امام زين العابدين عليه السلام: رَأَيتُ الخَيرَ كُلَّهُ قَدِ اجتَمَعَ في قَطعِ الطَّمَعِ عَمّا في أيدِي النّاسِ؛ تمام خير و بركت را در بُريدن طمع از آنچه در دست مردم است، يافتم. الكافي: ج ۲ ص ۱۴۸ ح ۳

خَيرُ إخوانِكَ مَن أعانَكَ عَلى طاعَةِ اللّهِ، وصَدَّكَ عَن مَعاصيهِ، وأمَرَكَ بِرِضاهُ؛ بهترين برادرت كسى است كه بر فرمانبرى از خداوند تو را يارى رساند و از گناهان باز دارد و تو را به خشنودى خداوند وادارد.  پیامبر خدا (ص) - تنبيه الخواطر: ج ۲ ص ۱۲۳      

إنَّ حَوائِجَ النّاسِ إلَيكُم مِن نِعَمِ اللّهِ عَلَيكُم، فَلا تَمَلُّوا النِّعَمَ فتجوزُوا النِّعَم؛ نيازهاى مردم به شما، از نعمتهاى خداوند بر شماست؛ پس از نعمتها ملول نشويد وگرنه از دست می‌روند. امام حسين علیه السلام - نثر الدرّ: ۱ / ۳۳۴    

پیامبر خدا صلی الله عليه و آله: اى مردم، اين حسين، فرزند على است. او را بشناسيد. سوگند به آن كه جانم در دست اوست، او و دوستدارانش و دوستداران دوستدارانش در بهشت‌اند. الأمالى ، صدوق ، ص ۳۵۵ يا أيُّهَا النّاسُ هذا الحُسَينُ بنُ عَلِىِّ فَاعِرفُوهُ فَوَ الَّذي نَفسِى بِيَدِهِ إِنَّهُ لَفي الجَنَّةِ و مُحِبِّهِ فِي الجَنَّةِ و مُحِبِّي مُحِبِّيهِ في الجَنَّةِ؛

امام كاظم عليه السلام: هرگاه مؤمن از دنيا برود، فرشتگان و جاهايى از زمين كه در آن‌ها خدا را عبادت می‌کرده و درهاى آسمان كه اعمالش از آن‌ها بالا می‌رفته است، بر او می‌گريند. الكافي : ج ۱ ص ۳۸ ح ۳ إذا ماتَ المُؤمِنُ بَكَت عَلَيهِ المَلائِكَةُ وبِقاعُ الأَرضِ الَّتي كانَ يَعبُدُ اللّهَ عَلَيها، وأَبوابُ السَّماءِ الَّتي كانَ يُصعَدُ فی‌ها بِأَعمالِهِ؛