حدیث سفینه و مساله توسل

ولمّا رأیت الناس قد ذهبت بهم		مذاهبهم فی البحر الغیّ والجهل
رکبت علی اسم الله فی سفن النجا		وهم أهل بیت المصطفی خاتم الرسل
وأمسکت حبل الله وهو ولاؤهم		کما قد أمرنا بالتمسّک بالحبل
إذا افترقت فی الدین سبعون فرقه		ونیفاً علی ما جاء فی واضح النقل
ولم یک ناج منهم غیر فرقه		فقل لی بها یا ذا الرجاحه والعقل
أفی الفرقه الهلاک آل محمّد		أم الفرقه اللاتی نجت منهم قل لی
فإن قلت فی الناجین فالقول واحد		وإن قلت فی الهلاک حفت عن العدل
إذا کان مولی القوم منهم فإنّنی		رضیت بهم لا زال فی ظلّهم ظلّ
رضیت علیّاً لی إماماً ونسله		وأنت من الباقین فی أوسع الحل^([۱۸])

مجمع جهانی شیعه شناسی

حدیث سفینه و مساله توسل

مجمع جهانی شیعه شناسی

حدیث سفینه و مساله توسل

حدیث سفینه و مساله توسل

حدیث سفینه و مساله توسل

و دیگر از دلایل ما در توسّل به اهل بیت رسالت، حدیث معتبره سفینه است که بسیاری از علمای بزرگ شما تقریباً به حدّ تواتر نقل نموده‌اند.

«إنّما مثل أهل بیتی فیکم کمثل سفینه نوح، من رکبها نجی ومن تخلّف عنها هلک».

«جز این نیست که مَثَل اهل بیت من در میان شما مَثَل کشتی نوح است. کسی که سوار بر او شد نجات یافت و کسی که دوری از او نمود هلاک گردید.»

و نیز امام محمّد بن ادریس شافعی در ابیات خود، به صحّت این حدیث اشاره نموده، چنانچه علامه فاضل عجیلی در ذخیرهًْ المآل، آن ابیات را به این طریق نقل نموده:

ولمّا رأیت الناس قد ذهبت بهم

مذاهبهم فی البحر الغیّ والجهل

رکبت علی اسم الله فی سفن النجا

وهم أهل بیت المصطفی خاتم الرسل

وأمسکت حبل الله وهو ولاؤهم

کما قد أمرنا بالتمسّک بالحبل

إذا افترقت فی الدین سبعون فرقه

ونیفاً علی ما جاء فی واضح النقل

ولم یک ناج منهم غیر فرقه

فقل لی بها یا ذا الرجاحه والعقل

أفی الفرقه الهلاک آل محمّد

أم الفرقه اللاتی نجت منهم قل لی

فإن قلت فی الناجین فالقول واحد

وإن قلت فی الهلاک حفت عن العدل

إذا کان مولی القوم منهم فإنّنی

رضیت بهم لا زال فی ظلّهم ظلّ

رضیت علیّاً لی إماماً ونسله

وأنت من الباقین فی أوسع الحل([۱۸])

[۲]. تا آنجا که ما جست و جو کردیم این حدیث را در مسند نیافتم، لکن احمد بن حنبل در فضائل الصحابه، ۲/۹۸۷ ح ۱۴۰۲، باب فضائل الحسن والحسین حدیث سفینه را نقل کرده است.

[۳]. حلیهًْ الاولیاء، أبو نعیم اصفهانی، ۴/۳۰۶، ترجمه شماره ۲۷۵، شرح حال سعید بن جبیر، آثاره فی التفسیر.

[۴]. تاریخ بغداد، خطیب بغدادی، ۱۲/۹۱، ترجمه شماره ۶۵۰۷، شرح حال علی بن محمّد المطرز.

[۵]. النهایه، ابن اثیر ۲/۲۹۸، لغت زخخ.

[۶]. تذکرهًْ الخواص، سبط ابن جوزی، ص۲۹۱، باب ۱۲٫

[۷]. فصول المهمّه، ابن صبّاغ مالکی، ۱/۱۴۱، مقدمه مؤلّف، تنبیه علی ذکر شیء مما جاء فی فضلهم وفضل محبتهم.

[۸]. گرچه این حدیث را در تاریخ المدینهًْ نیافتیم، لکن سمهودی در جواهر العقدین، ۲/۱۲۰، قسم۲، فصل ۵، همین حدیث را به طور کامل نقل کرده است.

[۹]. نور الأبصار، شبلنجی، ص۲۲۹، باب ۲٫

[۱۰]. تفسیر الکبیر، فخر رازی، ۲۷/۱۶۷، ذیل آیه ۲۳ سوره شوری، المسألهًْ الثانیه.

[۱۱]. الدّر المنثور، سیوطی، ۳/۶۰۳، ذیل آیه ۴۳ سوره هود.

[۱۲]. معجم الأوسط، طبرانی، ۶/۴۰۶، ح ۵۸۶۶، احادیث محمد بن عبدالعزیز بن محمد بن ربیعهًْ الکلابی و ۴/۲۸۴، ح ۳۵۰۲، احادیث حسین بن احمد بن منصور بن سجاده.

[۱۳]. المستدرک علی الصحیحین، حاکم نیشابوری، ۳/۱۶۳، ح ۴۷۲۰، کتاب معرفهًْ الصحابه، باب مناقب اهل رسول الله.

[۱۴]. ینابیع المودّهًْ، قندوزی، ۱/۹۴، ح ۵، باب ۴٫

[۱۵]. مودّهًْ القربی، سید علی همدانی، مودّه۲ (با استفاده از ینابیع المودّهًْ، قندوزی، ۲/۲۶۹، ح ۷۶۸، باب ۵۶).

[۱۶]. صواعق المحرقه، ابن حجر مکّی، ص۱۵۲، باب ۱۱، فصل ۱، آیه ۷٫

[۱۷]. کفایهًْ الطالب، گنجی شافعی، ص۳۷۹، باب ۱۰۰٫

[۱۸]. رشفهًْ الصادی، علوی حضرمی، ص۵۷، باب ۱، آیه ۶٫ حضرمی سه بیت اوّل این اشعار را نقل کرده است.

منبع: برگرفته از کتاب شبهای پیشاور جلد۱؛ اختصاصی مجمع جهانی شیعه شناسی

تقویم شیعه پانزدهم شوال

آثار سیاسى- اجتماعى جریان‏هاى تکفیرى بر عقب ‏ماندگى کشورهاى اسلامى‏

مرتبط نوشته ها

هیچ نظری وجود ندارد

وأنت من الباقین فی أوسع الحل^([۱۸])