اللّهُمَّ لا تَستَدرِجني بِالإِحسانِ، وَلا تُؤَدِّبني بِالبَلاءِ خدايا مرا با احسانت در دام استدراج گرفتار مساز و با بلا، تأديبم مكن امام حسين علیه السلام - بحار الأنوار: ۷۸ / ۱۲۷ / ۹  

مَن عَدَّدَ نِعَمَهُ مَحَقَ كَرَمَهُ کسی كه نعمتهايش را مى شمارد (به رخ می کشد)، كرمش را نابود مى كند امام حسن علیه السلام - نزهة الناظر: ۷۱ / ۴  

قالَ لُقمانُ (ع) لاِبنِهِ: يا بُنَيَّ، كُن ذا قَلبَينِ: قَلبٌ تَخافُ بِه اللّهِ خَوفاً لا يُخالِطُهُ تَفريطٌ، و قَلبٌ تَرجو بِهِ اللّهَ رَجاءً لا يُخالِطُهُ تَغريرٌ لقمان به پسرش:«پسرم، دو قلب داشته باش: قلبى كه كاملاً از خدا بيمناك باشد، بدون كوتاهى از آن؛ و قلبى كه به خدا اميدوار باشد، بى آنكه غافلگير شود» تنبيه الخواطر: ج ۱ ص ۵۰  

لِكُلِّ شَيءٍ مَطِيَّةٌ ومَطِيَّةُ العَقلِ التَّواضُعُ «هر چيز مركبى دارد و مركب خِرد، فروتنى است» لقمان عليه السلام - حلية الأولياء: ج ۶ ص ۶  

أصلِحِ المُسيءَ بِحُسنِ فِعالِكَ وَ دُلَّ عَلَى الخَيرِ بِجَميلِ مَقالِكَ بدكار را (يا كسى را كه به تو بدى كرده است) با كردار نيكت اصلاح كن، و با گفتار نيك و زيبايت به خوبى رهنمون شو امام علی عليه السلام - غرر الحكم: ح ۲۳۰۴