سوره فجردر آن چهار آیه می باشدآیات ۱ , ۲ , ۳ , ۴۱ ـ ( والفجر ، ولیال عشر ، و الشفع و الوتر ، و اللیل اذا یسر) [۱]به سپیده دم سوگند .و به شبهای دهگانه .و به زوج و فرد .و به شب هنگامی که ( به روشنائی روز ) حرکت می کند سوگند که پروردگارت در کمین ظالمان است .جابر جعفی از امام صادق (ع) در ذیل آیات شریفه روایتی را نقل میکند که حضرت فرمود :(( والفجر )) حضرت قائم (ع) است و (( ولیال عشر )) امامان از حسن تا امامیازدهم حسن است ،، و (( الشفع )) امیر المومنین و فاطمه می باشد و ((الوتر )) خدای یکتا و بدون شریک است و (( اللیل اذا یسر)) دولتی است که تا دولت حضرت قائم (ع) ادامه پیدا می کند . [۲]
پی نوشت ها:
[۱] فجر ، آیات ۱ الی ۴[۲] تفسیر برهان ، ج ۴ ، ص ۴۵۷
سوره فصلتدر آن دو آیه مى باشد آیات ۱۷-۵۳ا- (فأخذتهم صاعقه العذاب الهون.) [۱]صاعقه آن عذاب خوار کننده، به خاطر اعمالى که انجام مى دادند آنها را فرو گرفت.امام صادق(ع) در تأویل این آیه شریفه فرمود:صاعقه و عذاب در این آیه براى دشمنان دین و معاندین، همان شمشیر امام زمان “عج ” مى باشد هنگامى که او (قائم (ع)) قیام کند. [۲]۲- (و سنریهم آیاتنا فى الآفاق و فی أنفسهم حتى یتبین لهم أنه الحق.) [۳]به زودى نشانه هاى خود را در اطراف جهان و در درون جانشان به آنها نشان مى دهیم تا حق آشکار گردد.ابى بصیر گوید:از امام باقر (ع) پیرامون این آیه ” سنریهم آیاتنا فی الآفاق وفی انفسهم ” الى آخر، پرسیدند- حضرت فرمود:قدرت (وعظمت) خدا در آفاق و در خودشان را مشاهده کرده و براى آنان نمایان مى شود، تا برایشان معلوم و روشن شود که خروج قائم (ع) حق است، و از طرف خداوند است، و خلق او را می بینند و نا گزیراز آن هستند. [۴]روایت مشابهى نیز در تفسیر همین آیه از امام صادق (ع) روایت شده است،
پی نوشت ها:
[۱] فصلت آیه ۱۷[۲] الف ) اثبات الهدی ج ۷ ص۱۳۱ – ب ) تفسیر برهان ، ج ۷ ، ص۱۰۸[۳] فصلت آیه ۵۳[۴] الف ) غایه المرام ص ۷۴۸ – ب ) ینابیع ا لموده ص ۴۲۷ – ج ) اثبات الهدی ج ۷ ص ۱۲۸
سوره قدرآن دو آیه مى باشد آیات ۳۱-۳۲(و اشتمع یوم ینابى ی الفنادی من مکانی قریب. یوم یسمعون الصیحه بالحق ذلک یوم الخروج.)[۱]گوش فراده و منتظر روزى باش که منادى از مکان نزدیک ندا مى دهد.روزى که همگان صیحه رستاخیز را به حق شنوند، آن روز، روز خروج است.امام صادق پیرامون تفسیر این دو آیه شریفه فرمودند:منادى به نام قائم و نام پدرش ندا مى دهد و ” صیحه ” در این آیه صداى آسمانى است که در روز خروج حضرت مهدى قائم ((عج)) شنیده مى شود. [۲]
پی نوشت ها:
[۱] ق آیات ۴۱ ، ۴۲[۲] الف ) ینابیع الموده ص ۴۲۹ – ب) غایه المرام ص ۷۵۱
سوره قصصدرآن دو آیه مى باشد آیات ۵- ۶۱- (ونرید ان نمن على الذین استضعفوا فی الأرض و نجعلهم أئمه و نجعلهم الوارثین )[۱]اراده ما بر این قرار گرفته است که به مستضعفین نعمت بخشیم، و آنها را پیشوایان و وارثین روى زمین قرار دهیم.امیرالمؤمنین على (ع) در ذیل این آیه فرمود: ایشان، آل محمد (ع) هستند، خداوند مهدى آل محمد “عج ” را برمى انگیزاند تا توسط او مؤمنان را عزیز و دشمنان را ذلیل و زبون گرداند. [۲]حکیمه خاتون دختر امام محمد تقى(ع) مى گوید:ابومحمد حسن عسکرى (ع) کسى را فرستاد و مرا خواست، سپس فرمود: اى عمه امشب افطار نزد ماباش آن شب هم شب پانزدهم شعبان بود خداى سبحان امشب حجت خود را در زمین ظاهر مى کند.حکیمه خاتون مى گوید:رفتم و شب را در خانه حضرت خوابیدم، وقت سحر بیدار شدم و دو سوره از قرآن (( الم سجده)) و ((یس)) را خواندم، دریافتم که حالت اضطرابى براى (حضرت) نرجس خاتون پدیدار شد، لباس خود را کنار زده ناگاه دیدم مولودى (طفلى) در حال سجده به دنیا آمد.امام حسن عسکرى (ع) مرا صدا زد و فرمود:اى عمه طفل را نزد من بیاور، او را ، رفتم، نزد امام (ع)بردم. و او مولود مسعود را روى سینه خود قرار داد و زبان خود را به دهان آن طفل وارد نمود و دست خود را به چشم ها و گوش ها و مفاصل او کشید. بعد فرمود: سخن بگو پسرم، نوزاد جواب داد:(اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له و اشهد ان محمدا رسول الله) و بر امیرالمؤمنین و امامان (معصوم) صلوات فرستاد، تا رسید به پدرش بر حضرت نیز صلوات و درود فرستاد، سپس ابو محمد فرمود:اى عمه طفل را نزد مادرش ببر که بر مادر خود سلام دهد، بعد او را بیاور. من حضرت را نزد نرجس خاتون بردم و او بر حضرت نرگس سلام گفت، او را خدمت پدر بزرگوارش برگرداندم، آن جناب فرمود:اى عمه روز هفتم نزد ما بیا. رفتم روز هفتم برگشتم، حضرت فرمود:عمه آن طفل را نزد من بیاور و او را آوردم. بعد از آن که عمل روز اول را انجام داد، فرمود:پسرم سخن گو و آنگاه شهادتین را بر زبان جارى کرد، و بر أجداد گرامیش (صلوات الله علیهم) یکى بعد از دیگرى درود و صلوات فرستاد سپس این آیه را تلاوت نمود: ” و نرید ان نمن على الذین استضعفوا فی الأرض و نجعلهم أئمه و نجعلهم الوارثین “. [۳]۲- (و نمکن لهم فی الأرض و نری فرعون و هامان و جنودهما منهم ما کانوا یحذرون.)[۴]و حکومت (مستضعفین) را در روى زمین پابرجا سازیم و به فرعون و هامان و لشکریان آنها آن چه را بیم داشتند از این گروه نشان دهیم.امام سجاد(ع) فرمود:قسم به آن خدائى که محمد(ص) را به حق بشارت و انذار دهنده مبعوث نمود، به درستى که نیکوکاران از ما اهل بیت و شیعیانشان به منزله موسى و پیروانش خواهند بود و هچنین دشمنان ما و پیروانشان به منزله فرعون و پیروانش مى باشند. [۵]و نیز امام باقر و امام صادق (ع) در ذیل آیه فوق فرمودند:مراد از فرعون و هامان دو نفر از ستمکاران قریش هستند که خداوند در موقع ظهور قائم آل محمد آنها را به دنیا بر میگرداند تا کیفر و انتقام ظلمى که به اهل بیت پیامبر (ص) نموده اند از ایشان بکشد. [۶]
پی نوشت ها:
[۱] قصص آیه ۵[۲] الف ) تفسیر صافی ج ۴ ص ۸۰ – ب ) غایه المرام ص ۷۵۴[۳] الف ) ینابع الموده ص ۴۴۹ – ب ) الصراط المستقیم ج ۲ ص ۲۱[۴] قصص آیه ۶[۵] الف ) تفسیر صافی ج ۴ ص ۸۱ – ب ) شواهد التنزیل ج ۱ ص ۴۳۱ ، به همین مضمون تقریبا[۶] تفسیر جامع ج ۵ ص ۱۵۵
سوره قلمدر آن یک آیه می باشد آیه ۱۵(اذا تتلی علیه آیاتنا قال اساطیر الاولین)[۱]هنگامی که آیات ما بر او خوانده می شود می گوید اینها افسانه های صرافی پیشینیان است.در کنز الفوائد از امام ششم حضرت صادق نقل است که حضرت فرمود :بی دینان چون خبر ظهور قائم آل محمد «عج» را بشنوند آن را افسانه می پندارند و هنگامی که او را به ببینند می گویند :ما تو را نمی شناسیم و تو از فرزندان فاطمه زهراء (سلام الله علیها) نیستی همچنان که مشرکین این گونه سخنانی به پیامبر می گفتند.[۲]
پی نوشت ها:
[۱] قلم آیه ۱۵[۲] الف) اثبات الهدی ج ۷ ص ۶۱ – ب) بحار الانوار ج ۵۱ ص ۶۱
سوره قمردرآن یک آیه مى باشد آیه ۱(اقتربت الساعه و انشق القمر.)[۱]قیامت نزدیک شد و ماه از هم شکافت.مفضل بن عمر از امام صادق (ع) روایتى را نقل مى کند که حضرت درباره این آیه شریفه فرمود:ساعت قیام قائم (ع)نزدیک است. [۲]
پی نوشت ها:
[۱] قمر آیه ۱[۲] الف) ینابیع الموده ص ۴۲۸ – ب) تفسیر صافی ج ۵ ص ۹۹
سوره کهفدرآن یک آیه مى باشد آیه ۹(ام حسبت ان اصحاب الکهف و الرقیم کانوا من آیاتنا عجبا.)[۱]آیا گمان کردى اصحاب کهف و رقیم از آیات ما شگفت بودند؟از ابن عباس روایت شده، که رسول الله (ص)فرمود:اصحاب کهف یاران حضرت مهدى (عج) هستند.[۲]ابن فارسى از امام صادق (ص)روایت کرده که فرمود:در هنگامى که ظهور حضرت قائم (ع) فرا مى رسد، بیست و هفت نفر از قوم حضرت عیسى (ع) یعنى همان کسانى که به حق هدایت مى یابند و بدان باز مى کردند و هفت نفر از اصحاب کهف و یوشع بن نون و ابودتجانه انصارى و مقداد بن اسود و مالک اشتر، این گروه در کنار حضرت (قائم عج) عنوان یاران و حکمرانان (اطراف حضرت) مى باشند. [۳]
پی نوشت ها:
[۱] کهف آیه ۹[۲] آیات الولایه نقل از الدر المنثور سیوطی ج ۴ ص ۲۱۲[۳] آیات الولایه نقل از برهان ج ۲ ص ۴۵۷
سوره لقماندر آن دو آیه می باشد آیات ۲۰-۲۳ا- (و أسبغ علیکم نعمه ظاهره و باطنه. )[۱]و نعمتهای خود را- چه نعمتهاى ظاهر و چه نعمتهاى باطن- بر شما گسترده و اقزون ساخته است.حضرت موسى بن جعفر (ع) فرمود:نعمت ظاهری امام ظاهر است و نعمت باطنى امام غایب است، که از دیدگان مردم پنهان مى شود و گنجهاى زمین براى او آشکار گردد، و هر چیز دورى برایش نزدیک باشد. [۲]۲- (و من یسلم وجهه الى الله و هو محسن فقد استمسک بالعروه الوثقى و الی الله عاقته الأمور.) [۳]کسی که رخ خود را تسلیم خدا کند در حالی که نیکو کار باشد به دستگیره محکمی چنگ زده(و به تکیه گاه مطمئنی تکیه کرده است) و عاقبت همه کارها به سوی خدا است.پیامبر اسلام (ص) فرموده :هر کسی از امامان و فرزندان حسین (ع) اطاعت کند به تحقیق اطاعت خدا را نموده و هر کس از دستورات ایشان تخلف نماید، بدون تردید نافرمانی خدا کرده زیرا که ایشان دستگیره محکمی و تکیه گاه مطمئنی و وسیله (تقرب) به سوى پروردگار مى باشند. [۴]امامان از فرزندان إمام حسین (ع) نه نفرند اول آنها سجاد و آخر آنان حضرت قائم (عج) است که در کتب عامه و خاصه نام آنها آمده است.
پی نوشت ها:
[۱]لقمان آیه ۲۰[۲]الف ) تفسیر صافی ص ۱۴۸ – ب) الصراط المستقیم ج ۲ ص ۲۲۹ – ج) بحار الانوار ج ۵۱ ص ۶۴[۳]لقمان آیه ۲۲[۴]ینابیع الموده ص ۴۴۵
سوره مجادلهدر آن یک آیه مى باشد آیه ۲۲۱- (أولئک حزب الله ألا إن حزب الله هم المفلحون)[۱]آنها حزب الله اند بدانید (و آ گاه باشید) حزب الله پیروز است.در حدیث مفصلى که جابر بن عبدالله انصارى نقل مى کند و خلاصه آن چنین است مرد یهودى به نام جندل بن جناده بر پیامبر اسلام(ص) وارد و چند سئوال از پیامبر (ص) کرد.حضرت همه را جواب دادند. مرد یهودى اسلام را اختیار نمود، سپس عرض کرد: یا رسول الله دیشب در عالم خواب موسى بن عمران را دیدم که به من امر نمود اسلام را نزد شما اختیار نمایم و به اوصیاه و جانشینان شما تمسک جویم، آنان کیانند ؟ حضرت فرمود:جانشینان من(۱۲) نفرند اول آنان سید اوصیاء پدر امامان (امیرالمومنین على (ع)) و بعد از او فرزندانش سپس یک به یک نام آنان را برد، تا رسید به امام حسن عسکرى یازدهمین وصى سپس فرمود:بعد از او فرزندش محمذ که به مهدى قائم و حجت خوانده مى شود و غایب خواهد شد تا زمانى که بیرون آید و ظهور نماید.و زمین را از عدل و داد یر کند آن طور که از جور و ستم پرشده باشد. خوشابه حال صبر کنندگان و بردباران غیبت او، و خوشا به حالى کسانى که ایشان را دوست مى دارند. آنها اشخاصى هستند که خدا وصف آنان را در کتاب خود آورده: ” هدئ للمتقین الذین یؤمنون بالغیب “.و نیز خدا در وصف آنها فرمود- ” اولئک حزب الله الا إن حزب الله هم المفلحون “[۲]. کسانى که به امام زمان ((عج )) ایمان داشته و در غیبت او بردبار و از منتظرین باشند،و به او اظهار علاقه و محبت نمایند و به اهداف و خواستهاى او جامه عمل بپوشانند به خدا و به رسول او مؤمن خواهند بود و همیشه رستگارخواهند شد.
پی نوشت ها:
[۱] مجادله آیه ۲۲[۲] ینابیع الموده ص ۴۲۲
هیچ نظری وجود ندارد