خواستگاری ساختگي امام علی توسط ابن تیمیه

ساختگي امام على×

ابن‌تيميه یک خواستگاري ساختگي را جعل مي‌‌کند و آن را به مولاي ما علي‌بن ابي‌طالب× نسبت مي‌‌دهد و اين‌گونه مي‌‌نويسد:

لو قدر أن أبابكر اذاها فلم يؤذها لغرض نفسه بل ليطيع الله ورسوله ويوصل الحق إلى مستحقه وعلي كان قصده أن يتزوج عليها فله في أذاها.

بر فرض كه ابوبكر، فاطمه÷ را اذيت كرده باشد؛ به جهت غرض شخصى نبوده بلكه به جهت این بوده که خواسته‏ خدا و رسولش را اطاعت كند و حق را به مستحق آن برساند، ولى على[×] قصدش اين بود كه بر سر فاطمه÷ هوو بياورد و لذا او (على×) در اذيت فاطمه غرض داشته است!([1])

نقد و بررسي:

1. ابوبكر به کدام دليل، گرفتن فدك از فاطمه÷ را به قصد اطاعت خدا و رسول| دانسته و هدفش را رساندن حق به مستحق مي‌دانست؟ ملكى كه هدية رسول خدا| به حضرت زهرا÷ بوده، چه كسى به او اجازه داده که آن ملک را به زور از فاطمه÷ بگيرد و به مردم بدهد؟ چه كسى گفته که ابوبكر حاكم و خليفة مشروع مسلمين است كه حق داشته باشد چنين عملى را انجام دهد؟ بر فرض هم که حاكم اسلامى باشد، مگر می‌تواند بر خلاف دستور خدا حكم كند؟ مگر خدا در قرآن نفرموده:

و آنها كه به احكامى كه خدا نازل كرده حكم نمی‌كنند، كافرند.([2])

مسلم در «صحيح» خود در باب فضائل حضرت على× گفته که پيامبر| در حق او فرموده‌اند:

اى على! دوست ندارد تو را مگر مؤمن و دشمن ندارد تو را مگر منافق.([3])

2. از جمله تهمت‌هاي ابن‌تيميه و طرفدارانش به اميرالمؤمنين×، افسانة خواستگاري آن حضرت از دختر ابوجهل است که هدف آنها از یک طرف تنقيص مقام اميرالمؤمنين× و از طرف ديگر فرار از عواقب غضب حضرت زهرا÷ بر خليفة اول و دوم می‌باشد. روايات بسياري در کتاب‌هاي شيعه و سنّي نقل شده است که هر کسي فاطمه÷ را ناراحت کند، همانند آن است که پيامبر| را ناراحت کرده است؛ چنانچه بخاري در صحيحش مي‌نويسد:

حَدَّثَنَا أبُوالْوَلِيدِ حَدَّثَنَا ابْنُ عُيينَهَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ أبِي‌مُلَيکَهَ عَنْ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَهَ أنَّ رَسُولَ اللهِ| قَالَ فَاطِمَةُ بَضْعَهٌ مِنِّي فَمَنْ أغْضَبَهَا أغْضَبَنِي.([4])

پيامبر اسلام| فرمود: فاطمه÷ پارة تن من است، هر کس او را به غضب آورد، مرا به غضب آورده است.

از طرف ديگر خود بخاري در صحيحش نوشته‌ است:

فَوَجَدَتْ فَاطِمَهُ÷ عَلَی أبِي‌بَکْرٍ في ذَلِكَ فَهَجَرَتْهُ فَلَمْ تُکَلِّمْهُ حَتَّی تُوُفِّيتْ.

فاطمه÷ در حال خشم و غضب، ابوبکر را ترک نموده و بر او همچنان غضبناک ماند و با او حرف نزد تا وفات نمود.

ولی ابن‌تيميه و طرفدارانش بر اين عقيده‌‌اند كه روايت غضب فاطمه÷، در حق اميرالمؤمنين× نازل شده و او فاطمه÷ را غضبناک کرده است.

[1]) ابن‌تيميه، احمد، منهاج السنهًْ، ج4، ص255.

[2]) مائده / 44.

[3]) نيشابوري، مسلم، صحيح مسلم، ج1، ص86.

[4]) بخاري، محمد، البخاري، صحيح البخارى، ج۴، ص۲۱۰؛ کتاب فضائل الصحابه، ب ۱۲ ـ باب مَنَاقِبُ قَرَابَهِ رَسُولِ اللهِ|.