): اشتراک معنوى واژه «ولى»
مقصود از اشتراک معنوى این است که لفظ براى یک معناى جامع وضع شده، در تمام مصادیق آن به تناسب همان معناى جامع کاربرد دارد و با قرائن یکى از معانى مشخص مىشود.
بنابر این معناى جامع «ولى» عبارت است از کسى که کار دیگرى را به عهده مىگیرد و نوعى سلطه بر آن دارد؛ یعنى مصادیقى مثل صدیق، محبّ، ناصر، حلیف و جار، این معناى جامع را دارند.
«صدیق» و «مُحب» نوعى سلطه بر صدیق و دوست خود دارد. کارهاى او را به عهده مىگیرد. ناصر نیز داراى نوعى سلطه بر منصور است و کار کمک به او را عهدهدار مىشود. هم پیمان نیز نسبت به هم پیمان نوعى سلطه دارد و انجام کارهاى او را به عهده مىگیرد. همسایه نیز نسبت به همسایه خود داراى نوعى سلطه است و انجام کارهاى او را عهدهدار مىشود. بنابر این بر فرض پذیرش اشتراک معنوى معناى آیه چنین مىشود:
تنها کسى که به کارهاى شما قیام مىکند، خدا ورسول او وامیرالمؤمنین × است.
علاوه بر آن ولایت خداوند عام است و مقدمات حکمت هم در آیه اقتضا مىکند که عام باشد. بنابر این باید ولایت پیامبر | و وصى او نیز چنین باشد. نتیجه این مىشود که امام على × متولى امور مؤمنان و امام آنان است و بر آنان سلطه دارد، همان طور که رسول خدا این گونه بود.([۱])
هیچ نظری وجود ندارد