ثَلاثٌ لا يُستَحيا مِنهُنَّ: خِدمَةُ الرَّجُلِ ضَيفَهُ، وقِيامُهُ عَن مَجلِسِهِ لِأَبيهِ ومُعَلِّمِهِ، وطَلَبُ الحَقِّ وإن قَلَّ از سه كار نبايد شرم كرد: خدمت كردن به مهمان؛ از جا بلند شدن براى پدر و معلّم؛ و مطالبه حق، اگرچه اندك باشد. امام على عليه السلام - غرر الحكم: ح ۴۶۶۶  

لِكُلِّ شَي‏ءٍ رُكنٌ ورُكنُ المُؤمِنِ الصَّلاةُ هر چيز ركنى دارد و ركن مؤمن، نماز است. پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله - جامع الأخبار: ص ۱۸۳ ح ۴۴۶  

إنَّ عَمودَ الدّينِ الصَّلاةُ، وهِيَ أوَّلُ ما يُنظَرُ فيهِ مِن عَمَلِ ابنِ آدَمَ، فَإِن صَحَّت نُظِرَ في عَمَلِهِ، وإن لَم تَصِحَّ لَم يُنظَر في بَقِيَّةِ عَمَلِهِ نماز، ستون دين و نخستين عمل انسان است كه در آن مى ‏نگرند. اگر صحيح بود، اعمالش را مى‏ بينند و اگر صحيح نبود، بقيّه كارهايش ديده نمى‏ شوند. پيامبر خدا (ص) - تهذيب الأحكام: ج ۲ ص ۲۳۷ ح ۹۳۶  

إنَّ أوَّلَ ما يُحاسَبُ بِهِ العَبدُ الصَّلاةُ، فَإِن قُبِلَت قُبِلَ ما سِواه نخستين چيزى كه به بنده پاداش داده مى‏ شود، نماز است. پس اگر پذيرفته شد، بقيّه‏ هم پذيرفته مى‏ شود. امام باقر عليه السلام - الكافي: ج ۳ ص ۲۶۸ ح ۴  

صَلِّ الصَّلاةَ لِوَقتِها المُؤَقَّتِ لَها، ولا تُعَجِّل وَقتَها لِفَراغٍ، ولا تُؤَخِّرها عَن وَقتِها لِاشتِغالٍ، واعلَم أنَّ كُلَّ شَي‏ءٍ مِن عَمَلِكَ تَبَعٌ لِصَلاتِكَ نماز را در وقت مقرّرش بخوان و به دليل بيكار بودن، آن را جلو نينداز، و به دليل اشتغال به كارى، آن را به تأخير نيفكن و بدان كه همه كارهايت تابع نماز توست. امام (ع)- نهج البلاغة: نامه ۲۷