أحسَنُ الآدابِ ما كَفَّكَ عَنِ المَحارِمِ بهترينِ ادبها آن است كه تو را از حرامها بازدارد. امام على عليه السلام - غرر الحكم: ج ۲ ص ۴۶۲ ح ۳۲۹۸  

كَفاكَ مُؤَدِّبا لِنَفسِكَ تَجَنُّبُ ما كَرِهتَهُ مِن غَيرِكَ دورى كردن از آنچه از ديگران ناخوش مى دارى، بهترين ادب آموز توست. امام على عليه السلام - غرر الحكم: ح ۷۰۷۷  

مَن كَثُرَت مَحاسِنُه، مُدِحَ بِها، واستغنى عَنِ التَّمَدُّحِ بِذِكرِه هركس نيكويى هايش فراوان شود، بدانها ستوده شود و از خودستايى بى نياز گردد. امام رضا علیه السلام - العدد القويّة: ص ۲۹۶ ح ۲۶  

مَن لَم يُتابِعكَ عَلى رأيِكَ في إصلاحِهِ، فَلا تُصغِ إلى رأيِهِ لَكَ، وانتَظِر بِهِ إلى أن يُصلِحَه شَرٌّ هركس نظر تو را در اصلاح خودش نپذيرد، به نظرش درباره خودت گوش مده و منتظر باش تا بدى او را اصلاح كند. امام رضا علیه السلام - العدد القوية: ص ۲۹۷ ح ۲۶  

الإيمانُ فَوقَ الإسلامِ بِدَرَجةٍ، والتَّقوى فَوقَ الإيمانِ بِدَرَجةٍ وَما قُسِّمَ بَينَ العِبادِ شَيءٌ أقلُّ مِنَ اليقينِ ايمان يك درجه از اسلام بالاتر است و تقوا، يك درجه از ايمان بالاتر است و چيزى کمتر از يقين ميان بندگان تقسيم نشده است. امام رضا علیه السلام - الكافي: ج ۲ ص ۵۱ ح ۲