امام علی علیه السلام :مَن أرادَ أن يَعِيشَ حُرّا أيّامَ حياتِهِ فلا يُسكِنِ الطَّمَعَ قَلبَهُ؛ هر كه مى ‏خواهد ايام عمر خود را آزاد زندگى كند، طمع را در دل خويش جاى ندهد. تنبيه الخواطر: ج1، ص49  

 امام علی علیه السلام : مَن كَثُرَ فِكرُهُ فِي المَعاصِي دَعَتهُ إلَيها؛ آن‏كه در گناهان، بسيار انديشه كند، او را به گناه مى‏ كشانَد. غرر الحكم، ح8561  

 امام علی علیه السلام : لا تَرَى الجاهِلَ إلاّ مُفرِطا أو مُفَرِّطا؛ نادان را نمى ‏بينى، مگر در حال زياده‌روى يا كم گذاردن.               نهج البلاغه، حكمت 70  

پیامبر خدا صلى الله عليه و آله إنَّ العِلمَ حَياةُ القُلوبِ، ونورُ الأَبصارِ مِنَ العَمى، وقُوَّةُ الأَبدانِ مِنَ الضَّعفِ دانش، زندگى دلهاست و روشنايى ديدگان از نابينايى و توانايى پيكرها از ناتوانى الخصال: ۵۲۲ / ۱۲  

امیرالمؤمنین علی عليه السلام إيّاكَ وَالهَذَرَ فَمَن كَثُرَ كَلامُهُ كَثُرَت آثامُهُ زنهار از پُرگويى؛ زيرا هر كه پُرگو باشد،گناهانش بسيار می شود غرر الحكم: ح 2637