سلام پیامبر(ص)

جابربن عبدالله انصاری از یاران راستین پیامبر(ص) بود، او می گوید: رسول خدا(ص) به من فرمود: نزدیک است زنده باشی ، تا فرزندی از فرزندان مرا که از نسل حسین (ع) است دیدار کنی که نامش محمد است یبقر علم الدین بقرا : علم دین را به خوبی بشکافد هنگامی که او را دیدار کردی ، سلام مرا به او برسان. همانگونه که پیامبر(ص) فرموده بود، عمر جابر طولانی شد، تا آن هنگام که امام باقر (ع) را زیارت کرد و سلام پیامبر(ص) را به او ابلاغ نمود.جریان ملاقات جابر با امام باقر (ع) مکرر و مختلف بوده ، در یکی از آنها چنین آمده : روزی جابر امام باقر (ع) را (در آن هنگام که کودک بود) در یکی از کوچه های مدینه دید، گفت : ای پسر تو کیستی ؟ امام باقر (ع) فرمود: من محمد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب هستم . جابر گفت : به من نگاه کن ، نگاه کرد، پشت به من کن ، او پشت کرد، جابر گفت : سوگند به پروردگار کعبه ، این کودک شبیه پیغمبر(ص) است ، سپس جابر عرض کرد: ای پسرم ! رسول خدا به تو سلام رسانید. امام باقر (ع) گفت : سلام بر رسول خدا(ص) تا هر چه آسمانها و زمین باقی است ، و سلام بر تو ای جابر، که سلام رسول خدا(ص) را به من ابلاغ کردی . جابر مکرر می گفت : ای باقر! ای باقر! ای باقر! براستی که تو شکافنده علوم هستی . از آن پس ، همواره جابر به حضور امام باقر (ع) می آید، و در کنارش ‍ می نشست و از محضر علمی آن حضرت ، بهره مند می شد، گاهی جابر (ره) در حدیثی که از رسول خدا(ص) نقل می کرد، اشتباه می نمود، امام باقر (ع) اشتباه او را تذکر می داد، و او را می پذیرفت و عرض می کرد: ای باقر، ای باقر، ای باقر، خدا را گواه می گیرم که خداوند مقام امامت را در کودکی به تو عطا فرموده است.منبع: داستان های شنیدنی از چهارده معصوم(علیهم السلام)
 

ارسال یک دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.