ابراهيم بن عبده نيشابورى
(حدود 261 ق)
ابراهيم، محدّث مورد اعتماد شيعى و از اصحاب امام هادى عليه السلام و وكيل امام حسن عسكرى عليه السلام در نيشابور، زمان تولّد و وفاتش در منابع ذكر نشده، ولى چون عصر امام حسن عسكرى عليه السلام (شهادت: 260 ق) را درك كرده و نيز بر پايه گزارشى كه از خادم او نقل شده كه وى در عصر غيبت صغرا (260 ـ 329 ق) در كوه صفا خدمت امام زمان(عج) مشرّف شده است، مىتوان مطمئن شد كه وى دست كم تا سال 216 ه زنده بوده است. وى اصالتا ايرانى و اهل نيشابور بود و ظاهرا زادگاه و آرامگاه او نيز همين شهر بوده است. از دوران كودكى و چگونگى تحصيلات او خبرى در منابع گزارش نشده است.
وى احتمالاً در نيشابور پرورش يافت و پس از دوران نوجوانى، مسافرتهايى به عراق داشت و بخشى از حيات علمى خود را در بغداد و سامرّاء به انجام رساند و سپس به نيشابور بازگشت. درباره شرح حال او، همين اندازه روشن است كه وى نزد امام حسن عسكرى عليه السلام از جايگاه بلندى برخوردار بود و در نيشابور، وكيل آن حضرت به شمار مىآمد. امام عليهالسلام نه تنها در توقيعات و نامههاى صادر شده، وى را ستايش مى كرد، بلكه در نامههايى كه آن حضرت براى معاصران و همكارانش مى نوشت، نسبت به موقعيت و جايگاه او سفارشهايى به ديگران داشت. در توقيعى كه امام عليهالسلام براى عبداللّه بن حمدويه بيهقى (م. حدود 275 ق) نوشته، آمده است: «من ابراهيم را براى اخذ حقوق واجب از اهالى آن ديار منصوب نمودهام و او را مورد اعتماد و امين خودم براى اهالى آنجا قرار دادهام». كشى در رجال خود، مىنويسد: امام حسن عسكرى عليهالسلام وى را نماينده خود در نيشابور قرار داد و ديگران را به اطاعت از او فراخواند. وى با اينكه در زمان خود، از شهرت بسزايى برخوردار بود، اما از استادان و شاگردان او اطلاعى در دست نيست. همچنين از او اثر تأليفى معرفى نشده است.(1)
پى نوشت:
1. رجال كشى، ج 2، ص 847 و 848، ش 1088 و 1089 / محمد بن حسن طوسى، الغيبه، ص 268، ش 231 / رجال الطوسى، ص 384، ش 5646 / التحرير الطاووسى، ص 19.
https://farsi.al-shia.org/%d8%a7%d8%a8%d8%b1%d8%a7%d9%87%d9%8a%d9%85-%d8%a8%d9%86-%d8%b9%d8%a8%d8%af%d9%87-%d9%86%d9%8a%d8%b4%d8%a7%d8%a8%d9%88%d8%b1%d9%89/
هیچ نظری وجود ندارد