امام عسکری، یازدهمین پیشوای شیعیان، در سال ۲۳۲ ه. ق چشم به جهان گشود (۱). پدرش امام دهم، حضرت هادی-علیه السلام-و مادرش بانوی پارسا و شایسته، «حدیثه » ، است (۲) که برخی، از او بنام «سوسن » یاد کرده اند (۳). این بانوی گرامی، از زنان نیکوکار و دارای بینش اسلامی بود و در فضیلت او همین بس که پس از شهادت امام حسن عسکری-علیه السلام-پناهگاه و نقطه اتکای شیعیان در آن مقطع زمانی بسیار بحرانی و پر اضطراب بود (۴).
از آنجا که پیشوای یازدهم به دستور خلیفه عباسی در «سامراء» ، در محله «عسکر» سکونت (اجباری) داشت، به همین جهت «عسکری » نامیده می شود. (۵) از مشهورترین القاب دیگر حضرت، «نقی » و «زکی » (6) و کینه اش «ابو محمد» است. او ۲۲ ساله بود که پدر ارجمندش به شهادت رسید. مدت امامتش ۶ سال و عمر شریفش ۲۸ سال بود، در سال ۲۶۰ ه به شهادت رسید و در خانه خود در سامراء در کنار مرقد پدرش به خاک سپرده شد. (۷)
پی نوشتها:
1) کلینی، اصول کافی، تهران، مکتبه الصدوق، ۱۳۸۱ ه. ق، ج ۱، ص ۵۰۳-شیخ مفید، الارشاد، قم، مکتبه بصیرتی، ص ۳۳۵-ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، قم، کتابفروشی مصطفوی، ج ۴، ص ۴۲۲-طبرسی، اعلام الوری، الطبعه الثالثه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ص ۳۶۷. مسعودی و علی بن عیسی اربلی تولد حضرت را در سال ۲۳۱ دانسته اند.
2) شیخ مفید، همان کتاب، ص ۳۳۵-طبرسی، همان کتاب، ص ۳۶۶.
3) کلینی، همان کتاب، ص ۵۰۳-علی بن عیسی اربلی، کشف الغمه، تبریز، مکتبه بنی هاشمی، ۱۳۸۱ ه. ق، ص ۱۹۲.
4) و کانت من العارفات الصالحات و کفی فی فضلها انها کانت مفزع الشیعه بعد وفاه ابی محمد (حاج شیخ عباس قمی، الانوار البهیه، مشهد، کتابفروشی جعفری، ص ۱۵۱) .
5) صدوق، علل الشرایع، قم، مکتبه الطباطبائی، ج ۱، باب ۱۷۶، ص ۲۳۰-نیز صدوق، معانی الاخبار، تهران، مکتبه الصدوق-مؤسسه دار العلم، ۱۳۷۹ ه. ق، ص ۶۵.
6) ابو جعفر محمد بن جریر الطبری، دلائل الامامه، الطبعه الثالثه، قم، منشورات الرضی، ۱۳۶۳ ه. ش، ص ۲۲۳.
7) شیخ مفید، الارشاد، قم، مکتبه بصیرتی، ص ۳۴۵-شیخ عبد الله الشبراوی، الاتحاف بحب الاشراف، ط ۲، قم، منشورات الرضی، ۱۳۶۳ ه. ش، ص ۱۷۸-۱۷۹.
هیچ نظری وجود ندارد