): اشتراك معنوى واژه «ولى»
مقصود از اشتراك معنوى اين است كه لفظ براى يك معناى جامع وضع شده، در تمام مصاديق آن به تناسب همان معناى جامع كاربرد دارد و با قرائن يكى از معانى مشخص مىشود.
بنابر اين معناى جامع «ولى» عبارت است از كسى كه كار ديگرى را به عهده مىگيرد و نوعى سلطه بر آن دارد؛ يعنى مصاديقى مثل صديق، محبّ، ناصر، حليف و جار، اين معناى جامع را دارند.
«صديق» و «مُحب» نوعى سلطه بر صديق و دوست خود دارد. كارهاى او را به عهده مىگيرد. ناصر نيز داراى نوعى سلطه بر منصور است و كار كمك به او را عهدهدار مىشود. هم پيمان نيز نسبت به هم پيمان نوعى سلطه دارد و انجام كارهاى او را به عهده مىگيرد. همسايه نيز نسبت به همسايه خود داراى نوعى سلطه است و انجام كارهاى او را عهدهدار مىشود. بنابر اين بر فرض پذيرش اشتراك معنوى معناى آيه چنين مىشود:
تنها كسى كه به كارهاى شما قيام مىكند، خدا ورسول او واميرالمؤمنين × است.
علاوه بر آن ولايت خداوند عام است و مقدمات حكمت هم در آيه اقتضا مىكند كه عام باشد. بنابر اين بايد ولايت پيامبر | و وصى او نيز چنين باشد. نتيجه اين مىشود كه امام على × متولى امور مؤمنان و امام آنان است و بر آنان سلطه دارد، همان طور كه رسول خدا اين گونه بود.([1])
هیچ نظری وجود ندارد