امام صادق (ع) از منظر دانشمندان مذاهب
امام صادق (ع) از جمله شخصیتهایی است که افکار دانشمندان را به خود جذب کرده و در رشته های زیادی از علم و دانش؛ طب، کیمیا، فزیک و … صاحب نظر است.
امام صادق (ع) از جمله شخصیتهایی است که افکار دانشمندان را به خود جذب کرده و در رشته های زیادی از علم و دانش؛ طب، کیمیا، فزیک و … صاحب نظر است.
در زمان امام صادق (ع) بر اثر جنگهای بنی عباس با بنی امیه، فضای مناسبی فراهم هم شد تا آن حضرت مکتب حیات بخش اسلام را از تندباد حوادث نجات دهد.
امام صادق (ع) بعد از شهادت پدرش امامت و رهبری شیعیان را بر عهده گرفت و به مدت 34 سال نقش شایسته ای در گسترش فرهنگ حیات بخش اسلام ایفا کرد.
مالک بن انس مى گوید: هیچگاه نشد که جعفر بن محمد الصادق (ع) را ببینم مگر اینکه یا روزه داشتند و یا نماز مى خواندند و یا مشغول به ذکر خداوند بودند.
شهرت علمی امام در بلاد اسلامی آن چنان زبانزد خاص و عام بود که از نقاط بسیار دور سرزمین های اسلامی برای کسب فیض به مدینه و حوزه درس او می آمدند.
ابوشاکر گفت: آنچه تو درباره خدا می گویی غیر از افسانه نیست و تو با افسانه سرایی می خواهی مردم را وادار به قبول چیزی بکنی که وجود ندارد.
زائری که قرار است چشمش به جمال مرقد مطهر حسین بن علی (ع) روشن شود، باید در طول سفر مراقب چشمان خویش باشد تا مبادا به حرام بیفتد.
امام صادق (ع) با گستردن بساط علمی و معارف اسلامی به شیوهای غیر از شیوه عالمان وابسته به حکومت، عملاً به معارضه دستگاه حاکمه برخاست.
حرکت علمی و فرهنگی امام صادق (ع) در آن حد از اهمیت است که می توان گفت سرسلسله همه جریان های علمی مسلمانان به نوعی از آن حضرت بهره جسته اند.
امامت یک منصب الهى تفویضى است که دارنده آن ریاست دینى دنیوى مردم را بر عهده دارد و آن منصب با تعیین امامان معصوم (ع) به افراد بعدى منتقل می گردد.