امام حسین علیه السلام مردم، بنده ی دنيايند و به ظاهر، دم از دين مى‏ زنند. و تا زمانى كه زندگی‏شان تأمين شود، از آن دفاع می‌كنند؛ امّا چون در بوته ی آزمايش قرار گيرند، ديندارانْ اندك‏ اند تحف العقول، ص 245       إنَّ النّاسَ عَبيدُ الدُّنيا، وَ الدّينُ لَعقٌ عَلى ألسِنَتِهِم يَحوطونَهُ ما دَرَّت مَعايِشُهُم، فَإِذا مُحِّصوا بِالبَلاءِ قَلَّ الدَّيّانونَ؛

 امام سجاد علیه السلام عَجِبْتُ لِمَنْ يَحْتَمى مِنَ الطَّعامِ لِمَضَرَّتِهِ وَ لايَحْتَمى مِنَ الذَّنْبِ لَمِعَرَّتَهِ در شگفتم از كسى كه از غذا مى ‏پرهيزد تـا گـرفـتـار زيـان آن نشـود؛ ولى از گـناه پـرهـيز نمى‏ كـند تا گرفتار ننگ و عار آن نگردد كشف الغمه: ج 2، ص 107  

امام صادق عليه السلام ما را حرمى است و آن «قم» است، و به زودى بانويى از فرزندان من به نام فاطمه در آن دفن خواهد شد. هر كس او را زيارت كند، بهشت بر او واجب شود بحار الأنوار ، ج ۶۰ ، ص ۲۱۶       إنَّ لَنا حَرَما و هُوَ بَلَدَةُ قُمَّ و سَتُدفَنُ فيهَا امْرَأةٌ مِن أولادِي تُسَمّى فاطِمَةَ ، فَمَن زارَها وَجَبَت لَهُ الجَنَّةُ

 امام علی عليه ‏السلام : مَن أكثَرَ مِن ذِكرِ الآخِرةِ قَلَّتْ مَعصيتُهُ؛ هر كس كه زياد به ياد آخرت باشد، كمتر گناه مى‏ كند. غرر الحكم: ح8769  

امام کاظم علیه السلام وقتى برادر مؤمنى نياز خود را به مؤمنى عرضه مى ‏كند اين عرضه،نعمتى است از خداوند كه بسوى او فرستاده شده است. پس اگر مؤمن نياز او را بر طرف نمايد،اين كار او را به ولايت ما مى ‏رساند و ولایت ما به ولايت خدا متّصل است بحارالأنوار: ج 74، ص 313             مَنْ اَتاهُ اَخُوهُ الْمُؤْمِنُ فِى حاجَةٍ فَاِنَّما هِىَ رَحْمَةٌ مِنَ اللّهِ ساقَهَا اللّهُ فَاِنْ فَعَلَ ذلِكَ فَقَدْ وَصَلَهُ...