بچهها اغلب از جر و بحث و دعوا لذت میبرند اما اگر این جر و بحث از کنترلشان خارج شود، خیلی سریع نظرشان را عوض میکنند. بحث و جدل خواهر و برادرهای کوچک، خیلی عادی اما ناراحتکننده است. ولی ناراحت نباشید، آنها از همین دعواها چیزهای زیادی میآموزند. با این حال، سوال اصلی ما در این بحث چیز دیگری است: وقتی فرزندان کوچک ما با هم دعوا میکنند، ما پدر و مادرها چگونه باید غائله را خاتمه بدهیم؟ من راهحلهای زیر را به شما پیشنهاد میکنم.یکی از مهمترین شگردهای رفع یک مشکل رفتاری، تعیین و شناخت دقیق آن است. بیشتر مردم فکر میکنند که مشکل را دقیقا میشناسند اما هرگاه لازم میآید تا آن را به صورت واضح و روشن بیان کنند، درمییابند که برای روشن ساختن مشکل در ذهن خود، به تفکر و تامل بیشتری نیاز دارند. شما در قدم اول باید موضوع دعوای کودکان را بشناسید؛ و اما بعد:
تنبیه را کاهش دهیدشاید برای شما تعجبانگیز باشد ولی قدم بعدی ما برای رهایی یافتن از مشاجره و دعوا، این است که شما از مجازات و تنبیهی که اعمال میکنید، بکاهید. هر چه مقررات خانه شما سختتر باشد، برنامه جدید کمتر میتواند به عنوان یک مساله جدید و متفاوت جلوه کند و کمتر موثر خواهد بود. تجربه نشان میدهد که هر چه کودکان بیشتر تنبیه و مجازات شوند، بیشتر مشاجره و دعوا میکنند. خواهر و برادرها باید یاد بگیرند که بدون ملاحظه شما با هم کنار بیایند. آنها باید یاد بگیرند که چگونه با یکدیگر گفتگو کنند حتی وقتی با هم مخالفاند.
چند دقیقه از اتاق خارج شویدهیچ قانونی نمیگوید که شما باید با گوش دادن به این بحثها خودتان را شکنجه کنید. به آنها بگویید که اگر اختلافنظری دارند، میتوانند تا حدی که دوست دارند در مورد آن بحث کنند اما باید این کار را در جای دیگری انجام دهند. به بیان دیگر، از آنها بخواهید تا اتاق را ترک کنند.چنددقیقه از اتاق خارج شوید. احتمالا وقتی برمیگردید، بحث و جدل تمام شده است. این طرح خروج، اغلب نتیجه بخش است زیرا خواهر و برادر گاهی اوقات به این امید وارد معرکه میشوند که شما مداخله کرده و یک نفر را برنده اعلام کنید، پس بدون مخاطب، این مساله به خودی خود از بین میرود.
آنها را از هم جدا کنیدبه بچهها بگویید که تا یک ساعت جداگانه بازی کنند. اجازه ندهید که هیچ یک از آنها طی این یک ساعت، تلویزیون تماشا کند یا مشغول بازیهای رایانهای شود. اولین واکنش آنها احتمالا این است که: «چه عالی! من به هیچ وجه دلم نمیخواست با او بازی کنم». اما وقتی بازی کردن به تنهایی به قدر کافی خستهکننده باشد، کمکم تمایل نشان میدهند که یک بار دیگر با هم بازی کنند.
اجازه گرفتن را به کودک یاد بدهیداگر متوجه شدید که خواهر یا برادری بدون اجازه دیگری وسایل او را «قرض میکند»، باید مقدار کرایهای را که از قبل تعیین کردهاید به او بپردازد. اگر آن شیء خراب یا کم شود، آن کودک باید چیزی با ارزش مساوی با آن شیء یا باپول توجیبیاش،کارش را جبران کند. کودکی که دیگری یکی از وسایلش را برداشته است، میتواند چیزی از وسایل خواهر یا برادر دیگر را به مدت یک روز استفاده کند (البته به غیر از بعضی وسایل خاص!).هر گاه کودک از دیگری برای برداشتن وسایلش اجازه میگیرد، جمله مثبتی بیان کنید تا نشان دهید که این کارش را تحسین میکنید.
وقتی کار به کتککاری میکشد، حتما مداخله کنیدوقتی رقابت بچهها صورت فیزیکی به خود میگیرد و فرزندان کتکزدن یکدیگر را آغاز میکنند، شاید وسوسه شوید که کناره بگیرید و به تماشای پایان طبیعی مشاجره و ستیز بنشینید و اینکه خودشان قضیه را حل کنند اما این یک راه چاره منطقی به نظر نمیرسد و ممکن است به کودکان آسیبی برسد.یکی از رایجترین صحنهها، دعوای کودک کمسالتر (معمولا یک نوپای ۱۸ تا ۲۴ ماهه) با کودک بزرگتر و کتک خوردن کودک بزرگتر است، هر چند که او درشت هیکلتر، حساستر و آرامتر است. «مامان، امیر موهایم را میکشد.» بعد از شنیدن این شکایت توام با گریه از کودک بزرگتر، برای چهاردهمین بار طی نیم ساعت، ممکن است وسوسه شوید که از یک راهحل بدیهی استفاده کنید: «تو هم موهاشو بکش تا بدونه که مو کشیدن درد داره». اما راهحل بهتر، تقدیر و تشویق کودک بزرگتر به خاطر تحملش است و یاد دادن این نکته که از او فاصله بگیرد و به اتاق دیگری برود.
بعد از مدتی، آنها را آشتی بدهیدوقتی بچهها به طور فیزیکی دعوا میکنند، فورا آنها را از هم جدا کنید و به دو اتاق مجزا بفرستید تا برای مدتی در آنجا باشند و آرام بگیرند. وقتی هر دو آرام شدند، آنها را در یک جا بنشانید و گفتگویی را بین آن دو ترتیب دهید تا مشکل حل شود. آن دو را وادارید تا با فاصله از هم بنشینند. به آنها بگویید هر وقت مشکلشان حل شد، میتوانند از جایشان بلند شوند. ابتدا، میتوانید به آنها جهت دهید. به مرور زمان یاد خواهند گرفت که چگونه خودشان باهم مذاکره کنند و به توافق برسند.
توافقنامهای ترتیب بدهیداز بچهها بخواهید با کمک شما توافقنامهای بین خود امضا کنند. دقیقا توضیح دهید که چه چیزهایی غیرقابل قبول است و مجازات زیر پا گذاشتن مفاد قرارداد چیست. بچهها را وادارید تا توافقنامه را امضا کنند و آن را در محلی قابل دید بچسبانید. در مواقع ضروری، براساس مجازاتهای توافق شده عمل کنید. همیشه تصور نکنید کودکی مقصر است که دیگری را میزند. بعضی اوقات «قربانی» خواهر یا برادرش را به حد جنون تحریک کرده، اذیت کرده و یا مورد سوءاستفاده قرار داده است. گرچه هیچ گاه درست نیست که کودکی دیگری را کتک بزند اما وظیفه شماست که از اذیتهای پشت صحنهای که کاسه صبر فرزندتان را لبریز میکند، آگاه باشید. اگر متوجه شدید چنین مسالهای درباره آنها صادق است، براساس نوع رفتارشان با آنها برخورد کنید.
تشویق را فراموش نکنیدسعی کنید لحظاتی را بیابید که آن دو رفتاری مناسب با هم دارند. با توجه مثبت، آنها را به ادامه این کار تشویق کنید. وقتی فرزندانتان بدون دعوا با هم بازی میکنند، چنین تحسینی به کار ببرید: «خوشحالم که شما بچهها از بازی با هم لذت میبرید.» وقتی همه چیز خوب پیش میرود، توجه مثبت شما آنها را تشویق میکند تا رفتار مثبتشان را ادامه دهند. والبته فراموش نکنید واکنش صحیح شما زمانی که عصبانی میشوید و یا با همسرتان اختلاف نظر دارید، میتواند بهترین الگو برای فرزندانتان باشد تا آنها هم در هنگام خشم واختلاف رفتار معقولی داشته باشند.
منبع: http://salamatiran.com
هیچ نظری وجود ندارد