ویرانه بقیع

اى بوسه گاه جن و ملك، خاك پاى توجان تمام عالم خاكى فداى تواى اختر سپهر ولايت، كه تا ابدعالم منور است به نور لقاى تواز شهريار كشور دانش، كه در جهاننشناخت كس مقام تو را جز خداى تواى ريزه خوار سفره علمت جهانيانخورشييد علم، كرده طلوع از سراى تواى باقر العلوم كه هنگام مكرمتباشد هزار حاتم طايى گداى توپنجم ولى و حجت خلاق عالمىلوح دل است مهر به مهر و ولاى تودر عرصه وجود نهى قبل از آنكه پاىداده سلام احمد مرسل براى توهر كس تورا شناخت، دل از ديگرى بريدبيگانه گشت با همه كس، آشناى توچندين هزار عالم و دانشور فقيهآمد برون ز مكتب و دانشسراى توآن پير سالخورده راهب تو را چو ديداسلام پيشه كرده و شد مبتلاى توخوان طعام، آور از بهر ميهماناز حجره تهى يد قدرت نماى تويك عمر سوخت قلب تو از كينه هشامآن دشمن سياه دل بى حياى توتنها نه در عزاى تو چشم بشر گريستآن دشمن سياه دل بى حياى تواى خفته همچو گنج، به ويرانه بقيعپر مى‏ زند كبوتر دل، در هواى تودر را به روى امت اسلام بسته‏ اندآن گمرهان كه بى خبرند از صفاى تويابن الحسن گشوده نگردد به روى خلقاين در مگر به پنجه مشكل گشاى توفولادى است پير غلام شكسته دلچشم اميد بسته، به لطف و عطاى تومنبع:www.aviny.com