امامان شیعه علیهم السلام بسیار کوشیده بودند با تبیین جریان صحیح مهدویت، ذهن شیعیان را برای پذیرش اصل غیبت آماده تر سازند.

پیدایش شیعه و اطلاق این نام به پیروان علی (ع) طبق روایات و گزارشات تاریخی به دوران زندگی و حیات حضرت محمد (ص) بر می گردد.

موضوع تهذیب نفس و دوری از گناهان، از جمله وظایف منتظران در عصر غیبت است که در توقیعی که از ناحیه مقدسه به شیخ مفید صادر شده قید شده است.

دو کلمه آزادى و عاشورا یادآور یکدیگرند حتى گاه معناى یکى به حوزه دیگرى وارد مى شود، درست مانند دو کلمه عدالت و علی (ع) که همیشه تداعى گر یکدیگرند.

نزد قدماء اخباریین، این چنین معروف بوده که هر روایتی را بدون بررسی در سند آن اخذ می نمودند، ولی بعد از آن، حرکت جدیدی پدید آمد و بین روایات تمیز داده شد.