صاحِبُ النِّعمَةِ يَجِبُ أن يُوَسِّعَ عَلى عِيالِهِ؛ بر صاحب نعمت واجب است كه به خانواده و عیال خود گشايش رساند....
ادامه مطلبامام صادق علیه السلام : أروَحُ الرُّوحِ الیَأسُ عَنِ النّاسِ؛ خوشترین آسایش، نومیدى از مردم است. مشکاه الأنوار، ص ۳۲۴...
ادامه مطلبیَسیرُ الدنیا خیرٌ من کثیرِها، و بُلغَتُها أجدَرُ مِن هلکَتِها؛ اندکِ دنیا، بهتر است از بسیار آن و آنچه به...
ادامه مطلبالسَّعیدُ مَن وَجَدَ فی نفسِهِ خَلوَهً یَشغَلُ بها؛ خوشبخت، کسى است که براى نفس خود خلوت و فراغتى یابد و...
ادامه مطلبإنَّ الدّینارَ وَ الدِّرهَمَ أهْلَکا مَنْ کانَ قَبلَکُم وَ هُما مُهْلِکاکُم؛ دینار و درهم، کسانى را که پیش از شما...
ادامه مطلبامام صادق علیه السلام : طَلَبتُ فَراغَ القلبِ فوَجَدتُهُ فی قِلَّهِ المالِ؛ آسایش دل را جستجو کردم و آن را...
ادامه مطلبامام علی علیه السلام : مَنْ أَبْصـَرَ زَلَّتـَهُ صَغُرَتُ عِنْدَهُ زَلَّهُ غـَیْرِهِ؛ هر کس لغزش خود را ببیند، لغزش دیگران...
ادامه مطلبامام علی علیه السلام : قِلَّهُ الْغِذاءِ اَکْرَمُ لِلنَّفسِ وَ أدْوَمُ لِلصَحَّهِ؛ کم خورى، کرامت انسان را بیشتر و تندرستى...
ادامه مطلبیَعیشُ النّاسُ بِاِحْسانِهِمْ اَکْثَرَ مِمّا یَعیشونَ بِاَعْمارِهِمْ وَ یَموتون بِذُنوبِهِمْ اَکْثَرَ مِمّا یَموتونَ بِآجالِهِمْ؛ مردم، بیشتر از آنکه با عمر...
ادامه مطلبمَن تَعَلَّمَ للّهِِ و عَمِلَ للّهِِ و عَلَّمَ للّهِِ دُعِيَ في مَلَكوتِ السَّماواتِ عَظيما، فقيلَ: تَعَلَّمَ للّهِِ، و عَمِلَ للّهِِ،...
ادامه مطلب