إنَّ حَوائِجَ النّاسِ إلَيكُم مِن نِعَمِ اللّهِ عَلَيكُم، فَلا تَمَلُّوا النِّعَمَ فتجوزُوا النِّعَم؛ نيازهاى مردم به شما، از نعمتهاى خداوند بر شماست؛ پس از نعمتها ملول نشويد وگرنه از دست می‌روند. امام حسين علیه السلام - نثر الدرّ: ۱ / ۳۳۴    

پیامبر خدا صلی الله عليه و آله: اى مردم، اين حسين، فرزند على است. او را بشناسيد. سوگند به آن كه جانم در دست اوست، او و دوستدارانش و دوستداران دوستدارانش در بهشت‌اند. الأمالى ، صدوق ، ص ۳۵۵ يا أيُّهَا النّاسُ هذا الحُسَينُ بنُ عَلِىِّ فَاعِرفُوهُ فَوَ الَّذي نَفسِى بِيَدِهِ إِنَّهُ لَفي الجَنَّةِ و مُحِبِّهِ فِي الجَنَّةِ و مُحِبِّي مُحِبِّيهِ في الجَنَّةِ؛

امام كاظم عليه السلام: هرگاه مؤمن از دنيا برود، فرشتگان و جاهايى از زمين كه در آن‌ها خدا را عبادت می‌کرده و درهاى آسمان كه اعمالش از آن‌ها بالا می‌رفته است، بر او می‌گريند. الكافي : ج ۱ ص ۳۸ ح ۳ إذا ماتَ المُؤمِنُ بَكَت عَلَيهِ المَلائِكَةُ وبِقاعُ الأَرضِ الَّتي كانَ يَعبُدُ اللّهَ عَلَيها، وأَبوابُ السَّماءِ الَّتي كانَ يُصعَدُ فی‌ها بِأَعمالِهِ؛

امام سجاد علیه السلام: إنّا أهلُ بَيتٍ نُطيعُ اللّهَ فيما نُحِبُّ، وَ نَحمَدُهُ فيما نَكرَهُ؛ ما خاندانى هستيم كه در امور خوشايندمان مطيع خداونديم و در امور نا خوشايندمان ستايشگر او. حلية الأولياء ج ۳ ص ۱۳۸  

پیامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس بر حرامى دست يابد و به خاطر ترس از خدا آن را رها کند، خداوند در دنيا و پيش از قيامت، بهتر از آن را برايش مقدّر می‌كند. كنز العمّال: ج ۱۵ ص ۷۸۷ ح ۴۳۱۱۳ لا يَقدِرُ رَجُلٌ عَلى حَرامٍ، ثُمَّ يَدَعُهُ لَيسَ بِهِ إلاّ مَخافَةُ اللّهِ، إلاّ أبدَلَهُ اللّهُ في عاجِلِ الدُّنيا قَبلَ الآخِرَةِ ما هُوَ خَيرٌ لَهُ مِن ذلِكَ؛