منصب امامت امام حسن مجتبي:
مسعودي در کتاب اثبات الوصيه مينويسد: موقعي که پيغمبر اکرم از دنيا رفت مدت هفت سال و چند ماه از عمر امام مجتبي گذشته بود. امام حسن مدت سي سال از زمان امامت حضرت علي بن ابيطالب را درک کرد. علي بن ابيطالب در مدت آن سي سال امامت و خلافت امام حسن مجتبي را به وسيله آياتي از قرآن مجيد و اخبار و احاديث ثابت مي کرد. شيخ کليني از مسلم بن قيس هلالي روايت مي کند که گفت: من در موقع وصيت کردن حضرت علي بن ابيطالب حاضر بودم. علي، امام حسن را وصي خود نمود، و امام حسين، محمد بن حنفيه و جميع فرزندان و اهل بيت خود و اعيان شيعيان خود را بر آن وصيت گواه گرفت.
آنگاه نامهها و اسلحة خود را به من تسليم نمود مرا مأمور فرموده تا به تو دستور دهم که در موقع وفات خود، اين امانتها را به برادرت امام حسين بسپاري و او را خليفة خود نمائي. آنگاه آن حضرت متوجه امام حسين شد و به آن بزرگوار فرمود: پيغمبر اکرم، تو را مأمور کرد که در موقع شهادت خود اين امانتها را به فرزند خود علي بن الحسين تحويل دهي.
شيخ کليني از حضرت امام محمد باقر روايت مي کند که فرمود: وقتي وفات علي بن ابيطالب نزديک شد فرزند خود امام حسن را خواست و فرمود:نزديک من بيا تا آن اسراري را که پيغمبر خدا به طور پنهاني به من فرمود من هم به تو بگويم و تو را به آن چيزهايي امين کنم که آن حضرت مرا بر آنها امين نمود. امام حسن نزديک آن بزرگوار رفت و آن حضرت اسرار الهي را بگوش او خواند.
شيخ مفيد مينويسد: بعد از شهادت حضرت اميرالمؤمنين امام حسن بر فراز منبر رفت و خطبهاي خواند که حاوي معارف و حقائق رباني بود و فرمود: مائيم حزب خدا که غالبيم. مائيم عترت پيغمبر اسلام که از هر کسي به آن حضرت نزديک تريم. ماهمان اهل بيت پيغمبري هستيم که از گناهان، معصوم و مطهريم. ما يکي از آن دو چيز بزرگي(ثقلين) هستيم که پيغمبر معظم اسلام در ميان امت خود به يادگار نهاده و فرموده: اني تارک فيکم الثقلين: کتاب الله و عترتي. مائيم که رسول خدا، ما را در جفت قرآن قرار داده. علم تأويل قرآن را به ما داد ما دربارة معني قرآن به طور يقين سخن ميگوييم و آيات آن را به مظنه و گمان تأويل نخواهيم کرد.
پس شما از ما اطاعت کنيد! زيرا که اطاعت ما از طرف خدا بر شما واجب گرديده خداي توانا فرمان برداري ما را با اطاعت خويش و اطاعت پيغبمر اکرم خود مقرون نموده چنانکه ميفرمايد: { يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي اْلأَمْرِ مِنْكُمْ}[1]
در اين شب مردي از دنيا رفته که هيچ يک از گذشتگان در عمل خيري بر او سبقت نگرفتند. احدي از بندگان خدا در هيچ سعادتي به او نخواهد رسيد او با پيغمبر عظيم الشأن اسلام در راه خدا جهاد مي نمود، او جان عزيز خود را فداي رسول خدا مي کرد. پيغمبر اکرم آن حضرت را با بيرق بهر طرفي که مي فرستاد جبرئيل از طرف راست و ميکائيل از طرف چپش بودند و بر نمي گشت تا اينکه خدا فتح و پيروزي را بدست او انجام مي داد. او در شبي از اين دنيا رحلت کرد که حضرت عيسي به جانب آسمان بالا رفت و يوشع بن نون که وصي آن حضرت بود رحلت نمود.
در همين موقع بود که گريه گلو گير امام حسن شد و مردم دچار خروش و فغان گرديدند و… ابن عباس پس از اينکه امام حسن مجتبي راجع بشرافت و بزرگواريهاي خويش بياناتي ايراد کرد گفت: اي مردم اين فرزند پيغمبر و وصي امام شما است، با او بيعت نمائيد.
مردم با امام حسن مجتبي بيعت ميکردند و ميگفتند: اين آقا نزد ما فوق العاده محبوب است حق اين حضرت فوق العاده بر ما واجب است پس از اين گفتارها بود که در بيعت کردن با آن حضرت بر يکديگر سبقت مي گرفتند. اين موضوع در روز جمعه (21) ماه مبارک رمضان چهلم هجري اتفاق افتاد، در آن موقع از عمر شريف حضرت امام حسن سي و هفت سال گذشته بود. پس از اين جريان بود که امام مجتبي نمايندگان خود را به اطراف و نواحي فرستاد. [2]
8- بيعت مردم با امام حسن مجتبي:
هنگامى كه حادثه دهشتناك ضربت خوردن على × در مسجد كوفه پيش آمد و مولى × بيمار شد به حسن دستور داد كه در نماز بر مردم امامت كند، و در آخرين لحظات زندگى ، ا
[1] – سوره نساء آیه(62)
[2] – همان ص 65
هیچ نظری وجود ندارد