1- مرحوم قطب الدّين راوندى روايت كرده است :روزى از امام جعفر صادق عليه السلام سؤال كردند، روزگار خود را چگونه سپرى ميفرمائى؟حضرت در جواب فرمود : عمر خويش را بر چهار پايه و ركن اساسى سپرى مينمايم :* ميدانم آنچه كه روزى براى من مقدّر شده است، به من خواهد رسيد و نصيب ديگرى نميگردد.* ميدانم داراى وظائف و مسئوليّتهائى هستم، كه غير از خودم كسى توان انجام آنها را ندارد.* ميدانم مرا مرگ در مييابد و ناگهان بدون خبر قبلى مرا ميربايد؛ پس بايد هر لحظه آماده مرگ باشم.* و ميدانم خداى متعال بر تمام امور و حالات من آگاه و شاهد است و بايد مواظب اعمال و حركات خود باشم .(1)
2- در روايات متعدّدى وارد شده است :هرگاه كه امام جعفر صادق عليه السلام در باغستان و مزرعه، بيل در دست داشته و مشغول كشاورزى و كارگرى ميبود؛ و اصحاب و دوستان، حضرت را با آن حالت مشاهده مى كردند، عرضه ميداشتند : يابن رسول الله! چرا در اين موقعيت خود را به زحمت انداختهايد؟!اجازه فرمائيد تا ما كمك كنيم و شما استراحت نمائيد؟حضرت در جواب ميفرمود : مرا به حال خود وا گذاريد، من علاقهمندم كه خداوند مرا در حالتى مشاهده نمايد كه با دست خود زحمت ميكشم و كار ميكنم و جسم خود را براى به دست آوردن روزى حلال به زحمت و مشقّت انداختهام. (2)
3- بعضى از بزرگان همانند مرحوم إربلى حكايت كردهاند :روزى مگسى بر صورت منصور دوانيقى نشست و منصور با دست خود آن را دور ساخت، مگس بار ديگر برگشت و بر همان جاى اول نشست و باز منصور آن را دور كرد.و اين كار چند مرتبه تكرار شد تا آن كه منصور به خشم آمد، در همان حال، امام جعفر صادق عليهالسلام وارد شد.منصور گفت : يابن رسول الله! خداوند متعال براى چه مگس را آفريده است؟حضرت در پاسخ فرمود : براى آن كه به وسيله آن، جبّاران را ذليل و متواضع گرداند. (3)
4- مرحوم نراقى در كتاب ارزشمند خود آورده است :شخصى نزد امام جعفر صادق عليه السلام حضور يافت؛ و عرضه داشت : يابن رسول الله! پدرم پير و ضعيف گشته است به طورى كه همانند بچه كوچك بايد در خدمت او باشم؛ و نيز او را براى قضاء حاجت بغل ميكنم .حضرت فرمود : چنانچه توان داشته باشى بايد اين كار را ادامه دهي؛ و نيز بايد با كمال ملاطفت و مهربانى برايش لقمه بگيرى و در دهانش بگذارى .انجام اين امور فرداى قيامت، راه ورود به بهشت را برايت آسان ميگرداند. (4)
5- صفوان جمّال حكايت ميكند :روزى در خدمت آن حضرت بودم، كه فرمود : اى صفوان! آيا تعداد سفيران و پيامبرانى را كه خداوند متعال براى هدايت بندگان؛ مبعوث گردانيده است،ميدانى؟ عرض كردم : خير، نميدانم .امام صادق عليه السلام فرمود : خداوند يك صد و بيست و چهار هزار پيغمبر برانگيخت و به همان تعداد نيز وصيّ و جانشين منصوب و معرفى كرده، كه تمامى آنها اهل صدق حديث و اداى امانت و زاهد در امور دنيا بودهاند.سپس حضرت در ادامه فرمايش خود افزود : خداوند متعال پيغمبرى بهتر و با فضيلتتر از حضرت محمد مصطفى صلى الله عليه و آله نفرستاد.و نيز جانشينى بهتر و با فضيلتتر از جانشين آن بزرگوار يعني؛ حضرت اميرالمؤمنين امام على بن ابى طالب عليه السلام معرفى نكرده است .(5)
——————————————–پى نوشت ها :
1- مستدرك الوسائل، ج 12، ص 172، ح 15.2- كافى، ج 5، ص 76/ بحارالانوار، ج 47، ص 57/ وافى، ج 17، ص 30 و 36.3- كشف الغمّة، ج 2، ص 373.4- جامع السّعادات، ج 2، ص 265.5- بحارالانوار، ج 16، ص 352، به نقل از اختصاص شيخ مفيد.
هیچ نظری وجود ندارد