریه – در قرآن است که قرآنى که بر پیغمبر اکرم (ص )نازل گـردیـده , هـمین است که به عنوان مصحف شریف مابین دو جلد قرار گرفته , ودر دست مردم است و بیش از این نیست …و هرکس به ما نسبت دهد که قائل به بیش از این هستیم , هرآینه دروغ گفته است .سپس استدلالهاى وى را در این زمینه نقل مى کند.۲ – کـلام سـیـد مرتضى علم الهدى ذوالمجد ابوالقاسم على بن الحسین موسوى رانقل مى کند و تمامى استدلالهاى مفصل وى را مى آورد.از جمله مى نویسد : القرآن کان على عهد رسول اللّه (ص ) مجموعا مولفا على ما هو الان .. و کان یدو یحفظ جمیعه فى ذلک الزمان .. و کل ذلک بادنى تامل یدل على انه کان مجموعامرتبا غیر منثور ولا مبثوث .. و ان مـن خـالـف مـن الامـامـیـه والحشویه لا یعتد بخلافهم ,فان الخلاف مضاف الى قوم من اصحاب الحدیث , نقلوا اخبارا ضعیفه ظنواصحتها, لا یرجع بمثلها عن المعلوم المقطوع على صحته …قرآن در دوران عهد رسالت همان گونه که امروزه هست , جمع آورى و تالیف گردیده بود.. و مورد درس و حـفـظ قرار مى گرفت .. که با تامل در این دلایل بخوبى روشن مى گردد که قرآن , در آن عـهـد, جمع آورى شده و هرگز پراکنده نبوده است .و هرکس از طایفه امامیه یا گروه حشویه , با ایـن نـظر مخالف باشند, مخالفتشان مورد اعتنانیست , زیرا مخالفت در این زمینه , به گروهى از اصـحاب حدیث نسبت داده مى شود که روایات ضعیفى را مورد استناد قرار داده و گمان برده اند کـه صـحـیـح واسـتـنـاد بـه آن درست است , ولى چنین روایاتى موجب نمى گردد که از معلوم قطعى خود صرف نظر کنیم .سپس سخن قاضى نوراللّه تسترى را نقل مى کند : ما نسب الى الشیعه الامامیه بوقوع التغییر فى القرآن لیس مما قاله جمهور الامامیه ,انما قال به شر ذمه قلیله منهم لا اعتداد بهم فیما بینهم .آنـچـه بـه شیعه نسبت داده شده که قائل به تحریف مى باشند, درست نیست , و انبوه شیعه امامیه چنین چیزى قائل نیستند.آرى افرادى بسیار کم آن را گفته اند که درشمار شیعه نیایند و خود و آراى ایشان مورد اعتنا نمى باشند.آن گـاه کلام شیخ محمد صادق , شارح کتاب کافى شریف , و شیخ محمد حسن حرعاملى , مولف وسائل الشیعه را که از بزرگترین محدثان جهان تشیع هستند, مى آوردو در ادامه مى نویسد: بخوبى آشکار گردید که طریقه درست نزد اکثریت طایفه شیعه امامیه اثنا عشریه ,همان است که سایر طوایف مسلمانان قائلند: ان الـقـرآن الذى انزله اللّه على نبیه هو ما بین الدفتین و هو ما فى ایدى الناس , لم یحدث فیه اى تغییر او تحریف .تـفسیر الصراط المستقیم , که از تفاسیر معتبر شیعه است , در تفسیر آیه انا نحن نزلناالذکر و انا له لحافظون ((۶))مى نویسد: اى انا الحافظون له من التحریف والتبدیل والزیاده والنقصان .((۷))آنـچـه یاد شد, گوشه اى از دفاع مقدس این امام محقق و عالم وارسته جهان اسلام ازحریم قرآن کریم است .البته عجیب نیست , چه این که از روز نخست , پیوسته بزرگان و اندیشه وران اسلامى و افـراد شایسته جهان اسلام , در دفاع از قداست قرآن , قد برافراشته و هرگونه شبهه و تهمتى را در این زمینه بخوبى دفع کرده اند.در ایـن زمـیـنه , سخن شیخ اهل سنت و پایه گذار مکتب اشعرى امام ابوالحسن على بن اسماعیل اشعرى یاد کردنى است : او شـیعه را به دو گروه متفاوت تقسیم مى کند.گروه انبوه که شامل محققان و علما وفقهاست .اینان هرگونه نسبت تحریف را به قرآن – فزونى و یا کاستى – مردودشمرده اند.گروه دیگر که افرادى کم بضاعت و اهل ظاهر هستند, قائل شده که قرآن کمى بیش از این بوده , ولى چیزى در آن زیاد نشده است .براى آگاهى بیشتر در این باره به مقاله علامه مجاهد امام شرف الدین عاملى درکتاب پرارج خود الـفـصول المهمه فى تالیف الامه , مراجعه شود, که رهنمون ما دراین مقال بود است .مولف در این کـتاب , در زمینه تالیف میان امت اسلامى مطالب بسیار ارزنده اى مطرح نموده و از هیچ کوششى در راه اعـتـلاى کـلـمه اللّه فى الارض دریغ نکرده است .جزاه اللّه خیرا عن الاسلام والمسلمین , و جـعـلـنـا مـن الـمقتفین لاثاره الکریمه ان شاء اللّه , آمین رب العالمین .. والسلام علیکم و رحمه اللّه وبرکاته .
هیچ نظری وجود ندارد