بیستم جمادی الاول
۱- ولادت فخرالمحققین ، پسر علامه حلی (۶۸۲ هجری قمری)
۲- رحلت فقیه جلیل “سیدالعلماء” عالم شیعی هندوستان(۱۳۰۷ هجری قمری)
۳- وفات “آیتاللَّه فاضل نوری” از علمای اصفهان(۱۳۴۳ هجری قمری)
—
۱- ولادت فخرالمحققین ، پسر علامه حلی (۶۸۲ هجری قمری)
محمد بن حسن حلی در ۶۸۲ه.ق در حله از شهرهای عراق به دنیا آمد. از کودکی تحصیل در علوم دینی را نزد پدرش علامه حلی آغاز کرد. گویا او در این مدت استاد دیگری به جز علامه حلی نداشته است.وی در دوران نوجوانی به درجه اجتهاد رسید.
فخرالمحققین به همان میزانی که از لحاظ مراتب فضل و کمال ممتاز و در حد خود بینظیر بوده است، از حیث ادب و اخلاق و ملکات فاضله نیز امتیازی مخصوص داشته است. عبارات علامه حلی در مقدمه کتاب قواعد الاحکام نشانگر ویژگیهای شخصیت فخر المحققین است.
فخر المحققین در فقه و اصول فقه و کلام تالیفاتی دارد که بسیاری از آنها تکمیل آثار پدرش علامه حلی است. مشهورترین اثر او «ایضاح الفوائد فی شرح مشکلات القواعد» نام دارد که مورد توجه فقیهان دورههای بعد از او قرار گرفته است.
برخی از شاگردان فخرالمحققین : شهید اول ، سید حیدر آملی ، ابن متوج بحرانی و ظهیر الدین فرزند خود فخرالمحققین می باشند.
سال درگذشت وی ۷۷۱ ه.ق در سن ۸۹ سالگی است ولی از مزار و مدفن وی اطلاع دقیقی در دست نیست.
—
۲- رحلت فقیه جلیل “سیدالعلماء” عالم شیعی هندوستان(۱۳۰۷ هجری قمری)
سیدابراهیم بن سیدمحمد تقی نقوی نصیرآبادی از علما و فقهای امامیهی قرن چهاردهم هجری، معروف به سیدالعلما و از شاگردان میرزای شیرازی، شیخ محمد طه نجف، میرزا محمد حسین شهرستانی، میرزا حبیباللَّه رشتی و شیخ زین العابدین بوده است.
وی در سن جوانی به مقام استنباط احکام شرعیه و مرجعیت شیعیان هندوستان نائل گردید.
سید العُلماء با کمال شهامت در مقابل علمای درباری به جهت الغای شهادتِ ولایت در اذان ایستاد و از تهدید مرگ نیز نهراسید.
از آثار این عالم برجستهی شیعی میتوان به کتابهای تکلِمهی یَنابیعُ الانوار و الشَّمعَهُ فی احکامِ الجُمعَه اشاره کرد.
سیدالعُلماء در سال ۱۳۰۷ ه.ق در سن ۴۸ سالگی دار فانی را وداع گفت و به اجداد طاهرینش پیوست.
—
۳- وفات “آیتاللَّه فاضل نوری” از علمای اصفهان(۱۳۴۳ هجری قمری)
حاج میرزا بهاءالدین معروف به فاضل نوری از بزرگان و علمای اصفهان بود.
وی در اخلاق فاضله مقام والایى داشت و تمامی اوقات شریف او در تصفیهی باطن و تهذیب اخلاق صرف شد.
در فنون شعر نیز ماهر بود و به “فاضل” تخلّص مینمود. اشعار وی توسط یکی از فرزندانش به نام نصیرالدین نوری معروف به خواجَوی، مُدوّن و آمادهی چاپ گردید.
پدر فاضل نوری، “میرزا جواد نوری” نیز در عصر خود ریاست مذهبی اصفهان را به عهده داشت و صاحب کرامت بود.
جد وی ملامحمدعلی نوری همچنین از بزرگان علم و جامع معقول و منقول به شمار میرفت.
فاضل نوری در بیستم جمادی الاولی ۱۳۴۳ ه.ق در اصفهان وفات یافت و در تکیهی بابارکنالدین در قبرستان تخت فولاد اصفهان ، در جوار مزار پدر بزرگوار خود به خاک سپرده شد.
هیچ نظری وجود ندارد