تربیت فرزند در سیره حضرت زهرا (س) به عنوان یکی از الگوهای برجسته تربیتی در تاریخ اسلام شناخته می‌شود. ایشان با رویکردی جامع و عمیق به تربیت فرزندان، اصول و روش‌هایی را معرفی کردند که می‌تواند برای والدین معاصر الهام‌بخش باشد. ابعاد تربیتی سیره حضرت زهرا (س) عبارت بود از: تربیت عاطفی و محبت‌آمیز، آموزش عملی و الگو بودن، توجه به رشد علمی، رعایت عدالت و مساوات، نظارت بر رفتار و رفت‌وآمد و تغذیه روحی و جسمی.
نقش تربیتی هر مربی که شایسته الگوگیری دیگران است، ارزشمندترین ویژگی وی را شکل می دهد. ایفای نقش محوری در سه بُعد همسرداری، خانه داری و تربیت فرزند، از ویژگی های فاطمه علیهاالسلام است.
فاطمه در سه محور الگو و معیار همگان می باشد. می توان گفت فاطمه در این سه مهم بدین خاطر موفقیت حاصل نمود که در اندیشه و گفتار و رفتارش هماهنگ بوده و هیچ گاه دوگانگی در اندیشه و گفتار و رفتار حضرتش مشاهده نمی توان نمود. فاطمه در اندیشه حق باور و در گفتار سخن دین بر لب، در رفتار خویش به طور کامل به باورهای دینی پای بند می باشد. وی راهنمایی های دین را در گفتار و رفتار بارور نموده، که این گونه زندگی خود و فرزندانش الگوی دیگران قرار گرفته است. به دیگر سخن موفقیت فاطمه در این سه فرآیند بدین سبب است که فاطمه دین را در ساختار وجودی خویش تبلور ساخته است. و انسانی است که خاستگاه تمام شؤون زندگی اش را دین شکل می دهد.
هنگامی که مادر شایسته ترین انسان در بین زنان، بلکه در بین انسان ها باشد. مادر انسانی باشد که آشنایی کامل با تمام اصول تربیتی دارد و در فضایل انسانی برتر از همگان حتی پیامبران الوالعزم است؛ آنگاه تربیت یافته دامن فاطمه چگونه خواهند بود؟!
کودکی که از جسم و جان فاطمه باشد، کودکی که پاره تن فاطمه باشد، کودکی از سینۀفاطمه شیر نوشد؛ و در دامن فاطمه تربیت یابد؛ چون حسن و حسین، زینب و ام کلثوم خواهند شد. فرزندان فاطمه چه پسر و چه دختر از هر جهت بر همگان الگو می باشند. فرزندان فاطمه شاخص های زندگی در تمام عرصه های پرفراز و نشیب زندگی یک انسان می باشند.
از دامن فاطمه فرزانگانی این گونه به معراج صعود می کنند. و چون فاطمه حق باور، حق محور، سترک و پایدار است؛ فرزانگانی جسور و حق مدار تربیت می نماید. آیا دامنی بهتر از دامن فاطمه می توان یافت؟! اگر فرزندانی برتر از فرزندان فاطمه نمی یابی، بدین خاطر است که دامنی پاک تر، و برتر از دامن فاطمه را نمی یابی. فاطمه در دانش و شناخت و باور نمونه است. فاطمه در عبادت و تهجد نمونه است. فاطمه در ایثار نمونه است. فاطمه در صبرو پایداری نمونه است. فاطمه در انس و الفت با کودکان سرشار است؛ و فاطمه در تربیت کودکان خویش نمونه است. فاطمه این موقعیت را چگونه به کف می آورد؟ آیا جز این است که از راه و روش وحی الهی پیروی می نماید. آیا موفقیت فاطمه در پرورش فرزندان این گونه، جز به خاطر حق باوری و حق محوری و به کارگیری اصول تربیتی می باشد؟[1]
فاطمه فرزندانی را تربیت کرده است که هریک تاریخ ساز بودند و بر تارک تاریخ درخشیدند وخواهند درخشید؛ «زنی که در حجره ای کوچک و خانه ای محقّر، انسان هایی را تربیت کرد که نورشان از بسیط خاک تا آن سوی افلاک و از عالم ملک تا آن سوی ملکوت اعلی می درخشد. صلوات و سلام خداوند تعالی بر این حجره محقّری که جلوه گاه نور عظمت الهی و پرورشگاه زبدگان اولاد آدم است.»[2]
زنان ما باید بکوشند هم مادر خوبی باشند و هم مربّی نمونه، چون فاطمه؛ چرا که برای زن همین افتخار بس که به فرمودۀ امام خمینی قدس سره «از دامن زن مرد به معراج می رود»[3] و این بستگی به توان زن دارد که قبل از هرچیز مربّی فرزندانش باشد و اگر از عهدۀ این مسؤولیت برآمد، در هر صحنه ای که ضرورت دارد حاضر شود.
امام خمینی قدس سره در اهمیت این موضوع می گوید:
«…تربیت فرزند که این از همۀ شغل ها بالاتر است. یک فرزند خوب اگر شما به جامعه تحویل بدهید، برای شما بهتر است از همۀ عالم.»[4]
«یک مادر ممکن است یک بچه را خوب تربیت کند و آن بچه یک امّت را نجات بدهد و ممکن است بد تربیت کند و آن بچه موجب هلاک یک امت بشود.[5]»[6]
پی نوشت ها:
[1] امام حسن (ع) الگوی زندگی جلد 1، ص 28؛ احمدی، حبیب الله.
[2] در جستجوی راه از کلام امام و دفتر سوم پیام امام خمینی سال 61.
[3] همان ص 111.
[4] همان ص 115.
[5] همان ص 119.
[6] ره توشه، ج 1، جمعی از نویسندگان.
هیچ نظری وجود ندارد