اهمیّت افطاری دادن

مرحوم شیخ صدوق رحمه اللّه علیه ، با سند خود به نقل از حضرت صادق آل محمّد علیهم السلام ، حکایت فرماید: روزی یکی از دوستان و اصحاب پدرم ، به نام سُدیر صیرفی در ماه مبارک رمضان نزد پدرم ، حضرت باقرالعلوم علیه السلام شرفیاب شد. پدرم او را مخاطب قرار داد و فرمود: ای سُدیر! آیا می دانی این شب ها، چه شب هائی است ؟ سُدیر در پاسخ اظهار داشت : بلی ، فدایت گردم ، این شب ها، شب های ماه مبارک رمضان است . پدرم فرمود: آیا قادر هستی که ده نفر از فرزندان حضرت اسماعیل علیه السلام را در هر شب از شب های آخر ماه مبارک رمضان خریداری نموده و آزادشان کنی ؟ سُدیر گفت : پدر و مادرم فدای شما باد، امکانات مالی ندارم . پدرم فرمود: نُه نفر، چطور؟جواب داد: توان ندارم . پس پدرم یک به یک از تعداد آن ها کم کرده ، و سُدیر همچنان به گفته خویش پایدار بود، تا آن که در نهایت ، پدرم سؤ ال نمود: آیا یک نفر را هم نمی توانی آزاد کنی ؟! سُدیر پاسخ داد: خیر، توان آن را ندارم .پدرم – حضرت باقرالعلوم علیه السلام – اظهار داشت : آیا نمی توانی هرشب یک مرد مسلمان را میهمان خود کنی تا روزه خود را در منزل تو افطار نماید؟ سدیر گفت : بلی ، یاابن رسول اللّه ! دو نفر را می توانم افطاری دهم . پدرم – امام محمّد باقر علیه السلام – فرمود: منظور من نیز همین بود که افطاری دادن به یک مسلمان در این شب ها، معادل با آزادی یکی از فرزندان حضرت اسماعیل است ، که در قید اسارت باشد.
 

ارسال یک دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.