با این که ما معتقدیم قرآن کریم بزرگ ترین هدیه الهى براى انسان ها و گران بهاترین میراث پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله در میان مسلمین است ،امت اسلامى آن طور که شایسته است براى استفاده از این میراث عظیم از خود همت نشان نداده و نمى دهد. جامعه اسلامى پس از وفات پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله على رغم تاکیدات فراوان حضرتش مبنى بر وجوب رجوع و عمل به قرآن ، به عنوان ثقل اکبر،و فرا گرفتن علوم قرآن از اهل بیت علیه السلام به عنوان ثقل اصغر،از تمسک به این حبل متین الهى محروم مانده است.در نتیجه جامعه اسلامى از جایگاه اصلى خویش که قرآن آنها را بدان مژده داده و مى فرماید:انتم الاعلون ان کنتم مومنین (۱) بازمانده اند و امروزه به این واقعیت تلخ مى باید اقرار نمود که جامعه اسلامى به دلیل فاصله گرفتن از واقعیت قرآن و علوم اهل بیت ، متحمل خسارت هاى جبران ناپذیرى شده است.اما على رغم دورى مسلمین از حقیقت قرآن و غریب بودن این گوهر آسمانى و عطیه رحمانى ، پرداختن به ظاهر آن در میان مسلمین گهگاه از رواج و رونق خوبى برخوردار بوده است.عموم مسلمانان قرآن را کتابى مقدس و آسمانى که در شب قدر بر قلب مبارک پیامبر نازل شده است ، مى شناسند و بدان احترام مى گذارند.امروزه چاپ قرآن کریم با کاغذهاى عالى و جلدهاى زرین ،و تلاوت و حفظ آن و تسلط بر علومى که به ظواهر قرآن مى پردازد،از قبیل تجوید و مانند آن جایگاه ویژه اى در فرهنگ مسلمین پیدا کرده است و هر از چند گاهى شاهد برگزارى مسابقات حفظ و قرائت قرآن کریم در سطح بین الملل کشورهاى اسلامى هستیم و این خود جاى بسى خوشبختى است.البته ناگفته نماند که رونق گرفتن قرآن کریم در سایر کشورهاى اسلامى نیز تا حدود زیادى مرهون حضرت امام خمینى (ره)و پیروزى انقلاب اسلامى ایران بوده است ،زیرا بعد از پیام حضرت امام خمینى (ره) مبنى بر اداره حرمین شریفین به دست شورایى متشکل از کشورهاى اسلامى بود که عربستان به تعمیر و توسعه حرمین شریفین ،پرداخت تا بدین وسیله خود را پیشگام تبلیغ اسلام و قرآن وانمود کند واز توجه ملت ها و کشورهاى مسلمان به ایران اسلامى جلوگیرى کند.در هر حال ،پرداختن به ظاهر قرآن و دور ماندن از حقیقت آن ،از بزرگ ترین مشکلاتى بوده است که پیوسته جوامع اسلامى از ناحیه آن ضربه هاى جبران ناپذیرى خورده اند.روشن است که تا مسلمانان از ظاهر قرآن به باطن آن در نگذرند واز گفتار به عمل روى نیاورند،هدایت قرآن درباره آنها تحقق نیافته است.این مجموعه در صدد بررسى عوامل دور افتادن مسلمانان از حقیقت قرآن و عترت ،پس از وفات پیامبر اکرم صلى – الله علیه و آله نیست.آنچه در این نوشتار آمده ،جلوه هایى از حقیقت قرآن از دیدگاه نهج البلاغه و از زبان خود قرآن کریم است و خواننده ،قرآن را از منظر امیر مومنان علیه السلام مى شناسد وبا عظمت آن آشنا مى شود.همچنین به طرح پاره اى از شبهاتى که از جانب برخى معاندان مطرح مى شود و پاسخ آنها،پرداخته شده است.در خاتمه نیز از زبان قرآن ناطق ،على علیه السلام ،علل و انگیزه هاى شیطانى طرح این گونه شبهه ها بیان مى گردد.لازم به ذکر است مه مطالب این کتاب در واقع مجموعه چند سخنرانى است که حضرت آیت الله مصباح یزدى در رمضان سال هاى ۱۳۷۷ و ۱۳۷۸ هجرى شمسى در قم ایراد داشته اند.از آن جا که سعى بر آن بوده که تا حد امکان ،مطالبى که استاد بیان کرده اند کم و زیاد و جا به جا نشود و فقط تلاش شده زبان گفتارى تا حدودى به زبان نوشتارى نزدیک گردد،لذا طبیعى است که دقت هاى معمول نگارشى و ویرایشى به طور کامل و صددرصد در این کتاب به چشم نمى خورد.در پایان از محقق ارجمند جناب حجت الاسلام محمدى که کار تدوین این مجموعه را به انجام رسانده اند و نیز جناب حجت الاسلام نادرى که امر ویرایش آن را بر عهده داشته اند سپاسگزارى نموده و مزید توفیقات ایشان را از درگاه ایزد منان خواستاریم.انتشارات موسسه آموزشى و پژوهشى امام خمینى (ره)——————————————–پاورقى :۱-۱-آل عمران ،۱۳۹.
هیچ نظری وجود ندارد