در این یادداشت آمده است: یکی از مسائل مورد بحث در ارتباط با واقعه کربلا وجود دختری سه ساله به نام رقیه برای امام حسین علیه السلام است. استاد شهید مطهری درباره وجود یا عدم رقیه بحثی نکرده و بنابراین بر خلاف آنچه مشهور است وجود ایشان را نفی نکرده اند، اما داستان آوردن سر امام حسین علیه السلام برای دختر سه ساله اش در شام و آنگاه وفات او را غیرواقعی دانسته اند.
ایشان در یادداشت های خود آنجا که تحریفات لفظی واقعه کربلا را برمی شمرند، از جمله آورده اند: «داستان طفلی از ابی عبدالله که در شام از دنیا رفت و بهانه پدر می گرفت و سر پدر را آوردند و همان جا وفات کرد (رجوع شود به نفس المهموم).» (حماسه حسینی، ج ۲، ص ۱۷۰).
مرحوم آیت الله خوشوقت نیز تقریباً همین نظر را دارند و می گویند داستان خرابه شام واقعیت دارد اما آن دختر، دختر امام حسین نبوده بلکه دختر یکی از شهدای کربلا بوده است.
اخیراً دیدم سخنران جوان، آقای رائفی پور، تشکیک در وجود حرم حضرت زینب در دمشق و تشکیک در وجود دختری سه ساله به نام رقیه برای امام حسین در واقعه کربلا را به موضوع استکبار جهانی مربوط کرده اند که مستکبران برای آنکه ما از سوریه دفاع نکنیم این حرفها را مطرح می کنند؛ یعنی یک مسئله علمی و تحقیق تاریخی را تبدیل به یک مسئله سیاسی کرده اند. گویی اگر این دو حرم در دمشق وجود نداشت ما هیچ وظیفه ای در قبال برادران مسلمان خود در سوریه نداشتیم و ما شیعیان فقط وظیفه داریم در جایی به دفاع بپردازیم که حرمی از یکی از ائمه یا منسوبان آنها در آنجا وجود داشته باشد، حال آنکه هر مسلمانی نسبت به کل سرزمین های اسلامی وظیفه دارد و در صورت لزوم باید از آن دفاع کند. به قول سید جمال الدین اسدآبادی وطن ما آنجاست که اسلام باشد و این مرزهای قراردادی مرز واقعی میان مسلمانان نیست.
وانگهی اگر بحث در قضیه حضرت رقیه به زعم این سخنران جوان اکنون از چنین ریشه سیاسی برخوردار بوده و از جانب استکبار هدایت می شود چرا تشیع انگلیسی که عملا جاده صاف کن جنایتهای داعش است به جای نفی حضرت رقیه، در جبهه دیگر ایستاده و بدترین توهینها را به شهید مطهری به خاطر طلب سند داستان حضرت رقیه می کند؟! حتی مدیر جاهل شبکه سلام به خاطر نفی داستان عروسی حضرت قاسم در کربلا شهید مطهری را علنا لعن می کند!
به هرحال ما باید روح علمی و حقیقت جویی و انصاف در قضاوت داشته باشیم. اگر اسناد تاریخی می گویند چنین دختری برای امام حسین علیه السلام نبوده – که اتفاقا جستجوهای دقیق کامپیوتری تا آنجا که من اطلاع دارم نشان می دهد که تا قرن هفتم اثری در منابع شیعی از چنین اتفاقی برای دختر امام حسین علیه السلام در شام نیست – باید آن را بپذیریم اگرچه سالها برخی اهل منبر و مداحان آن را تکرار کرده باشند و آنها و عده ای از مردم نتوانند از آن دل بکنند.
هیچ نظری وجود ندارد