اى بوسه گاه جن و ملک، خاک پاى توجان تمام عالم خاکى فداى تواى اختر سپهر ولایت، که تا ابدعالم منور است به نور لقاى تواز شهریار کشور دانش، که در جهاننشناخت کس مقام تو را جز خداى تواى ریزه خوار سفره علمت جهانیانخورشیید علم، کرده طلوع از سراى تواى باقر العلوم که هنگام مکرمتباشد هزار حاتم طایى گداى توپنجم ولى و حجت خلاق عالمىلوح دل است مهر به مهر و ولاى تودر عرصه وجود نهى قبل از آنکه پاىداده سلام احمد مرسل براى توهر کس تورا شناخت، دل از دیگرى بریدبیگانه گشت با همه کس، آشناى توچندین هزار عالم و دانشور فقیهآمد برون ز مکتب و دانشسراى توآن پیر سالخورده راهب تو را چو دیداسلام پیشه کرده و شد مبتلاى توخوان طعام، آور از بهر میهماناز حجره تهى ید قدرت نماى تویک عمر سوخت قلب تو از کینه هشامآن دشمن سیاه دل بى حیاى توتنها نه در عزاى تو چشم بشر گریستآن دشمن سیاه دل بى حیاى تواى خفته همچو گنج، به ویرانه بقیعپر مى زند کبوتر دل، در هواى تودر را به روى امت اسلام بسته اندآن گمرهان که بى خبرند از صفاى تویابن الحسن گشوده نگردد به روى خلقاین در مگر به پنجه مشکل گشاى توفولادى است پیر غلام شکسته دلچشم امید بسته، به لطف و عطاى تومنبع:www.aviny.com
هیچ نظری وجود ندارد