ادّعاى بغض صحابه نسبت به حضرت على توسط ابن تیمیه و رد آن

ادّعاى بغض صحابه نسبت به حضرت على×‏

ابن‌تیمیه دربارة بغض صحابه نسبت به حضرت علي× مي‌نويسد:

علي فان كثيرا من الصحابة والتابعين كانوا يبغضونه ويسبونه ويقاتلونه.

بسيارى از صحابه و تابعين، بغض على× را داشته، و وى را سب كرده و با او جنگيده‏اند.([1])

نقد و بررسي:

اين ادعاى ابن‏تيميه به خاطر دشمنى او با حضرت على× است، وگرنه چرا او نامی از اين افراد نمی‌برد؟ آيا جز خوارج ـ كه ابن‏تيميه از اسلاف آنان است ـ كسى از تابعين نسبت به حضرت اميرالمؤمنين× بغض و عداوت داشته است؟ بر فرضی که همه صحابه بغض حضرت على× را داشته باشند؛ اين نقص آنان است نه نقص حضرت على×؛ زيرا پيامبر| در شأن آن حضرت فرمودند:

لا يحبّك إلاّ مؤمن ولايبغضك إلاّ منافق.

تو را جز مؤمن دوست ندارد و جز منافق با تو دشمنی نمی‌کند.([2])

همچنین فرمودند:

من آذی علياً فقد آذاني.

هر كس على× را اذيت كند مرا اذيت كرده است.([3])

و نیز می‌فرمایند:

من سبّ علياً فقد سبّني.

هر كس، ‏على را دشنام دهد مرا دشنام داده است.([4])

و بالاخره رسول اکرم| می‌فرمایند:

من أحبّ علياً فقد أحبّني، ومن أبغض علياً فقد أبغضني.

هركس على× را دوست بدارد به طور حتم مرا دوست داشته و هر كس على× را دشمن بدارد به طور حتم مرا دشمن داشته است.([5])

چگونه كسى على× را دشمن بدارد، در حالى‏كه بخارى به سندش از پيامبر اکرم| نقل كرده كه فرمود:

أنت منّي وأنا منك.

تو از منی و من از تو هستم.([6])

و نيز رسول خدا| می‌فرمایند:

أما ترضی أن تکون منّي بمنزلة ‌هارون من موسى إلاّ أنّه لا نبي بعدي.

آيا راضى نمی‌شوى كه تو نزد من به منزلة هارون نزد موسى باشى، جز آن‏كه بعد از من پيامبرى نيست.([7])

همچنين فرمودند:

إنّي دافعٌ والرّاية غداً إلى رجل يحبّ الله ورسوله ويحبّه الله ورسوله.

قطعاً فردا پرچم را به دست كسى می‌دهم كه خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسولش نيز او را دوست دارند.([8])

[1]) ابن‌تيميه، احمد، منهاج السنهًْ، ج7، ص137 و 138.

[2]) نيشابوري، مسلم، صحيح مسلم، ج1، ص86؛ شيباني، احمد، مسند احمد، ج1، ص95؛ صحيح ترمذى، ج5، ص643؛ نسائى، احمد، سنن نسائى، ج5، ص137؛ قزويني، محمد، سنن ابن ماجه، ج1، ص42.

[3]) شيباني، احمد، مسند احمد، ج3، ص483؛ حاکم نيشابوري، ابوعبدالله محمد، مستدرك حاكم، ج3، ص131؛ صحيح‏ابن‏حبان، ج15، ص365.

[4]) شيباني، احمد، مسند احمد، ج6، ص323؛ نسائى، احمد، سنن نسائى، ج5، ص133؛ حاکم نيشابوري، ابوعبدالله محمد، مستدرك حاكم، ج3، ص130.

[5]) حاکم نيشابوري، ابوعبدالله محمد، مستدرك حاكم، ج3، ص141؛ طبراني، سليمان، المعجم الكبير، ج23، ص380؛ هيثمي، علي، مجمع الزوائد، ج9، ص130.

[6]) بخاري، محمد، صحيح بخارى، ج2، ص960 و ج3، ص1357.

[7]) همان، ص1359و ج4؛ نيشابوري، مسلم، صحيح مسلم، ج4، ص1870.

[8]) شيباني، احمد، مسند احمد، ج5، صص 353 و 354؛ بخاري، محمد، صحيح بخارى، ج3، ص1096؛ نيشابوري، مسلم، صحيح مسلم، ج4، ص1871.