7 ژوئن 2026

  • English
  • العربیه
  • اردو
  • English
  • العربیه
  • اردو

مجمع جهانی شیعه شناسی

  • خانه
  • شیعه شناسی
    • شیعه شناسی
    • ائمه شیعه
    • عقاید شیعه
    • علوم شیعه
    • تاریخ شیعه
    • جغرافیای شیعه
  • دو بال شیعه
    • نهضت حسینی
    • انقلاب مهدوی
  • غدیر خم
  • اربعین
  • نظام ولایت فقیه
  • خاطرات
  • بیراهه انحراف
  • مجمع جهانی شیعه شناسی
    • دبیر کل
    • معاونت پژوهش
    • معاونت آموزش
    • معاونت قرآن و عترت
    • معاونت احیاء و تصحیح متون حدیثی
    • معاونت بین الملل
    • معاونت فضای مجازی
    • پشتیبانی و امور اجرایی
    • بیانیه ها
    • اخبار مجمع
  • محور مقاومت
  • درباره ما
    • معرفی مجمع
    • تاریخچه مجمع
    • فعالیت های مجمع
    • چشم انداز مجمع
    • گزارش تصویری
  • خانه
  • شیعه شناسی
    • شیعه شناسی
    • ائمه شیعه
    • عقاید شیعه
    • علوم شیعه
    • تاریخ شیعه
    • جغرافیای شیعه
  • دو بال شیعه
    • نهضت حسینی
    • انقلاب مهدوی
  • غدیر خم
  • اربعین
  • نظام ولایت فقیه
  • خاطرات
  • بیراهه انحراف
  • مجمع جهانی شیعه شناسی
    • دبیر کل
    • معاونت پژوهش
    • معاونت آموزش
    • معاونت قرآن و عترت
    • معاونت احیاء و تصحیح متون حدیثی
    • معاونت بین الملل
    • معاونت فضای مجازی
    • پشتیبانی و امور اجرایی
    • بیانیه ها
    • اخبار مجمع
  • محور مقاومت
  • درباره ما
    • معرفی مجمع
    • تاریخچه مجمع
    • فعالیت های مجمع
    • چشم انداز مجمع
    • گزارش تصویری
Home بدون دسته ( پیشفرض)

فضائل شیعه در قرآن

0
SHARES
1
VIEWS
Share on FacebookShare on Twitter

راه و عقیده‌ای که شیعه، با تأسی از اهل‌بیت، (علیهم السلام) برای خود برگزیده، در حقیقت راه و عقیده تمام انبیای الهی و پیامبر خاتم (صل الله علیه و آله وسلم) است؛ راهی است که قرآن کریم در ضمن آیات فراوان، مؤمنان را به پیمودن آن توصیه و ترغیب نموده است و پیامبراکرم (صل الله علیه و آله وسلم) نیز از آغاز رسالت خویش تا پایان عمر شریف خود مسلمانان را به پیروی از آن دعوت نمود. راه پیروان علی راه حق و هدایت است؛ زیرا پیامبر خدا در موارد متعددی فرمود: علی همیشه با حق است و حق با علی است و این دو از یکدیگر جدا نخواهند شد تا در حوض کوثر بر من وارد شوند.»[۱]
راه پیروان علی، راه قرآن است؛ زیرا پیامبراکرم (صل الله علیه و آله وسلم) علی را حامل قرآن و تمام معارف الهی معرفی کرد و فرمود: «علی با قرآن است و قرآن با علی و این دو از هم جدا نخواهند شد تا در حوض کوثر بر من وارد شوند». [۲]
راه پیروان علی، راه پیامبراکرم (صل الله علیه و آله وسلم) و ادامه رسالت آن حضرت است؛ زیرا پیامبر اکرم در روایات فراوان علی (ع) و فرزندانش را جانشینان واقعی خود و ادامه دهنده رسالت خویش دانست [۳] و اطاعت آنان را اطاعت از خود و مخالفت با آنان را مخالفت با خود برشمرد. [۴]
براین اساس، آنان که علی و فرزندان او را به عنوان مقتدا و الگوی خویش برگزیده‌اند و در راه آنان گام برمی‌دارند، در حقیقت از راه خدا، تمام انبیای الهی، کتب آسمانی و راه حق و هدایت پیروی می‌نمایند؛ از این رو اینان در پیشگاه الهی دارای مقام و منزلت والایی بوده، از فضایل و پاداش‌های فراوانی برخوردارند که در ذیل به برخی از فضایل و درجات رهروان اهل بیت، که در قرآن کریم و روایات ذکر گردیده، اشاره می‌نماییم: قرآن کریم در آیات متعدد، درجات و پاداش‌های زیادی را برای مؤمنان حقیقی و رهروان راه حق برشمرده که طبق روایات فراوان، این درجات و فضائل به شیعیان علی (ع) اطلاق شده و پیروان آن حضرت یکی از مصادیق بارز و اصلی این آیات هستند:
 
۱. شیعیان، بهترین مخلوقات خدایند:
قرآن در آیات ۷ و ۸ سوره بینه گروهی از مؤمنان را بهترین انسان‌های روی زمین دانسته، می‌فرماید:«اِنَّ الَّذینَ ءامَنوا وعَمِلُوا الصّــلِحـتِ اُولک هُم خَیرُ البَریه * جَزاؤُهُم عِندَ رَبِّهِم جَنّـتُ عَدنٍ تَجری مِن تحت‌ها الاَنهـرُ خــلِدینَ فی‌ها اَبَدًا رَضِی اللّهُ عَنهُم و رَضوا عَنهُ ذلِک لِمَن خَشِی رَبَّه»؛«اما کسانی که ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند، بهترین مخلوقات خدایند؛ پاداش آن‌ها در نزد پروردگارشان باغ‌های بهشت جاویدان است که نهرها از زیر درختانش جاری است و همیشه در آن جاودان‌اند؛ هم خداوند از آنان خشنود است و هم آن‌ها از خدا خشنودند و این برای کسی است که از خدا بترسد».بسیاری از مفسران و محدثان اهل سنت و شیعه در ذیل این آیه از پیامبراکرم (صل الله علیه و آله وسلم) روایت کرده‌اند که آن حضرت مصداق این آیه را علی (ع) و شیعیان او دانسته است. از جمله سیوطی در تفسیر خود از ابن‌عباس چنین روایت می‌کند:«لَمّا نُزِلَت «إنَّ الذینَ آمنُوا و عَمِلُوا الصّالِحات اُولئک هُم خَیرُ البَریه» قالَ رَسُولُ اللّهِ (صل الله علیه و آله وسلم) لِعَلی: هُوَ أَنتَ وَ شیعَتُک یومَ القِیامَهِ راضینَ مَرضیینَ»؛ «هنگامی که آیه «اِنَّ الَّذینَ آمنُوا…» نازل شد پیامبر (صل الله علیه و آله وسلم) رو به علی (ع) کرده و فرمود: مراد از بهترین انسان‌ها تو و شیعیان توست که در قیامت هم شما از خدا راضی هستید و هم خداوند از شما راضی است». [۵]
این حدیث در روایات و منابع شیعه به صورت مفصل‌تر مطرح شده؛ از جمله سید هاشم بحرانی در «حلیه‌الابرار» از امام صادق (ع) چنین روایت کرده است:«دَخَلَ عَلی (ع) عَلی رَسُولِ اللّهِ (صل الله علیه و آله وسلم) وَ هُوَ فی مَنزِلِ أُمِّ سَلَمَهَ فَلَمّا رَآهُ قالَ: کیفَ أَنتَ یا عَلی، إِذا إِجتَمَعتِ الاُمَمُ وَ وُضِعَتِ المَوازینُ وَ بُرِزَ لِعَرضِ خَلقِهِ وَ دُعِی النّاسُ إلی ما لابُدَّ مِنْهُ؟ قالَ: فَدَمَعَت عَینُ أَمیرِالمُؤمِنینَ (ع) ، فَقالَ رَسُولُ اللّهِ (صل الله علیه و آله وسلم) : ما یبکیک یا عَلی؟ تُدعی وَاللّهِ أَنتَ و شیعَتُک غَدَا مُحَجَّلینَ. رَواءَ مَرویینَ، مُبیضَّهً وُجُوهُکم وَ یدعی بِعَدُوِّک مُسوَدَّهً وُجُوهُهُم أَشقِیاءَ مُعَذَّبینَ، أَما سَمِعَت قَولَ اللّهِ: «إنَّ الَّذینَ آمنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ أولئک هُم خَیرُالبَریه» أَنتَ وَ شیعَتُک «وَالَّذینَ کفرُوا بِآیاتِنا أولئِک هُم شَرُّ البَرِیه» عَدوُّک یا عَلَی؛ «رسول خدا (صل الله علیه و آله وسلم) در خانه ام‌سلمه بود که علی (ع) وارد شد. وقتی چشم پیامبر به علی (ع) افتاد فرمود: چگونه خواهی بود آن هنگام که امت‌ها در قیامت جمع شوند و میزان‌ها برای عرضه اعمال خلایق برپا و مردم به سوی آنچه ناچارند فرا خوانده شوند؟ در این هنگام اشک از چشمان علی (ع) جاری شد. پیامبر اکرم (صل الله علیه و آله وسلم) فرمود: چه چیز تو را به گریه انداخت، ای علی؟ به خدا سوگند! تو و شیعیانت فرا خوانده می‌شوید در حالی‌که درخشان چهره و سیراب و سپیدرویانید و دشمن تو فراخوانده می‌شود، در حالی که سیاه‌روی و شقی و معذّب است. آیا نشنیده‌ای سخن خداوند را که می‌گوید: همانا کسانی که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند آنان بهترین مخلوقات خدایند. اینان تو و شیعیانت هستید و مقصود از این آیه که می‌گوید: «کسانی که به آیات ما کافر شدند آن‌ها بدترین مخلوقات خدایند، دشمنان تواند یا علی». [۶]
۲. شیعیان؛ سبقت گیرندگان به بهشت‌اند:
در روایاتی دیگر شیعیان مصداق «السّابِقون» در آیه ۱۰ سوره واقعه دانسته شده‌اند که می‌گوید:{والسّـبِقونَ السّـبِقون * اُولک المُقَرَّبون * فی جَنّـتِ النَّعیم}؛ «(امّا سومین گروه) پیشگامان هستند، آن‌ها مقربانند، در باغ‌های پر نعمت بهشت جای دارند».در روایتی ابن‌عباس می‌گوید: از رسول خدا سؤال کردم که مقصود از پیشگامان در آیه {وَالسّـابِقُونَ السّـابِقُونْ} چه کسانی‌اند؟ حضرت فرمود: جبرئیل به من خبر داد که اینان علی و شیعیان اویند؛ آنان پیشگام به سوی بهشت‌اند و به سبب لطف و کرامتی که خدا به آنان کرده مقرب درگاه الهی هستند». [۷]امیرالمؤمنین (ع) نیز در روایتی فرمود:«شَکوتُ إِلی رَسولِ اللّهِ (صل الله علیه و آله وسلم) حَسدَ النّاسِ لِی، فَقالَ: أَما تَرضی أَن تَکونَ رابِعَ أَربَعَهٍ: اَوَّلُ مَن یدخُلُ الجَنَّهَ، أَنا وَ أَنتَ والحَسَنُ وَ الحُسینُ، و أَزواجُنا عَن أَیمانِنا و شَمایلنا وَ ذُرِّیتُنا خَلفَ أَزواجِنا وَ شیعَتُنا مِن خَلفِ ذُرِّیتِنا». «از حسد برخی به پیامبر شکایت بردم، پیامبر فرمود: آیا راضی نیستی که یکی از این چهار نفر باشی؛ اولین کسانی که وارد بهشت می‌شود من و تو و حسن و حسین هستیم و همسرانمان در جانب راست و چپ ما هستند و فرزندان ما پشت سر همسرانمان و شیعیان ما پشت سر فرزندان ما». [۸]
۳. اصحاب یمین شیعیان‌اند:
قرآن کریم در آیات متعدد از اصحاب یمین تمجید و ستایش کرده و آنان را اهل رستگاری و دارای درجات متعالی در بهشت دانسته است:{واَصحـبُ الیمینِ ما اَصحـبُ الیمین * فی سِدرٍ مَخضود * وطَـلحٍ مَنضود * وظِـلٍّ مَمدود * وماءٍ مَسکوب و فـکهَهٍ کثیرَه * لا مَقطوعَهٍ ولا مَمنوعَه * وفُرُشٍ مَرفوعَه * اِنّا اَنشَأنـهُنَّ اِنشاء * فَجَعَلنـهُنَّ اَبکارا * عُرُبـًا اَترابـا لاَِصحـبِ الیمین}؛ «و اصحاب یمین و خجستگان، چه اصحاب یمین و خجستگانی، آن‌ها در سایه درختان سدر بی‌خار قرار دارند و نیز در سایه درخت طلح پربرگ و سایه کشیده شده و گسترده و در کنار آبشارها و میوه‌های فراوان، که هرگز قطع و ممنوع نمی‌شود و همسران بلند مرتبه [که] ما آن‌ها را آفرینش نوینی بخشیدیم و همه را دوشیزه قرار دادیم؛ زنانی که تنها به همسرانشان عشق می‌ورزند و خوش زبان و فصیح و همسن و سال‌اند. این‌ها همه برای اصحاب یمین است». [۹]
و در سوره مدثر آمده است:{کلُّ نَفسٍ بِما کسَبَت رَهینَهٌ * اِلاّ اَصحـبَ الیمین»؛ «همه انسان‌ها در گرو اعمال خویش‌اند؛ مگر اصحاب یمین}. [۱۰]
در روایات متعددی از شیعیان علی (ع) به اصحاب یمین تعبیر شده است.جابربن عبدالله انصاری در این‌باره می‌گوید:«کنّا جُلوسا مَعَهُ فَتَلا رَجُلٌ هذِهِ الآیهَ «کلُّ نَفسٍ بِما کسَبَت رَهِینهٌ إِلا أصحابَ الیمینِ» فَقالَ رَجُلٌ: مَنِ الأَصحابُ الیمینُ؟ قالَ: شِیعَهُ عَلِی ابنِ أَبیطالِب»؛با امام باقر (ع) نشسته بودیم که مردی این آیه را تلاوت کرد: همه انسان‌ها در گرو و اسارت اعمال خویش‌اند؛ مگر اصحاب یمین. شخص دیگری سؤال کرد که اصحاب یمین چه کسانی‌اند؟ حضرت فرمود: شیعیان علی‌بن ابیطالب». [۱۱]
۴. ملائکه الهی برای شیعیان استغفار می‌کنند:
قرآن کریم در آیه ۷، سوره غافر می‌فرماید:
«اَلَّذینَ یحمِلونَ العَرشَ ومَن حَولَهُ یسَبِّحونَ بِحَمدِ رَبِّهِم ویؤمِنونَ بِهِ ویستَغفِرونَ لِلَّذینَ ءامَنوا…»؛ «فرشتگانی که حاملان عرش‌اند و آن‌ها که گرداگرد آن تسبیح و حمد خدا می‌گویند و به او ایمان دارند و برای کسانی که ایمان آوردند استغفار می‌نمایند…». [۱]پیامبر اکرم (صل الله علیه و آله وسلم) در تفسیر آیه یاد شده خطاب به علی (ع) فرمود:ملائکه برای کسانی که ایمان به ولایت ما دارند، استغفار می‌نمایند». [۲]
مقصود پیامبر اکرم (صل الله علیه و آله وسلم) در این روایت شیعیان‌اند؛ زیرا کسانی که هم به ولایت پیامبر اکرم ایمان آورده و هم ولایت علی و فرزندان او را پذیرفته‌اند، تنها شیعیان امیرالمؤمنین علی (ع) هستند.افزون بر آیات یاد شده، آیات فراوان دیگری نیز در قرآن و در مورد فضایل و پاداش مؤمنان وارد شده است؛ مانند آیه ۲۰ توبه که برخی از مؤمنان را دارای بالاترین درجه در نزد خدا دانسته و آیه ۸۵ «مریم» و ۱۵ «محمد» که از درجات بالای متقیان سخن به میان آورده و آیات ۵ بقره و ۱۰۴ «آل‌عمران»، و ۵۱ «نور» و ۳۸ «روم»، که مؤمنان را در قیامت رستگار دانسته و آیه ۱۰ «زمر» که قرآن در آن وعده داده است که اجر صابران را بدون حساب پرداخت نماید و… که در روایات متعدد دیگر یکی از مصادیق بارز این آیات شیعیان علی (ع) شمرده شده‌اند [۳] که به دلیل طولانی نشدن بحث از ذکر تفصیلی این آیات پرهیز کرده و به ذکر همین چند مورد بسنده نمودیم.
منابع
[۱]. الخصال، ص ۴۹۶؛ مجمع الزوائد، ج ۷، ص ۱۳۵. [۲]. الامالی، صدوق، ص ۴۶۰؛ المستدرک علی الصحیحین، ج ۳، ص ۱۲۴؛ مجمع الزوائد، ج ۹، ص ۱۳۴. [۳]. کمال الدین، ص ۲۸۰؛ بحارالانوار، ج ۵۱، ص ۷۱. [۴]. کمال الدین، ص ۲۶۰؛ الاحتجاج، ج ۱، ص ۸۸. [۵]. الدرالمنثور، ج ۶، ص ۵۸۹؛ تفسیر نورالثقلین، ج ۵، ص ۶۴۴. [۶]. حلیه الابرار، ج ۲، ص ۱۸۲؛ بحارالانوار، ج ۷، ص ۱۸۲. [۷]. الامالی، مفید، ص ۲۹۸؛ المیزان، ج ۱۹، ص ۱۱۸. [۸]. العمده، ص ۵۰؛ بحارالانوار، ج ۶۵، ص ۳۱. [۹]. واقعه ۵۶ ۲۷ ـ ۳۸. [۱۰]. مدثر ۷۴ ۳۸ و ۳۹. [۱۱]. شرح الاخبار، ج ۳، ۵۷۶؛ بحارالانوار، ج ۶۵، ص ۴۸.

[۱۲]. غافر ۴۰ ۷.[۱۳]. الشیعه فی القرآن، ص ۸۴؛ بحارالانوار، ج ۶۵، ص ۶.[۱۴]. الشیعه فی القرآن، ص ۱۰ تا ۱۳۵؛ علل الشرایع، ج ۱، ص ۵.
 
برگرفته از کتاب”سیمای شیعه از نگاه اهل بیت” نوشته ی سید جعفر صادقی فدکی
اختصاصی مجمع جهانی شیعه شناسی
 
 

نوشته قبلی

عامل پیروى شیعه از اهل بیت علیهم السلام (قسمت ۳)

نوشته‌ی بعدی

فضایل شیعه در روایات

مرتبط نوشته ها

صفای باطن و دوری امامان (ع) از کینه توزی
بدون دسته ( پیشفرض)

صفای باطن و دوری امامان (ع) از کینه توزی

میانه روی در نهج البلاغه
بدون دسته ( پیشفرض)

میانه روی در نهج البلاغه

ادوار اجتهاد
بدون دسته ( پیشفرض)

ادوار اجتهاد

بدون دسته ( پیشفرض)

قاطعیت و عطوفت در سیره امام علی(علیه السلام)

بررسی اتهام جسم ‌انگاری به شیعه
بدون دسته ( پیشفرض)

بررسی اتهام جسم ‌انگاری به شیعه

روش آشنا کردن اهل سنت با اهل بیت(علیهم‌السلام)
بدون دسته ( پیشفرض)

روش آشنا کردن اهل سنت با اهل بیت(علیهم‌السلام)

نوشته‌ی بعدی

فضایل شیعه در روایات

هیچ نظری وجود ندارد

0
  • بهترین ها
  • قدیمی ترین
  • جدیدترین
  • سلام، مهمان
  • خروج
  • ورود
  • پربازدید
  • دیدگاه‌ها
  • آخرین
کیفیت و نحوه شهادت یا وفات حضرت زینب و ام البنین

کیفیت و نحوه شهادت یا وفات حضرت زینب و ام البنین

می خواهم به مکتب شیعه کمک کنم

آثار توسل به معصومین(علیهم السلام)

سه آیه از آیات توسل در قرآن کریم

چهل حدیث درباره شیطان

چهل حدیث درباره شیطان

شیعیانی که سنی شده اند

شیعیانی که سنی شده اند

آثار توسل به معصومین(علیهم السلام)

سه آیه از آیات توسل در قرآن کریم

دوره تخصصی تربیت مبلغ بین الملل

دوره تخصصی تربیت مبلغ بین الملل

صدور جمله هل من ناصر ینصرنی از ناحیه امام حسین (ع)

صدور جمله هل من ناصر ینصرنی از ناحیه امام حسین (ع)

نماد عقلانیت حوزوی و استمرار میراث فقه جواهری

نماد عقلانیت حوزوی و استمرار میراث فقه جواهری

علی اکبر (ع) الگوی جوانان

علی اکبر (ع) الگوی جوانان

تبیین نظام سیاسى اسلام در غدیر خم

غدیر از زبان حضرت زهرا (ع)

آثار محبّت اهل بیت (ع) در قرآن

آثار محبّت اهل بیت (ع) در قرآن

مجمع جهانی شیعه شناسی

مجمع جهانی شیعه شناسی در سال 1382 توسط جمعی از فضلای حوزه و دانشگاه تاسیس شد. هدف از تاسیس این نهاد علمی و مستقل، معرفی مکتب تشییع و دفاع از حقانیت آن بود که در قالب آموزش، پژوهش، ترجمه و نشر، ارتباطات و تبلیغات اسلامی انجام گرفت و به سهم خود گامی در جهت این راه مبارک برداشت. این مرکز همچنان با قوت و قدرت به راه خود ادامه داده و چشم انداز روشنی برای آینده دارد.

درباره ما

معرفی مجمع

تاریخچه مجمع

فعالیت مجمع

چشم انداز مجمع

گزارش تصویری

راه های ارتباطی

آدرس : قم ، بلوار ۴۵ متری عماریاسر ، بین کوچه ۴ و ۶ ، مجمع جهانی شیعه شناسی
تلفن : ۳۷۷۱۳۷۷۳ ـ ۰۲۵

سایر زبان ها

العربیه

اردو

English

نقشه

بازگشت به بالا