20 می 2026

  • English
  • العربیه
  • اردو
  • English
  • العربیه
  • اردو

مجمع جهانی شیعه شناسی

  • خانه
  • شیعه شناسی
    • شیعه شناسی
    • ائمه شیعه
    • عقاید شیعه
    • علوم شیعه
    • تاریخ شیعه
    • جغرافیای شیعه
  • دو بال شیعه
    • نهضت حسینی
    • انقلاب مهدوی
  • غدیر خم
  • اربعین
  • نظام ولایت فقیه
  • خاطرات
  • بیراهه انحراف
  • مجمع جهانی شیعه شناسی
    • دبیر کل
    • معاونت پژوهش
    • معاونت آموزش
    • معاونت قرآن و عترت
    • معاونت احیاء و تصحیح متون حدیثی
    • معاونت بین الملل
    • معاونت فضای مجازی
    • پشتیبانی و امور اجرایی
    • بیانیه ها
    • اخبار مجمع
  • ویژه جنگ رمضان
  • درباره ما
    • معرفی مجمع
    • تاریخچه مجمع
    • فعالیت های مجمع
    • چشم انداز مجمع
    • گزارش تصویری
  • خانه
  • شیعه شناسی
    • شیعه شناسی
    • ائمه شیعه
    • عقاید شیعه
    • علوم شیعه
    • تاریخ شیعه
    • جغرافیای شیعه
  • دو بال شیعه
    • نهضت حسینی
    • انقلاب مهدوی
  • غدیر خم
  • اربعین
  • نظام ولایت فقیه
  • خاطرات
  • بیراهه انحراف
  • مجمع جهانی شیعه شناسی
    • دبیر کل
    • معاونت پژوهش
    • معاونت آموزش
    • معاونت قرآن و عترت
    • معاونت احیاء و تصحیح متون حدیثی
    • معاونت بین الملل
    • معاونت فضای مجازی
    • پشتیبانی و امور اجرایی
    • بیانیه ها
    • اخبار مجمع
  • ویژه جنگ رمضان
  • درباره ما
    • معرفی مجمع
    • تاریخچه مجمع
    • فعالیت های مجمع
    • چشم انداز مجمع
    • گزارش تصویری

شاگردان امام محمد باقر-علیه السلام- (1)

0
SHARES
1
VIEWS
Share on FacebookShare on Twitter

خاندان رسالت و اهل بيت رسول الله (ص)، از آن جا كه به گواهى قطعى وانكار ناپذير پيامبر اسلام (ص)، عدل و همپا و هماواى قرآنند با حقيقت، محتوا و پيام قرآن، همگونى و سنخيت دارند. حديث ثقلين از جمله احاديث مهم مورد پذيرش اهل سنت و اماميه است. در اين حديث، رسول خدا، ثمره تلاشهاى طاقت فرساى خود در مسير ايفاى رسالت و هدايت خلق را، در دو يادگار گرانبها كه پس از خود برجا گذاشته خلاصه كرده و گفته است: من دو شي‏ء گرانبها در ميان شما باقى مى‏گذارم: قرآن و اهل بيتم را، اين دو هرگز از يكديگر جدا نشوند تا در قيامت بر حوض كوثر، بر من وارد شوند… (1)با توجه به مقام معنوى و الهى پيامبر (ص) كه كمترين خود خواهى و هوا و هوس در او راه نداشته و آنچه او مى‏گفته در حقيقت مورد تأييد خداوند بوده و رأى و سخنى جز به اشاره و تأييد وحى اظهار نمى‏داشته است، (2) مى‏توان بيقين اقرار كرد كه پيامبر (ص)، خاندانش را بر اساس ملاحظات خويشاوندى و روابط نسبى و علايق مادى بشرى، در كنار قرآن، بزرگترين معجزه خويش ننهاده است، بلكه قرين ساختن اهل بيت، با پيام وحى، از آن جهت بوده كه ميان آن دو هماهنگى و سنخيت وجود داشته است .اگر خداوند قرآن را بدور از كمترين ضعف و كاستى و كجى و نادرستى فرو فرستاده، (3) اهل بيت را نيز از هر انحراف و گناه، پاك گردانيده و مصونيت بخشيده است. (4)اگر قرآن، داراى حقايقى اصولى و محكم و نيز مسايلى متشابه (5) است كه براى‏فهم آنها بايد به منبعى الهى و آگاه به رموز وحى مراجعه كرد، اهل بيت، همان آگاهان و عالمانى هستند كه مفسر قرآن و مبين احكام و پيامهاى آنند. (6)هر چند آيات قرآن، روشن و روشنگر است، ولى معناى روشنى مفاهيم قرآن، اين نيست كه تمامى مطالب و مفاهيم آن براى همه انديشه‏ها آشكار و بى‏نياز از توضيح باشد، چه، خداوند به پيامبر (ص) فرمان داده تا آيات وحى را براى مردم توضيح و تبيين كند. (7)با اين بيان، اهل بيت از آن جهت، قرين قرآن و جدايى ناپذير از آن معرفى شده‏اند كه پس از رسول خدا (ص) به تبيين مفاهيم وحى و حقايق قرآن، براى توده‏ها بپردازند و اين توان و شايستگى در همه اهل بيت رسالت (معصومين عليهم السلام) بوده است.چنانكه على (ع) به سينه‏اش اشاره مى‏كرد و مى‏گفت: در اينجا دانشهاى فراوانى است كه كاش شاگردان شايسته‏اى مى‏يافتم و اين حقايق را بدانها مى‏آموختم. (8)آن چه پس از وفات رسول اسلام (ص) براى جامعه اسلامى و خاندان پيامبر (ص)، رخ نمود هرگز به آنان، مجال نداد تا آن گونه كه مى‏خواستند و مى‏بايست، به نشر معارف قرآنى بپردازند .جريانهاى سياسى حاكم بر جامعه، پس از رحلت رسول خدا (ص)، سبب تفكيك قرآن از عترت در باور و انديشه بخش عظيمى از مردم شد.قرآن بظاهر محور نظام دستورى دين و حكومت گرديد، ولى چون نيازمند مفسر و مبين بود، باعث شد تا ميدان تفسير و تأويل بشدت گسترش يابد و چهره‏هايى در محافل علمى و دينى مطرح شدند كه هرگز آيه‏اى در تطهير آنان نازل نشده و سفارشى از ناحيه رسول خدا در تمسك به آنان نرسيده بود.از سوى ديگر، كسانى چون على بن ابى طالب (ع) كه با صداى رسا فرياد بر مى‏آورد: سلونى قبل از تفقدونى، يعنى هر چه مى‏خواهيد از من بپرسيد، قبل از اين كه مرا از دست بدهيد، مهجور وناشناخته ماندند.حسن بن على (ع)، از سوى حكومت معاويه، تحت شديدترين فشارهاى روحى و اجتماعى قرار داشت و هرگز به او فرصت نشر معارف واقعى داده نشد.حسين بن على (ع) تحت فشار قرار گرفت كه حكومت ضد دينى و ضد بشرى يزيد را بپذيرد و از آنجا كه پذيرش حكومت وى را مايه نابودى اساس شريعت مى‏دانست، از آن اجتناب كرد و در اين راه به شهادت رسيد.بنى اميه بر جان و مال و ناموس و دين مردم مسلط شدند.و زمينه چنان شد كه فردى چون زين العابدين ناگزير، معارف حقه را در قالب دعا و نيايش اظهار مى‏كرد.در اين ميان، در عصر امام باقر (ع)، شرايط سياسى جامعه به گونه‏اى تغيير يافت كه آن حضرت توانست، مجمعى علمى تشكيل داده، به تعليم و تربيت مردانى دانشمند و متعهد به ارزشهاى شريعت بپردازد.اين است كه وقتى صفحات تاريخ صدر اسلام مرور شود، در زندگى علمى امام باقر (ع) نام بسيارى از شاگردان آن حضرت و شخصيتهاى ممتاز علمى جهان اسلام جلب نظر مى‏كند.با اين همه، نبايد تصور كرد كه امام باقر (ع) آسوده و ايمن از محدوديتها و ممنوعيتهايى بوده است كه حكومتها براى اهل بيت (ع) فراهم مى‏آورده‏اند، بلكه بى‏ترديد، جو حاكم بر زندگى امام باقر (ع) به شدت جو تقيه بوده است، زيرا با فرهنگ خاصى كه در نتيجه حكومتهاى ناصالح بر جامعه حاكم شده بود، كنار نهادن تقيه به منزله دست كشيدن از فعاليت علمى و دور ماندن از ترويج معارف اصولى دين بشمار مى‏رفت.بارى، شرايط زمان، براى امام باقر (ع) و نيز امام صادق (ع) زمينه‏اى را فراهم آورد كه ساير ائمه (ع) هرگز برايشان آماده نشد.آن شرايط مساعد، معلول سستى پايه‏هاى حكومت امويان بود.بحرانهاى درونى نظام سياسى در آن عصر، به حاكمان مجال نمى‏داد تا بر خاندان رسالت مانند حاكمان پيشين، فشار آورند و ايشان را منزوى سازند.بى‏ترديد اگر همين زمينه براى هر يك از امامان (ع) فراهم مى‏آمد، آنان قادر به تأسيس حوزه‏هاى بزرگ درسى بودند و عالمان و فقيهان بيشترى را پرورش مى‏دادند.اين زمينه مساعد، سبب شد تا امام باقر (ع) و امام صادق (ع) بيشترين آراى فقهى، تفسيرى و اخلاقى را در كتب فقهى و حديثى از خويش بر جاى گذارند.اين چنين است كه فردى چون محمد بن مسلم مى‏تواند سى هزار حديث از امام باقر (ع) (9) نقل كند.و شخصيتى چون جابر جعفى هفتاد هزار حديث. (10)در نزد عالمان اماميه، فقيه ترين فقيهان صدر اسلام شش نفرند كه همه آنان از اصحاب امام باقر (ع) و امام صادق (ع) بوده‏اند.آنان عبارتند از: زرارة بن اعين، معروف بن خربوذ المكى، ابو بصير الاسدى، فضيل بن يسار، محمد بن مسلم الطائفى و بريد بن معاوية العجلى . (11)شيخ الطائفة، ابو جعفر محمد بن حسن طوسى در كتاب رجال خويش، اصحاب و شاگردان امام باقر (ع) را كه از آن حضرت نقل حديث كرده‏اند 462 مرد و دو زن دانسته است.در ميان اصحاب و شاگردان امام باقر (ع) برخى از نظر اعتبار و وثاقت مورد اتفاق اهل سنت و اماميه اند، و دسته‏اى به دليل گرايشهاى عميق شيعى، در دايره رجال اهل سنت قرار نگرفته، بلكه تنها مورد اعتماد اماميه مى‏باشند.براى ارائه نمودارى فهرست گونه از شاگردان امام باقر (ع) با استفاده از چند منبع رجالى، نام گروهى از آنان را يادآور مى‏شويم، بى اين كه ادعاى استقصا داشته باشيم.1 ـ ابان بن ابى عياش فيروز، تابعى2 ـ ابان بن تغلب ابو سعيد البكرى الجريرى3 ـ ابراهيم بن الأزرق الكوفى4 ـ ابراهيم الجزيرى (الجريرى)5 ـ ابراهيم بن جميل، برادر طربال الكوفى6 ـ ابراهيم بن حنان الأسدى الكوفى7 ـ ابراهيم بن صالح الانماطى8 ـ ابراهيم بن عبد الله الاحمرى9 ـ ابراهيم بن عبيد أبو غرة الانصارى10 ـ ابراهيم بن عمر الصنعانى اليمانى11 ـ ابراهيم بن مرثد الكندى الأزدى ـ ابراهيم بن معاذ13 ـ ابراهيم بن معرض الكوفى14 ـ ابراهيم بن نصر بن القعقاع الجعفى15 ـ ابراهيم بن نعيم العبدى الكنانى16 ـ احمد بن عائد17 ـ احمد بن عمران الحلبى18 ـ اسحاق بن بشير النبال19 ـ اسحاق بن جعفر بن على20 ـ اسحاق بن عبد الله بن ابى طلحة المدنى21 ـ اسحاق بن الفضل بن يعقوب بن عبد الله بن الحرث…22 ـ اسحاق القمى23 ـ اسحاق بن نوح الشامى24 ـ اسحاق بن واصل الضبى25 ـ اسحاق بن يزيد بن اسماعيل الطائى26 ـ اسحاق بن يسار مولى قيس بن مخرمة27 ـ اسرائيل بن غياث المكى28 ـ اسلم بن ايمن التميمى المنقرى الكوفى29 ـ اسلم المكى القواس30 ـ اسماعيل بن ابى خالد31 ـ اسماعيل بن جابر الخثعمى32 ـ اسماعيل بن زياد البزاز الكوفى الأسدى33 ـ اسماعيل بن سلمان الأزرق معروف به ابو خالد34 ـ اسماعيل بن عبد الخالق الجعفى35 ـ اسماعيل بن عبد الرحمان الجعفى الكوفى36 ـ اسماعيل بن عبد العزيز37 ـ اسماعيل بن الفضل بن يعقوب بن الفضل بن عبد الله38 ـ اسماعيل ابو احمد الكاتب الكوفى39 ـ اسماعيل معروف به ابو العلا از بنى قيس بن ثعلبه40 ـ اسيد بن القاسم41 ـ اعين الرازى، معروف به ابو معاذ42 ـ انس بن عمرو الأزدى43 ـ ايوب بن ابى تمية كيسان السجستانى العنبرى البصرى44 ـ ايوب بن بكر بن أبى علاج الموصلى45 ـ ايوب بن شهاب بن زيد البارقى الأزدى46 ـ ايوب بن وشيكة47 ـ بدر بن الخليل الأسدى، ابو خليل الكوفى48 ـ برد الاسكاف الأزدى الكوفى49 ـ برد الخياط ـ بريد بن معاوية العجلى، معروف به ابو القاسم.51 ـ بسام بن عبد الله الصيرفى، معروف به ابو عبد الله52 ـ بشار الاسلمى53 ـ بشار بن زيد بن النعمان54 ـ بشر بن أبى عقبة المداينى55 ـ بشر، بياع56 ـ بشر بن جعفر الجعفى، ابو الوليد57 ـ بشر بن خثعم58 ـ بشر الرحال59 ـ بشر بن عبد الله بن سعيد الخثعمى60 ـ بشر بن عبد الله الخثعمى الكوفى61 ـ بشر بن ميمون الوابشى الهمدانى النبال الكوفى62 ـ بشر بن يسار63 ـ بشير، ابو عبد الصمد بن بشر الكوفى64 ـ بشير معروف به ابو محمد المستنير الجعفى الأزرق65 ـ بشير بن سليمان المدنى66 ـ بكر بن أبى حبيبه67 ـ بكر بن حبيب الأحمسى البجلى الكوفى68 ـ بكر بن خالد الكوفى69 ـ بكر بن صالح70 ـ بكر بن كرب71 ـ بكروية الكندى الكوفى72 ـ بكير بن اعين بن سنسن الشيبانى الكوفى73 ـ بكير بن جند بن الكوفى74 ـ بكير بن حبيب الكوفى75 ـ تميم بن زياد76 ـ ثابت بن أبى ثابت77 ـ ثابت بن دينار ابو صيفه الأزدى78 ـ ثابت بن زائدة العكلى79 ـ ثابت بن هرمز ابو المقدام العجلى80 ـ ثوير بن أبى فاخته سعيد بن جهمان غلام ام هانى81 ـ جابر بن عبد الله بن عمر بن حرام ابو عبد الله الانصارى82 ـ جابر بن يزيد بن الحرث بن عبديغوث الجعفى83 ـ جارود، معروف به ابو المنذر84 ـ جارود بن السرى التميمى السعدى الكوفى85 ـ جراح المداينى86 ـ جعدة بن ابى عبد الله87 ـ جعفر بن ابراهيم الجعفى88 ـ جعفر الأحمس89 ـ جعفر بن حكيم بن عباد الكوفى90 ـ جعفر بن عمرو بن ثابت أبى المقدام بن هرمز الحداد العجلى91 ـ جعفر بن محمد بن على بن‏الحسين (امام صادق عليه السلام)92 ـ الحارث بن حصين الأزدى93 ـ الحارث بن شريح المنقرى94 ـ الحارث بن المغيرة النصرى95 ـ حبيب بن أبى ثابت الأسدى الكوفى96 ـ حبيب ابو عمرة الاسكاف97 ـ حبيب بن بشار الكندى98 ـ حبيب بن جرى العبسى الكوفى99 ـ حبيب بن حسان بن الأشرس الأسدى100 ـ حبيب السجستانى101 ـ حبيب العبى الكوفى102 ـ حبيب بن المعلى السجستانى103 ـ حجاج بن ارطاة ابو ارطاة النخعى الكوفى104 ـ حجاج بن دينار الواسطى105 ـ حجاج بن كثير الكوفى106 ـ حذيفة بن منصور بن كثير ابو محمد الخزاعى107 ـ حسان بن مهران108 ـ الحسن بن أبى سارة النيلى الانصارى109 ـ الحسن بن حبيش الأسدى110 ـ الحسن الجعفى الكوفى111 ـ الحسن بن الحسن بن الحسن بن على بن أبى طالب (ع)112 ـ الحسن بن رباط113 ـ الحسن بن زياد البصرى114 ـ الحسن بن زياد الصيقل ابو محمد الكوفى115 ـ الحسن بن زياد الصيقل116 ـ الحسن بن السرى الكاتب117 ـ الحسن بن شهاب بن يزيد البارقى الأزدى118 ـ الحسن بن صالح بن حى الهمدانى الثورى الكوفى119 ـ الحسن بن على الأحمرى الكوفى120 ـ الحسن بن عمار121 ـ الحسن بن عمار عامى122 ـ الحسن بن المغيرة123 ـ الحسن بن منذر124 ـ الحسن بن يوسف125 ـ الحسين بن ابتر الكوفى126 ـ الحسين بن أبى العلاء الخفاف127 ـ الحسين بن احمد المنقرى128 ـ الحسين بن بنت ابى حمزة الثمالى129 ـ الحسين الجعفى ابو احمد الكوفى130 ـ الحسين بن حماد131 ـ الحسين بن عبد الله الأرجانى132 ـ الحسين بن عبد الله بن عبيد الله بن العباس بن عبد المطلب133 ـ الحسين بن على بن الحسين بن‏على بن ابى طالب (ع) (برادر امام باقر عليه السلام)134 ـ الحسين بن مصعب135 ـ الحسين بن منذر136 ـ حفص الأعور الكوفى137 ـ حفص بن غياث138 ـ حفص بن وهب الأفرعى139 ـ الحكم بن الصلت الثقفى140 ـ الحكم بن عبد الرحمان بن أبى نعيم البجلى141 ـ الحكم بن عتيبة ابو محمد الكوفى الكندى142 ـ الحكم بن المختار بن ابى عبيده143 ـ حكيم بن صهيب ابو صهيب الصيرفى ابو شبيب144 ـ حكيم بن معاوية145 ـ حماد بن ابى سليمان الأشعرى146 ـ حماد بن ابى العطارد الطائى الكوفى147 ـ حماد بن بشر الطنافى الكوفى148 ـ حماد بن بشر اللحام149 ـ حماد بن راشد الأزدى البزاز ابو العلاء الكوفى150 ـ حماد بن المغيرة151 ـ حمران بن أعين الشيبانى152 ـ حمزة، ابو الحسين الليثى داماد ابو حمزة الثمالى153 ـ حمزة بن حمران بن أعين154 ـ حمزة الطيار155 ـ حمزة بن عطا الكوفى156 ـ خازم الاشل الكوفى157 ـ خالد بن ابى كريمة158 ـ خالد بن أوفى ابو الربيع العنزى الشامى159 ـ خالد بن بكار ابو العلاء الخفاف الكوفى160 ـ خالد بن طهمان الكوفى161 ـ خيثمة بن عبد الرحمان الجعفى الكوفى ابو عبد الرحمان162 ـ داود الأبزارى163 ـ داود بن ابى هند القشيرى السرخى164 ـ داود بن حبيب ابو غيلان الكوفى165 ـ داود بن الدجاجى الكوفى166 ـ داود بن زيد الهمدانى الكوفى167 ـ دلهم بن صالح الكندى الكوفى168 ـ دينار ابو عمرو الأسدى الكوفى169 ـ ربيع بن صبيح170 ـ ربيع العبسى الكوفى171 ـ ربيعة بن ابى عبد الرحمان، معروف به ربيعة الرأى172 ـ ربيعة بن ناجد بن كثير ابو صادق الكوفى173 ـ رشيد بن سعد المصرى ـ رفيد بن مصقلة العبدى الكوفى175 ـ رفيد غلام بنو هبيرة176 ـ زايدة بن قدامه
پى‏نوشت‏ها:

1 ـ مسند احمد 2/14، صحيح مسلم 7/122، سنن الترمذى 2/308، تاريخ البغدادى 8/443، مصابيح السنة 2/ .2042 ـ ما ضل صاحبكم و ما غوى*و ما ينطق عن الهوى*ان هو الا وحى يوحى*علمه شديد القوى- النجم/5 ـ .23 ـ قرانا عربيا غير ذى عوج لعلهم يتقون – الزمر/ .284 ـ انما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا – الاحزاب/ .335 ـ منه آيات محكمات هن أم الكتاب و اخر متشابهات. – .آل عمران/ .76 ـ فاسئلوا اهل الذكر ان كنتم لا تعلمون – النحل/ .437 ـ و انزلنا اليك الذكر لتبين للناس ما نزل اليهم و لعلهم يتفكرون – النحل/ .448 ـ ان ههنا لعلما جما لو اصبت له حمله.نهج البلاغه.9 ـ بحار 11/ .8310 ـ اعيان الشيعة 4 ق، 2/28، ائمتنا 1/ .33211 ـ مناقب، ابن شهر آشوب 4/ .211

 

نوشته قبلی

فضايل امام باقر (علیه السلام)

نوشته‌ی بعدی

شاگردان امام محمد باقر-علیه السلام- (2)

مرتبط نوشته ها

ایران هوشیار است.
ویژه جنگ رمضان

ایران هوشیار است.

مذهب شیعه چرا مذهب جعفری نامیده شد؟
شیعه شناسی

مذهب شیعه چرا مذهب جعفری نامیده شد؟

دعاى بهشتیان
فاطمه زهرا (س)

دعاى بهشتیان

سیمای شیعه در نگاه امام صادق (ع)
شیعه شناسی

سیمای شیعه در نگاه امام صادق (ع)

شهریار شاعر اهل بیت (ع)
شعر و شاعران

شهریار شاعر اهل بیت (ع)

بعثت در كلام خاندان رسالت
پیامبر اکرم (ص)

بعثت در كلام خاندان رسالت

نوشته‌ی بعدی

شاگردان امام محمد باقر-علیه السلام- (2)

هیچ نظری وجود ندارد

0
  • بهترین ها
  • قدیمی ترین
  • جدیدترین
  • سلام، مهمان
  • خروج
  • ورود
  • پربازدید
  • دیدگاه‌ها
  • آخرین
کیفیت و نحوه شهادت یا وفات حضرت زینب و ام البنین

کیفیت و نحوه شهادت یا وفات حضرت زینب و ام البنین

می خواهم به مکتب شیعه کمک کنم

آثار توسل به معصومین(علیهم السلام)

سه آیه از آیات توسل در قرآن کریم

چهل حدیث درباره شیطان

چهل حدیث درباره شیطان

شیعیانی که سنی شده اند

شیعیانی که سنی شده اند

آثار توسل به معصومین(علیهم السلام)

سه آیه از آیات توسل در قرآن کریم

دوره تخصصی تربیت مبلغ بین الملل

دوره تخصصی تربیت مبلغ بین الملل

صدور جمله هل من ناصر ینصرنی از ناحیه امام حسین (ع)

صدور جمله هل من ناصر ینصرنی از ناحیه امام حسین (ع)

ایران هوشیار است.

ایران هوشیار است.

مذهب شیعه چرا مذهب جعفری نامیده شد؟

مذهب شیعه چرا مذهب جعفری نامیده شد؟

دعاى بهشتیان

دعاى بهشتیان

سیمای شیعه در نگاه امام صادق (ع)

سیمای شیعه در نگاه امام صادق (ع)

مجمع جهانی شیعه شناسی

مجمع جهانی شیعه شناسی در سال 1382 توسط جمعی از فضلای حوزه و دانشگاه تاسیس شد. هدف از تاسیس این نهاد علمی و مستقل، معرفی مکتب تشییع و دفاع از حقانیت آن بود که در قالب آموزش، پژوهش، ترجمه و نشر، ارتباطات و تبلیغات اسلامی انجام گرفت و به سهم خود گامی در جهت این راه مبارک برداشت. این مرکز همچنان با قوت و قدرت به راه خود ادامه داده و چشم انداز روشنی برای آینده دارد.

درباره ما

معرفی مجمع

تاریخچه مجمع

فعالیت مجمع

چشم انداز مجمع

گزارش تصویری

راه های ارتباطی

آدرس : قم ، بلوار ۴۵ متری عماریاسر ، بین کوچه ۴ و ۶ ، مجمع جهانی شیعه شناسی
تلفن : ۳۷۷۱۳۷۷۳ ـ ۰۲۵

سایر زبان ها

العربیه

اردو

English

نقشه

بازگشت به بالا