امام على عليه السلام: اِعلَموا أنَّ الأَمَلَ يُسهِي العَقلَ ويُنسِي الذِّكرَ؛ بدانيد كه آرزوی دور و دراز، خِرد را دچار غفلت می‌کند و فراموشىِ می‌آورد. نهج البلاغة: الخطبة ۸۶

امام على عليه السلام: الأَمَلُ سُلطانُ الشَّياطينِ عَلى قُلوبِ الغافِلينَ؛ آرزو، وسیله سلطه شياطين بر دلهاى غافلان است. غررالحکم: ح ۱۸۲۸

امام علی عليه السلام: إيّاكَ وَالمَنَّ بِالمَعرُوفِ فَإنَّ الاِمتِنانَ يُكَدِّرُ الإحسانَ بپرهيز از منّت گذاشتن در احسان؛كه منت گذارى احسان را تيره می‌كند. غررالحکم: ح 2673

إِذا أرَدتَ العِلمَ فَاطلُب أوَّلاً في نَفسِكَ حَقيقَةَ العُبودِيَّةِ، واطلُبِ العِلمَ بِاستِعمالِهِ واستَفهِمِ اللّهَ يُفهِمكَ هرگاه در پى دانش بودى، ابتدا جوهره بندگى را در جانت بجوى و با به كار بستن دانش، آن را به دست آور و فهم را از خدا بطلب تا به تو بفهماند. امام صادق (ع)- منية المريد: ۱۴۹    

عيسى بن مريم عليه السلام: يَا بنَ آدمَ... عَوِّد جِسمَكَ الصَبرَ، وقَلبَكَ الفِكرَ؛ اى آدميزاد!... تنِ خود را به شكيبايى و دلت را به انديشيدن، خو ده. بحار الأنوار: ج ۱۴ ص ۳۲۹ ح ۶۳