پیامبر اکرم (ص) ، فتنه مال

پیامبر اکرم (ص) ، فتنه مال

 

در زمان حضرت رسول (ص)، مردی فقیر و مستمند از اهل صفه بود. او در همه اوقات نماز، همراه پیامبر حضور داشت و هیچ نمازی را از دست نمی‌داد. پیامبر با او همدردی می‌کرد و به نیاز و غربت او توجه داشت و به او می‌فرمود: ای سعد! اگر چیزی نزد من برسد تو را بی نیاز می‌کنم.
چیزی نزد رسول خدا (ص) نرسید، تأخیر افتاد، نگرانی پیامبر برای سعد شدت یافت. خداوند نگرانی پیامبر نسبت به سعد را دانست و جبرئیل را با دو درهم فرو فرستاد و جبرئیل به پیامبر گفت: ای محمد! خداوند از نگرانی تو نسبت به سعد آگاه شد. آیا دوست داری او را بی نیاز کنی؟پیامبر فرمود: بلی!جبرئیل عرض کرد: این دو درهم را بگیر و به او بده تا با آن تجارت کند.پیامبر دو درهم را گرفت و برای اقامه نماز ظهر از خانه خارج شد. سعد کنار حجره رسول خدا (ص) ایستاده بود و منتظر پیامبر بود. وقتی پیامبر او را دید فرمود:ای سعد! آیا تجارت را دوست داری؟سعد عرض کرد: بخدا سوگند مالی ندارم که با آن تجارت کنم.
پیامبر دو درهم را به او داد و فرمود: با روزی خدا تجارت کن و از خدا روزی بخواه.سعد دو درهم را گرفت و با پیامبر (ص) به راه افتاد و نماز ظهر و عصر را با او خواند.پیامبر به او فرمود: ای سعد! بلند شو و به دنبال روزی برو و فرصت را غنیمت بشمار.سعد به تجارت روی آورد ولی با آن دو درهم چیزی نخرید بلکه یک درهم را به دو درهم و دو درهم را به چهاردرهم فروخت. دنیا به او روی آورده بود، مال و منالش زیاد شد، تجارتش رونق گرفت، کنار مسجد جایی را برای تجارت گرفت و بساط خود را آنجا گسترانید.
رسول خدا (ص) با اذان بلال از خانه خارج و روانه مسجد شد. سعد مانند گذشته که وضو می‌گرفت و آماده نماز می‌شد خود را برای وضو و نماز آماده نکرد. پیامبر فرمود: ای سعد، دنیا تو را آن چنان به خود مشغول کرد که برای نماز آماده نشدی؟!عرض کرد: هرچه کار می‌کنم مالم را از بین می‌برم، این مرد چیزی فروخت می‌خواهم طلب او را ادا کنم و آن مرد چیزی خرید می‌خواهم معامله را کامل کنم.رسول خدا (ص) وارد مسجد شد و از تجارت سعد نسبت به فقر او بیشتر ناراحت شد.
جبرئیل بر پیامبر فرود آمد و فرمود: ای محمد! خداوند از ناراحتی تو را دانست، کدام یک از دو وضعیت نزد تو بهتر است؟ اولی یا دومی؟پیامبر فرمود: ای جبرئیل، اولی محبوبتر است، دنیای او آخرتش را از بین می‌برد.جبرئیل به پیامبر فرمود: دوستی دنیا و اموال فتنه‌ای است که انسان را در مقابل آخرت سرگرم می‌کند:
«انّ حب الدنیا والاموال فتنه ومشغله عن الآخره»؛
 به سعد بگو دو درهمی که به او پرداخت کردی به تو بازگرداند، پس اگر به او فرمان دهی به حالت اول باز خواهد گشت.پیامبر از خانه به راه افتاد و گذرش به سعد افتاد و فرمود: ای سعد! آیا می‌خواهی دو درهمی که به تو دادم به من بازگردانی؟عرض کرد: بلی، دویست درهم باز می‌گردانم.پیامبر فرمود: ای سعد، جز دو درهم چیزی از تو نمی‌خواهم!سعد دو درهم را به پیامبر عطا کرد و روزگارش دگرگون شد و به حالت اول بازگشت.[۱]
با وجود اینکه رسول خدا (ص) اندوهگین شده بود به این دلیل که مؤمنی با وضعیت سعد باید متمکن و به دور از فقر و بی حمایتی قرار گیرد نه اینکه ثروت او میان او و تعهدات دینی‌اش جدائی بیاندازد بلکه ضروری است از ثروت خود برای رفع نیازهای خود کمک بگیرد و از آن در راه ایمان بهره جوید بی آنکه به سدی تبدیل شود و فاصله‌ای بین او و اصول و تعهداتش ایجاد کند.
وقتی پیامبر سهل انگاری سعد را نسبت به تعهدات دینی‌اش دید، اندوهگین شد؛ زیرا دنیا او را گمراه کرد. بر مؤمنین ضروری است که دل به دنیا نبندند هر چند دنیا به آنها روی آورد.ثروت نباید تعهدات دینی آنها را بگیرد بلکه وسیله‌ای برای انجام هرچه بیشتر تعهدات دینی آنها گردد، هر چند ثروت آنها فراوان باشد.
 
پی نوشت ها
[۱]. بحارالانوار، مجلسی (ره)، ۲۲ / ۱۲۴ – ۱۲۲.
 
برگرفته از کتاب “یکصد تصویر درخشان از زندگانی حضرت رسول اکرم (ص)” نوشته ی طالب خان ترجمه ی ارسلان ایلکااختصاصی مجمع جهانی شیعه شناسی
 

 

 

 

http://shiastudies.com

پیامبر اکرم (ص) ، فتنه مال. پیامبر اکرم (ص) ، فتنه مال. پیامبر اکرم (ص) ، فتنه مال. پیامبر اکرم (ص) ، فتنه مال. پیامبر اکرم (ص) ، فتنه مال. پیامبر اکرم (ص) ، فتنه مال. پیامبر اکرم (ص) ، فتنه مال. پیامبر اکرم (ص) ، فتنه مال. پیامبر اکرم (ص) ، فتنه مال. پیامبر اکرم (ص) ، فتنه مال

ارسال یک دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.