۸ – برهان تجلی اعظمیکی دیگر از ادله ای که می توان بر ضرورت وجود امام معصوم استدلال کرد برهان تجلی اتم است به این بیان:الف ـ تجلیات که همان ظهورات است در لسان قرآن مجید و روایات اهل بیت عصمت در حقیقت مرتبه ی نازله ی قرآن و به مثابت بدن آن و قرآن اصل و روح آن هاست از آن ها یاد شده است آنجا که می فرماید: «کل یوم هو فی شأن». (1)ب ـ این تجلیات و ظهورات انفطار موجودات از ذات واجب تعالی و اشتقاق این کلمات وجودیه از مصدرشان که وجود واجب است می باشد، و همگی قائم به اویند به نحو قیام فعل به فاعل، و معلول به علت، و فرع به اصل.ج ـ اسمای الهی معرف صفات جمالی و جلالی ذات اقدس حق اند، و این اسما به اعتبار جامعیت، بعضی را بر بعضی دیگر فضل و مزیت و مرتبت است تا منتهی شود به کلمه ی مبارکه ی «الله» که اسم اعظم است وکعبه ی جمیع اسماء.د ـ وجود اسم اعظم تجلی اعظم لازم دارد که همان انسان کامل است که فردی از او شایسته تر نیست. و آن مظهر اتم و کعبه ی کل و مظهر اسم اعظم الهی در این زمان خاتم اولیا قائم آل محمد مهدی موعود حجه بن الحسن العسکری علیه السلام است، و دیگر ابدال و اوتاد کمل و آحاد و افراد غیر کمل به فراخور بهره و نصیبشان از تحقق به اسمای حسنی و صفات علیای الهیه به آن مرکز دائره ی کمال، قرب معنوی انسانی دارند.
پی نوشت:
1. سوره رحمن، آیه ۲۹.
هیچ نظری وجود ندارد