الصفحة الرئيسية > مجمع العالمی لمعرفة الشیعة > ضمور عقيدة الوهابية > هل کان النبي (ص) یلعن معاویة و ابنه و أباه (یزید و ابوسفیان)دائماً؟
تاريخ الافراج : 14 ژوئن 2018


هل کان النبي (ص) یلعن معاویة و ابنه و أباه (یزید و ابوسفیان)دائماً؟

الجواب الإجمالی

المراد بلسان الله هو کلام الله الذی یلقی من قبل الله الی عباده. و حین مرّ کل من النبی ابراهیم(ع) و النبی موسی(ع) و النبی عیسی(ع) علی أرض کربلاء، وقعت حادثه لکل منهم فیها، و یعد السؤال و الجواب بینهم و بین الله ، یقول الله تعالی:”قاتل الحسین(ع) ملعون أهل السموات و الأرض. و حینئذٍ لعن کل من الأنبیاء المذکورین یزیداً.

 

و نبی الإسلام(ص) أیضاً لعن یزیداً فی مواضع متعدّده. و لعنه فی کل موطن و موقف هو بمعنی التأکید و کثره اللعن؛ و کذلک اللعن العام فی القرآن شامل لمعاویه بن أبی سفیان و ابنه و أبیه (یزید و أبوسفیان).

 

 

 

 الجواب التفصیلی

المراد من عباره “ابن اکله الأکباد اللعین بن اللعین” ظاهراً هو معاویه و ذلک لأن :الف: امّه هند کانت قد حصلت علی لقب “اکله الأکباد” بعد استشهاد حمزه سید الشهداء.[۱]

 

ب: إن لقب اللعین بن اللعین هو من ألقاب معاویه.[۲]

و بعد ذکر هذه المقدّمه نتعرّض لأصل السؤال. و بدیهی أن المراد بلسان الله هو کلام الله الذی یلقی من قبل الله الی عباده.[۳] و لکن حیث إنه لیس کل الناس یلیقون بالخطاب من قبل الله تعالی،فعادهً ما یبلغ خطاباته الی البشر عن طریق الأنبیاء(ع) و الکتب التی ینزّلها علیهم. و فیما یخص إبلاغ لعن الله یزید فقد ذکر اسم یزید بصوره خاصه فی اللعن بواسطه الأنبیاء(ع) و لکنه ذکر فی اللعن الوارد فی القرآن الکریم[۴] بشکل عام فهو یشمل یزید أیضا ً. و الجدیر بالذکر هنا أن اللعن من قبل الله هو بمعنی الإبعاد عن الرحمه الإلهیه.[۵]

 

 

لعن یزید من قبل الأنبیاء(ع):

نقل فی بعض الروایات: لعن یزید بن معاویه من قبل الانبیاء العظام و منهم أنبیاء اولو العزم و نکتفی هنا بإیراد روایه واحده: “روی ان ابراهیم(ع) مرّ فی أرض کربلاء و هو راکب فرساً فعثرت به و سقط ابراهیم و شج رأسه و سال دمه فأخذ فی الاستغفار، و قال: إلهی أی شیء حدث منّی؟، فنزل إلیه جبرئیل و قال: یا إبراهیم ما حدث منک ذنب و لکن هنا یقتل سبط خاتم الانبیاء و ابن خاتم الأوصیاء، فسال دمک موافقهً لدمه. قال: یا جبرئیل و من یکون قاتله، قال”لعین أهل السموات و الأرضین … فرفع إبراهیم(ع) یدیه و لعن یزیداً لعناً کثیرا).[۶]ً

 

 

 

لعن یزید من قبل نبی الإسلام(ص):

خرج النبی(ص) فی سفرٍ له فوقف فی بعض الطریق و استرجع و دمعت عیناه، فسئل عن ذلک فقال: “ذا جبرئیل (ع) یخبرنی عن أرض بشط الفرات یقال لها کربلاء یقتل علیها ولدی الحسین بن فاطمه(ع) فقیل له: من یقتله یا رسول الله، فقال(ص): رجل اسمه یزید لعنه الله …”.[۷]

 

 

و عن صفیه بنت عبد المطّلب إنها قالت”لمّا سقط الحسین(ع) من بطن أمه فدفعته الی النبی(ص) فوضع النبی(ص) لسانه فی فیه و أقبل الحسین علی لسان رسول الله(ص) یمصّه، قالت: فما کنت أحسب رسول الله یغذوه الا لبناً أو عسلاً. قالت… فقبّل النبی(ص) بین عینیه ثم دفعه إلیّ و هو یبکی و یقول: لعن الله قوماً هم قاتلوک یا بنی؛ یقولها ثلاثاً. قالت: فقلت: فداک أبی و أمی و من یقتله؟ قال: بقیّه الفئه الباغیه من بنی أمیه لعنهم الله”[۸]

 

 

و فی آیات من القرآن ورد لعن بعض العناوین، و بناء علی الروایات الشیعیّه و السنیّه فإن أحد المصادیق البارزه لتلک العناوین هم بنو أمیّه و یزید هو من بنی أمیه.

 

 

الشجره الملعونه: فی سوره الأسراء آیه ۶۰، ذکرت بعض الأقوال حول هذه الرؤیا و لماذا کانت و من هم الأشخاص الذین تنطبق علیهم الشجره الملعونه فی الآیه.[۹] و قد ورد فی مجموعه من التفاسیر الشیعیّه و السنیّه: إن هذه الرؤیا إشاره للحادثه المعروفه و التی رأی فیها النبی(ص) فی المنام إن عدداً من القرود تصعد منبره و تنزل منه؛ تنزوا علی منبره(ص) و قد تّم تفسیر هذه القرود التی تنزوا علی منبر رسول الله(ص) ببنی امیه الذین جلسوا مکان النبی(ص) الواحد تلو الآخر یقلّد بعضهم بعضاً).[۱۰]

 

 

و الشجره الخبیثه[۱۱] هی الاعتقاد بالکفر و الشرک الذی لیس له روح و نماء و لیس له جذور فی أرض الحقیقه حیث یقول الإمام الباقر(ع) “م بنو امیه”.[۱۲]

 

“إن الذین یؤذون الله و رسوله لعنهم الله فی الدنیا و الآخره و أعدّ لهم عذاباً مهیناً”.[۱۳]

 

و بناء علی ما رواه الشیعه و السنه فإن من یؤذی أهل البیت(ع) فقد آذی الله و رسوله.[۱۴]

 

“ألم تر الی الذین بدّلوا نعمه الله کفراً و أحلّوا قومهم دار البوار جهنم یصلونها و بئس القرار”.[۱۵]

 

و بناء علی ما رواه الشیعه و السنه فإن هؤلاء طائفتان من قریش: بنی امیّه و بنی مخزوم[۱۶]. و طبقاً لما رواه الشیعه و السنه فإن بنی امیّه محرومون من فضل لیله القدر و قد رضوا بدلاً عن ذلک بغصب ألف شهر من الحکم الدنیوی الزائل.[۱۷]

 

و قد ورد فی القرآن لعن جماعات بعناوین کثیره، و ذلک کلعن الظالمین [۱۸]و الکافرین[۱۹]و من قتل مؤمناً متعمّداً[۲۰]و…[۲۱]و یمکن انطباقها علی یزید.[۲۲]

 

فبنظره و لو عابره و سطحیّه الی جرائم یزید و کیفیه استشهاد سید الشهداء و أصحابه و مع ملاحظه منزله الإمام الحسین(ع) و مقام وراثته بالنسبه لجمیع الأنبیاء الإلهییّن یمکننا أن نقول إنه ما من مورد من موارد اللعن القرآنی الّا و یزید من مصادیقه المسلّمه. لقد کان قبح عمل یزید و خبثه الی الدرجه التی لم یلعن أحد فی تاریخ البشریّه بعد الشیطان بمثل لعنه، حیث لعنته کل الموجودات البحریه و الصحراویّه و الجوّیّه و … کما ورد فی الروایات.

 

 

و امّا ما هو معنی اللعن فی کل مقام و مکان، فسنقول:

۱٫ یحتمل أن یکون ذلک بمعنی التأکید و کثره لعن یزید.

۲٫ و یمکن أن یکون المراد أیضاً اللعن بلسان الحال و لیس فقط بلسان المقال، حیث إن الأنبیاء فی ذات الوقت الذی یقومون فیه بتبلیغ الدین یقومون بلسان حالهم بلعن من یقف فی وجه ذلک، و یزید فی الواقع کان مانعاً من إقرار الدین فهو لذلک وقع مورداً للّعن الحالیّ للنبیّ الخاتم(ص).[۲۳]

 

 

[۱] ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج ۷ ،ص ۲۸۱؛ النزاع و التخاصم، ص ۴۹؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج ۲، ص ۲۵۱ و … نقلاً عن کتاب مدرسه العشق، ص ۳۸۱،مجید حیدری فر، و کتاب دراسه و تحلیل لزیاره عاشوراء، ص ۲۴۲، حسن أسدی، الناشر آدینه سبز.

[۲] الامینی، الغدیر، ج ۱۰، ص ۸۳ و ۱۵۶ و ۱۵۸، نقلاً عن مدرسه العشق، ص ۳۸۵٫

[۳] تاره عن طریق نزول ملک الوحی و أخری عن طریق الإلهام فی القلب، و ثالثه عن طریق سماع الصوت بحیث یخلق الله الأمواج الصوتیّه فی الفضاء و الأجسام و یتکلّم مع نبیه عن هذا الطریق، و من الذین کان لهم هذا الامتیاز بوضوح هو موسی بن عمران (ع) حیث کان یسمع الأمواج الصوتیّه أحیاناً من شجره الوادی الأیمن و أحیاناً من جبل الطور، و لذا لقب موسی بکلیم الله، انظر، مکارم الشیرازی، ناصر، تفسیر الأمثل، ج ۴، ص ۲۱۲٫

[۴] حیث إن القرآن کتاب أبدی للهدایه، فهو یتعرّض لبعض الامور التی یذکرها بصوره عامّه، و الّا فلو أراد ذکر المفردات فإن ذکر الملعونین فی التاریخ البشری سیطلب مجلّدات عدیده، و حیث إن الأنبیاء و الأوصیاء یعتبرون من مفسّّری الکلام الإلهی فإنهم یذکرون الموارد و المصادیق البارزه للعناوین الکلّیه القرآنیه.

[۵] الطباطبائی،محمد حسین، المیزان، ج ۱۶، ص ۵۲۱٫

[۶] بحار الأنوار، ج ۵۸، ص ۲۴۳ و ۲۴۵، نقلاً عن مدرسه العشق، ص ۲۸۱٫

[۷] السید ابن طاووس، اللهوف فی قتلی الطفوف، ص ۱۶، نقلاً عن مدرسه العشق، ص ۲۸۴٫

[۸] بحارالأنوار، ج ۴۳، ص ۲۴۳، نقلاً عن نفس المصدر، ص۲۴۶٫

[۹] المیزان، ج ۱۳، ص ۱۳۶٫

[۱۰] مکارم الشیرازی، ناصر، تفسیر الأمثل، ج ۱۲، ص ۱۷۱؛ الفخر الرازی، التفسیر الکبیر، ج ۲، ص ۲۳۷؛ تفسیر القرطبی، ج ۶، ص ۳۹۰۲٫

[۱۱] ابراهیم ،۲۶٫

[۱۲] نور الثقلین، ج ۲، ص ۵۳۸ نقلا عن التفسیر الأمثل، ج ۱۳، ص ۱۷۴ 

[۱۳] الأحزاب،۵۷٫

[۱۴] صحیح البخاری، ج ۳، ح ۳۵۰۹، ح ۳۵۴۱، ۱۳۶۱ و ۱۳۷۰ .

[۱۵] إبراهیم،۲۸-۲۹٫

[۱۶] الإمام الثعلبی،ابو اسحاق احمد، الکشف و البیان، ج۲، ص ۳۱۹؛ السمرقندی، ابو نصر محمد بن مسعود العیّاشی السلمی، التفسیر، ج۲، ص۲۲۹، نقلاً عن نفس المصدر.

[۱۷] سنن الترمذی، ج۵، باب تفسیر القرآن، ۳۳۵۰

[۱۸] . الأعراف، ۴۴؛ هود، ۱۸؛ غافر،۵۲٫

[۱۹] . الأحزاب، ۶۴؛ المائده، ۷۸؛ البقره، ۸۹٫

[۲۰] . النساء، ۹۳٫

[۲۱]  البقره، ۸۹؛ البقره، ۱۵۹؛ النور، ۲۳٫

[۲۲]  انظر: بحار الانوار، ج۴۳، ص۲۴۳و ۲۵۰، نقلا عن عن مدرسه العشق، ص۴۰۹٫

[۲۳] دراسه وتحلیل لزیازه عاشوراء،۲۴۶٫

http://shiastudies.com/ar/

 

 

هل کان النبي (ص) یلعن معاویة و ابنه و أباه (یزید و ابوسفیان)دائماً؟. هل کان النبي (ص) یلعن معاویة و ابنه و أباه (یزید و ابوسفیان)دائماً؟ هل کان النبي (ص) یلعن معاویة و ابنه و أباه (یزید و ابوسفیان)دائماً؟هل کان النبي (ص) یلعن معاویة و ابنه و أباه (یزید و ابوسفیان)دائماً؟هل کان النبي (ص) یلعن معاویة و ابنه و أباه (یزید و ابوسفیان)دائماً؟هل کان النبي (ص) یلعن معاویة و ابنه و أباه (یزید و ابوسفیان)دائماً؟ هل کان النبي (ص) یلعن معاویة و ابنه و أباه (یزید و ابوسفیان)دائماً؟

برچسب ها :
، ، ،
دیدگاه ها

تعليقاتك